Artykuł 52a

1. Pomoc na rozwój sieci ruchomych 4G i 5G jest zgodna z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.

2. Kosztami kwalifikowalnymi są wszelkie koszty budowy pasywnych i aktywnych elementów sieci ruchomej, zarządzania nimi i ich obsługi. Maksymalna kwota pomocy na projekt ustalana jest na podstawie konkurencyjnej procedury wyboru określonej w ust. 7 lit. a). Jeżeli inwestycja jest przeprowadzana zgodnie z ust. 7 lit. b) bez zastosowania konkurencyjnej procedury wyboru, kwota pomocy inwestycyjnej nie może przekraczać różnicy między kosztami kwalifikowalnymi a normalnym zyskiem operacyjnym z inwestycji. Zysk operacyjny odlicza się od kosztów kwalifikowalnych ex ante na podstawie rozsądnych prognoz i weryfikuje ex post przy użyciu mechanizmu wycofania. Rozsądna prognoza środka wymaga uwzględnienia wszystkich kosztów i wszystkich przychodów, co do których oczekuje się, że zostaną poniesione w ekonomicznym cyklu życia inwestycji.

3. Rozwój ruchomej sieci 5G jest realizowany na obszarach, na których sieci ruchome 4G ani 5G nie istnieją, lub rozwój takich sieci nie jest w wiarygodny sposób planowany w odpowiednim horyzoncie czasowym. Rozwój ruchomej sieci 4G jest realizowany na obszarach, na których sieci ruchome 3G, 4G ani 5G nie istnieją, lub rozwój takich sieci nie jest w wiarygodny sposób planowany w odpowiednim horyzoncie czasowym. Wymogi te podlegają weryfikacji przez sporządzanie map i w drodze konsultacji publicznych zgodnie z ust. 4.

4. Mapy i konsultacje publiczne do celów ust. 3 muszą spełniać łącznie poniższe wymogi:

a) mapy wyraźnie określają geograficzne obszary docelowe, które mają zostać objęte interwencją państwa, i uwzględniają wszystkie istniejące sieci ruchome. Mapy sporządzane są na podstawie podziału w układzie siatki o wymiarach oczek maksymalnie 100x100 m. Wszystkie elementy metodyki i podstawowe kryteria techniczne stosowane przy sporządzaniu map obszarów docelowych muszą być udostępnione publicznie. Mapy są zawsze weryfikowane w drodze konsultacji publicznych;

Jeżeli rozwój sieci obejmuje równocześnie rozwój sieci dostępowej i ograniczony rozwój pomocniczej sieci dosyłowej niezbędnej do zapewnienia funkcjonowania sieci dostępowej, sporządzenie odrębnych map sieci dosyłowych nie jest wymagane;

b) konsultacje publiczne przeprowadza właściwy organ publiczny w drodze publikacji głównych cech planowanej interwencji państwa oraz wykazu geograficznych obszarów docelowych określonych przy sporządzaniu map zgodnie z lit. a). Informacje te muszą być udostępniane na publicznie dostępnej stronie internetowej na szczeblu regionalnym i krajowym. W ramach konsultacji publicznych zaprasza się zainteresowane strony do zgłaszania uwag na temat planowanej ingerencji państwa oraz przedstawiania udokumentowanych informacji zgodnie z lit. a) dotyczących ich sieci ruchomych o cechach określonych w ust. 3, które to sieci istnieją lub których rozwój jest w wiarygodny sposób planowany na obszarze docelowym w odpowiednim horyzoncie czasowym. Konsultacje publiczne trwają co najmniej 30 dni.

5. Objęta pomocą infrastruktura nie jest brana pod uwagę, jeżeli chodzi o wypełnienie obowiązków w zakresie zasięgu ciążących na operatorach sieci ruchomych, które to obowiązki wynikają z warunków związanych z prawem do wykorzystania widma 4G i 5G.

6. Interwencja musi przynosić znaczącą poprawę (skokową zmianę) w porównaniu z ruchomymi sieciami istniejącymi lub takimi, których rozwój jest w wiarygodny sposób planowany w odpowiednim horyzoncie czasowym, określonymi przez sporządzanie map i w drodze konsultacji publicznych przeprowadzanych zgodnie z ust. 4. Planowane w sposób wiarygodny sieci uwzględnia się przy ocenie skokowej zmiany tylko wówczas, gdy same w sobie zapewniłyby podobne parametry co finansowana przez państwo sieć planowana na obszarach docelowych w odpowiednim horyzoncie czasowym. Skokowa zmiana ma miejsce, gdy na skutek dotowanej interwencji podjęta zostaje znacząca nowa inwestycja w sieć ruchomą, a dotowana sieć stwarza znaczące nowe możliwości na rynku pod względem dostępności usługi łączności ruchomej, przepustowości, prędkości i konkurencji w porównaniu z sieciami istniejącymi lub w wiarygodny sposób planowanymi w odpowiednim horyzoncie czasowym. Interwencja obejmuje ponad 50 % inwestycji w infrastrukturę szerokopasmową.

7. Pomoc przyznaje się w następujący sposób:

a) pomoc przydziela się w oparciu o otwartą, przejrzystą i niedyskryminującą konkurencyjną procedurę wyboru, zgodnie z założeniami przepisów dotyczących zamówień publicznych i z poszanowaniem zasady neutralności technologicznej, na podstawie oferty najkorzystniejszej ekonomicznie;

b) jeżeli pomoc przyznawana jest bez przeprowadzania konkurencyjnej procedury wyboru organowi publicznemu na rozwój sieci ruchomej i zarządzanie nią bezpośrednio lub za pośrednictwem jednostki wewnętrznej, odpowiednio organ publiczny lub jednostka wewnętrzna świadczy przy użyciu dotowanej sieci wyłącznie usługi hurtowe. Wszelkie koncesje lub inne formy powierzenia osobie trzeciej budowy lub obsługi sieci udzielane są w oparciu o otwartą, przejrzystą i niedyskryminującą konkurencyjną procedurę wyboru, zgodnie z założeniami przepisów dotyczących zamówień publicznych i z poszanowaniem zasady neutralności technologicznej, na podstawie oferty najkorzystniejszej ekonomicznie.

8. Obsługa dotowanej sieci oferuje dostęp hurtowy, zdefiniowany w art. 2 pkt 139, na sprawiedliwych i niedyskryminujących warunkach. Aktywny dostęp hurtowy przyznawany jest na co najmniej 10 lat od rozpoczęcia obsługi sieci, zaś hurtowy dostęp do infrastruktury szerokopasmowej, przyznawany jest na cały cykl życia danych elementów. Takie same warunki dostępu muszą mieć zastosowanie do całości sieci, w tym także do tych części takiej sieci, gdzie wykorzystuje się istniejącą infrastrukturę. Zobowiązanie dotyczące dostępu wykonuje się niezależnie od jakichkolwiek zmian w zakresie własności sieci, zarządzania nią lub jej obsługi. Aby zapewnić skuteczny dostęp hurtowy i umożliwić podmiotom ubiegającym się o dostęp świadczenie usług, przyznaje się dostęp hurtowy również do tych części sieci, które nie zostały sfinansowane przez państwo lub które mogły nie być uruchomione przez beneficjenta pomocy, na przykład przez przyznanie dostępu do urządzeń aktywnych, nawet jeżeli finansowana jest wyłącznie infrastruktura szerokopasmowa.

