Artykuł 7

1. Właściwy organ może wdrożyć następujące strategie szczepień do celów zapobiegania chorobom kategorii A i ich zwalczania u zwierząt lądowych zgodnie z art. 3 ust. 1:

a) szczepienia interwencyjne, o których mowa w art. 69 rozporządzenia (UE) 2016/429 i które mogą obejmować:

(i) interwencyjne szczepienia wygaszające, wdrażane w odpowiedzi na ognisko choroby kategorii A do celów opanowania jej rozprzestrzeniania się i ograniczone do utrzymywanych zwierząt lądowych, które mają zostać zabite zgodnie z art. 12 ust. 1 lit. a) i art. 18 ust. 1 lit. b) rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687, ale są objęte odstępstwem przewidzianym w art. 12 ust. 4 lit. b) tego rozporządzenia;

(ii) interwencyjne szczepienia zapobiegawcze, wdrażane w odpowiedzi na ognisko choroby kategorii A i przeprowadzane w dowolnym z następujących przypadków:

— zwierzęta lądowe zagrożone zakażeniem, utrzymywane w zakładach położonych w dotkniętych chorobą państwach członkowskich lub strefach wyznaczonych na terytorium tych państw, w których nie potwierdzono ani nie podejrzewa się występowania chorób kategorii A zgodnie z art. 6 ust. 1 i art. 11 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687,

— w odpowiedzi na zmianę poziomu ryzyka wprowadzenia choroby kategorii A w niedotkniętym chorobą państwie członkowskim lub na niedotkniętym chorobą obszarze wyznaczonym na jego terytorium,

— koniowate objęte odstępstwem przewidzianym w pkt 1 załącznika III do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687;

(iii) szczepienia interwencyjne dzikich zwierząt lądowych, wdrażane w odpowiedzi na ognisko choroby kategorii A;

b) szczepienia zapobiegawcze, w przypadku gdy szczepionkę przeciwko chorobie kategorii A podaje się zwierzętom lądowym na obszarach geograficznych niedotkniętych chorobą do celów zapobiegawczych, innych niż przypadki objęte interwencyjnymi szczepieniami zapobiegawczymi.

2. Właściwy organ może wdrażać strategie, o których mowa w ust. 1, jednocześnie lub kolejno w różnych populacjach utrzymywanych i dzikich zwierząt lądowych, w różnych strefach i na różnych obszarach geograficznych oraz w różnych terminach w czasie występowania ogniska choroby, a także może różnicować stosowane strategie w zależności od strefy lub obszaru, gatunków dotkniętych chorobą lub innych cech definiujących. W takich przypadkach właściwy organ uwzględnia wszystkie strategie stosowane jednocześnie lub kolejno w urzędowym planie szczepień po przeprowadzeniu oceny, o której mowa w art. 5 ust. 1 lit. a).

W przypadku gdy obszar, na którym wdrożono szczepienia zapobiegawcze zgodnie z ust. 1 lit. b), zostanie dotknięty odpowiednią chorobą kategorii A i znajdzie się na obszarze objętym ograniczeniami ustanowionym zgodnie z art. 21 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687, plan szczepień zapobiegawczych może być nadal wdrażany, chyba że właściwy organ podejmie decyzję o zastosowaniu szczepień interwencyjnych w odpowiedzi na zwiększone ryzyko.