Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2023/989 z dnia 22 maja 2023 r. w sprawie zmiany i sprostowania rozporządzenia (UE) nr 1321/2014 w sprawie ciągłej zdatności do lotu statków powietrznych oraz wyrobów lotniczych, części i wyposażenia, a także w sprawie zatwierdzeń udzielanych organizacjom i personelowi zaangażowanym w takie zadania

Załącznik I

W mocy

W ZAŁĄCZNIKU III (część 66) do rozporządzenia (UE) nr 1321/2014 wprowadza się następujące zmiany:

1) w spisie treści wprowadza się następujące zmiany:

a) po pkt 66.B.1 dodaje się pkt 66.B.2 w brzmieniu:

„66.B.2

Sposoby spełnienia wymagań”;

b) po pkt 66.B.130 dodaje się pkt 66.B.135 w brzmieniu:

„66.B.135

Procedura zatwierdzania kursów szkoleniowych opartych na multimediach”;

c) tytuł dodatku III otrzymuje brzmienie:

„Dodatek III Szkolenie na typ statku powietrznego i standard ocen dotyczących typu statku powietrznego — szkolenie w miejscu pracy”;

d) tytuł dodatku IV otrzymuje brzmienie:

„Dodatek IV Moduły lub moduły częściowe doświadczenia i podstawowej wiedzy wymagane do przedłużenia licencji na obsługę techniczną statku powietrznego określonej w części 66”;

e) dodaje się tytuł dodatku IX w brzmieniu:

„Dodatek IX Metoda oceny szkolenia opartego na multimediach”;

2) w pkt 66.A.5 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ppkt 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Grupa 1: skomplikowane technicznie statki powietrzne z napędem silnikowym; śmigłowce wielosilnikowe; inne niż samoloty z silnikiem tłokowym, o maksymalnej certyfikowanej wysokości operacyjnej przekraczającej FL290; statki powietrzne wyposażone w systemy sztucznej stateczności i sterowania »fly-by-wire«; sterowce gazowe inne niż ELA2.”;

b) pkt 2 ppkt (i) tiret drugie otrzymuje brzmienie:

„—

samoloty z silnikiem turbinowym zaklasyfikowane przez Agencję do tej podgrupy ze względu na ich mniejszy stopień skomplikowania.”;

3) pkt 66.A.10 lit. e) otrzymuje brzmienie:

„e)

Jeżeli podmiot wnioskujący o zmianę kategorii podstawowych kwalifikuje się do wprowadzenia takich zmian w drodze procedury, o której mowa w pkt 66.B.105 w innym państwie członkowskim niż to, które wydało licencję, organizacja obsługi technicznej zatwierdzona zgodnie z załącznikiem II (część 145) lub załącznikiem Vd (część CAO) przesyła licencję na obsługę techniczną statku powietrznego wraz z formularzem 19 EASA do właściwego organu, o którym mowa w pkt 66.1 w celu opatrzenia zmiany licencji pieczęcią i podpisem lub ponownego wydania licencji, stosownie do przypadku.”;

4) w pkt 66.A.20 lit. a) ppkt 7 dodaje się następujący akapit:

„Licencja na obsługę techniczną statku powietrznego kategorii C wydana w odniesieniu do skomplikowanych technicznie statków powietrznych z napędem silnikowym obejmuje przywileje wynikające z licencji na obsługę techniczną statku powietrznego kategorii C również w odniesieniu do statków powietrznych innych niż skomplikowane technicznie statki powietrzne z napędem silnikowym.”;

5) pkt 66.A.25 otrzymuje brzmienie:

„66.A.25

Wymagania z zakresu podstawowej wiedzy

a) Składający wniosek o licencję na obsługę techniczną statku powietrznego wykazuje, w drodze egzaminu, poziom wiedzy w zakresie powiązanych modułów tematycznych zgodnie z dodatkiem I (mającym zastosowanie do licencji kategorii A, B1, B2, B2L, B3 i C) lub dodatkiem VII (mającym zastosowanie do licencji kategorii L).

b) Egzaminy z zakresu podstawowej wiedzy są zgodne ze standardem określonym w dodatku II (mającym zastosowanie do licencji kategorii A, B1, B2, B2L, B3 i C) lub w dodatku VIII (mającym zastosowanie do licencji kategorii L) do niniejszego załącznika i są przeprowadzane przez jeden z następujących podmiotów:

1) organizację szkoleniową zatwierdzoną zgodnie z załącznikiem IV (część 147);

2) właściwy organ;

3) w przypadku licencji kategorii L – inną organizację, w odniesieniu do której właściwy organ wyrazi zgodę.

c) Egzaminy z zakresu podstawowej wiedzy zalicza się w ciągu 10 lat poprzedzających złożenie wniosku o licencję na obsługę techniczną statku powietrznego lub dodanie kategorii lub podkategorii do takiej licencji. W przypadku niezaliczenia egzaminów z zakresu podstawowej wiedzy w tym dziesięcioletnim okresie składający wniosek może alternatywnie uzyskać zaliczenie egzaminów z zakresu podstawowej wiedzy zgodnie z lit. d).

Wymóg dziesięcioletniego okresu ważności ma zastosowanie do każdego pojedynczego modułu egzaminu, z wyjątkiem tych modułów egzaminu, które zostały już zaliczone jako część egzaminu na licencję innej kategorii, a licencja ta została już wydana.

d) Wnioskodawca może wystąpić do właściwego organu o pełne lub częściowe zaliczenie dotyczące wymagań z zakresu podstawowej wiedzy w odniesieniu do:

1) egzaminów z zakresu podstawowej wiedzy, które zaliczono ponad 10 lat przed złożeniem wniosku o licencję na obsługę techniczną statku powietrznego (zob. lit. c));

2) wszelkich innych krajowych szkoleń i egzaminów technicznych uznawanych przez właściwy organ za równoważne z odpowiednimi wymaganiami dotyczącymi podstawowej wiedzy określonymi w niniejszym załączniku.

Wnioskodawca przedstawia dowód uzyskanego zaliczenia w postaci odniesienia do zatwierdzonego przez właściwy organ zgodnie z sekcją B podczęść E niniejszego załącznika III (część 66) raportu zaliczenia.

e) Podstawowy kurs szkoleniowy bez modułów 1 i 2 dodatku I do niniejszego załącznika uznaje się za pełny podstawowy kurs szkoleniowy zatwierdzony zgodnie z załącznikiem IV (część 147) tylko wtedy, gdy składający wniosek wykaże następnie znajomość tych modułów w drodze egzaminu, którego zaliczenie uzna właściwy organ.

f) Posiadacz licencji na obsługę techniczną statku powietrznego ubiegający się o dodanie innej kategorii lub podkategorii uzupełnia w drodze egzaminu poziom wiedzy odpowiednio do powiązanych modułów tematycznych zgodnie z dodatkiem I (w przypadku licencji kategorii A, B1, B2, B2L, B3 i C) lub dodatkiem VII (w przypadku licencji kategorii L).

W dodatku IV wyszczególniono moduły dodatku I (w odniesieniu do licencji kategorii B1, B2, B2L, B3 i C) lub dodatku VII (w odniesieniu do licencji kategorii L) wymagane do dodania nowej kategorii lub podkategorii do istniejącej licencji wydanej zgodnie z niniejszym załącznikiem.”;

6) w pkt 66.A.30 wprowadza się następujące zmiany:

a) w lit. a) ppkt 2b skreśla się akapity drugi i trzeci;

b) lit a) ppkt 3, 4 i 5 otrzymuje brzmienie:

„3.

dla kategorii C w odniesieniu do skomplikowanych technicznie statków powietrznych z napędem silnikowym (CMPA):

(i) trzy lata doświadczenia w wykonywaniu przywilejów kategorii B1.1, B1.3 lub B2 jako personel wspomagający, lub zarówno jako personel wspomagający, jak i personel poświadczający, zgodnie z pkt 145.A.35 załącznika II (część 145), w organizacji obsługi technicznej zajmującej się CMPA, w tym 12 miesięcy doświadczenia jako personel wspomagający w obsłudze hangarowej; lub

(ii) pięć lat doświadczenia w wykonywaniu przywilejów kategorii B1.2, B1.4 lub L5 jako personel wspomagający, lub zarówno jako personel wspomagający jak i personel poświadczający, zgodnie z pkt 145.A.35 załącznika II (część 145), w organizacji obsługi technicznej zajmującej się CMPA, w tym 12 miesięcy doświadczenia jako personel wspomagający w obsłudze hangarowej; lub

(iii) w przypadku składających wniosek posiadających stopień akademicki – trzy lata doświadczenia w pracy w środowisku obsługi technicznej statku powietrznego przy reprezentatywnym zespole prac bezpośrednio związanych z obsługą techniczną statku powietrznego, w tym sześć miesięcy wykonywania zadań z zakresu obsługi hangarowej w ramach obsługi CMPA;

(iv) w celu rozszerzenia zatwierdzonej kategorii C dotyczącej statków powietrznych innych niż CMPA na CMPA:

a) dwa lata doświadczenia w wykonywaniu przywilejów kategorii B1.1, B1.2, B1.3, B1.4, B2 i L5 jako personel wspomagający, lub zarówno jako personel wspomagający jak i personel poświadczający, zgodnie z pkt 145.A.35 załącznika II (część 145), w organizacji obsługi technicznej w ramach obsługi CMPA, w tym sześć miesięcy doświadczenia jako personel wspomagający w obsłudze hangarowej; lub

b) w przypadku posiadania licencji kategorii C na podstawie stopnia akademickiego – dwa lata doświadczenia w pracy w środowisku obsługi technicznej statku powietrznego przy reprezentatywnym zespole prac bezpośrednio związanych z obsługą techniczną statku powietrznego, w tym trzy miesiące wykonywania zadań z zakresu obsługi hangarowej w ramach obsługi CMPA;

4. dla kategorii C w odniesieniu do statków powietrznych innych niż CMPA:

(i) trzy lata doświadczenia w wykonywaniu przywilejów kategorii B1, B2, B2L, B3 lub L jako personel wspomagający, lub zarówno jako personel wspomagający, jak i personel poświadczający, zgodnie z pkt 145.A.35 załącznika II (część 145), w organizacji obsługi technicznej w ramach obsługi statku powietrznego innego niż CMPA, w tym sześć miesięcy doświadczenia jako personel wspomagający w obsłudze hangarowej; lub

(ii) w przypadku posiadaczy stopnia akademickiego – trzy lata doświadczenia w pracy w środowisku obsługi technicznej statku powietrznego przy reprezentatywnym zespole prac bezpośrednio związanych z obsługą techniczną statku powietrznego, w tym sześć miesięcy wykonywania zadań z zakresu obsługi hangarowej w ramach obsługi statku powietrznego innego niż CMPA;

5. stopień akademicki musi być uzyskany w odpowiedniej dziedzinie technicznej i wydany przez szkołę wyższą lub inną instytucję szkolnictwa wyższego uznaną przez właściwy organ.”;

c) lit. e) otrzymuje brzmienie:

„e)

Niezależnie od przepisów lit. a) możliwe jest uznanie doświadczenia w obsłudze technicznej statku powietrznego uzyskanego w organizacjach niezatwierdzonych zgodnie z załącznikami II (część 145) lub Vd (część CAO), jeżeli taka obsługa techniczna jest równoważna z wymaganą na mocy niniejszego załącznika, zgodnie z ustaleniami właściwego organu.

