Artykuł 3

1. W przypadku gdy w załączniku I nie określono szczegółowych unijnych najwyższych dopuszczalnych poziomów w odniesieniu do żywności suszonej, rozcieńczonej, przetworzonej lub wieloskładnikowej (tj. złożonej z więcej niż jednego składnika), stosując najwyższe dopuszczalne poziomy określone w załączniku I, należy uwzględnić następujące aspekty:

a) zmiany stężenia zanieczyszczenia, spowodowane procesami suszenia lub rozcieńczania;

b) zmiany stężenia zanieczyszczenia spowodowane przez proces przetwarzania;

c) względne proporcje składników w produkcie;

d) analityczną granicę oznaczalności.

2. W przypadku gdy właściwy organ przeprowadza kontrolę urzędową, podmiot prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze przedstawia i uzasadnia szczegółowe współczynniki zatężenia, rozcieńczenia lub przetworzenia dotyczące danych procesów suszenia, rozcieńczania lub przetwarzania lub szczegółowe współczynniki zatężenia, rozcieńczenia lub przetworzenia dotyczące danej żywności suszonej, rozcieńczonej, przetworzonej lub wieloskładnikowej, jak również proporcje składników dotyczące danych procesów mieszania.

Jeżeli podmiot prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze nie przedstawi niezbędnego współczynnika zatężenia, rozcieńczenia lub przetworzenia lub gdy właściwy organ uzna ten współczynnik za nieodpowiedni w świetle podanego uzasadnienia, to organ ten sam ustala taki współczynnik, na podstawie dostępnych informacji i mając na uwadze maksymalną ochronę zdrowia ludzkiego.

3. W przypadku gdy w załączniku I nie określono szczegółowych unijnych najwyższych dopuszczalnych poziomów w odniesieniu do żywności dla niemowląt i małych dzieci, państwa członkowskie mogą ustanowić bardziej rygorystyczne najwyższe dopuszczalne poziomy w odniesieniu do takiej żywności.