Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2023/1225 z dnia 22 czerwca 2023 r. w sprawie tymczasowych środków wyjątkowych stanowiących odstępstwo od niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 służących przeciwdziałaniu zakłóceniom na rynku w sektorze wina występującym w niektórych państwach członkowskich oraz odstępstwo od rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1149
Artykuł 2
W mocyTymczasowa destylacja wina w sytuacji kryzysowej
1. Wsparcie można przeznaczyć na destylację wina zgodnie z warunkami określonymi w niniejszym artykule. Takie wsparcie jest proporcjonalne, należycie uzasadnione przez państwo członkowskie i ukierunkowane na najbardziej dotknięte problemem wina i regiony produkcji, zgodnie z akapitem drugim. Może ono być wdrażane na szczeblu krajowym lub regionalnym w odniesieniu do win czerwonych lub różowych, oddzielnie lub w odniesieniu do obu kolorów łącznie, które mogą być winami objętymi chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym lub winami nieobjętymi chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym.
Państwa członkowskie, które zdecydują się wdrożyć ten środek, wykazują w odniesieniu do każdego rodzaju i koloru kwalifikującego się wina, odpowiednio na poziomie regionalnym albo krajowym, wystąpienie co najmniej jednej z następujących okoliczności rynkowych:
a) znaczny wzrost ostatnich dostępnych zapasów wina na poziomie produkcji w porównaniu ze średnią wielkością zapasów w tym samym okresie w poprzednich 5 latach gospodarczych lub w porównaniu ze średnią wielkością zapasów w tym samym okresie w poprzednich 5 latach gospodarczych z wyłączeniem najwyższych i najniższych wartości;
b) znaczny spadek średniej ceny rynkowej na poziomie produkcji w bieżącym roku gospodarczym w porównaniu ze średnią ceną z 3 poprzednich lat gospodarczych lub w porównaniu ze średnią ceną z 5 poprzednich lat gospodarczych z wyłączeniem najwyższych i najniższych wartości średnich rocznych;
c) znaczny spadek skumulowanej sprzedaży rynkowej na poziomie produkcji w bieżącym roku gospodarczym w porównaniu ze średnią z 3 poprzednich lat gospodarczych w tym samym okresie lub w porównaniu ze średnią z 5 poprzednich lat gospodarczych z wyłączeniem najwyższych i najniższych wartości skumulowanej sprzedaży w tym samym okresie, oraz pod warunkiem, że taki spadek nie wynika ze zmniejszenia produkcji.
2. Aby uniknąć zakłóceń konkurencji, alkohol będący wynikiem destylacji, o której mowa w ust. 1, wykorzystuje się wyłącznie do celów przemysłowych, w tym do celów dezynfekcyjnych lub farmaceutycznych albo do celów energetycznych.
3. Beneficjentami wsparcia, o którym mowa w ust. 1, są przedsiębiorstwa winiarskie produkujące lub wprowadzające do obrotu produkty, o których mowa w części II załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, organizacje producentów wina, stowarzyszenia przynajmniej dwóch producentów, organizacje międzybranżowe lub destylarnie przetwarzające produkty sektora wina.
4. Do wsparcia kwalifikują się wyłącznie koszty dostawy wina do destylarni i koszty destylacji tego wina. Wino, które ma zostać poddane destylacji na podstawie tego środka, musi pochodzić z Unii i być zgodne z wymogami dotyczącymi wprowadzania do obrotu w Unii oraz z odpowiednimi specyfikacjami produktu dla win objętych chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym.
5. Państwa członkowskie mogą ustanowić w swoich krajowych programach wsparcia kryteria pierwszeństwa dla beneficjentów. Takie kryteria pierwszeństwa opierają się na konkretnych strategiach i celach określonych w programie wsparcia, są obiektywne i niedyskryminacyjne.
6. Państwa członkowskie ustanawiają przepisy w zakresie procedury składania wniosków o przyznanie wsparcia, o którym mowa w ust. 1, które to przepisy regulują:
a) osoby fizyczne lub prawne, które mogą przedstawiać wnioski;
b) składanie i wybór wniosków, w tym co najmniej terminy składania wniosków, oceny odpowiedniości każdego z proponowanych działań oraz powiadomienia danych podmiotów gospodarczych o wynikach procedury wyboru;
c) weryfikację zgodności z przepisami dotyczącymi kwalifikowalnych działań i kosztów, o których mowa w ust. 4, oraz z kryteriami pierwszeństwa w przypadku ich zastosowania;
d) wybór wniosków, w tym co najmniej wagę przypisaną każdemu kryterium pierwszeństwa, w przypadku ich zastosowania;
e) ustalenia dotyczące płatności zaliczek i zapewnienia zabezpieczeń.
7. Państwa członkowskie ustalają kwotę wsparcia dla beneficjentów na podstawie obiektywnych i niedyskryminacyjnych kryteriów. Kwotę wsparcia ustala się odpowiednio na szczeblu regionalnym lub krajowym w odniesieniu do każdego rodzaju i koloru kwalifikującego się wina, o których mowa w ust. 1. Kwota wsparcia nie może przekraczać 80 % najniższej średniej miesięcznej ceny odnotowanej na poziomie produkcji w roku gospodarczym 2022/2023 w odniesieniu do każdego rodzaju i koloru kwalifikującego się wina, do którego środek ma zastosowanie, w danym regionie lub na terytorium państwa członkowskiego. W przypadku gdy udokumentowane ceny rynkowe nie są dostępne, mogą one zostać oszacowane przez właściwy organ danego państwa członkowskiego na podstawie najlepszych dostępnych danych.
8. Do wsparcia dla destylacji wina w sytuacji kryzysowej stosuje się odpowiednio art. 1 i 2, art. 43 oraz art. 48–54 i art. 56 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1149 (
1
) oraz art. 1, 2 i 3, art. 19–23, art. 25–31, art. 32 ust. 1 akapit drugi oraz art. 33–40 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1150 (
2
).
9. Do dnia 31 sierpnia 2023 r. państwa członkowskie powiadamiają Komisję o rodzajach i kolorze kwalifikującego się wina oraz regionach, w których środek ma być stosowany, a także o jego uzasadnieniu zgodnie z ust. 1, o kwotach rekompensat, które mają być stosowane zgodnie z ust. 7, oraz o ich uzasadnieniu, a także o przewidywanych ilościach, które mają zostać poddane destylacji.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.