Wymagane jest jednak wykazanie dodatkowego doświadczenia uzyskanego w organizacjach zatwierdzonych zgodnie z załącznikami II lub Vd lub pod nadzorem niezależnego personelu poświadczającego.”;

7) pkt 66.A.40 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

Posiadacz licencji na obsługę techniczną statku powietrznego wypełnia odpowiednie części formularza 19 EASA (zob. dodatek V) i przedkłada go wraz ze swoim egzemplarzem licencji właściwemu organowi, który wydał pierwotną licencję na obsługę techniczną statku powietrznego, chyba że posiadacz licencji jest pracownikiem organizacji obsługi technicznej zatwierdzonej zgodnie z załącznikiem II (część 145) lub załącznikiem Vd (część CAO), która przewiduje w swojej specyfikacji procedurę, według której taka organizacja może przedłożyć niezbędną dokumentację w imieniu posiadacza licencji na obsługę techniczną statku powietrznego.”;

8) w pkt 66.A.45 lit. d) wprowadza się następujące zmiany:

a) w akapicie pierwszym tiret pierwsze otrzymuje brzmienie:

„—

pozytywnym zaliczeniem oceny dotyczącej typu statku powietrznego odpowiedniego dla kategorii B1, B2 lub C, zgodnie z dodatkiem III do niniejszego załącznika (część 66);”

b) akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W przypadku uprawnienia kategorii C dla osoby, która uzyskała kwalifikacje w ramach ścieżki akademickiej, jak określono w pkt 66.A.30 lit. a) ppkt 5, pierwsza ocena dotycząca odpowiedniego typu statku powietrznego odbywa się na poziomie kategorii B1 lub B2.”;

9) w pkt 66.A.45 lit. h) ppkt (ii) pppkt 3 skreśla się akapit trzeci;

10) dodaje się pkt 66.B.2 w brzmieniu:

„66.B.2

Sposoby spełnienia wymagań

a) Agencja opracowuje akceptowalne sposoby spełnienia wymagań (AMC), które można wykorzystywać do zapewnienia zgodności z rozporządzeniem (UE) 2018/1139 oraz aktów delegowanych i wykonawczych do niego.

b) W celu zapewnienia zgodności z niniejszym rozporządzeniem można stosować alternatywne sposoby spełnienia wymagań.

c) Właściwe organy informują Agencję o wszelkich alternatywnych sposobach spełnienia wymagań stosowanych przez osoby podlegające ich nadzorowi lub przez nie same w celu zapewnienia zgodności z niniejszym rozporządzeniem.”;

11) w pkt 66.B.105 wprowadza się następujące zmiany:

a) tytuł otrzymuje brzmienie:

„66.B.105

Procedura wydawania licencji na obsługę techniczną statku powietrznego poprzez zatwierdzoną organizację obsługi technicznej zgodnie z załącznikiem II (część 145) lub załącznikiem Vd (część CAO).”;

b) lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

Organizacja obsługi technicznej zatwierdzona zgodnie z załącznikiem II (część 145) lub załącznikiem Vd (część CAO), jeśli została upoważniona do prowadzenia tej działalności przez odpowiedni organ, może (i) przygotować licencję na obsługę techniczną statku powietrznego w imieniu właściwego organu lub (ii) kierować zalecenia do właściwego organu dotyczące wniosku od danej osoby o wydanie licencji na obsługę techniczną statku powietrznego tak, aby właściwy organ mógł przygotować i wydać taką licencję.”;

12) pkt 66.B.110 lit. d) otrzymuje brzmienie:

„d)

Moduły lub moduły częściowe doświadczenia i podstawowej wiedzy wymagane do dodania nowej kategorii lub podkategorii licencji do istniejącej licencji wydanej zgodnie z niniejszym załącznikiem wyszczególniono w tabelach w dodatku IV.”;

13) w pkt 66.B.130 dodaje się lit. c) w brzmieniu:

„c)

Certyfikat uznania (formularz 149b EASA) w dodatku III do załącznika IV (część 147) stosuje się do uznania ukończenia elementów teoretycznych, elementów praktycznych, albo zarówno teoretycznych, jak i praktycznych elementów szkolenia z zakresu uprawnień na typ.”;

14) dodaje się pkt 66.B.135 w brzmieniu:

„66.B.135

Procedura zatwierdzania kursów szkoleniowych opartych na multimediach

Właściwy organ, za każdym razem, gdy zatwierdza kursy, w tym szkolenia oparte na multimediach, które są prowadzone w środowisku fizycznym lub w środowisku wirtualnym, lub w obu tych środowiskach, sprawdza, czy szkolenie podstawowe dotyczące statku powietrznego i szkolenie na typ statku powietrznego spełniają wymogi, odpowiednio, dodatku I i dodatku III.

Procedura zatwierdzania obejmuje zasady i kryteria określone w dodatku IX.”;

15) w pkt 66.B.200 wprowadza się następujące zmiany:

a) litery c) i d) otrzymują brzmienie:

„c)

Podstawowe egzaminy odbywają się zgodnie ze standardem określonym odpowiednio w dodatkach I i II lub w dodatkach VII i VIII.

Do poświadczenia zaliczenia podstawowych egzaminów stosuje się certyfikat uznania (formularz 148b EASA) zawarty w dodatku III do załącznika IV (część 147).

d) Egzaminy po szkoleniu na typ i oceny dotyczące typu muszą być zgodne z normą określoną w dodatku III.

Do poświadczenia ukończenia szkolenia na typ statku powietrznego lub ocen dotyczących typu stosuje się certyfikat uznania (formularz 149b EASA) zawarty w dodatku III do załącznika IV (część 147).”;

b) lit. g) otrzymuje brzmienie:

„g)

Poza specyficzną dokumentacją niezbędną do ocen dotyczących typu kandydat może mieć dostęp podczas ocen wyłącznie do dokumentów egzaminacyjnych.”;

16) w podczęści E zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„Niniejsza podsekcja określa procedury przyznawania zaliczeń egzaminów, o których mowa w pkt 66.A.25 lit. d).”;

17) w pkt 66.B.400 dodaje się lit. d) w brzmieniu:

„d)

W przypadku gdy składający wniosek odwołuje się do raportu zaliczenia egzaminu zatwierdzonego przez inny właściwy organ, organ wydający licencję uwzględnia taki raport zaliczenia egzaminu i zwraca się o poradę do tego drugiego organu w zakresie wykorzystania tego raportu.”;

18) pkt 66.B.405 lit. a) akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Porównanie zawiera deklarację wykazania zgodności oraz uzasadnienie dla każdej deklaracji, a także możliwe warunki lub dodatkowe kwestie do uwzględnienia, lub oba te elementy.”;

19) w dodatku I wprowadza się następujące zmiany:

a) pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

Modularyzacja

Kwalifikacja w zakresie podstawowych przedmiotów dla każdej kategorii lub podkategorii licencji na obsługę techniczną statku powietrznego jest zgodna z następującą matrycą, gdzie odpowiednie przedmioty zaznaczono znakiem »X«, a zwrot »nie dotyczy« oznacza, że dany moduł tematyczny nie ma zastosowania ani nie jest wymagany.

Moduł tematyczny

B1.1

B1.2

B1.3

B1.4

B2L

Silnik turbinowy

Silnik tłokowy

Silnik turbinowy

Silnik tłokowy

Samoloty bez hermetyzacji z silnikiem tłokowym

MTOM ≤ 2 t

1. MATEMATYKA

2. FIZYKA

3. WIADOMOŚCI PODSTAWOWE Z ZAKRESU ELEKTRYKI

4. WIADOMOŚCI PODSTAWOWE Z ZAKRESU ELEKTRONIKI

(nie dotyczy A1)

(nie dotyczy A2)

(nie dotyczy A3)

(nie dotyczy A4)

5. SYSTEMY INSTRUMENTÓW ELEKTRONICZNYCH TECHNIK CYFROWYCH

6. MATERIAŁY I SPRZĘT

7. DZIAŁANIA Z ZAKRESU OBSŁUGI TECHNICZNEJ

8. PODSTAWY AERODYNAMIKI

9. CZYNNIKI LUDZKIE

10. PRZEPISY DOTYCZĄCE LOTNICTWA

11. AERODYNAMIKA, STRUKTURY I SYSTEMY SAMOLOTU

Nie dotyczy

11, 15 i 17

jako B1.1

lub

11, 16 i 17

jako B1.2

lub

12 i 15

jako B1.3

lub

12 i 16

jako B1.4

lub

13 i 14

jako B2

12. AERODYNAMIKA, STRUKTURY I SYSTEMY ŚMIGŁOWCA

Nie dotyczy

13. AERODYNAMIKA, STRUKTURY I SYSTEMY STATKU POWIETRZNEGO

Nie dotyczy

14. NAPĘD

Nie dotyczy

15. SILNIKI GAZOWE TURBINOWE

Nie dotyczy

16. SILNIK TŁOKOWY

Nie dotyczy

17. ŚMIGŁO

Nie dotyczy

MODUŁ 1. MATEMATYKA

POZIOM

B2L

1.1

Arytmetyka

1.2

Algebra

a) Proste wyrażenia algebraiczne;

b) Równania.

— 1

1.3

Geometria

a) proste konstrukcje geometryczne;

— 1

b) Odwzorowanie graficzne;

c) Trygonometria.

— 2

MODUŁ 2. FIZYKA

POZIOM

B2L

2.1

Materia

2.2

Mechanika

2.2.1

Statyka

2.2.2

Kinetyka

2.2.3

Dynamika

a) Masa, siła i energia;

b) Pęd i zachowanie pędu.

2.2.4

Dynamika płynów

a) Grawitacja i gęstość;

b) Lepkość; ściśliwość płynów; ciśnienie statyczne, dynamiczne i całkowite.

2.3

Termodynamika

a) Temperatura;

b) Ciepło.

2.4

Optyka (światło)

— 2

2.5

Ruch i dźwięk falowy

— 2

MODUŁ 3. WIADOMOŚCI PODSTAWOWE Z ZAKRESU ELEKTRYKI

POZIOM

B2L

3.1

Teoria elektronu

3.2

Statyczna energia elektryczna i przewodnictwo

3.3

Terminologia elektryczna

3.4

Wytwarzanie energii elektrycznej

3.5

Źródła energii elektrycznej prądu stałego

3.6

Obwody prądu stałego

3.7

Opór/opornik

a) Wytrzymałość;

— 2

b) Oporniki.

— 1

— 3.8

Moc

— 2

3.9

Pojemność elektryczna/kondensator

— 2

3.10

Magnetyzm

a) Teoria magnetyzmu;

— 2

b) Siła magnetomotoryczna.

— 2

3.11

Indukcyjność/cewka indukcyjna

— 2

3.12

Silnik prądu stałego/teoria prądnic

— 2

3.13

Teoria prądu przemiennego

3.14

Obwody rezystancyjne (R), pojemnościowe (C) i indukcyjne (L)

— 2

3.15

Transformatory

— 2

3.16

Filtry

— 1

— 3.17

Prądnice prądu przemiennego

— 2

3.18

Silniki prądu przemiennego

— 2

MODUŁ 4. WIADOMOŚCI PODSTAWOWE Z ZAKRESU ELEKTRONIKI

POZIOM

B2L

4.1

Półprzewodniki

4.1.1

Diody

a) Opis i właściwości;

— 2

b) Działanie i funkcja.

— —

4.1.2

Tranzystory

a) Opis i właściwości;

— 1

b) Konstrukcja i działanie.

— —

4.1.3

Układy scalone

a) Podstawowy opis i działanie;

— 1

b) Opis i działanie.

— —

4.2.

Płytki obwodów drukowanych

— 1

4.3

Serwomechanizmy

a) Zasady;

— 1

b) Konstrukcja, działanie i wykorzystanie.

— —

MODUŁ 5. SYSTEMY INSTRUMENTÓW ELEKTRONICZNYCH TECHNIK CYFROWYCH

POZIOM

B2L

5.1

Systemy instrumentów elektronicznych

5.2

Systemy numerowania

— —

5.3

Przekształcanie danych

— —

5.4

Magistrale danych

— —

5.5

Obwody logiczne

a) Identyfikacja i zastosowania;

— —

b) Interpretacja schematów logicznych.

— —

— 2

5.6

Podstawowa struktura komputera

a) Terminologia i technologia komputerowa;

b) Działanie komputera.

— —

— 2

5.7

Mikroprocesory

— —

— 2

5.8

Układy scalone

— —

— 2

5.9

Multipleksowanie

— —

— 2

5.10

Technika światłowodowa

— —

5.11

Wyświetlacze elektroniczne

5.12

Urządzenia wrażliwe elektrostatycznie

5.13

Kontrola zarządzania oprogramowaniem

— 1

5.14

Środowisko elektromagnetyczne

— 1

5.15

Typowe elektroniczne/cyfrowe systemy na statkach powietrznych

MODUŁ 6. MATERIAŁY I SPRZĘT

POZIOM

B2L

6.1

Materiały budowy statku powietrznego zawierające żelazo

a) Stale stopowe wykorzystywane w statkach powietrznych;

b) Testowanie materiałów zawierających żelazo;

— 1

c) Procedury naprawy i inspekcji.

— 2

6.2

Materiały budowy statku powietrznego niezawierające żelaza

a) właściwości;

b) Testowanie materiałów niezawierających żelaza;

— 1

c) Procedury naprawy i inspekcji.

— 2

6.3

Materiały do budowy statku powietrznego — kompozyty i niemetale

6.3.1

Kompozyty i niemetale inne niż drewno i tkanina

a) właściwości;

b) Wykrywanie wad;

— c)

Procedury naprawy i inspekcji.

