Artykuł 2

1. Komisja corocznie oszacowuje całkowite roczne koszty, które zgodnie z oczekiwaniami mają zostać poniesione w związku z wykonaniem zadań, o których mowa w art. 43 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2022/2065, w kolejnym roku kalendarzowym (rok n+1) zgodnie z procedurą określoną w art. 6 ust. 1 niniejszego rozporządzenia. Na podstawie kwoty całkowitych rocznych kosztów oszacowanych za rok n+1 określa się całkowitą kwotę opłat nadzorczych pobieranych w roku n. Tę szacunkową kwotę pobiera się w całości od dostawców wskazanych usług w formie opłat nadzorczych obliczonych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

2. Przy oszacowaniu całkowitych kosztów rocznych Komisja uwzględnia:

a) zasoby kadrowe niezbędne do wykonania zadań, o których mowa w art. 43 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2022/2065, z uwzględnieniem różnych kategorii urzędników i innych pracowników Unii zatrudnionych przez Komisję. Koszty te szacuje się na podstawie średnich kosztów wyrażonych jako ekwiwalent pełnego czasu pracy, które to koszty obejmują proporcjonalne średnie koszty operacyjne i stosowne składki na ubezpieczenie społeczne związane z takimi zasobami kadrowymi;

b) wszelkie niezbędne pozostałe wydatki operacyjne i administracyjne ponoszone w związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 43 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2022/2065, które to wydatki zgodnie z oczekiwaniami mają zostać poniesione w roku n+1, z uwzględnieniem niewyczerpującego wykazu pozycji zawartego w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

3. W każdym oszacowaniu całkowitych rocznych kosztów uwzględnia się dodatnią albo ujemną kwotę poniesionych kosztów wskazaną w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 8 ust. 4. W szczególności w przypadku deficytu – tj. jeżeli kwota szacunkowych kosztów za rok n była niższa niż zgłoszona kwota kosztów poniesionych w roku n – całkowitą kwotę rocznych kosztów oszacowanych za rok n+2, która ma zostać pobrana w roku n+1, powiększa się o kwotę deficytu odnotowanego w roku n. W przypadku nadwyżki – tj. jeżeli kwota szacunkowych kosztów za rok n przewyższa zgłoszoną kwotę kosztów poniesionych w tym roku – całkowitą kwotę rocznych kosztów oszacowanych za rok n+2, która ma zostać pobrana w roku n+1, pomniejsza się o kwotę nadwyżki odnotowanej w roku n.