Artykuł 7

1. W drodze odstępstwa od art. 2 Łotwa, Finlandia i Szwecja mogą zezwalać na wprowadzanie do obrotu na swoich rynkach z przeznaczeniem dla konsumenta końcowego, nie przekraczając swoich rocznych kwot określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (

3

), dziko żyjącego łososia (Salmo salar) oraz produktów z niego otrzymywanych, pochodzących z regionu Morza Bałtyckiego, w których poziom dioksyn, DL-PCB lub NDL-PCB jest wyższy niż poziomy określone w pkt 4.1.5 załącznika I, pod warunkiem że:

a) wprowadzono system zapewniający pełne informowanie konsumentów końcowych o krajowych zaleceniach żywieniowych w odniesieniu do ograniczeń spożycia dziko żyjącego łososia pochodzącego z regionu Morza Bałtyckiego oraz produktów z niego otrzymywanych przez wskazane szczególnie wrażliwe grupy ludności w celu uniknięcia potencjalnego ryzyka dla zdrowia;

b) Łotwa, Finlandia i Szwecja nadal stosują niezbędne środki w celu dopilnowania, aby dziko żyjący łosoś i produkty z niego otrzymywane niezgodne z pkt 4.1.5 załącznika I nie były wprowadzane do obrotu w innych państwach członkowskich;

c) Łotwa, Finlandia i Szwecja przedkładają Komisji coroczne sprawozdania dotyczące środków, które przedsięwzięły, aby skutecznie informować konsumentów końcowych o zaleceniach żywieniowych oraz dopilnować, aby dziko żyjący łosoś i produkty z niego otrzymywane niezgodne z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami nie były wprowadzane do obrotu w innych państwach członkowskich oraz dostarczają dowody świadczące o skuteczności tych środków.

2. W drodze odstępstwa od art. 2 Finlandia i Szwecja mogą zezwalać na wprowadzanie na swoje odpowiednie rynki, nie przekraczając swoich rocznych kwot określonych w rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013, dziko żyjącego śledzia bałtyckiego o długości większej niż 17 cm (Clupea harengus membras), dziko żyjącego golca (Salvelinus spp.), dziko żyjącego minoga rzecznego (Lampetra fluviatilis) i dziko żyjącej troci (Salmo trutta) oraz produktów z nich otrzymywanych, pochodzących z regionu Morza Bałtyckiego, w których poziom dioksyn, DL-PCB lub NDL-PCB jest wyższy niż poziomy określone w pkt 4.1.5 załącznika I, pod warunkiem że:

a) wprowadzono system zapewniający pełne informowanie konsumentów końcowych o zaleceniach żywieniowych w odniesieniu do ograniczeń spożycia dziko żyjącego śledzia bałtyckiego o długości większej niż 17 cm, dziko żyjącego golca, dziko żyjącego minoga rzecznego i dziko żyjącej troci, pochodzących z regionu Morza Bałtyckiego oraz produktów z nich otrzymywanych przez wskazane szczególnie wrażliwe grupy ludności, w celu uniknięcia potencjalnego ryzyka dla zdrowia;

b) Finlandia i Szwecja nadal stosują niezbędne środki w celu dopilnowania, aby dziko żyjący śledź bałtycki o długości większej niż 17 cm, dziko żyjący golec, dziko żyjący minóg rzeczny i dziko żyjąca troć i produkty z nich otrzymywane, niezgodne z pkt 4.1.5 załącznika I nie były wprowadzane do obrotu w innych państwach członkowskich;

c) Finlandia i Szwecja przedkładają Komisji coroczne sprawozdania dotyczące środków, które przedsięwzięły, aby skutecznie informować wskazane szczególnie wrażliwe grupy ludności o zaleceniach żywieniowych oraz zapewnić, aby wymienione ryby i produkty z nich otrzymywane, niezgodne z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami nie były wprowadzane do obrotu w innych państwach członkowskich, a także dostarczają dowody świadczące o skuteczności tych środków.

3. Na zasadzie odstępstwa od art. 2 następujące państwa członkowskie mogą zezwalać na wprowadzanie do obrotu na swoich rynkach z przeznaczeniem dla konsumenta końcowego następujących tradycyjnie wędzonych mięs i produktów mięsnych, wędzonych na swoim terytorium i wykazujących poziomy WWA wyższe od poziomów określonych w załączniku I pkt 5.1.6, o ile produkty te nie zawierają więcej niż 5,0 μg/kg benzo(a)pirenu oraz 30,0 μg/kg sumy benzo(a)pirenu, benz(a)antracenu, benzo(b)fluorantenu i chryzenu:

a) Irlandia, Chorwacja, Cypr, Hiszpania, Polska i Portugalia: tradycyjnie wędzone mięsa i produkty mięsne;

b) Łotwa: tradycyjnie wędzone mięso wieprzowe, mięso z kurczaka wędzone na gorąco, kiełbasy wędzone na gorąco i mięso zwierząt dzikich wędzone na gorąco;

c) Słowacja: tradycyjnie wędzone mięso solone, tradycyjnie wędzony bekon, tradycyjnie wędzona kiełbasa (klobása), przy czym „tradycyjnie wędzone” oznacza uzyskiwanie dymu poprzez palenie drewna (polan, trocin, zrębków) w wędzarni;

d) Finlandia: mięsa i produkty mięsne tradycyjnie wędzone na gorąco;

e) Szwecja: mięso i produkty mięsne wędzone nad żarzącym się drewnem lub innymi materiałami roślinnymi.

Wymienione państwa członkowskie i właściwe podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze nadal monitorują obecność WWA w tradycyjnie wędzonych mięsach i produktach mięsnych wędzonych, o których mowa w akapicie pierwszym, i zapewniają, aby w miarę możliwości stosowano dobre praktyki wędzarnicze bez utraty typowych właściwości organoleptycznych tych produktów.

4. Na zasadzie odstępstwa od art. 2 następujące państwa członkowskie mogą zezwalać na wprowadzanie do obrotu na swoich rynkach z przeznaczeniem dla konsumenta końcowego następujących tradycyjnie wędzonych ryb i produktów rybołówstwa, wędzonych na swoim terytorium i wykazujących poziomy WWA wyższe od poziomów określonych w załączniku I pkt 5.1.7, o ile te produkty wędzone nie zawierają więcej niż 5,0 μg/kg benzo(a)pirenu oraz 30,0 μg/kg sumy benzo(a)pirenu, benz(a)antracenu, benzo(b)fluorantenu i chryzenu:

a) Łotwa: ryby tradycyjnie wędzone na gorąco;

b) Finlandia: małe ryby i produkty rybołówstwa z małych ryb tradycyjnie wędzone na gorąco;

c) Szwecja: ryby i produkty rybołówstwa wędzone nad żarzącym się drewnem lub innymi materiałami roślinnymi.

Wymienione państwa członkowskie i właściwe podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze nadal monitorują obecność WWA w tradycyjnie wędzonych rybach i wędzonych produktach rybołówstwa, o których mowa w akapicie pierwszym, i zapewniają, aby w miarę możliwości stosowano dobre praktyki wędzarnicze bez utraty typowych właściwości organoleptycznych tych produktów.