— 2

6.3.2

Struktury drewniane

— 6.3.3

Pokrycia tkaninowe

— 1

— 6.4

Korozja

a) Podstawy chemiczne;

b) Rodzaje korozji.

6.5

Elementy złączne

6.5.1

Gwinty

6.5.2

Śruby, śruby dwustronne, wkręty

6.5.3

Zatrzaski

6.5.4

Nity na statkach powietrznych

6.6

Rury i złącza

a) Identyfikacja;

b) Standardowe złącza.

6.7

Sprężyny

— 2

6.8

Łożyska

6.9

Skrzynie biegów

6.10

Linki sterownicze

6.11

Przewody i połączenia elektryczne

MODUŁ 7. DZIAŁANIA Z ZAKRESU OBSŁUGI TECHNICZNEJ

POZIOM

B2L

7.1

Środki bezpieczeństwa — statek powietrzny i warsztat

7.2

Działania w warsztacie

7.3

Narzędzia

7.4

(Zarezerwowane)

— —

— 7.5

Rysunki techniczne maszynowe, wykresy i normy

7.6

Pasowanie i tolerancje

7.7

System połączeń elektrycznych (EWIS)

7.8

Nitowanie

— 7.9

Rury i przewody

— 7.10

Sprężyny

— 7.11

Łożyska

— 7.12

Skrzynie biegów

— 7.13

Linki sterownicze

— 7.14

Postępowanie z materiałami

7.14.1

Blacha cienka

— 2

— 7.14.2

Kompozyty i niemetale

— 2

— 7.14.3

Obróbka przyrostowa

7.15

(Zarezerwowane)

— —

— 7.16

Waga i równowaga statku powietrznego

a) Obliczanie środka ciężkości;

— 2

b) Ważenie statku powietrznego.

— 2

— 7.17

Obsługa i przechowywanie statku powietrznego

7.18

Techniki demontażu, badania, naprawy i montażu

a) Rodzaje uszkodzeń i techniki kontroli wzrokowej;

b) Metody naprawy generalnej, podręcznik naprawy konstrukcji;

— 2

— c)

Nieniszczące techniki kontroli;

— 2

d) Techniki demontażu i ponownego montażu;

e) Techniki wykrywania i usuwania usterek.

— 2

7.19

Zdarzenia nadzwyczajne

a) Badanie po uderzeniu pioruna oraz penetracja HIRF.

b) Badanie po zdarzeniach nadzwyczajnych takich jak twarde lądowanie oraz lot przez turbulencje.

— 7.20

Procedury obsługi technicznej

7.21

Dokumentacja i komunikacja

MODUŁ 8. PODSTAWY AERODYNAMIKI

POZIOM

B2L

8.1

Fizyka atmosfery

Zastosowanie International Standard Atmosphere (ISA) do aerodynamiki.

8.2

Aerodynamika

8.3

Teoria lotu

8.4

Przepływ powietrza podczas lotu z dużymi prędkościami

8.5

Stateczność i dynamika lotu

MODUŁ 9. CZYNNIKI LUDZKIE

POZIOM

WSZYSTKO

9.1

Ogólne

9.2

Ludzkie możliwości i ograniczenia

9.3

Psychologia społeczna

9.4

Czynniki wpływające na wyniki działania

9.5

Środowisko fizyczne

9.6

Zadania

9.7

Komunikacja

9.8

Błąd ludzki

9.9

Zarządzanie bezpieczeństwem

9.10

„Parszywa dwunastka” i ograniczanie ryzyka

MODUŁ 10. PRZEPISY DOTYCZĄCE LOTNICTWA

POZIOM

B2L

10.1

Ramy prawne

10.2

Personel poświadczający — obsługa techniczna

10.3

Zatwierdzone organizacje obsługi technicznej

10.4

Niezależny personel poświadczający

- 3

10.5

Operacje lotnicze

10.6

Certyfikacja statków powietrznych, części i wyposażenia

10.7

Ciągła zdatność do lotu

10.8

Zasady nadzoru nad ciągłą zdatnością do lotu

10.9

Obsługa techniczna i certyfikacja wykraczające poza zakres obecnych przepisów UE (jeżeli nie zostaną zastąpione wymaganiami UE)

- 1

10.10

Cyberbezpieczeństwo w obsłudze technicznej w lotnictwie

MODUŁ 11. AERODYNAMIKA, STRUKTURY I SYSTEMY SAMOLOTU

POZIOM

B1.1

B1.2

11.1

Teoria lotu

a) Aerodynamika samolotu i sterowanie lotem;

b) Samolot, inne urządzenia aerodynamiczne.

11.2

Struktury płatowca

(ATA 51)

a) Pojęcia ogólne;

b) Wymagania dotyczące zdatności do lotu dla wytrzymałości konstrukcyjnej;

c) Metody konstrukcyjne.

11.3

Struktury płatowca — samoloty

11.3.1

Kadłub, drzwi, okna (

ATA 52/53/56)

a) Zasady budowy;

b) Urządzenia do holowania powietrznego;

c) Drzwi.

- 11.3.2

Skrzydła (

ATA 57)

11.3.3

Stateczniki (

ATA 55)

11.3.4

Powierzchnie sterowe lotu (

ATA 55/57)

11.3.5

Gondole/Wsporniki (

ATA 54)

11.4

Klimatyzacja i zwiększanie ciśnienia w kabinie (

ATA 21)

a) Zwiększanie ciśnienia;

— b)

Dopływ powietrza;

— 3

— —

c) Klimatyzacja;

— 3

— —

d) Urządzenia zabezpieczające i ostrzegawcze

— e)

System grzewczy i wentylacyjny.

— 1

— 3

11.5

Instrumenty/systemy elektroniki lotniczej

11.5.1

Systemy instrumentowe (

ATA 31)

11.5.2

Systemy elektroniki lotniczej

Podstawy układu systemu i działanie;

Autopilot (ATA 22)

Komunikacja (ATA 23);

Systemy nawigacji (ATA 34).

11.6

Energia elektryczna (

ATA 24)

11.7

Sprzęt i wyposażenie

(ATA 25)

a) Sprzęt awaryjny;

b) Układ kabiny i rozmieszczenie ładunku.

— 11.8

Ochrona przeciwpożarowa

(ATA 26)

a) Systemy wykrywania ognia i dymu oraz systemy gaszące pożar;

— b)

Przenośna gaśnica.

11.9

Sterowanie lotem

(ATA 27)

a) Podstawowe i wtórne sterowanie lotem;

b) Aktywacja i ochrona;

— 3

— —

c) Funkcjonowanie systemu;

— 3

— —

d) Równoważenie i ustawienie.

11.10

Systemy paliwowe

(ATA 28, ATA 47)

a) Układ systemu;

b) Postępowanie z paliwem;

c) Wskazania i ostrzeżenia;

d) Systemy specjalne;

— 3

— —

e) Wyważenie.

— 3

— —

11.11

Zasilanie hydrauliczne

(ATA 29)

a) Opis systemu;

b) Działanie systemu (1);

c) Działanie systemu (2);

— 3

— —

11.12

Osłona przed lodem i deszczem

(ATA 30)

a) Zasady;

b) Odladzanie;

c) Przeciwdziałanie oblodzeniu;

— 3

— —

d) Wycieraczki;

e) Systemy hydrofobowe

— 3

— —

11.13

Podwozie samolotu

(ATA 32)

a) Opis;

b) Działanie systemu;

c) Czujniki powietrze-ziemia;

— 3

— —

d) Zabezpieczenie ogona.

11.14

Światła

(ATA 33)

11.15

Tlen

(ATA 35)

11.16

Zasilanie pneumatyczne/próżniowe

(ATA 36)

(a) Systemy;

(b) Pompy.

11.17

Woda/odpady

(ATA 38)

(a) Systemy;

(b) Korozja.

11.18

Systemy obsługi technicznej na pokładzie

(ATA 45)

— 2

— —

11.19

Zintegrowane moduły elektroniki lotniczej

(ATA 42)

(a) Ogólny opis i teoria systemów;

— 2

— —

(b) Typowe układy systemów.

— 2

— —

11.20

Systemy kabinowe

(ATA 44)

— 2

— —

11.21

Systemy informatyczne

(ATA 46)

— 2

— —

MODUŁ 12. AERODYNAMIKA, STRUKTURY I SYSTEMY ŚMIGŁOWCA

POZIOM

B1.3

B1.4

12.1

Teoria lotu — aerodynamika obrotowego skrzydła

12.2

Systemy sterowania lotem

(ATA 67)

12.3

Wytyczanie drogi łopaty i analiza wibracji

(ATA 18)

12.4

Transmisje

12.5

Struktury płatowca

(ATA 51)

a) Koncepcja ogólna;

b) Metody konstrukcji podstawowych elementów.

12.6

Klimatyzacja

(ATA 21)

12.6.1

Dopływ powietrza

12.6.2

Klimatyzacja

12.7

Instrumenty/systemy elektroniki lotniczej

12.7.1

Systemy instrumentowe

(ATA 31)

12.7.2

Systemy elektroniki lotniczej

Podstawy układu systemu i działanie;

Autopilot (ATA 22)

Komunikacja (ATA 23);

Systemy nawigacji (ATA 34).

12.8

Energia elektryczna

(ATA 24)

12.9

Sprzęt i wyposażenie

(ATA 25)

a) Sprzęt awaryjny;

Siedzenia, taśmy i pasy;

Systemy podnoszenia.

b) Awaryjne systemy unoszenia na powierzchni;

Układ kabiny, zatrzymanie ładunku;

Rozmieszczenie wyposażenia;

Montaż wyposażenia kabiny.

12.10

Ochrona przeciwpożarowa

(ATA 26)

a) Systemy wykrywania ognia i dymu oraz Systemy gaszące pożar;

b) Gaśnice przenośne.

12.11

Systemy paliwowe

(ATA 28)

12.12

Zasilanie hydrauliczne

(ATA 29)

12.13

Osłona przed lodem i deszczem

(ATA 30)

12.14

Podwozie samolotu

(ATA 32)

a) Opis i działanie systemu;

b) Czujniki.

12.15

Światła

(ATA 33)

12.16

(Zarezerwowane)

12.17

Zintegrowane moduły elektroniki lotniczej

(ATA 42)

(a) Ogólny opis i teoria systemów

(b) Typowe układy systemów

12.18

Systemy obsługi technicznej na pokładzie

(ATA 45)

Centralne komputery obsługi technicznej;

System ładowania danych;

System biblioteki elektronicznej.

12.19

Systemy informatyczne

(ATA 46)

MODUŁ 13. AERODYNAMIKA, STRUKTURY I SYSTEMY STATKU POWIETRZNEGO

C/N: Komunikacja i nawigacja; Ins.: Instrumenty; A/F: Autopilot; Sur.: Dozorowanie; A/S: Płatowiec i systemy

MODUŁ 13. AERODYNAMIKA, STRUKTURY I SYSTEMY STATKU POWIETRZNEGO

POZIOM

B2L Podstawowy

B2L

C/N

B2L

Ins.

B2L

A/F

B2L

Sur.

B2L

A/S

13.1

Teoria lotu

a) Aerodynamika samolotu i sterowanie lotem;

— —

— b)

Aerodynamika obrotowego skrzydła.

— —

— 13.2

Struktury – koncepcje ogólne

(ATA 51)

a) Koncepcja ogólna;

— —

— b)

Podstawy systemu strukturalnego;

— —

— 13.3

Autopilot

(ATA 22)

a) Podstawy automatycznego sterowania lotem;

— —

— 3

— —

b) Systemy automatycznej regulacji mocy silników samolotu przy podchodzeniu do lądowania i systemy automatycznego lądowania.

— —

— 3

— —

13.4

Komunikacja/nawigacja

(ATA 23/34)

a) Podstawy systemów komunikacji i nawigacji;

— 3

— —

b) Podstawy systemów dozorowania statku powietrznego.

— —

— 13.5

Moc elektryczna

(ATA 24)

— —

— 13.6

Sprzęt i wyposażenie

(ATA 25)

— —

13.7

Sterowanie lotem

a) Podstawowe i wtórne sterowanie lotem (ATA 27);

— —

— 2

— —

b) Aktywacja i ochrona;

— —

— 2

— —

c) Funkcjonowanie systemu;

— —

— 3

— —

d) Sterowanie lotem wiropłatu (ATA 67).

— —

— 2

— —

13.8

Przyrządy

(ATA 31)

— —

— 13.9

Światła

(ATA 33)

— —

— 13.10

Systemy obsługi technicznej na pokładzie

(ATA 45)

— —

13.11

Klimatyzacja i zwiększanie ciśnienia w kabinie

(ATA 21)

(a) Zwiększanie ciśnienia;

— —

— 3

(b) Dopływ powietrza;

— —

— 1

— —

— 3

(d) Urządzenia zabezpieczające i ostrzegawcze.