9. Cenę dostępu hurtowego określa się w oparciu o jedne z następujących punktów odniesienia i zasad ustalania cen:

a) średnie publikowane ceny hurtowe obowiązujące w innych, porównywalnych i bardziej konkurencyjnych obszarach państwa członkowskiego;

b) ceny regulowane już ustalone lub zatwierdzone przez krajowy organ regulacyjny dla odnośnych rynków i usług;

c) orientacja kosztowa lub metodyka obowiązująca na podstawie sektorowych ram regulacyjnych.

Bez uszczerbku dla kompetencji krajowego organu regulacyjnego wynikających z ram regulacyjnych zasięga się opinii tego organu w kwestii produktów hurtowego dostępu, warunków dostępu, w tym cen, oraz w kwestii sporów związanych ze stosowaniem niniejszego artykułu.

10. Jeśli kwota pomocy na dany projekt przekracza 10 mln EUR, państwa członkowskie wprowadzają mechanizm monitorowania i wycofania pomocy.

11. Wykorzystywanie ruchomych sieci 4G lub 5G finansowanych przez państwo do świadczenia usług stałego dostępu bezprzewodowego jest dopuszczalne wyłącznie na obszarach, na których sieć zapewniająca pobieranie danych z prędkością co najmniej 100 Mb/s w warunkach szczytowego obciążenia sieci nie istnieje lub rozwój takiej sieci nie jest w wiarygodny sposób planowany w odpowiednim horyzoncie czasowym, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

a) przy sporządzaniu map i przeprowadzaniu konsultacji publicznych uwzględnia się istniejące lub w wiarygodny sposób planowane stałe sieci szerokopasmowe określone zgodnie z art. 52 ust. 5;

b) objęta wsparciem sieć 4G lub 5G zapewniająca stały dostęp bezprzewodowy zwiększa co najmniej trzykrotnie prędkość pobierania danych w porównaniu z prędkością istniejących lub planowanych w wiarygodny sposób sieci (prędkość docelowa) zgodnie z art. 52 ust. 5.

12. W celu zapewnienia, by pomoc pozostawała proporcjonalna i nie prowadziła do nadmiernej rekompensaty ani subsydiowania skrośnego działalności nieobjętej pomocą, beneficjent pomocy musi zapewnić prowadzenie oddzielnej księgowości funduszy wykorzystywanych w celu rozwoju i obsługi sieci i innych funduszy będących do jego dyspozycji.”;

47) art. 52c otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 52c

Bony łączności

1. Pomoc w postaci programu bonów łączności dla konsumentów w celu ułatwienia telepracy, kształcenia zdalnego, usług szkoleniowych lub dla MŚP jest zgodna z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki określone w niniejszym artykule i w rozdziale I.

2. Czas trwania programu bonów nie przekracza 3 lat. Termin ważności bonów dla użytkowników końcowych nie może przekraczać dwóch lat.

3. Kwalifikowalne są następujące kategorie bonów:

a) bony dostępne dla konsumentów i MŚP na wykupienie nowego abonamentu na usługę szerokopasmową lub na podniesienie standardu obecnego abonamentu do usługi zapewniającej pobieranie danych z prędkością co najmniej 30 Mb/s w warunkach szczytowego obciążenia sieci, pod warunkiem że wszyscy dostawcy usług łączności elektronicznej zapewniający pobieranie danych z prędkością co najmniej 30 Mb/s w warunkach szczytowego obciążenia sieci kwalifikują się do objęcia programem. Bony nie są przyznawane w przypadku zmiany na dostawcę zapewniającego taką samą prędkość, jak prędkość dostępna w obecnym abonamencie, ani w przypadku podniesienia standardu obecnego abonamentu, jeśli zapewnia on pobieranie danych z prędkością co najmniej 30 Mb/s w warunkach szczytowego obciążenia sieci;

b) bony dostępne dla MŚP na wykupienie nowego abonamentu na usługę szerokopasmową lub na podniesienie standardu obecnego abonamentu do usługi zapewniającej pobieranie danych z prędkością co najmniej 100 Mb/s w warunkach szczytowego obciążenia sieci, pod warunkiem że wszyscy dostawcy usług łączności elektronicznej zapewniający pobieranie danych z prędkością co najmniej 100 Mb/s w warunkach szczytowego obciążenia sieci kwalifikują się do objęcia programem. Bony nie są przyznawane w przypadku zmiany na dostawcę zapewniającego taką samą prędkość, jak prędkość dostępna w obecnym abonamencie, ani w przypadku podniesienia standardu obecnego abonamentu, jeśli zapewnia on pobieranie danych z prędkością co najmniej 100 Mb/s w warunkach szczytowego obciążenia sieci.

4. Bony pokrywają do 50 % kosztów kwalifikowalnych. Kosztami kwalifikowalnymi są miesięczny abonament, standardowe koszty uruchomienia i niezbędne urządzenia końcowe umożliwiające użytkownikom końcowym korzystanie z usług szerokopasmowych z prędkością określoną w ust. 3. Kosztami kwalifikowalnymi są również koszty okablowania wewnątrz budynków i ograniczonego wdrożenia infrastruktury na terenie prywatnych nieruchomości użytkowników końcowych lub nieruchomości publicznej znajdującej się w pobliżu prywatnych nieruchomości użytkowników końcowych, o ile prace te są niezbędne do świadczenia usługi i pomocne w tym. Bon jest wypłacany przez organy publiczne bezpośrednio użytkownikom końcowym lub bezpośrednio usługodawcy wybranemu przez użytkowników końcowych.

5. Bony nie są wydawane na obszarach, na których nie istnieje sieć świadcząca kwalifikujące się usługi określone w ust. 3. Państwa członkowskie muszą przeprowadzić konsultacje publiczne w drodze publikacji głównych cech programu oraz wykazu geograficznych obszarów docelowych na publicznie dostępnej stronie internetowej na szczeblu regionalnym i krajowym. W ramach konsultacji publicznych zaprasza się zainteresowane strony do zgłaszania uwag na temat projektu środka oraz przedstawiania udokumentowanych informacji dotyczących ich istniejących sieci zdolnych do zapewnienia w sposób niezawodny prędkości określonej w ust. 3. Konsultacje publiczne trwają co najmniej 30 dni.

