Artykuł 44

1. W przypadku gdy po zakończeniu postępowania określonego w art. 43 ust. 4, 6 i 7 zgłaszany jest sprzeciw wobec środka podjętego przez państwo członkowskie lub w przypadku gdy Komisja uzna środek krajowy za sprzeczny z aktami prawnymi Unii, Komisja niezwłocznie rozpoczyna konsultacje z państwami członkowskimi i odpowiednim podmiotem gospodarczym lub odpowiednimi podmiotami gospodarczymi oraz dokonuje oceny tego środka krajowego.

Na podstawie wyników tej oceny Komisja przyjmuje akt wykonawczy w formie decyzji rozstrzygającej, czy dany środek krajowy jest zasadny.

Komisja kieruje swoją decyzję do wszystkich państw członkowskich, niezwłocznie informując o niej państwa członkowskie i odpowiedni podmiot gospodarczy lub odpowiednie podmioty gospodarcze.

2. W przypadku uznania krajowego środka za uzasadniony wszystkie państwa członkowskie zapewniają przyjęcie odpowiednich środków ograniczających, takich jak wycofanie, w odniesieniu do niezgodnego z wymaganiami produktu objętego zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia oraz informują o tych środkach Komisję.

W przypadku uznania środka krajowego za nieuzasadniony, dane państwo członkowskie wycofuje go.

3. W przypadku uznania środka krajowego za uzasadniony i stwierdzenia, że niezgodność produktu objętego zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia z wymaganiami wynika z braków w normach zharmonizowanych, o których mowa w art. 43 ust. 5 lit. b) niniejszego rozporządzenia, lub wspólnych specyfikacjach, o których mowa w art. 43 ust. 5 lit. c) niniejszego rozporządzenia, Komisja stosuje odpowiednio procedurę przewidzianą w art. 11 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012 lub w art. 20 ust. 8 niniejszego rozporządzenia.