— —

— 3

13.12

Ochrona przeciwpożarowa

(ATA 26)

a) Systemy wykrywania ognia i dymu oraz systemy gaszące pożar;

— —

— 3

b) Przenośna gaśnica.

— —

— 1

13.13

Systemy paliwowe

(ATA 28, ATA 47)

(a) Układ systemu;

— —

— 1

(b) Postępowanie z paliwem;

— —

— 2

— —

— 3

(d) Systemy specjalne;

— —

— 1

(e) wyważenie.

— —

— 3

13.14

Zasilanie hydrauliczne

(ATA 29)

(a) Układ systemu;

— —

— 1

(b) Działanie systemu (1);

— —

— 3

— —

— 3

13.15

Osłona przed lodem i deszczem

(ATA 30)

(a) Zasady;

— —

— 2

(b) Odladzanie;

— —

— 3

— —

— 2

(d) Systemy wycieraczek;

— —

— 1

(e) Środek hydrofobowy.

— —

— 1

13.16

Podwozie samolotu

(ATA 32)

(a) Opis;

— —

— 1

(b) System;

— —

— 3

— —

— 3

13.17

Tlen

(ATA 35)

- —

— —

— 3

13.18

Zasilanie pneumatyczne/próżniowe

(ATA 36)

— —

13.19

Woda/odpady

(ATA 38)

- —

— —

— 2

13.20

Zintegrowane moduły elektroniki lotniczej

(ATA 42)

— —

— (a)

Ogólny opis i teoria systemów;

- —

— —

(b) Typowe układy systemów.

- —

— —

13.21

Systemy kabinowe

(ATA 44)

- —

— —

13.22

Systemy informatyczne

(ATA 46)

- —

— —

MODUŁ 14. NAPĘD

POZIOM

B2L Przyrządy

B2L Płatowiec i systemy

14.1

Silniki

a) Silniki turbinowe;

b) Pomocnicze zespoły zasilania (APU);

c) Silniki tłokowe;

d) Silniki elektryczne i hybrydowe;

e) Sterowanie silnikiem.

14.2

Elektryczne/elektroniczne silnikowe systemy wskazań

14.3

Systemy śmigła

14.4

Układ startowy i zapłonowy

MODUŁ 15. SILNIK GAZOWY TURBINOWY

POZIOM

B1.1

B1.3

15.1

Podstawy

15.2

Osiągi silnika

— 2

15.3

Otwór wlotowy

15.4

Kompresory

15.5

Sekcja spalania

15.6

Sekcja turbinowa

15.7

Układ wylotowy

15.8

Łożyska i uszczelki

— 2

15.9

Smary i paliwa

15.10

Systemy smarowania

15.11

Systemy paliwowe

15.12

Systemy lotnicze

15.13

Układ startowy i zapłonowy

15.14

Silnikowe systemy wskazań

15.15

Alternatywne konstrukcje turbin

— 1

15.16

– Silniki turbośmigłowe

15.17

Silniki turboshaft

15.18

Pomocnicze źródła zasilania (APU):

15.19

Zabudowa zespołu napędowego

15.20

Systemy ochrony przeciwpożarowej.

15.21

Monitorowanie silnika i operacje naziemne

15.22

Przechowywanie i konserwacja silnika

— 2

MODUŁ 16. SILNIK TŁOKOWY

POZIOM

B1.2

B1.4

16.1

Podstawy

16.2

Osiągi silnika

16.3

Konstrukcja silnika

16.4

Systemy paliwowe silnika

16.4.1

Gaźniki

16.4.2

Systemy wtrysku paliwa

16.4.3

Elektroniczne sterowanie silnikiem

16.5

Układ startowy i zapłonowy

16.6

Układ ssania, układ wydechowy i układ chłodzenia

16.7

Doładowanie/turbodoładowanie

16.8

Smary i paliwa

16.9

Systemy smarowania

16.10

Silnikowe systemy wskazań

16.11

Zabudowa zespołu napędowego

16.12

Monitorowanie silnika i operacje naziemne

16.13

Przechowywanie i konserwacja silnika

— 2

16.14

Alternatywne konstrukcje silników tłokowych

MODUŁ 17. ŚMIGŁO

POZIOM

B1.1

B1.2

17.1

Podstawy

17.2

Konstrukcja śmigła

17.3

Sterowanie skoku śmigła

17.4

Synchronizacja śmigła

— 2

17.5

Ochrona przed oblodzeniem śmigła

17.6

Obsługa techniczna śmigła

17.7

Przechowywanie i konserwacja śmigła

2”

b) dodaje się pkt 3 w brzmieniu:

„3.

Metody szkolenia podstawowego

W odniesieniu do całego kursu lub każdego z jego modułów lub podmodułów określa się odpowiednią metodę szkolenia lub połączenie metod z uwzględnieniem zakresu i celów każdej fazy szkolenia oraz korzyści i ograniczeń wynikających z dostępnych metod szkolenia.

Metody szkoleniowe oparte na multimediach można wykorzystać do realizacji celów szkolenia w środowisku fizycznym albo w środowisku wirtualnym.”;

20) w dodatku II wprowadza się następujące zmiany:

a) pkt 1.4) otrzymuje brzmienie:

„1.4.

Pytania opisowe przygotowuje się i ocenia na podstawie zakresu materiału określonego w dodatku I, moduł 7.”;

b) pkt 1.11, 1.12 i 1.13 otrzymują brzmienie:

„1.11

Kolejną próbę zaliczenia egzaminu w ramach modułu można podjąć dopiero po upływie 90 dni od dnia, w którym odbywał się niezaliczony egzamin w ramach tego modułu, z wyjątkiem organizacji szkoleniowej z zakresu obsługi technicznej zatwierdzonej zgodnie z załącznikiem IV (część 147), która prowadzi kurs doszkalania w zakresie niezaliczonych obszarów z danego modułu; próbę zaliczenia niezdanego modułu można podjąć po upływie 30 dni.

1.12.

Egzaminy z zakresu podstawowej wiedzy o maksymalnym dopuszczalnym czasie dłuższym niż 90 minut lub dłuższym niż 180 minut można podzielić, odpowiednio, na dwa lub trzy egzaminy częściowe.

Każdy egzamin częściowy:

a) stanowi uzupełnienie pozostałych egzaminów częściowych, do których przystępuje kandydat, a połączenie egzaminów częściowych musi spełniać wymagania egzaminacyjne przewidziane dla modułu tematycznego;

b) odbywa się przez podobny dopuszczalny czas;

c) jest zaliczony w przypadku udzielenia prawidłowych odpowiedzi na co najmniej 75 % pytań;

d) zawiera liczbę pytań będącą wielokrotnością czterech;

e) wymienia się w tym samym certyfikacie uznania, który wydano po zaliczeniu ostatniego egzaminu częściowego. Certyfikat uznania zawiera daty i wyniki egzaminów częściowych – bez uśredniania wyników;

f) przystępuje się do niego w ramach tej samej organizacji, zgodnie z przepisami dotyczącymi ponownych prób zaliczenia zwykłych egzaminów.

1.13.

Maksymalna liczba prób zaliczenia każdego egzaminu wynosi trzy w okresie 12 miesięcy.

Składający wniosek przedstawia pisemne oświadczenie zatwierdzonej organizacji szkoleniowej z zakresu obsługi technicznej lub właściwemu organowi, do których występuje o przeprowadzenie egzaminu, zawierające informacje na temat liczby i terminów podejść do egzaminu w ciągu ostatnich 12 miesięcy oraz nazwę organizacji lub właściwego organu, gdzie podejścia te miały miejsce. Zatwierdzona organizacja szkoleniowa z zakresu obsługi technicznej lub właściwy organ odpowiadają za sprawdzenie liczby podejść w danym przedziale czasu.”;

c) dodaje się pkt 1.14 w brzmieniu:

„1.14

Przyjmuje się, że pytania wykorzystane w ramach programu uczenia się opartego na multimediach nie mogą pojawić się na egzaminach, chociaż zakres tematyczny tych pytań może być taki sam.”;

d) pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

Liczba pytań dla modułów

2.1.

MODUŁ 1 — MATEMATYKA

Kategoria A: 16 pytań wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 20 minut.

Kategoria B1, B2, B2L i B3: 32 pytania wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 40 minut.

2.2.

MODUŁ 2 — FIZYKA

Kategoria A i B3: 32 pytania wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 40 minut.

Kategoria B1, B2 i B2L: 52 pytania wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 65 minut.

2.3.

MODUŁ 3 — PODSTAWOWE WIADOMOŚCI DOTYCZĄCE ELEKTRYKI

Kategoria A: 20 pytań wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 25 minut.

Kategoria B3: 24 pytania wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 30 minut.

Kategoria B1, B2 i B2L: 52 pytania wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 65 minut.

2.4.

MODUŁ 4 — PODSTAWOWE WIADOMOŚCI DOTYCZĄCE ELEKTRONIKI

Kategoria B1 i B3: 20 pytań wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 25 minut.

Kategoria B2 i B2L: 40 pytań wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 50 minut.

2.5.

MODUŁ 5 — TECHNIKI CYFROWE/SYSTEMY INSTRUMENTÓW ELEKTRYCZNYCH

Kategoria A i B3: 20 pytań wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 25 minut.

Kategoria B1: 40 pytań wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 50 minut.

Kategoria B2 i B2L: 72 pytania wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 90 minut.

2.6.

MODUŁ 6 — MATERIAŁY I SPRZĘT

Kategoria A: 52 pytania wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 65 minut.

Kategoria B1 i B3: 80 pytań wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 100 minut.

Kategoria B2 i B2L: 60 pytań wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 75 minut.

2.7.

MODUŁ 7 — PRAKTYKI OBSŁUGI TECHNICZNEJ

Kategoria A: 76 pytań wielokrotnego wyboru i 2 pytania opisowe.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 95 minut plus 40 minut.

Kategoria B1 i B3: 80 pytań wielokrotnego wyboru i 2 pytania opisowe.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 100 minut plus 40 minut.

Kategoria B2 i B2L: 60 pytań wielokrotnego wyboru i 2 pytania opisowe.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 75 minut plus 40 minut.

2.8.

MODUŁ TEMATYCZNY 8 — PODSTAWY AERODYNAMIKI

Kategoria A, B3, B1, B2 i B2L: 24 pytania wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 30 minut.

2.9.

MODUŁ 9 — CZYNNIKI LUDZKIE

Kategoria A, B1, B3, B2 i B2L: 28 pytań wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 35 minut.

2.10.

MODUŁ 10 — LEGISLACJA DOTYCZĄCA LOTNICTWA

Kategoria A: 32 pytania wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 40 minut.

Kategoria B1, B3, B2 i B2L: 44 pytania wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 55 minut.

2.11.

MODUŁ 11 AERODYNAMIKA, STRUKTURY I SYSTEMY SAMOLOTU

Kategoria A1: 108 pytań wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 135 minut.

Kategoria A2: 72 pytania wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 90 minut.

Kategoria B1.1: 140 pytań wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 175 minut.

Kategoria B1.2: 100 pytań wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 125 minut.

Kategoria B3: 60 pytań wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 75 minut.

2.12.

MODUŁ 12 — AERODYNAMIKA, STRUKTURY I SYSTEMY ŚMIGŁOWCA

Kategoria A: 100 pytań wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 125 minut.

Kategoria B1.3 i B1.4: 128 pytań wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 160 minut.

2.13.

MODUŁ 13 – AERODYNAMIKA, STRUKTURY I SYSTEMY STATKU POWIETRZNEGO

Kategoria B2: 188 pytań wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 235 minut.

Kategoria B2L:

Uprawnienie na systemy

Liczba pytań wielokrotnego wyboru

Czas przeznaczony na rozwiązanie (w minutach)

Podstawowe wymagania

(podmoduły 13.1, 13.2, 13.5 i 13.9)

KOMUNIKACJA/NAWIGACJA

(podmoduł 13.4 lit. a))

PRZYRZĄDY

(podmoduł 13.8)

AUTOPILOT

(podmoduły13.3 i 13.7)

DOZOROWANIE

(podmoduł 13.4 lit. b))

SYSTEMY PŁATOWCA

(podmoduły 13.11–13.19)

2.14.

MODUŁ 14 – NAPĘD

Kategoria B2 i B2L: 32 pytania wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 40 minut.