6. Bony są neutralne pod względem technologicznym. Programy zapewniają równe traktowanie wszystkich możliwych usługodawców i oferują użytkownikom końcowym możliwie najszerszy wybór dostawców niezależnie od stosowanych technologii. W tym celu państwo członkowskie tworzy internetowy rejestr wszystkich kwalifikujących się dostawców usług lub wdrożyć równoważną metodę alternatywną w celu zapewnienia otwartości, przejrzystości i niedyskryminującego charakteru interwencji państwa. Użytkownicy końcowi mają możliwość uzyskania takich informacji o wszystkich przedsiębiorstwach, które są w stanie świadczyć kwalifikujące się usługi. Wszystkie przedsiębiorstwa zdolne do świadczenia kwalifikujących się usług mają prawo, na wniosek, zostać ujęte w internetowym rejestrze lub w dowolnej innej lokalizacji wybranej przez państwo członkowskie.

7. W celu zminimalizowania zakłóceń na rynku państwa członkowskie przeprowadzają ocenę rynku, określając kwalifikujących się dostawców obecnych na danym obszarze i gromadząc informacje w celu obliczenia ich udziału w rynku, liczby klientów korzystających z kwalifikowalnych usług i ich cen. Pomoc przyznaje się wyłącznie w przypadku, gdy ocena rynku wykaże, że zakres programu jest na tyle szeroki, że nie przynosi nienależnych korzyści ograniczonej liczbie dostawców oraz że nie prowadzi do wzmocnienia (lokalnej) władzy rynkowej niektórych dostawców.

8. Aby się kwalifikować, dostawca usług szerokopasmowych, który jest zintegrowany pionowo i ma udział w rynku detalicznym przekraczający 25 %, musi oferować na odpowiednim rynku hurtowego dostępu produkty hurtowego dostępu, które zapewnią każdemu podmiotowi ubiegającemu się o dostęp możliwość świadczenia kwalifikujących się usług o prędkości określonej w ust. 3 na otwartych, przejrzystych i niedyskryminujących warunkach.

Cenę dostępu hurtowego określa się w oparciu o jedne z następujących punktów odniesienia i zasad ustalania cen:

a) średnie publikowane ceny hurtowe obowiązujące w innych, porównywalnych i bardziej konkurencyjnych obszarach państwa członkowskiego;

b) ceny regulowane już ustalone lub zatwierdzone przez krajowy organ regulacyjny dla odnośnych rynków i usług;

c) orientacja kosztowa lub metodyka obowiązująca na podstawie sektorowych ram regulacyjnych.

Bez uszczerbku dla kompetencji krajowego organu regulacyjnego wynikających z ram regulacyjnych zasięga się opinii tego organu w kwestii produktów hurtowego dostępu, warunków dostępu, w tym cen, oraz w kwestii sporów związanych ze stosowaniem niniejszego artykułu.”;

48) dodaje się art. 52d w brzmieniu:

„Artykuł 52d

Pomoc na sieci dosyłowe

1. Pomoc na rozwój sieci dosyłowej jest zgodna z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki określone w niniejszym artykule i w rozdziale I.

2. Kosztami kwalifikowalnymi są wszelkie koszty budowy sieci dosyłowej, zarządzania nią i jej obsługi. Maksymalną kwotę pomocy na projekt ustala się na podstawie konkurencyjnej procedury wyboru określonej w ust. 6 lit. a). Jeżeli inwestycja jest przeprowadzana zgodnie z ust. 6 lit. b) bez zastosowania konkurencyjnej procedury wyboru, kwota pomocy nie może przekraczać różnicy między kosztami kwalifikowalnymi a normalnym zyskiem operacyjnym z inwestycji. Zysk operacyjny odlicza się od kosztów kwalifikowalnych ex ante na podstawie rozsądnych prognoz i weryfikuje ex post przy użyciu mechanizmu wycofania. Rozsądna prognoza środka wymaga uwzględnienia wszystkich kosztów i wszystkich przychodów, co do których oczekuje się, że zostaną poniesione w ekonomicznym cyklu życia inwestycji.

3. Rozwój sieci dosyłowej jest realizowany na obszarach, na których sieć dosyłowa oparta na światłowodach lub na innych technologiach mogących zapewnić taki sam poziom wydajności i niezawodności jak światłowody nie istnieje lub rozwój takiej sieci nie jest w wiarygodny sposób planowany w odpowiednim horyzoncie czasowym. Podlega to weryfikacji przez sporządzanie map i w drodze konsultacji publicznych zgodnie z ust. 4.

4. Mapy i konsultacje publiczne do celów ust. 3 muszą spełniać łącznie poniższe wymogi:

a) mapy określają obszary docelowe interwencji państwa dotyczącej sieci dosyłowej i uwzględniają wszystkie istniejące sieci dosyłowe. Wszystkie elementy metodyki i podstawowe kryteria techniczne stosowane przy sporządzaniu map obszarów docelowych muszą być udostępnione publicznie. Mapy są zawsze weryfikowane w drodze konsultacji publicznych;

b) konsultacje publiczne przeprowadza właściwy organ publiczny w drodze publikacji głównych cech planowanej interwencji państwa oraz wykazu obszarów określonych przy sporządzaniu map zgodnie z lit. a). Informacje te muszą być udostępniane na publicznie dostępnej stronie internetowej na szczeblu regionalnym i krajowym. W ramach konsultacji publicznych zaprasza się zainteresowane strony do zgłaszania uwag na temat planowanej ingerencji państwa oraz przedstawiania udokumentowanych informacji zgodnie z lit. a) dotyczących ich sieci dosyłowych, które to sieci istnieją lub których rozwój jest w wiarygodny sposób planowany w odpowiednim horyzoncie czasowym. Konsultacje publiczne trwają co najmniej 30 dni.

5. Projekt objęty pomocą musi przynosić znaczącą poprawę (skokową zmianę) w porównaniu z sieciami dosyłowymi istniejącymi lub takimi, których rozwój jest w wiarygodny sposób planowany w odpowiednim horyzoncie czasowym, określonymi przez sporządzanie map i w drodze konsultacji publicznych przeprowadzanych zgodnie z ust. 4. Planowane w sposób wiarygodny sieci uwzględnia się przy ocenie skokowej zmiany tylko wówczas, gdy same w sobie zapewniłyby podobne parametry co finansowana przez państwo sieć planowana na obszarach docelowych w odpowiednim horyzoncie czasowym. Skokowa zmiana ma miejsce, gdy na skutek dotowanej interwencji podjęta zostaje znacząca nowa inwestycja w sieć dosyłową, a dotowana sieć dosyłowa jest oparta na światłowodach lub na innych technologiach mogących zapewnić taki sam poziom wydajności jak światłowody w przeciwieństwie do sieci istniejących lub w wiarygodny sposób planowanych w odpowiednim horyzoncie czasowym. Interwencja musi obejmować ponad 70 % inwestycji w infrastrukturę szerokopasmową.

