Artykuł 16

1. Komisja ocenia plan oraz, w stosownych przypadkach, ewentualne zmiany do tego planu przedłożone przez państwo członkowskie zgodnie z art. 18 pod kątem zgodności z niniejszym rozporządzeniem. Przy dokonywaniu tej oceny Komisja ściśle współpracuje z danym państwem członkowskim. Komisja może przedstawić uwagi lub zwrócić się o dodatkowe informacje w terminie dwóch miesięcy od daty przedłożenia planu przez państwo członkowskie. Państwo członkowskie przekazuje żądane dodatkowe informacje i może w razie potrzeby uzupełnić plan, w tym również po jego przedłożeniu. Państwo członkowskie i Komisja mogą w razie potrzeby uzgodnić przedłużenie terminu na dokonanie oceny o rozsądny okres.

2. Komisja ocenia, czy przesunięcia, o które wniesiono zgodnie z art. 11, są zgodne z celami niniejszego rozporządzenia.

3. Komisja ocenia adekwatność, skuteczność, efektywność i spójność planu, biorąc pod uwagę konkretne wyzwania i alokację finansową państwa członkowskiego, w następujący sposób:

a) na potrzeby oceny adekwatności Komisja bierze pod uwagę następujące kryteria:

(i) czy plan stanowi wystarczającą odpowiedź na skutki społeczne dla gospodarstw domowych znajdujących się w trudnej sytuacji, mikroprzedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji oraz użytkowników transportu znajdujących się w trudnej sytuacji w danym państwie członkowskim i na wyzwania stojące przed tymi gospodarstwami, przedsiębiorstwami i użytkownikami w związku z włączeniem emisji gazów cieplarnianych z sektora budynków i sektora transportu drogowego w zakres stosowania dyrektywy 2003/87/WE, szczególnie w odniesieniu do gospodarstw domowych dotkniętych ubóstwem energetycznym lub gospodarstw domowych dotkniętych ubóstwem transportowym, z należytym uwzględnieniem wyzwań wskazanych w przeprowadzonych przez Komisję ocenach aktualizacji zintegrowanego krajowego planu w dziedzinie energii i klimatu danego państwa członkowskiego oraz ocenach jego postępów na mocy art. 9 ust. 3, art. 13 i 29 rozporządzenia (UE) 2018/1999, a także wyzwań wskazanych w zaleceniach Komisji skierowanych do państw członkowskich na mocy art. 34 rozporządzenia (UE) 2018/1999 w związku z celami Unii w zakresie klimatu i energii na 2030 r. oraz z długoterminowym celem polegającym na osiągnięciu w Unii neutralności klimatycznej najpóźniej do 2050 r.;

(ii) czy plan ma zapewnić, aby ujęte w nim środki i inwestycje nie czyniły poważnych szkód w celach środowiskowych w rozumieniu art. 17 rozporządzenia (UE) 2020/852, oraz czy plan pomaga zmniejszyć zależność od paliw kopalnych;

(iii) czy plan obejmuje środki i inwestycje przyczyniające się do zielonej transformacji, w tym do przeciwdziałania skutkom społecznym i wyzwaniom wynikającym z tej transformacji, a w szczególności środki i inwestycje przyczyniające się do osiągnięcia celów Unii w zakresie klimatu i energii na 2030 r. oraz długoterminowego celu polegającego na osiągnięciu w Unii neutralności klimatycznej najpóźniej do 2050 r., a także kamieni milowych na 2030 r. wyznaczonych w unijnej strategii na rzecz zrównoważonej i inteligentnej mobilności;

b) na potrzeby oceny skuteczności Komisja bierze pod uwagę następujące kryteria:

(i) czy plan ma wywrzeć w państwie członkowskim trwały wpływ na ujęte w nim wyzwania, zgodnie z celami Unii w zakresie klimatu i energii na 2030 r. oraz z długoterminowym celem polegającym na osiągnięciu w Unii neutralności klimatycznej najpóźniej do 2050 r., a w szczególności na gospodarstwa domowe znajdujące się w trudnej sytuacji, mikroprzedsiębiorstwa znajdujące się w trudnej sytuacji oraz użytkowników transportu znajdujących się w trudnej sytuacji, ze szczególnym uwzględnieniem gospodarstw domowych dotkniętych ubóstwem energetycznym lub gospodarstw domowych dotkniętych ubóstwem transportowym;

(ii) czy rozwiązania zaproponowane przez państwo członkowskie mają zapewnić skuteczne monitorowanie i realizację planu, w tym planowanego harmonogramu działań, kamieni milowych i wartości docelowych oraz związanych z nimi wskaźników;

(iii) czy środki i inwestycje zaproponowane przez państwo członkowskie są spójne i zgodne z wymogami dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie efektywności energetycznej (wersja przekształcona), dyrektywy (UE) 2018/2001, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych i uchylającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/94/UE, dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/33/WE (

9

) i dyrektywy 2010/31/UE; oraz

(iv) czy środki i inwestycje proponowane przez państwo członkowskie sprzyjają komplementarności, synergii, spójności i zgodności z instrumentami unijnymi, o których mowa w art. 6 ust. 3;

c) na potrzeby oceny efektywności Komisja bierze pod uwagę następujące kryteria:

(i) czy przedstawione przez państwo członkowskie uzasadnienie kwoty szacunkowych łącznych kosztów planu jest racjonalne, wiarygodne, zgodne z zasadą oszczędności kosztowej i proporcjonalne do spodziewanego oddziaływania na środowisko i kwestie społeczne na poziomie krajowym, uwzględniając również specyfiką krajową, która mogłaby wpłynąć na koszty przewidziane w planie;

(ii) czy ustalenia zaproponowane przez państwo członkowskie, w tym ustalenia mające na celu unikanie podwójnego finansowania w ramach Funduszu i innych programów unijnych, mają przyczynić się do zapobiegania korupcji, nadużyciom finansowym i konfliktom interesów, a także ich wykrywania i korygowania podczas korzystania z alokacji finansowej w ramach Funduszu;

(iii) czy kamienie milowe i wartości docelowe zaproponowane przez państwo członkowskie są efektywne, jeżeli chodzi o zakres, cele i działania kwalifikowalne Funduszu;

d) na potrzeby oceny spójności Komisja bierze pod uwagę, czy w planie przewidziano środki i inwestycje stanowiące spójne działania.