UWAGA: Egzamin dla kategorii B2L dotyczący modułu 14 ma zastosowanie wyłącznie do uprawnień »Przyrządy« i »Systemy płatowca«.”;

2.15.

MODUŁ 15 — SILNIK GAZOWY TURBINOWY

Kategoria A1 i A3: 60 pytań wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 75 minut.

Kategoria B1.1 i B1.3: 92 pytania wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 115 minut.

2.16.

MODUŁ 16 — SILNIK TŁOKOWY

Kategoria A2 i A4: 52 pytania wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 65 minut.

Kategoria B3, B1.2 i B1.4: 76 pytań wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 95 minut.

2.17.

MODUŁ 17 – ŚMIGŁO

Kategoria A1 i A2: 20 pytań wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 25 minut.

Kategoria B3, B1.1 i B1.2: 32 pytania wielokrotnego wyboru, bez pytań opisowych.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 40 minut.”;

21) w dodatku III wprowadza się następujące zmiany:

a) tytuł otrzymuje brzmienie:

„Dodatek III Szkolenie na typ statku powietrznego i standard ocen dotyczących typu statku powietrznego — szkolenie w miejscu pracy”;

b) pkt 1 lit. a) ppkt (ii) otrzymuje brzmienie:

„(ii)

odpowiadają standardowi określonemu w pkt 3.1 niniejszego dodatku oraz elementom określonym w danych dotyczących zgodności operacyjnej ustalonych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 748/2012, jeżeli są one dostępne.”;

c) pkt 1 lit. b) ppkt (ii) otrzymuje następujące brzmienie:

„(ii)

odpowiadają standardowi określonemu w pkt 3.2 niniejszego dodatku oraz elementom określonym w danych dotyczących zgodności operacyjnej ustalonych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 748/2012, jeżeli są one dostępne.”;

d) pkt 1 lit. b) ppkt (iv) otrzymuje brzmienie:

„(iv)

obejmują prezentacje przy użyciu sprzętu, podzespołów, szkoleniowych symulatorów obsługi technicznej, urządzeń szkoleniowych do obsługi technicznej, lub rzeczywistych statków powietrznych.”;

e) pkt 1 lit. c) ppkt (i) otrzymuje brzmienie:

„(i)

szkolenie w zakresie różnic jest szkoleniem wymaganym w celu zapoznania się z różnicami w szkoleniu pomiędzy:

a) dwoma różnymi uprawnieniami na typ statku powietrznego tego samego producenta, zgodnie z decyzją Agencji; lub

b) dwoma różnymi kategoriami licencji w odniesieniu do tego samego uprawnienia na typ statku powietrznego.”;

f) dodaje się pkt 1 lit. c) ppkt (iv) w brzmieniu:

„(iv)

szkolenie w zakresie różnic rozpoczyna się i kończy w ciągu trzech lat poprzedzających wniosek o nowe uprawnienie na typ w tej samej kategorii (przypadek a)) lub w innej kategorii (przypadek b)).”;

g) w pkt 3 po akapicie pierwszym dodaje się akapity w brzmieniu:

„W odniesieniu do całego kursu lub każdej z jego części określa się odpowiednią metodę szkolenia lub połączenie metod szkolenia z uwzględnieniem zakresu i celów każdej fazy szkolenia oraz korzyści i ograniczeń wynikających z dostępnych metod szkolenia.

Metody szkoleniowe oparte na multimediach można wykorzystać do realizacji celów szkolenia w środowisku fizycznym albo w środowisku wirtualnym.”;

h) pkt 3.1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

Cel:

Po ukończeniu szkolenia teoretycznego słuchacz jest w stanie wykazać, odpowiednio do poziomów wskazanych w programie szkolenia w dodatku III, szczegółową wiedzę teoretyczną w zakresie odpowiednich systemów, struktur, działania, obsługi technicznej, napraw oraz wykrywania i usuwania usterek zgodnie z danymi dotyczącymi obsługi technicznej. Słuchacz potrafi wykazać się umiejętnością korzystania z podręczników i zatwierdzonych procedur, w tym znajomością odpowiednich kontroli i ograniczeń.”;

i) w pkt 3.1 lit. d) akapit czwarty otrzymuje brzmienie:

„Ponadto kurs musi określać i uzasadniać następujące kwestie:

— minimalną fizyczną lub wirtualną obecność słuchacza w klasie wymaganą do osiągnięcia celów kursu;

— maksymalną liczbę godzin fizycznego lub wirtualnego szkolenia w klasie dziennie uwzględniającą aspekty czynnika pedagogicznego i ludzkiego.”;

j) w pkt 3.1 lit. e) wprowadza się następujące zmiany:

(i) po akapicie drugim dodaje się akapit w brzmieniu:

„Uwzględnia się minimalny program szkolenia z zakresu danych dotyczących zgodności operacyjnej, ustanowiony zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 748/2012, jeżeli taki program jest dostępny.”;

(ii) w tabeli wprowadza się następujące zmiany:

— na poziomie „Struktury płatowca” skreśla się rozdział „27 A Powierzchnie sterowe lotu (wszystkie)”;

— na poziomie „Systemy płatowca” po rozdziale 46 dodaje się rozdział 47 w brzmieniu:

„47

System wytwarzania azotu

— —

2”

— na poziomie „Systemy płatowca” po rozdziale 50 dodaje się rozdział „55/57 Powierzchnie sterowe lotu (wszystkie)” w brzmieniu:

„55/57 Powierzchnie sterowe lotu (wszystkie)

— —

1”

k) skreśla się pkt 3.1 lit. f);

l) w pkt 3.2 lit. b) wprowadza się następujące zmiany:

(i) pomiędzy akapitami trzecim i czwartym dodaje się akapit w brzmieniu:

„W elementach praktycznych do wyboru uwzględnia się minimalny wykaz zadań praktycznych z zakresu danych dotyczących zgodności operacyjnej, ustanowiony zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 748/2012, jeżeli taki wykaz jest dostępny.”;

(ii) w tabeli wprowadza się następujące zmiany:

— na poziomie „Struktury płatowca” skreśla się rozdział „27 A Powierzchnie sterowe lotu”;

— na poziomie „Systemy płatowca” po rozdziale 46 dodaje się rozdział 47 w brzmieniu:

„47

System wytwarzania azotu

X/X

— —

— X”

— na poziomie „Systemy płatowca” po rozdziale 50 dodaje się rozdział „55/57 Powierzchnie sterowe lotu” w brzmieniu:

„55/57 Powierzchnie sterowe lotu

X/—

— —

—”

m) pkt 4.1 lit. f) otrzymuje brzmienie:

„f)

Liczba pytań musi wynosić co najmniej jedno pytanie na godzinę szkolenia. Liczba pytań przypadająca na każdy rozdział i poziom jest proporcjonalna do:

— rzeczywistej liczby godzin szkolenia poświęconej danemu rozdziałowi na danym poziomie; lub

— w przypadku metod ukierunkowanych na słuchacza – przewidywanego średniego czasu na ukończenie szkolenia; oraz

— celów szkolenia wynikających z analizy potrzeb szkoleniowych.

Zatwierdzając kurs, właściwy organ ocenia liczbę i poziom pytań.”;

n) w pkt 4.1 dodaje się lit. j) w brzmieniu:

„j)

Przyjmuje się, że pytania wykorzystane w ramach programu uczenia się opartego na multimediach nie mogą pojawić się na egzaminach w ramach kursu szkoleniowego lub fazy szkolenia, chociaż zakres tematyczny tych pytań może być taki sam.”;

o) pkt 5 i 6 otrzymują brzmienie:

„5.

Standard ocen dotyczących typu dla statków powietrznych grupy 2 i grupy 3

Ocenę dotyczącą typu statku powietrznego z grupy 2 lub grupy 3 przeprowadzają organizacje szkoleniowe odpowiednio zatwierdzone zgodnie z załącznikiem IV (część 147) lub właściwy organ.

Ocena ma formę oceny praktycznej i egzaminu ustnego oraz spełnia następujące wymagania:

a) Ocena praktyczna umożliwia ustalenie kompetencji kandydata do wykonywania zadań z zakresu obsługi technicznej mających zastosowanie do danego typu statku powietrznego.

b) Egzamin ustny przeprowadza się na próbie rozdziałów wybranych z pkt 3 „Standard szkolenia na typ statku powietrznego”, na poziomie wskazanym w pkt 3.1 lit. e).

c) Zarówno egzaminy ustne, jak i oceny praktyczne zapewniają osiągnięcie następujących celów:

1. należyte i pewne omówienie typu statku powietrznego i jego systemów;

2. zapewnienie bezpiecznej obsługi technicznej, inspekcji i rutynowej pracy zgodnie z podręcznikiem obsługi technicznej i innymi odnośnymi instrukcjami i zadaniami odpowiednimi dla określonego rodzaju statku powietrznego, jak na przykład wykrywanie i usuwanie usterek, naprawy, regulacje, wymiany, ustawienia i kontrole funkcjonalne, takie jak, w miarę potrzeby, praca silnika itp.;

3. właściwe wykorzystanie całej technicznej literatury i dokumentacji dla statku powietrznego;

4. właściwe wykorzystanie specjalistycznego/specjalnego oprzyrządowania i aparatury badawczej, usuwanie i wymiana elementów i modułów właściwych dla danego typu, włącznie z wszelkimi działaniami zadaniami w zakresie obsługi technicznej podczas lotu.

d) Do celów oceny dotyczącej typu zastosowanie mają następujące warunki:

1. Maksymalna liczba prób zaliczenia każdego egzaminu wynosi trzy w okresie 12 miesięcy. Wymagany jest trzydziestodniowy okres przerwy po pierwszym nieudanym podejściu w ramach jednego cyklu oraz sześćdziesięciodniowy okres przerwy po drugim nieudanym podejściu.

Wnioskodawca potwierdza na piśmie organizacji szkoleniowej z zakresu obsługi technicznej lub właściwemu organowi, do których występuje o przeprowadzenie egzaminu, liczbę i terminy podejść do egzaminu w okresie ostatnich 12 miesięcy oraz nazwę organizacji szkoleniowej w zakresie obsługi technicznej lub właściwego organu, gdzie podejścia te miały miejsce. Organizacja szkoleniowa z zakresu obsługi technicznej lub właściwy organ odpowiadają za sprawdzenie liczby podejść w danych przedziałach czasowych.

2. Ocenę dotyczącą typu zalicza się i zdobywa się wymagane doświadczenie praktyczne w ciągu trzech lat poprzedzających wniosek o zatwierdzenie uprawnienia w licencji na obsługę techniczną statku powietrznego.

3. Ocenę dotyczącą typu przeprowadza się w obecności co najmniej jednego egzaminatora. Egzaminator lub egzaminatorzy nie są zaangażowani w szkolenie wnioskodawcy.

e) Egzaminator lub egzaminatorzy sporządzają, podpisują i udostępniają kandydatowi pisemne sprawozdanie wyjaśniające, dlaczego kandydat zaliczył ocenę dotyczącą typu lub jej nie zaliczył.

6. Szkolenie w miejscu pracy

6.1

Ogólne

Szkolenie w miejscu pracy to szkolenie z zakresu konkretnego typu statku powietrznego zapewniane składającemu wniosek w rzeczywistym miejscu pracy, dające możliwość zapoznania się z najlepszymi praktykami w dziedzinie obsługi technicznej i prawidłowymi procedurami poświadczenia obsługi. Szkolenie w miejscu pracy musi spełniać następujące wymagania:

a) wykaz zadań przewidzianych w szkoleniu w miejscu pracy i jego program podlegają akceptacji przez właściwy organ, który wydał licencję na obsługę techniczną, przed rozpoczęciem szkolenia w miejscu pracy;

b) szkolenie w miejscu pracy przeprowadza się w jednej lub kilku organizacjach obsługi technicznej odpowiednio zatwierdzonych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem do celów obsługi technicznej danego typu statku powietrznego. Jedna z tych organizacji kontroluje szkolenie w miejscu pracy;

c) przed odbyciem szkolenia w miejscu pracy składający wniosek musi posiadać licencję kategorii A, B lub L5 lub ukończyć szkolenie teoretyczne na typ i spełnić wymagania dotyczące podstawowego doświadczenia w co najmniej 50 % (pkt 66.A.30) w odniesieniu do kategorii statku powietrznego, w związku z którym ma odbyć szkolenie;

d) składający wniosek rozpoczyna i kończy szkolenie w miejscu pracy w ciągu trzech lat poprzedzających wniosek o pierwsze zatwierdzenie uprawnienia na typ. Co najmniej 50 % zadań w ramach szkolenia w miejscu pracy odbywa się po ukończeniu odpowiedniego teoretycznego szkolenia na typ statku powietrznego;

e) składający wniosek przechodzi szkolenie w miejscu pracy pod opieką wykwalifikowanego mentora lub mentorów, prowadzoną na zasadzie indywidualnego nadzoru, w ramach której mentorzy weryfikują wiedzę techniczną, umiejętności i obowiązki typowego personelu poświadczającego. Podczas szkolenia w miejscu pracy mentorzy przekazują również składającemu wniosek wiedzę i doświadczenie, udzielając niezbędnych porad, wsparcia i wskazówek;

f) każde zadanie podpisywane jest przez składającego wniosek i odnosi się do rzeczywistej karty pracy/formularza pracy itd. Mentorzy weryfikują i kontrasygnują zadania wykonywane podczas szkolenia w miejscu pracy, ponieważ ponoszą odpowiedzialność za zadania na poziomie personelu wspomagającego lub personelu poświadczającego, w stosownych przypadkach, w zależności od procedury poświadczenia obsługi;

g) po zadowalającym ukończeniu programu szkolenia w miejscu pracy mentorzy wydają zalecenie dotyczące przeprowadzenia przez wyznaczonych oceniających ostatecznej oceny składającego wniosek.