6. Pomoc przyznaje się w następujący sposób:

a) pomoc przydziela się w oparciu o otwartą, przejrzystą i niedyskryminującą konkurencyjną procedurę wyboru, zgodnie z założeniami przepisów dotyczących zamówień publicznych i z poszanowaniem zasady neutralności technologicznej, na podstawie oferty najkorzystniejszej ekonomicznie;

b) jeżeli pomoc przyznawana jest bez przeprowadzania konkurencyjnej procedury wyboru organowi publicznemu na rozwój sieci dosyłowej i zarządzanie nią bezpośrednio lub za pośrednictwem jednostki wewnętrznej, odpowiednio organ publiczny lub jednostka wewnętrzna świadczy przy użyciu dotowanej sieci wyłącznie usługi hurtowe. Wszelkie koncesje lub inne formy powierzenia osobie trzeciej budowy lub obsługi sieci udzielane są w oparciu o otwartą, przejrzystą i niedyskryminującą konkurencyjną procedurę wyboru, zgodnie z założeniami przepisów dotyczących zamówień publicznych i z poszanowaniem zasady neutralności technologicznej, na podstawie oferty najkorzystniejszej ekonomicznie.

7. Obsługa dotowanej sieci oferuje dostęp hurtowy, zdefiniowany w art. 2 pkt 139, na sprawiedliwych i niedyskryminujących warunkach zarówno do sieci stacjonarnych, jak i ruchomych. Aktywny dostęp hurtowy przyznawany jest na co najmniej 10 lat od rozpoczęcia obsługi sieci, zaś hurtowy dostęp do infrastruktury szerokopasmowej, przyznawany jest na cały cykl życia danych elementów. Takie same warunki dostępu muszą mieć zastosowanie do całości sieci, w tym także do tych części sieci, gdzie wykorzystuje się istniejącą infrastrukturę. Zobowiązanie dotyczące dostępu wykonuje się niezależnie od jakichkolwiek zmian w zakresie własności sieci, zarządzania nią lub jej obsługi. Sieć finansowana przez państwo zaspokaja potrzeby wszystkich sieci stacjonarnych i ruchomych na obszarach docelowych interwencji dotyczącej sieci dosyłowej i udostępnia co najmniej 50 % przepustowości podmiotom ubiegającym się o dostęp. Aby zapewnić skuteczny dostęp hurtowy i umożliwić podmiotom ubiegającym się o dostęp świadczenie usług, przyznaje się dostęp hurtowy również do tych części sieci, które nie zostały sfinansowane przez państwo lub które mogły nie być uruchomione przez beneficjenta pomocy, na przykład przez przyznanie dostępu do urządzeń aktywnych, nawet jeżeli finansowana jest wyłącznie infrastruktura szerokopasmowa.

8. Cenę dostępu hurtowego określa się w oparciu o jedne z następujących punktów odniesienia i zasad ustalania cen:

a) średnich publikowanych cenach hurtowych obowiązujących w innych, porównywalnych, bardziej konkurencyjnych obszarach państwa członkowskiego;

b) ceny regulowane już ustalone lub zatwierdzone przez krajowy organ regulacyjny dla odnośnych rynków i usług; lub

c) orientacja kosztowa lub metodyka obowiązująca na podstawie sektorowych ram regulacyjnych.

Bez uszczerbku dla kompetencji krajowego organu regulacyjnego wynikających z ram regulacyjnych zasięga się opinii tego organu w kwestii produktów hurtowego dostępu, warunków dostępu, w tym cen, oraz w kwestii sporów związanych ze stosowaniem niniejszego artykułu.

9. Jeśli kwota pomocy przyznanej na dany projekt przekracza 10 mln EUR, państwa członkowskie wprowadzają mechanizm monitorowania i wycofania.

10. W celu zapewnienia, by pomoc pozostawała proporcjonalna i nie prowadziła do nadmiernej rekompensaty ani subsydiowania skrośnego działalności nieobjętej pomocą, beneficjent pomocy musi zapewnić prowadzenie oddzielnej księgowości funduszy wykorzystywanych w celu rozwoju i obsługi sieci i innych funduszy będących do jego dyspozycji.”;

49) art. 53 ust. 8 otrzymuje brzmienie:

„8. W przypadku pomocy nieprzekraczającej 2,2 mln EUR jako alternatywę do zastosowania metody, o której mowa w ust. 6 i 7, maksymalną kwotę pomocy można ustalić na poziomie 80 % kosztów kwalifikowalnych.”

;

50) art. 55 ust. 12 otrzymuje brzmienie:

„12. W przypadku pomocy nieprzekraczającej 2,2 mln EUR jako alternatywę do zastosowania metody, o której mowa w ust. 10 i 11, maksymalną kwotę pomocy można ustalić na poziomie 80 % kosztów kwalifikowalnych.”

;

51) w art. 56b wprowadza się następujące zmiany:

a) dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Pomocy na podstawie niniejszego artykułu nie przyznaje się na budowę, instalację lub modernizację infrastruktury tankowania zaopatrującej statki w paliwa kopalne, takie jak olej napędowy, gaz ziemny w postaci gazowej (sprężony gaz ziemny (CNG)) i w postaci ciekłej (skroplony gaz ziemny (LNG)) oraz gaz płynny (LPG).”

;

b) dodaje się ust. 2 a w brzmieniu:

„2a. W przypadku pomocy na infrastrukturę ładowania i tankowania, dostarczającą energię elektryczną, wodór, amoniak i metanol, kosztami kwalifikowalnymi są koszty budowy, instalacji, modernizacji lub rozbudowy infrastruktury ładowania lub tankowania. Koszty te mogą obejmować koszty samej infrastruktury ładowania lub tankowania oraz powiązanych urządzeń technicznych, w tym stałych, ruchomych lub pływających obiektów, instalacji lub modernizacji komponentów elektrycznych lub komponentów innego rodzaju, w tym kabli elektrycznych i transformatorów elektroenergetycznych, które są niezbędne do przyłączenia infrastruktury ładowania lub tankowania do sieci lub do lokalnej jednostki produkcji lub magazynowania energii elektrycznej lub wodoru, a także robót w zakresie inżynierii lądowej i wodnej, przystosowania gruntów lub dróg, koszty instalacji oraz koszty uzyskania powiązanych pozwoleń.

Koszty kwalifikowalne mogą również obejmować koszty inwestycji w wytwarzanie na miejscu energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych lub wodoru odnawialnego oraz koszty inwestycji w jednostki magazynowania energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych lub wodoru. Nominalna moc produkcyjna instalacji do wytwarzania na miejscu energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych lub wodoru odnawialnego nie może przekraczać maksymalnej mocy znamionowej lub zdolności tankowania infrastruktury ładowania lub tankowania, do której jest ona podłączona.”

;

c) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Poziom intensywności pomocy na każdą inwestycję, o której mowa w ust. 2 lit. a), nie może przekraczać:

a) 100 % kosztów kwalifikowalnych, jeśli łączne koszty kwalifikowalne projektu wynoszą nie więcej niż 22 mln EUR;

b) 80 % kosztów kwalifikowalnych, jeśli łączne koszty kwalifikowalne projektu wynoszą powyżej 22 mln EUR i nie więcej niż 55 mln EUR;

c) 60 % kosztów kwalifikowalnych, jeśli łączne koszty kwalifikowalne projektu wynoszą powyżej 55 mln EUR i nie więcej niż kwota określona w art. 4 ust. 1 lit. ee).

