Artykuł 2

1. O ile właściwy organ nadzoru nie wymaga inaczej, do celów niniejszego rozporządzenia „waluta sprawozdawcza” oznacza którekolwiek z poniższych:

a) w przypadku ujawniania informacji przez indywidualne zakłady – walutę stosowaną na potrzeby sporządzenia sprawozdania finansowego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji;

b) w przypadku ujawniania informacji przez grupy – walutę stosowaną na potrzeby sporządzenia skonsolidowanego sprawozdania finansowego.

2. Zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji ujawniają dane liczbowe odzwierciedlające kwoty pieniężne w walucie sprawozdawczej. Przeliczają one na walutę sprawozdawczą każdą walutę inną niż waluta sprawozdawcza.

3. Określając wartość składnika aktywów lub zobowiązania denominowanego w walucie innej niż waluta sprawozdawcza, zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji przeliczają tę wartość na walutę sprawozdawczą po kursie zamknięcia z ostatniego dnia, dla którego odpowiedni kurs jest dostępny w okresie sprawozdawczym, którego dotyczy dany składnik aktywów lub dane zobowiązanie.

4. W przypadku gdy zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji wyrażają wartość jakichkolwiek przychodów lub kosztów w walucie innej niż waluta sprawozdawcza, przeliczają one tę wartość na walutę sprawozdawczą, stosując tę samą podstawę przeliczenia jak ta stosowana do celów rachunkowości.

5. Zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji dokonują przeliczenia na walutę sprawozdawczą, stosując kurs wymiany z tego samego źródła co kurs stosowany:

a) na potrzeby sprawozdań finansowych zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji w przypadku sprawozdawczości indywidualnych zakładów;

b) na potrzeby skonsolidowanych sprawozdań finansowych w przypadku sprawozdawczości grup, chyba że organ nadzoru wymaga inaczej.