6.2

Treść szkolenia w miejscu pracy i rejestr pracy dotyczący szkolenia w miejscu pracy

Szkolenie w miejscu pracy obejmuje szereg działań i zadań reprezentatywnych dla uprawnień na typ statku powietrznego, systemów i kategorii licencji, o które złożono wniosek, i może obejmować więcej niż jedną kategorię licencji.

Szkolenie w miejscu pracy dokumentuje się w rejestrze pracy dotyczącym szkolenia w miejscu pracy, w którym zapisuje się następujące dane:

a) imię i nazwisko składającego wniosek;

b) datę urodzenia składającego wniosek;

c) zatwierdzoną organizację lub zatwierdzone organizacje obsługi technicznej, w której (których) przeprowadzono szkolenie w miejscu pracy;

d) uprawnienia na typ statku powietrznego i kategorie licencji, o które wystąpiono;

e) wykaz zadań, w tym:

(i) opis zadania;

(ii) odniesienie do karty pracy/zlecenia na wykonanie prac/rejestru technicznego statku powietrznego itd.;

(iii) lokalizację ukończenia zadania;

(iv) datę ukończenie zadania;

(v) znak rejestracyjny (znaki rejestracyjne) statku powietrznego

f) imiona i nazwiska mentorów (w tym, w stosownych przypadkach, numer licencji);

g) podpisane zalecenie mentorów dotyczące późniejszej ostatecznej oceny składającego wniosek.

6.3

Ostateczna ocena składającego wniosek

Ostatecznej oceny składającego wniosek można dokonać dopiero po wypełnieniu rejestru pracy dotyczącego szkolenia w miejscu pracy i podpisaniu odnośnego zalecenia przez mentorów.

Wyznaczeni oceniający przeprowadzający ocenę końcową powiadamiają organ wydający licencję o terminie oceny z dużym wyprzedzeniem, aby umożliwić ewentualny udział w niej tego organu.

Celem ostatecznej oceny jest sprawdzenie, czy składający wniosek posiada wystarczającą wiedzę techniczną, a także odpowiednie umiejętności i postawę oraz czy jest kompetentny, by pracować samodzielnie jako członek wykwalifikowanego personelu poświadczającego w odniesieniu do statku powietrznego danego typu.

Ocena końcowa trwa co najmniej jeden dzień roboczy.

a) W ramach oceny sprawdza się wyrywkowo:

1) ogólną wiedzę techniczną wymaganą w przypadku danej kategorii licencji;

2) wiedzę i umiejętności na określony typ statku powietrznego w odniesieniu do danej kategorii licencji;

3) zrozumienie wynikających z licencji przywilejów odnoszących się do statku powietrznego i kategorii licencji;

4) odpowiednie zachowanie i podejście składającego wniosek do bezpieczeństwa w odniesieniu do środowiska obsługi technicznej.

b) Ocenę odnotowuje się w sprawozdaniu zawierającym następujące informacje:

1) dane identyfikacyjne składającego wniosek;

2) dane identyfikacyjne oceniających;

3) datę i przedział godzinowy oceny;

4) treść oceny;

5) wynik oceny: zaliczona lub niezaliczona.

6) podpis osoby oceniającej (osób oceniających), kandydata oraz, w stosownych przypadkach, niezależnego obserwatora (niezależnych obserwatorów).

c) Kolejną próbę zaliczenia oceny można podjąć po 3 miesiącach lub, jeżeli kandydat odbył dodatkowe szkolenie i mentorzy wydali nowe zalecenie, w terminie wcześniejszym niż 3 miesiące, jeżeli oceniający wyrażą na to zgodę. Po trzech nieudanych próbach należy powtórzyć pełne szkolenie w miejscu pracy.

6.4

Wymagania dotyczące mentorów i oceniających

Mentorzy i oceniający to pracownicy obsługi technicznej posiadający następujące kwalifikacje:

(i) Mentorzy:

— posiadają ważną licencję na obsługę techniczną statku powietrznego wydaną zgodnie z niniejszym załącznikiem lub ważną licencję na obsługę techniczną statku powietrznego w pełni zgodną z załącznikiem 1 ICAO, zgodnie z dodatkiem IV do załącznika II (część 145), która jest możliwa do zaakceptowania przez właściwy organ;

— od co najmniej jednego roku posiadają licencję na obsługę techniczną statku powietrznego w tej samej kategorii, co ta, w odniesieniu do której zapewniają w ramach szkolenia w miejscu pracy opieką mentorską, zatwierdzoną z uprawnieniem na typ odpowiednim do korzystania z przywilejów na odnośnym statku powietrznym;

— posiadają niezbędne przywileje związane z poświadczeniem obsługi lub podpisywaniem w organizacji obsługi technicznej, w której prowadzone jest szkolenie w miejscu pracy;

— posiadają doświadczenie w szkoleniu innych osób (są np. instruktorami przygotowania zawodowego, instruktorami zgodnie z załącznikiem IV (część 147), odbyli kursy szkoleniowe dla instruktorów lub posiadają jakiekolwiek inne porównywalne kwalifikacje krajowe lub odbyli szkolenie w tym zakresie, które jest możliwe do zaakceptowania przez właściwy organ).

(ii) Oceniający przeprowadzający ocenę końcową:

— od co najmniej trzech lat posiadają licencję na obsługę techniczną statku powietrznego w tej samej kategorii, co ta, w odniesieniu do której przeprowadzają ocenę w ramach szkolenia w miejscu pracy, zatwierdzoną z tym samym lub podobnym uprawnieniem na typ statku powietrznego;

— posiadają doświadczenie lub odbyli szkolenie w dziedzinie przeprowadzania oceny innych osób (są np. instruktorami przygotowania zawodowego, egzaminatorami zgodnie z załącznikiem IV (część 147), odbyli kursy szkoleniowe dla instruktorów lub posiadają jakiekolwiek inne porównywalne kwalifikacje krajowe lub odbyli szkolenie w tym zakresie, które jest możliwe do zaakceptowania przez właściwy organ);

— nie brali udziału w szkoleniu w miejscu pracy jako mentorzy składającego wniosek; jeżeli oceniający brał udział w przeprowadzeniu szkolenia w miejscu pracy, podczas oceny tego szkolenia musi być obecny niezależny obserwator.

6.5

Dokumentacja i rejestry szkolenia w miejscu pracy

Zadowalające ukończenie szkolenia w miejscu pracy jest poświadczane składającemu wniosek w formie sprawozdania z oceny końcowej i rejestru pracy dotyczącego tego szkolenia.

Dokumentację szkolenia w miejscu pracy przekazuje się właściwemu organowi na poparcie wniosku o wydanie lub zmianę licencji, jak określono w sekcji B podczęść B niniejszego załącznika.

Dokumentacja szkolenia w miejscu pracy jest przechowywana przez organizację obsługi technicznej, w której prowadzone jest to szkolenie, zgodnie z procedurami uzgodnionymi z właściwym organem organizacji obsługi technicznej.”;

22) dodatek IV otrzymuje brzmienie:

„Dodatek IV

Moduły lub moduły częściowe doświadczenia i podstawowej wiedzy wymagane do rozszerzenia licencji na obsługę techniczną statku powietrznego na mocy załącznika III (część 66)

A. Wymagania dotyczące doświadczenia

Tabela A poniżej zawiera wymagania dotyczące doświadczenia, w miesiącach, do celów dodania nowej kategorii lub podkategorii do licencji wydanej zgodnie z załącznikiem III (część 66).

Wymagania w zakresie doświadczenia mogą zostać zmniejszone o 50 %, jeżeli składający wniosek ukończył zatwierdzony podstawowy kurs szkoleniowy, określony w części 147, odpowiedni dla danej podkategorii.

Tabela A

Do:

Od:

B1.1

B1.2

B1.3

B1.4

B2L

— 6

— 24

B1.1

— 6

B1.2

— 6

— 24

— —

— 12

B1.3

— 6

B1.4

— 24

— —

B2L

— 12

— 6

— —

— 12

— 6 (*)

12 (*)

24 (*)

— —

12 (*)

24 (*)

12 (*)

— 6 (*)

24 (*)

12 (*)

— —

24 (*)

12 (*)

— —

B. Wymagane moduły lub moduły częściowe podstawowej wiedzy

Celem niniejszej tabeli jest przedstawienie egzaminów wymaganych do dodania nowej podstawowej kategorii/podkategorii do licencji na obsługę techniczną statku powietrznego wydanej zgodnie z niniejszym załącznikiem.

Programy szkoleń przygotowane zgodnie z dodatkiem I i dodatkiem VII wymagają różnych poziomów wiedzy dla różnych kategorii licencji w ramach modułu; przewidziano w związku z tym dodatkowe egzaminy mające zastosowanie do niektórych modułów dla posiadaczy licencji chcących rozszerzyć licencję na obsługę techniczną statku powietrznego przyznaną zgodnie z niniejszym załącznikiem w celu włączenia do niej innej kategorii/podkategorii; ponadto przeprowadza się analizę modułu w celu określenia brakujących tematów lub tematów zaliczonych na niższym poziomie.

Tabela B

B1.1

B1.2

B1.3

B1.4

B2L

L1C

L2C

L3H

L3G

L4H

L4G

Brak

16. 12.

12, 16.

Wszystkie z wyjątkiem 9.

Wszystkie z wyjątkiem 2, 8, 9.

Wszystkie z wyjątkiem 2L.

Wszystkie z wyjątkiem 9.

11, 15.

Brak

12, 15.

12. Wszystkie z wyjątkiem 9.

Wszystkie z wyjątkiem 9.

Wszystkie z wyjątkiem 2, 8, 9.

Wszystkie z wyjątkiem 2L.

Wszystkie z wyjątkiem 9.

11, 17.

11, 16, 17.

Brak

16. Wszystkie z wyjątkiem 9.

Wszystkie z wyjątkiem 9.

Wszystkie z wyjątkiem 2, 8, 9.

Wszystkie z wyjątkiem 2L.

Wszystkie z wyjątkiem 9.

11, 15, 17.

11, 17.

15. Brak

Wszystkie z wyjątkiem 9.

Wszystkie z wyjątkiem 2, 8, 9.

Wszystkie z wyjątkiem 2L.

Wszystkie z wyjątkiem 9.

B1.1

Brak

16. 12.

12, 16.

Brak

16. 12.

12, 16.

4, 5, 13,14

4, 5, 13SQ, 14SQ

16. 12L.

12L.

8L**, 12L.

9L.

10L.

9L,11L.

10L,

11L.

8L**, 10L,11,12L.

B1.2

11,15.

Brak

12, 15.

12. 11, 15.

Brak

12, 15.

12. 4, 5,13,14

4, 5, 13SQ. 14SQ

Brak

12L.

8L*,

12L.

8L*,

12L.

9L.

10L.

9L,11L.

10L,

11L.

8L*, 10L,11,12L.

B1.3

11, 17.

11, 16, 17.

Brak

16. 11, 17.

11, 16, 17.

Brak

16. 4, 5,13,14

4, 5, 13SQ. 14SQ

11, 16, 17.

7L,12L.

7L,8L**,12L.

9L.

10L.

9L,11L.

10L,

11L.

8L**, 10L,11,12L.

B1.4

11, 15, 17.

11, 17.

15. Brak

11, 15, 17.

11, 17.

15. Brak

4, 5,13,14

4, 5, 13SQ. 14SQ

11, 17.

7L,12L.