Poziom intensywności pomocy nie może przekraczać 100 % kosztów kwalifikowalnych określonych w ust. 2 lit. b) i c) wynoszących nie więcej niż kwota wskazana w art. 4 ust. 1 lit. ee).”

;

d) dodaje się ust. 8a w brzmieniu:

„8a. Jeżeli pomoc przyznawana jest na budowę, instalację lub modernizację infrastruktury tankowania dostarczającej wodór, beneficjent zobowiązuje się, że najpóźniej do dnia 31 grudnia 2035 r. infrastruktura tankowania objęta pomocą będzie dostarczać wyłącznie wodór odnawialny. W przypadku przyznania pomocy na budowę, instalację lub modernizację infrastruktury tankowania dostarczającej amoniak lub metanol, beneficjent zobowiązuje się, że najpóźniej do dnia 31 grudnia 2035 r. infrastruktura tankowania objęta pomocą będzie dostarczać wyłącznie amoniak lub metanol, których wartość energetyczna pochodzi ze źródeł odnawialnych innych niż biomasa i które zostały wyprodukowane zgodnie z metodyką określoną dla odnawialnych ciekłych i gazowych paliw transportowych pochodzenia niebiologicznego w dyrektywie (UE) 2018/2001 oraz w aktach wykonawczych lub delegowanych do tej dyrektywy.”

;

e) ust. 9 otrzymuje brzmienie:

„9. W przypadku pomocy nieprzekraczającej 5,5 mln EUR, jako alternatywę do zastosowania metody, o której mowa w ust. 4, 5 i 6, maksymalną kwotę pomocy można ustalić na poziomie 80 % kosztów kwalifikowalnych.”

;

52) w art. 56c wprowadza się następujące zmiany:

a) dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Pomocy na podstawie niniejszego artykułu nie przyznaje się na budowę, instalację lub modernizację infrastruktury tankowania zaopatrującej statki w paliwa kopalne, takie jak olej napędowy, gaz ziemny w postaci gazowej (sprężony gaz ziemny (CNG)) i w postaci ciekłej (skroplony gaz ziemny (LNG)) oraz gaz płynny (LPG).”

;

b) dodaje się ust. 2 a w brzmieniu:

„2a. W przypadku pomocy na infrastrukturę ładowania i tankowania, dostarczającą energię elektryczną, wodór, amoniak i metanol, kosztami kwalifikowalnymi są koszty budowy, instalacji, modernizacji lub rozbudowy infrastruktury ładowania lub tankowania. Koszty te mogą obejmować koszty samej infrastruktury ładowania lub tankowania oraz powiązanych urządzeń technicznych, w tym stałych, ruchomych lub pływających obiektów, instalacji lub modernizacji komponentów elektrycznych lub komponentów innego rodzaju, w tym kabli elektrycznych i transformatorów elektroenergetycznych, które są niezbędne do przyłączenia infrastruktury ładowania lub tankowania do sieci lub do lokalnej jednostki produkcji lub magazynowania energii elektrycznej lub wodoru, a także robót w zakresie inżynierii lądowej i wodnej, przystosowania gruntów lub dróg, koszty instalacji oraz koszty uzyskania powiązanych pozwoleń.

Koszty kwalifikowalne mogą również obejmować koszty inwestycji w wytwarzanie na miejscu energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych lub wodoru odnawialnego oraz koszty inwestycji w jednostki magazynowania energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych lub wodoru. Nominalna moc produkcyjna instalacji do wytwarzania na miejscu energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych lub wodoru odnawialnego nie może przekraczać maksymalnej mocy znamionowej lub zdolności tankowania infrastruktury ładowania lub tankowania, do której jest ona podłączona.”

;

c) dodaje się ust. 7a w brzmieniu:

„7a. Jeżeli pomoc przyznawana jest na budowę, instalację lub modernizację infrastruktury tankowania dostarczającej wodór, beneficjent zobowiązuje się, że najpóźniej do dnia 31 grudnia 2035 r. infrastruktura tankowania objęta pomocą będzie dostarczać wyłącznie wodór odnawialny. W przypadku przyznania pomocy na budowę, instalację lub modernizację infrastruktury tankowania dostarczającej amoniak lub metanol, beneficjent zobowiązuje się, że najpóźniej do dnia 31 grudnia 2035 r. infrastruktura tankowania objęta pomocą będzie dostarczać wyłącznie amoniak lub metanol, których wartość energetyczna pochodzi ze źródeł odnawialnych innych niż biomasa i które zostały wyprodukowane zgodnie z metodyką określoną dla odnawialnych ciekłych i gazowych paliw transportowych pochodzenia niebiologicznego w dyrektywie (UE) 2018/2001 oraz w aktach wykonawczych lub delegowanych do tej dyrektywy.”

;

d) ust. 8 otrzymuje brzmienie:

„8. W przypadku pomocy nieprzekraczającej 2,2 mln EUR jako alternatywę do zastosowania metody, o której mowa w ust. 4 i 5, maksymalną kwotę pomocy można ustalić na poziomie 80 % kosztów kwalifikowalnych.”

;

53) art. 56d ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Maksymalne progi określone w art. 56e i 56f mają zastosowanie do całkowitego pozostałego finansowania, w zakresie, w jakim finansowanie to, przyznane w ramach dowolnego produktu finansowego wspieranego przez Fundusz InvestEU, obejmuje pomoc. Maksymalne progi mają zastosowanie:

a) do projektu w przypadku pomocy, w której można wyodrębnić koszty kwalifikowalne, objętej art. 56e ust. 2, 3 i 4, art. 56e ust. 5 lit. a) pkt (i), i art. 56e ust. 6, 7, 8 i 9;

b) do beneficjenta końcowego w przypadku pomocy, w której nie można wyodrębnić kosztów kwalifikowalnych, objętej art. 56e ust. 5 lit. a) pkt (ii), (iii) oraz (iv), art. 56e ust. 10 oraz art. 56f.”;

54) w art. 56e wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Pomoc na rozwój stałej sieci szerokopasmowej oraz pomoc na rozwój sieci ruchomej 4G i 5G w celu podłączenia niektórych kwalifikujących się podmiotów stymulujących rozwój społeczno-gospodarczy musi spełniać następujące warunki:

a) pomoc przyznawana jest wyłącznie na projekty spełniające wszystkie warunki zgodności określone odpowiednio w art. 52 i 52a, chyba że wskazano inaczej w lit. c) i d) niniejszego ustępu;

b) nominalna kwota całkowitego finansowania przyznanego beneficjentowi końcowemu na dany projekt w ramach wsparcia z Funduszu InvestEU nie może przekraczać 150 mln EUR;

c) projekt służy podłączeniu podmiotów stymulujących rozwój społeczno-gospodarczy będących instytucjami administracji publicznej bądź publicznymi lub prywatnymi podmiotami, którym powierzono wykonywanie usług świadczonych w interesie ogólnym lub usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym w rozumieniu art. 106 ust. 2 Traktatu. Wyłączone są projekty obejmujące elementy lub podmioty inne niż te określone w niniejszej literze;

d) na zasadzie odstępstwa od art. 52 ust. 4 zidentyfikowana niedoskonałość rynku musi być zweryfikowana na podstawie odpowiednich dostępnych map lub, jeśli takie mapy nie są dostępne, w drodze konsultacji publicznych, w następujący sposób:

