Artykuł 2

1. Ustalając, czy ustanowienie kolegium organów nadzoru jest zasadne, organ sprawujący nadzór nad grupą bierze pod uwagę schemat grupy, o którym mowa w art. 1, oraz sprawdza, czy spełniony jest którykolwiek z następujących warunków:

a) grupa firm inwestycyjnych składa się z co najmniej dwóch firm inwestycyjnych, którym udzielono zezwolenia w dwóch różnych państwach członkowskich oraz które prowadzą działalność w tych dwóch różnych państwach;

b) ustanowienie kolegium organów nadzoru ułatwi wykonywanie zadań, o których mowa w art. 48 dyrektywy (UE) 2019/2034;

c) koordynacja i współpraca z odpowiednimi organami nadzoru państw trzecich będą realizowane skuteczniej w ramach kolegium organów nadzoru;

d) koordynacja i współpraca są potrzebne do wymiany informacji z organami nadzoru właściwymi dla członków rozliczających kwalifikujących się kontrahentów centralnych („QCCP”) lub z organami nadzoru właściwymi dla QCCP do celów art. 23 ust. 1 akapit pierwszy lit. c) i art. 23 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/2033 oraz do aktualizacji tych informacji.

2. W przypadku gdy którykolwiek z warunków określonych w ust. 1 lit. a), b), c) lub d) został spełniony, uznaje się, że ustanowienie kolegium jest zasadne, chyba że organ sprawujący nadzór nad grupą uzna, że w danym przypadku ustanowienie kolegium nie byłoby zasadne, mając w szczególności na względzie schemat grupy, o którym mowa w art. 1, zwłaszcza w przypadku uznania firm inwestycyjnych za małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne, o których mowa w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033.