7L,8L*,12L.

9L.

10L.

9L,11L.

10L,

11L.

8L*, 10L,11,12L.

6, 7, 11, 15, 17.

6, 7, 11, 16, 17.

6, 7, 12, 15.

6, 7, 12, 16.

6, 7, 11, 15, 17.

6, 7, 11, 16, 17.

6, 7, 12, 15.

6, 7, 12, 16.

Brak

6, 7, 11, 16, 17.

5L, 7L.

4L, 5L, 6L,7L.

5L,7L, 8L.

4L,5L, 6L,7L, 8L.

9L.

10L.

9L, 11L.

10L, 11L.

6, 7, 11 lub 12, 15 lub 16, 17, 8L, 10L

B2L

6, 7, 11, 15, 17.

6, 7, 11, 16, 17.

6, 7, 12, 15.

6, 7, 12, 16.

6, 7, 11, 15, 17.

6, 7, 11, 16, 17.

6, 7, 12, 15.

6, 7, 12, 16.

13SQ, 14SQ.

Brak

6, 7, 11, 16, 17.

5L, 7L, 12LSQ.

4L, 5L, 6L, 7L, 12LSQ.

5L, 7L, 8L, 12LSQ.

4L, 5L, 6L, 7L, 8L, 12LSQ.

9L.

10L.

9L, 11L.

10L, 11L.

6, 7, 11 lub 12, 15 lub 16, 17, 8L, 10L

11,15.

12,15.

12. 2,3,5,8, 11,15.

2,3,5,8, 11.

2,3,5, 8, 12,15.

2,3,5,8, 12.

2,3,4, 5, 8, 13, 14.

2,3,4, 5, 8, 13SQ.

Brak

12L.

8L*, 12L.

9L.

10L.

9L, 11L.

10L, 11L.

2,3,5,8, 11 lub 12, 8L*, 10L, 11L, 12L.

B1.1

B1.2

B1.3

B1.4

B2L

L1C

L2C

L3H

L3G

L4H

L4G

L1C

Wszystkie

Brak

4L, 6L.

8L.

4L, 6L, 8L.

9L.

10L.

8L,9L, 11L.

8L, 10L, 11L.

Wszystkie

Brak

8L.

9L.

10L.

8L,9L, 11L.

8L,10L, 11L.

L2C

Wszystkie

Brak

4L,6L.

Brak

4L, 6L.

9L.

10L.

9L,11L.

10L, 11L.

Wszystkie

Brak

9L.

10L.

9L,11L.

10L, 11L.

L3H

Wszystkie

5L,7L.

4L,5L, 6L,7L.

5L,7L, 8L.

4L,5L, 6L,7L, 8L.

Brak

10L.

8L,11L.

8L,10L, 11L.

L3G

Wszystkie

5L,7L.

4L,5L, 6L,7L.

5L,7L, 8L.

4L,5L, 6L,7L, 8L.

9L.

Brak

8L,9L, 11L.

8L,11L.

L4H

Wszystkie

5L,7L.

4L,5L, 6L,7L.

5L,7L.

4L,5L, 6L,7L.

Brak

10L.

Brak

10L.

L4G

Wszystkie

5L,7L.

4L,5L, 6L,7L.

5L,7L.

4L,5L, 6L,7L.

9L.

Brak

9L.

Brak

SQ = zależy od kwalifikacji systemu

z wyłączeniem tematów związanych z silnikami tłokowymi

**:

z wyłączeniem tematów związanych z silnikami turbinowymi

”;

23) w formularzu 26 EASA zawartym w dodatku VI wprowadza się następujące zmiany:

a) s. 1 otrzymuje brzmienie:

„I.

UNIA EUROPEJSKA (*)

[PAŃSTWO]

[NAZWA I LOGO ORGANU]

II.

Część-66

LICENCJA NA OBSŁUGĘ TECHNICZNĄ STATKU POWIETRZNEGO

III.

Licencja nr [KOD PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO].66.[XXXX]

FORMULARZ 26 EASA, wydanie 6”

b) strona zawierająca CZĘŚĆ XIII. OGRANICZENIA ZGODNIE Z CZĘŚCIĄ 66 otrzymuje brzmienie:

„XIII.

OGRANICZENIA zgodnie z częścią 66

Licencja ważna do:

III.

Numer licencji:”

24) dodatek VII otrzymuje brzmienie:

„Dodatek VII

Wymagania dotyczące podstawowej wiedzy na potrzeby licencji na obsługę techniczną statku powietrznego kategorii L

Definicje różnych poziomów wiedzy wymaganych w niniejszym dodatku są takie same, jak definicje określone w pkt 1 dodatku I.

1. Modularyzacja

Moduły wymagane dla każdej podkategorii/kategorii licencji statku powietrznego są zgodne z następującą matrycą. W stosownych przypadkach odpowiednie moduły tematyczne zaznaczono »X«, a zwrot »nie dotyczy« oznacza, że dany moduł tematyczny nie ma zastosowania ani nie jest wymagany.

Wymóg dotyczący podstawowej wiedzy dla L5 jest taki sam jak w przypadku każdej podkategorii B1 (jak wskazano w dodatku I) oraz innych modułów, jak pokazano w matrycy.

Podkategorie licencji

Szybowce o konstrukcji kompozytowej

Szybowce

Szybowce z napędem o konstrukcji kompozytowej i samoloty ELA1 o konstrukcji kompozytowej

Szybowce z napędem i samoloty ELA1

Balony na ogrzane powietrze

Balony gazowe

Sterowce na ogrzane powietrze

sterowce gazowe ELA2

Sterowce gazowe powyżej ELA2

Moduły tematyczne

L1C

L2C

L3H

L3G

L4H

L4G

»Wiedza podstawowa«

Nie dotyczy

»Czynniki ludzkie«

Nie dotyczy

»Przepisy dotyczące lotnictwa«

Nie dotyczy

»Konstrukcja drewniana lub z rur metalowych pokrytych tkaniną«

Nie dotyczy

»Konstrukcja kompozytowa«

Nie dotyczy

»Konstrukcja metalowa«

Nie dotyczy

»Płatowiec – systemy ogólne, mechaniczne i elektryczne«

Nie dotyczy

»Zespół napędowy«

Nie dotyczy

X (*1)

»Balony – balony na ogrzane powietrze«

Nie dotyczy

10L

»Balony – balony gazowe (wolne/na uwięzi)«

Nie dotyczy

11L

»Sterowce – STEROWCE na ogrzane powietrze/gazowe«

Nie dotyczy

12L

»Łączność radiowa/ELT/Transponder/Przyrządy«

Nie dotyczy

MODUŁ 1L – WIEDZA PODSTAWOWA

Poziom

1L.1

Matematyka

— Arytmetyka

— Algebra

— Geometria

1L.2

Fizyka

— Materia

— Mechanika

— Temperatura

1L.3

Elektryka

— Obwody prądu przemiennego i stałego

1L.4

Aerodynamika/aerostatyka

1L.5

BHP i ochrona środowiska

MODUŁ 2L – CZYNNIKI LUDZKIE

Poziom

2L.1

Ogólne

2L.2

Ludzkie możliwości i ograniczenia

2L.3

Psychologia społeczna

2L.4

Czynniki wpływające na wyniki działania

2L.5

Środowisko fizyczne

2L.6

»Parszywa dwunastka« i ograniczanie ryzyka

MODUŁ 3L – PRZEPISY DOTYCZĄCE LOTNICTWA

MODUŁ 3 – PRZEPISY DOTYCZĄCE LOTNICTWA

Poziom

3L.1

Ramy regulacyjne

3L.2

Regulacje z zakresu ciągłej zdatności do lotu

3L.3

Naprawy i modyfikacje (część ML)

3L.4

Dane dotyczące obsługi technicznej (część ML)

3L.5

Przywileje wynikające z licencji i sposób ich prawidłowego wykonywania (część 66, część ML)

MODUŁ 4L – KONSTRUKCJA DREWNIANA LUB Z RUR METALOWYCH POKRYTYCH TKANINĄ

Poziom

4L.1

Płatowiec o konstrukcji drewnianej/z rur metalowych pokrytych tkaniną

4L.2

Materiały

4L.3

Rozpoznawanie szkód i usterek

4L.4

Standardowe procedury naprawy i obsługi technicznej

MODUŁ 5L – KONSTRUKCJA KOMPOZYTOWA

Poziom

5L.1

Płatowiec z tworzywa sztucznego wzmacnianego włóknem szklanym (FRP)

5L.2

Materiały

5L.3

Rozpoznawanie szkód i usterek

5L.4

Standardowe procedury naprawy i obsługi technicznej

MODUŁ 6L – KONSTRUKCJA METALOWA

Poziom

6L.1

Płatowiec metalowy

6L.2

Materiały

6L.3

Rozpoznawanie szkód i usterek

6L.4

Standardowe procedury naprawy i obsługi technicznej

MODUŁ 7L – PŁATOWIEC – SYSTEMY OGÓLNE, MECHANICZNE I ELEKTRYCZNE

Poziom

7L.1

Teoria lotu – szybowce i samoloty

7L.2

Struktura płatowca – szybowce i samoloty

7L.3

Klimatyzacja (ATA 21)

7L.4

Energia elektryczna, przewody i połączenia elektryczne (ATA 24)

7L.5

Sprzęt i wyposażenie (ATA 25)

7L.6

Systemy ochrony przeciwpożarowej i inne systemy bezpieczeństwa (ATA 26)

7L.7

Sterowanie lotem (ATA 27)

7L.8

System paliwowy (ATA 28)

7L.9

Zasilanie hydrauliczne (ATA 29)

7L.10

Osłona przed lodem i deszczem (ATA 30)

7L.11

Podwozie samolotu (ATA 32)

7L.12

Światła (ATA 33)

7L.13

Tlen (ATA 35)

7L.14

Zasilanie pneumatyczne/próżniowe (ATA 36)

7L.15

Balast wodny (ATA 41)

7L.16

Zaczepy

7L.17

Rury, przewody i połączenia elektryczne

7L.18

Sprężyny

7L.19

Łożyska

7L.20

Skrzynie biegów

7L.21

Linki sterownicze

7L.22

Pasowanie i tolerancje

7L.23

Waga i równowaga statku powietrznego

7L.24

Działania w warsztacie i narzędzia warsztatowe

7L.25

Techniki demontażu, badania, naprawy i montażu

7L.26

Zdarzenia nadzwyczajne

7L.27

Procedury obsługi technicznej

MODUŁ 8L – ZESPÓŁ NAPĘDOWY

tłokowe

turbinowe

Elektryczne

Poziom

8L.1

Ogólne zasady działania silnika

8L.2

Zasady działania i parametry silnika tłokowego

8L.3

Konstrukcja silnika tłokowego

8L.4

System paliwowy silnika tłokowego (inny niż elektroniczny)

8L.5

Układ startowy i zapłonowy

8L.6

Układ wlotu powietrza, układ wydechowy i układ chłodzenia

8L.7

Doładowanie/turbodoładowanie

8L.8

Systemy smarowania silników tłokowych

8L.9

Silnikowe systemy wskazań

8L.10

Elektryczne silniki statków powietrznych

8L.11

Podstawowe zasady działania i parametry silnika turbinowego

8L.12

Wlot powietrza i kompresor

8L.13

Komora spalania, układ startowy i zapłonowy

8L.14

Sekcja turbiny i układ wydechowy

8L.15

Pozostałe części i układy silników turbinowych

8L.16

Przeglądy silników turbinowych i operacje naziemne

8L.17

Śmigło

8L.18

Całkowicie autonomiczne systemy cyfrowego sterowania silnikami (FADEC)

8L.19

Smary i paliwa

8L.20

Instalacja silnika i śmigła

8L.21

Monitorowanie silnika i operacje naziemne

8L.22

Przechowywanie i konserwacja silnika/śmigła

MODUŁ 9L – BALONY – BALONY NA OGRZANE POWIETRZE

Poziom

9L.1

Teoria lotu – balony na ogrzane powietrze

9L.2

Ogólny płatowiec balonów na ogrzane powietrze

9L.3

Powłoka

9L.4

Układ grzewczy/palnik

9L.5

Kosz i zawieszenie kosza (w tym urządzenia alternatywne)

9L.6

Przyrządy

9L.7

Urządzenia

9L.8

Obsługa i przechowywanie balonów na ogrzane powietrze

9L.9

Techniki demontażu, badania, naprawy i montażu

MODUŁ 10L – BALONY – BALONY GAZOWE (WOLNE/NA UWIĘZI)