(i) mapy można uznać za odpowiednie, jeżeli nie są starsze niż 18 miesięcy. Mapy wyraźnie określają podmioty stymulujące rozwój społeczno-gospodarczy, które mają być objęte interwencją publiczną, i obejmują wszystkie sieci zapewniające, w warunkach szczytowego obciążenia sieci, pobieranie danych z prędkością co najmniej 100 Mb/s, ale poniżej 300 Mb/s (prędkości progowe), które istnieją lub których rozwój jest w wiarygodny sposób planowany w odpowiednim horyzoncie czasowym, i które przechodzą przez lokal kwalifikującego się podmiotu stymulującego rozwój społeczno-gospodarczy, o którym mowa w lit. c). Mapy są sporządzane przez właściwy organ publiczny. Mapy sporządzana są 1) w przypadku sieci wyłącznie stałych – w oparciu o adres, biorąc pod uwagę lokal, przez który przechodzi infrastruktura; 2) w przypadku sieci stałego dostępu bezprzewodowego – w oparciu o adres, biorąc pod uwagę lokal, przez który przechodzi infrastruktura, lub na podstawie podziału w układzie siatki o wymiarach oczek maksymalnie 100x100 m.; 3) w przypadku sieci ruchomych – na podstawie podziału w układzie siatki o wymiarach oczek maksymalnie 100x100 m. Wszystkie elementy metodyki i podstawowe kryteria techniczne stosowane przy sporządzaniu map obszarów docelowych muszą być udostępnione publicznie. W ramach wspierania synergii i uproszczenia z myślą o administracji publicznej można uznać, że analiza geograficzna przeprowadzona na podstawie art. 22 dyrektywy (UE) 2018/1972 stanowi odpowiednie źródło map w rozumieniu niniejszego punktu, o ile spełnione są warunki określone w niniejszym punkcie;

(ii) konsultacje publiczne przeprowadza właściwy organ publiczny w drodze publikacji głównych cech planowanej interwencji państwa na publicznie dostępnej stronie internetowej na szczeblu regionalnym i krajowym. W ramach konsultacji publicznych zaprasza się zainteresowane strony do zgłaszania uwag na temat planowanej interwencji państwa oraz do przedstawienia udokumentowanych informacji dotyczących sieci zapewniających, w warunkach szczytowego obciążenia sieci, pobieranie danych z prędkością co najmniej 100 Mb/s, ale poniżej 300 Mb/s (prędkości progowe), które istnieją lub których rozwój jest w wiarygodny sposób planowany w odpowiednim horyzoncie czasowym, i które przechodzą przez lokal kwalifikującego się podmiotu stymulującego rozwój społeczno-gospodarczy, o którym mowa w lit. c), i określonego zgodnie z ppkt (i), w oparciu o następujące informacje: 1) w przypadku sieci wyłącznie stałych – w oparciu o adres, biorąc pod uwagę lokal, przez który przechodzi infrastruktura; 2) w przypadku sieci stałego dostępu bezprzewodowego – w oparciu o adres, biorąc pod uwagę lokal, przez który przechodzi infrastruktura, lub na podstawie podziału w układzie siatki o wymiarach oczek maksymalnie 100x100 m; 3) w przypadku sieci ruchomych – na podstawie podziału w układzie siatki o wymiarach oczek maksymalnie 100x100 m. Konsultacje publiczne trwają co najmniej 30 dni.”;

b) ust. 4 lit. a) i b) otrzymują brzmienie:

„a)

Pomoc przyznaje się wyłącznie na inwestycje w infrastrukturę energetyczną niepodlegające wyłączeniu z obowiązku przestrzegania zasad dostępu osób trzecich, regulacji taryf i rozdziału własnościowego, w oparciu o prawodawstwo dotyczące wewnętrznego rynku energii, w odniesieniu do następujących kategorii projektów:

(i) w odniesieniu do infrastruktury gazowej, projekty umieszczone na obowiązującej unijnej liście projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w załączniku VII do rozporządzenia (UE) nr 347/2013; oraz

(ii) wszystkie projekty dotyczące infrastruktury elektroenergetycznej, infrastruktury wodorowej i infrastruktury dwutlenku węgla.

b) Pomoc inwestycyjna na wytwarzanie energii z odnawialnych źródeł energii spełnia następujące warunki:

(i) pomoc przyznaje się wyłącznie w odniesieniu do nowych instalacji wybranych zgodnie z zasadami konkurencji, przejrzystości, obiektywności i niedyskryminacji, zgodnie z art. 41 ust. 10;

(ii) pomoc można przyznać na połączone projekty w zakresie energii odnawialnej i projekty dotyczące magazynowania energii elektrycznej lub energii cieplnej, pod warunkiem że spełnione są wymogi określone w art. 41 ust. 1a;

(iii) pomoc można przyznać na połączone projekty w zakresie magazynowania biopaliw, biopłynów, biogazu (w tym biometanu) i paliw z biomasy, pod warunkiem że spełnione są wymogi określone w art. 41 ust. 2;

(iv) w przypadku instalacji produkujących wodór odnawialny pomoc przyznaje się wyłącznie na instalacje spełniające wymogi określone w art. 41 ust. 3;

(v) w przypadku instalacji produkujących biopaliwa pomoc przyznaje się wyłącznie na instalacje produkujące biopaliwa zgodne z kryteriami zrównoważonego rozwoju i ograniczania emisji gazów cieplarnianych, o których to kryteriach mowa w art. 29 dyrektywy (UE) 2018/2001 i aktach wykonawczych lub delegowanych do tej dyrektywy, oraz wytwarzane z surowców wymienionych w załączniku IX do tej dyrektywy.”.

c) w ustępie 5 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

nominalna kwota całkowitego finansowania przyznanego beneficjentowi końcowemu w ramach wsparcia z Funduszu InvestEU nie może przekraczać:

(i) 110 mln EUR na projekt w przypadku inwestycji w infrastrukturę wykorzystywaną do świadczenia usług socjalnych i na potrzeby edukacji; 165 mln EUR na projekt w przypadku celów i działań kulturalnych i związanych z zachowaniem dziedzictwa kulturowego określonych w art. 53 ust. 2, w tym w dziedzinie dziedzictwa naturalnego;

(ii) 33 mln EUR w przypadku działań związanych z usługami socjalnymi;

(iii) 82,5 mln EUR w przypadku działań związanych z kulturą i zachowaniem dziedzictwa kulturowego; oraz

(iv) 5,5 mln EUR w przypadku edukacji i szkoleń.”;

d) w ust. 6 wprowadza się następujące zmiany:

(i) lit. a) pkt (v) otrzymuje brzmienie:

„(v)

infrastrukturę ładowania lub tankowania, która dostarcza pojazdom energię elektryczną lub wodór. W przypadku objętej pomocą infrastruktury tankowania dostarczającej wodór beneficjent zobowiązuje się, że najpóźniej do dnia 31 grudnia 2035 r. infrastruktura tankowania będzie dostarczać wyłącznie wodór odnawialny. Niniejszy ustęp nie ma zastosowania do pomocy na inwestycje związane z infrastrukturą ładowania i tankowania w portach.”;

(ii) lit. b) dodaje się pkt (iv):

„(iv)

Jeżeli pomoc przyznawana jest na infrastrukturę tankowania dostarczającą wodór, beneficjent zobowiązuje się, że najpóźniej do dnia 31 grudnia 2035 r. infrastruktura tankowania będzie dostarczać wyłącznie wodór odnawialny. W przypadku przyznania pomocy na budowę, instalację lub modernizację infrastruktury tankowania dostarczającej amoniak lub metanol, beneficjent zobowiązuje się, że najpóźniej do dnia 31 grudnia 2035 r. infrastruktura tankowania objęta pomocą będzie dostarczać wyłącznie amoniak lub metanol, których wartość energetyczna pochodzi ze źródeł odnawialnych innych niż biomasa i które zostały wyprodukowane zgodnie z metodyką określoną dla odnawialnych ciekłych i gazowych paliw transportowych pochodzenia niebiologicznego w dyrektywie (UE) 2018/2001 oraz w aktach wykonawczych lub delegowanych do tej dyrektywy.”;

(iii) lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

nominalna kwota całkowitego finansowania przyznanego beneficjentowi końcowemu na podstawie lit. a) lub b) na dany projekt w ramach wsparcia z Funduszu InvestEU nie może przekraczać 165 mln EUR.”;

e) w ust. 7 wprowadza się następujące zmiany:

(i) w lit. a) wprowadza się następujące zmiany:

— pkt (ii) otrzymuje brzmienie:

„(ii)

inwestycje w efektywne gospodarowanie zasobami i obieg zamknięty zgodnie z art. 47 ust. 1–6 i 10;”;

— dodaje się pkt (v) w brzmieniu:

„(v)

inwestycje w infrastruktury testowo-doświadczalne;”;

(ii) lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

Nominalna kwota całkowitego finansowania przyznanego beneficjentowi końcowemu na dany projekt w ramach wsparcia z Funduszu InvestEU nie może przekraczać 110 mln EUR.”;

f) w ust. 8 wprowadza się następujące zmiany:

(i) w lit. a) wprowadza się następujące zmiany:

— pkt (i) i (ii) otrzymują brzmienie:

„(i)

inwestycje umożliwiające przedsiębiorstwom naprawienie szkody wyrządzonej lub zapobieżenie wyrządzeniu szkody fizycznemu otoczeniu (co obejmuje zmianę klimatu) lub zasobom naturalnym poprzez działalność beneficjenta lub działalność innego podmiotu uczestniczącego w tym samym projekcie, pod warunkiem że (i) inwestycje nie obejmują sprzętu, maszyn lub zakładów produkcji przemysłowej wykorzystujących paliwa kopalne, w tym gaz ziemny, bez uszczerbku dla możliwości przyznania pomocy na instalację dodatkowych komponentów podnoszących poziom ochrony środowiska w przypadku istniejącego sprzętu, istniejących maszyn i zakładów produkcji przemysłowej, w którym to przypadku koszty inwestycji nie dotyczą instalacji emitujących CO2, a (ii) w przypadku inwestycji w sprzęt, maszyny i zakłady produkcji przemysłowej wykorzystujące wodór beneficjent zobowiąże się do stosowania wyłącznie wodoru odnawialnego przez cały cykl życia inwestycji. Pomoc na podstawie niniejszego punktu nie jest przyznawana na inwestycje podejmowane w celu spełnienia przyjętych norm unijnych, z wyjątkiem przypadków, w których inwestycja zostanie zrealizowana i zakończona co najmniej 18 miesięcy przed datą wejścia w życie danej normy.

(ii) środki służące poprawie efektywności energetycznej budynku lub przedsiębiorstwa, pod warunkiem że inwestycje nie obejmują sprzętu, maszyn lub zakładów produkcji przemysłowej wykorzystujących paliwa kopalne, w tym gaz ziemny. Pomoc na podstawie niniejszego punktu nie jest przyznawana na inwestycje podejmowane w celu spełnienia przyjętych norm unijnych, z wyjątkiem przypadków, w których inwestycja zostanie zrealizowana i zakończona co najmniej 18 miesięcy przed datą wejścia w życie danej normy. Na zasadzie odstępstwa pomoc na podstawie niniejszego punktu może zostać przyznana na inwestycje w budynki podejmowane w celu spełnienia minimalnych norm charakterystyki energetycznej, które kwalifikują się jako normy unijne, pod warunkiem że pomoc zostanie przyznana, zanim normy te staną się obowiązkowe dla danego przedsiębiorstwa.”;

— dodaje się pkt (vi):

„(vi)

pomoc inwestycyjną na zakup pojazdów ekologicznie czystych napędzanych przynajmniej częściowo energią elektryczną lub wodorem lub pojazdów bezemisyjnych do transportu drogowego, kolejowego, wodnego śródlądowego i morskiego oraz na doposażenie pojazdów, tak aby kwalifikowały się jako pojazdy ekologicznie czyste lub pojazdy bezemisyjne;”;

(ii) lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

Bez uszczerbku dla lit. a), pomoc przyznaną na poprawę efektywności energetycznej budynku można łączyć z pomocą na niektóre albo wszystkie z poniższych działań:

(i) montaż zintegrowanych urządzeń wytwarzających na miejscu energię elektryczną, cieplną lub chłodniczą z odnawialnych źródeł energii, w tym między innymi paneli fotowoltaicznych i pomp ciepła;

(ii) instalacja urządzeń do magazynowania energii wytworzonej przez miejscowe instalacje wytwarzające energię ze źródeł odnawialnych;

(iii) połączenie z efektywnym energetycznie systemem ciepłowniczym lub chłodniczym oraz powiązanymi z nim urządzeniami;

(iv) budowa i instalacja infrastruktury ładowania przeznaczonej do użytku przez użytkowników budynku oraz infrastruktury powiązanej, takiej jak kanały, jeżeli obiekty parkingowe znajdują się wewnątrz budynku lub fizycznie sąsiadują z budynkiem;

(v) instalacja urządzeń do cyfryzacji budynku, w szczególności na rzecz zwiększenia jego gotowości do obsługi inteligentnych sieci, w tym oprzewodowania pasywnego wewnątrz budynków lub okablowania strukturalnego na potrzeby sieci danych oraz dodatkowej części sieci pasywnej znajdującej się na terenie nieruchomości, do której budynek należy, z wyjątkiem oprzewodowania lub okablowania na potrzeby sieci danych poza nieruchomością;

(vi) inwestycje w zielone dachy i wyposażenie do zatrzymywania i wykorzystywania wód deszczowych.