Poziom

10L.1

Teoria lotu – balony gazowe

10L.2

Ogólny płatowiec balonów gazowych

10L.3

Powłoka

10L.4

Sieć nośna

10L.5

Zawory, spadochrony i inne powiązane systemy

10L.6

Obręcz nośna

10L.7

Kosz (w tym urządzenia alternatywne)

10L.8

Sznury i liny

10L.9

Przyrządy

10L.10

Systemy balonów gazowych na uwięzi

10L.11

Urządzenia

10L.12

Obsługa i przechowywanie balonów gazowych

10L.13

Techniki demontażu, badania, naprawy i montażu

MODUŁ 11L – STEROWCE – STEROWCE NA OGRZANE POWIETRZE/GAZOWE

Poziom

11L.1

Teoria lotu i sterowania sterowcami

11L.2

Struktura płatowca sterowca – koncepcje ogólne

11L.3

Powłoka sterowca

11L.4

Gondola

11L.5

Sterowanie lotem sterowca (ATA 27/55)

11L.6

Energia elektryczna (ATA 24)

11L.7

Światła (ATA 33)

11L.8

Ochrona przed zamarzaniem i deszczem

11L.9

Systemy paliwowe (ATA 28)

11L.10

Silnik i śmigła w sterowcach

11L.11

Obsługa i przechowywanie sterowców

11L.12

Techniki demontażu, badania, naprawy i montażu

MODUŁ 12L – ŁĄCZNOŚĆ RADIOWA/ELT/TRANSPONDER/PRZYRZĄDY

Poziom

12L.1

Łączność radiowa/ELT

12L.2

Transponder i FLARM

12L.3

Przyrządy

12L.4

Awioniczne urządzenia testowe ogólnego przeznaczenia

”

25) w dodatku VIII wprowadza się następujące zmiany:

a) w lit. a) dodaje się pkt (vi) i (vii) w brzmieniu:

„(vi)

w przypadku niezaliczenia danego modułu, można podjąć kolejną próbę zaliczenia tego modułu dopiero po upływie 90 dni od dnia, w którym odbywał się egzamin;

(vii) maksymalna liczba podejść do każdego egzaminu wynosi trzy w okresie 12 miesięcy.”;

b) lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

Liczba pytań w poszczególnych modułach jest następująca:

(i) moduł 1L »WIEDZA PODSTAWOWA«: 20 pytań.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 25 minut;

(ii) moduł 2L »CZYNNIKI LUDZKIE«: 20 pytań.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 25 minut;

(iii) moduł 3L »PRZEPISY DOTYCZĄCE LOTNICTWA«: 28 pytań.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 35 minut;

(iv) moduł 4L »KONSTRUKCJA DREWNIANA LUB Z RUR METALOWYCH POKRYTYCH TKANINĄ«: 40 pytań.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 50 minut;

(v) moduł 5L »KONSTRUKCJA KOMPOZYTOWA«: 32 pytania.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 40 minut;

(vi) moduł 6L »KONSTRUKCJA METALOWA«: 32 pytania.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 40 minut;

(vii) moduł 7L »PŁATOWIEC – SYSTEMY OGÓLNE, MECHANICZNE I ELEKTRYCZNE«: 60 pytań.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 75 minut;

(viii) moduł 8L »ZESPÓŁ NAPĘDOWY«: 64 pytania.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 80 minut;

(ix) moduł 9L »BALONY – BALONY NA OGRZANE POWIETRZE«: 36 pytań.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 45 minut;

(x) moduł 10L »BALONY – BALONY GAZOWE (WOLNE/NA UWIĘZI)«: 44 pytania.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 55 minut;

(xi) moduł 11L »STEROWCE – STEROWCE NA OGRZANE POWIETRZE/GAZOWE«: 40 pytań.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 50 minut;

(xii) moduł 12L »ŁĄCZNOŚĆ RADIOWA/ELT/TRANSPONDER/PRZYRZĄDY«: 20 pytań.

Czas przeznaczony na rozwiązanie: 25 minut.”;

26) dodaje się dodatek IX w brzmieniu:

„Dodatek IX

Metoda oceny szkolenia opartego na multimediach

1. Celem niniejszego dodatku jest ustanowienie wymogów dotyczących oceny i zatwierdzania przez właściwy organ każdego kursu obejmującego szkolenie oparte na multimediach zgodnie z pkt 66.B.135.

Niniejszy dodatek można wykorzystywać do oceny innych kursów szkoleniowych, jeżeli właściwy organ zdecyduje, że metody oceny określone w niniejszym dodatku są odpowiednie dla innych kursów.

Właściwy organ przeprowadza ocenę pod kątem wszystkich kryteriów określonych w tabeli (A), pogrupowanych w cztery kategorie a)–d). Właściwy organ wyraźnie określa w tabeli podlegający ocenie produkt szkolenia opartego na multimediach oraz jego wersje produkcyjne i aktualizacyjne.

2. Właściwy organ przeprowadzający ocenę stawia się w sytuacji słuchacza lub użytkownika końcowego i ocenia indywidualnie każde kryterium wymienione w tabeli (A) w skali ocen od 1 do 5, w następujący sposób:

Niedopuszczalne. Nie spełnia wymaganych kryteriów.

Częściowo dopuszczalne, ale w celu spełnienia wymaganych kryteriów konieczna jest poprawa.

Dopuszczalne. Spełnia wymagane kryteria.

Dobre. Spełnia wymagane kryteria dzięki wprowadzonym ulepszeniom.

Doskonałe. Przewyższa wymagane kryteria.

3. Jeżeli co najmniej jedno kryterium oceniono na mniej niż 3, właściwy organ zwraca się o zastosowanie alternatywnego procesu uczenia się w celu uzyskania akceptowalnego poziomu odpowiedniości produktu.

4. Po dokonaniu przez właściwy organ oceny każdego z poszczególnych kryteriów wymienionych w tabeli (A) w celu określenia ogólnego poziomu odpowiedniości poszczególnych zasobów dydaktycznych szkolenia opartego na multimediach właściwy organ stosuje następującą łączną skalę ocen:

— 100–80: Doskonałe zasoby dydaktyczne. Oferują różne funkcje i spełniają wymagane kryteria odpowiedniości.

— 79–60: Zasoby dydaktyczne spełniają wymagane kryteria odpowiedniości.

— 59–40: Zasoby dydaktyczne nie pozwalają na odpowiednie zastosowanie edukacyjne. Można je wykorzystywać jedynie w szkoleniach

nieformalnych

— 39–20: Zasoby dydaktyczne są poniżej średniej. Nie spełniają szeregu wymaganych kryteriów odpowiedniości.

Przed zatwierdzeniem produktu właściwy organ sprawdza, czy końcowy wynik uzyskany przez szkolenie oparte na multimediach wynosi co najmniej 60 i czy żadnego kryterium nie oceniono poniżej 3.

Tabela (A): Ocena szkolenia opartego na multimediach

Tabela oceny szkolenia opartego na multimediach

Identyfikator produktu:

Nazwa:

Wersja:

WYNIKI (1–5)

Kategoria a) »jakość akademicka«

Wiarygodność informacji

1. Informacje są wiarygodne.

Adekwatność informacji

2. Informacje są adekwatne.

Kategoria b) »jakość pedagogiczna«

Formuła/konstrukcja pedagogiczna

3. Jakość uproszczenia zasobów jest odpowiednia.

4. Zasoby dydaktyczne zawierają odpowiednią liczbę streszczeń i podsumowań.

5. Zasoby mają przejrzystą strukturę (podsumowania, plany).

6. Struktura sprzyja jej wykorzystaniu w kontekście pedagogicznym.

Strategie pedagogiczne

7. Określono cele szkolenia.

8. Zasoby zawierają zachęty do nauki.

9. Zasoby umożliwiają interakcję między słuchaczem a instruktorem.

10. Zachęca się słuchacza do aktywnego angażowania się.

11. Stosuje się uczenie się ukierunkowane na słuchacza.

12. Zadania polegające na rozwiązywaniu problemów zachęcają do nauki.

13. Zasoby umożliwiają komunikację między słuchaczami.

14. Słuchacz może zobaczyć postępy w nauce.

Metody oceny słuchaczy

15. Zasoby obejmują procedurę samooceny.

Kategoria c) »jakość dydaktyczna«

Zajęcia dydaktyczne

16. Treść odnosi się do rzeczywistych sytuacji, z którymi słuchacz może mieć do czynienia w rzeczywistym środowisku obsługi technicznej.

Treści dydaktyczne

17. Treści są adekwatne do celów szkolenia.

Kategoria d) »jakość techniczna«

Projekt

18. Treść i organizacja zasobów dydaktycznych obejmuje odpowiednie wykorzystanie kolorów, interaktywności, jakości graficznej, animacji i ilustracji.

Przeglądanie

19. Metody nawigacji są jasne, spójne i intuicyjne.

Aspekty technologiczne

20. Techniki multimedialne sprzyjają przekazywaniu informacji.

Wynik końcowy:

Uwagi:

Przy ocenie szkolenia opartego na multimediach pod kątem poszczególnych kryteriów wymienionych w tabeli (A) właściwy organ uwzględnia:

Kategorie:

a) Jakość akademicka

Informacje przedstawione w zasobach multimedialnych muszą mieć dwie cechy:

Wiarygodność:

informacje są wiarygodne, aktualne i względnie wolne od błędów. Informacje są zgodne z aktualnymi wymogami regulacyjnymi.

ii.

Adekwatność:

informacje są adekwatne do celów szkolenia określonych dla kursu. Wspierają uczniów w osiąganiu celów szkolenia.

b) Jakość pedagogiczna

W szkoleniu opartym na multimediach kładzie się nacisk na działania wspierające rozwój wymaganej wiedzy i umiejętności.

Główne kryteria dotyczące każdego produktu mają związek z trzema aspektami:

Formuła/konstrukcja pedagogiczna:

charakteryzuje się jakością uproszczeń, obecnością podsumowań, a także wykorzystaniem diagramów, cyfr, animacji i ilustracji. Pozwala ocenić, czy struktura zasobów dydaktycznych sprzyja ich wykorzystaniu w kontekście pedagogicznym. Odnosi się to do łatwości orientacji (podsumowanie, plan lekcji), obecności odpowiednich interakcji, użyteczności (wstecz, dalej, pola przewijania itp.) oraz zasobów komunikacyjnych (pytania i odpowiedzi, FAQ, forum itp.).

ii.

Strategie pedagogiczne:

style nauczania i uczenia się powinny opierać się na aktywnych podejściach do nauczania, aby tworzyć rzeczywiste sytuacje związane z celami szkolenia i motywacją osoby uczącej się.

iii.

Metody oceny słuchaczy:

wykorzystuje się metody pomiaru stopnia osiągnięcia celów szkolenia.

c) Jakość dydaktyczna

Zajęcia dydaktyczne:

treść odnosi się do rzeczywistych sytuacji, z którymi słuchacz może mieć do czynienia w rzeczywistym środowisku obsługi technicznej.

ii.

Treści dydaktyczne:

treści są adekwatne do celów szkolenia.

d) Jakość techniczna

W tej części ocenia się projekt, przeglądanie i aspekty technologiczne zasobów dydaktycznych:

Projekt:

treść i organizacja zasobów dydaktycznych wspiera odpowiednie wykorzystanie kolorów, interaktywności, jakości graficznej wybranych obrazów, animacji i ilustracji.

ii.

Przeglądanie

: podczas nawigacji słuchacz powinien być w stanie znaleźć plan, indeks lub szczegółowy spis treści. Sugerowane wybory lub wytyczne są jasne, a grupowanie w obrębie menu spójne.

iii.

Aspekty technologiczne:

techniki multimedialne służą połączeniu i wykorzystaniu możliwości każdej nowej technologii w kształceniu, aby zwiększyć transfer wiedzy. W związku z tym w systemie preferuje się stosowanie animacji, symulacji lub wszelkich innych elementów interaktywnych.

”.

(*) Doświadczenie można zmniejszyć o 50 %, ale dopuszczając licencję z ograniczeniami, tj. licencję zatwierdzoną z wyłączeniem »złożonych zadań obsługi technicznej określonych w dodatku VII do załącznika I (część M), standardowych zmian określonych w pkt 21.A.90B załącznika I (część 21) do rozporządzenia (UE) nr 748/2012 oraz standardowych napraw określonych w pkt 21.A.431B załącznika I (część 21) do rozporządzenia (UE) nr 748/2012«.

(*1) Wymagane są wyłącznie mające zastosowanie tematy dotyczące napędu w ramach modułu 8L; zależą one od podkategorii B1, do której należy składający wniosek.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.