Środek pomocy nie może służyć wsparciu instalacji urządzeń energetycznych wykorzystujących paliwa kopalne, w tym gaz ziemny.

Pomoc może zostać przyznana właścicielowi (właścicielom) budynku lub najemcy (najemcom), w zależności od tego, kto otrzyma finansowanie na projekt.”;

(iii) lit. e) otrzymuje brzmienie:

„(e)

pomoc na poprawę efektywności energetycznej może również dotyczyć ułatwienia zawierania umów o poprawę efektywności energetycznej, z zastrzeżeniem spełnienia łącznie następujących warunków:

(i) wsparcie przyznawane jest MŚP lub małym spółkom o średniej kapitalizacji będącym dostawcami środków poprawy efektywności energetycznej i beneficjentami końcowymi pomocy;

(ii) pomoc przyznawana jest na ułatwianie zawierania umów o poprawę efektywności energetycznej w rozumieniu art. 2 pkt 27 dyrektywy 2012/27/UE;

(iii) pomoc ma formę pożyczki uprzywilejowanej lub gwarancji udzielanej dostawcy środków poprawy efektywności energetycznej na podstawie umowy o poprawę efektywności energetycznej lub ma postać produktu finansowego mającego na celu finansowanie dostawcy (na przykład faktoring lub forfaiting);

(iv) nominalna kwota całkowitego pozostałego finansowania przyznanego na podstawie niniejszej litery na beneficjenta nie przekracza 30 mln EUR.”;

g) ust. 10 otrzymuje brzmienie:

„10. MŚP lub – w stosownych przypadkach – małe spółki o średniej kapitalizacji mogą, oprócz kategorii pomocy przewidzianych w ust. 2–9, otrzymać także pomoc w postaci finansowania wspieranego przez Fundusz InvestEU, pod warunkiem że spełniono odpowiednie warunki:

a) nominalna kwota całkowitego finansowania przyznanego na beneficjenta końcowego w ramach wsparcia z Funduszu InvestEU nie przekracza 16,5 mln EUR i jest przyznawana:

(i) MŚP nienotowanym na giełdzie, które jeszcze nie prowadzą działalności na żadnym rynku lub prowadzą działalność przez mniej niż 10 lat od rejestracji lub przez mniej niż 7 lat od pierwszej komercyjnej sprzedaży; w przypadku gdy do danego przedsiębiorstwa zastosowano okres prowadzenia działalności krótszy niż 10 lat od rejestracji albo krótszy niż 7 lat od pierwszej sprzedaży komercyjnej, do wszelkiej późniejszej pomocy na podstawie niniejszego artykułu można zastosować tylko ten okres w odniesieniu do tego samego przedsiębiorstwa. W przypadku przedsiębiorstw, które przejęły inne przedsiębiorstwo lub powstały w wyniku połączenia, zastosowany okres kwalifikowalności obejmuje również operacje przedsiębiorstwa odpowiednio objętego przejęciem lub połączeniem, z wyjątkiem takich przedsiębiorstw objętych przejęciem lub połączeniem, których obrót wynosi mniej niż 10 % obrotu przedsiębiorstwa przejmującego w roku obrotowym poprzedzającym przejęcie lub, w przypadku przedsiębiorstw powstałych w wyniku połączenia, mniej niż 10 % łącznego obrotu, jaki łączące się przedsiębiorstwa osiągnęły w roku obrotowym poprzedzającym połączenie. Odnośnie do okresu kwalifikowalności związanego z rejestracją, jeśli jest on stosowany, uznaje się, że w przypadku kwalifikujących się przedsiębiorstw, które nie podlegają rejestracji, dziesięcioletni okres kwalifikowalności zaczyna się albo od momentu, w którym przedsiębiorstwo rozpoczyna swoją działalność gospodarczą, albo od momentu, w którym zaczyna ono podlegać opodatkowaniu z tytułu swojej działalności gospodarczej. Finansowanie w ramach wsparcia z Funduszu InvestEU może również obejmować inwestycje kontynuacyjne w MŚP nienotowane na giełdzie po okresie kwalifikowalności, o którym mowa w niniejszym podpunkcie, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki: 1) nominalna kwota całkowitego finansowania, o której mowa w lit. a), nie została przekroczona, 2) w pierwotnym biznesplanie przewidziano możliwość inwestycji kontynuacyjnych oraz 3) beneficjent końcowy otrzymujący inwestycję kontynuacyjną nie stał się »przedsiębiorstwem powiązanym« w rozumieniu art. 3 ust. 3 załącznika I z innym przedsiębiorstwem niż pośrednik finansowy lub niezależny inwestor prywatny zapewniający finansowanie w ramach wsparcia z Funduszu InvestEU, chyba że nowy podmiot jest MŚP;

(ii) MŚP nienotowanym na giełdzie, które rozpoczynają nową działalność gospodarczą, w przypadku których początkowa inwestycja jest wyższa niż 50 % średnich rocznych obrotów w poprzednich 5 latach. Na zasadzie odstępstwa od zdania pierwszego następujące inwestycje uznaje się za inwestycje w nową działalność gospodarczą, jeżeli odnośna inwestycja początkowa według biznesplanu jest wyższa niż 30 % średnich rocznych obrotów w poprzednich 5 latach: 1) inwestycje przynoszące znaczną poprawę efektywności środowiskowej działalności poza obowiązkowe normy unijne zgodnie z art. 36 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, 2) inne zrównoważone środowiskowo inwestycje zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 1 rozporządzenia (UE) 2020/852 oraz 3) inwestycje, których celem jest zwiększenie zdolności wydobycia, rozdzielania, rafinacji, przetwarzania lub recyklingu surowców krytycznych wymienionych w załączniku IV. Zrównoważony pod względem środowiskowym charakter inwestycji wykazuje się zgodnie z art. 3 rozporządzenia (UE) 2020/852, w tym zgodnie z zasadą »nie czyń poważnych szkód«, lub za pomocą innych porównywalnych metod, między innymi kontroli zrównoważonego charakteru projektów w ramach Funduszu InvestEU. W przypadku środków, które są identyczne ze środkami w ramach planów odbudowy i zwiększania odporności zatwierdzonych przez Radę, ich zgodność z zasadą »nie czyń poważnych szkód« uznaje się za osiągniętą, ponieważ została już zweryfikowana;

(iii) MŚP i małym spółkom o średniej kapitalizacji będącym przedsiębiorstwami innowacyjnymi w rozumieniu art. 2 pkt 80;

b) nominalna kwota całkowitego finansowania przyznanego beneficjentowi końcowemu w ramach wsparcia Funduszu InvestEU nie przekracza 16,5 mln EUR i jest przyznawana MŚP lub małym spółkom o średniej kapitalizacji, których główna działalność zlokalizowana jest na obszarach objętych pomocą, pod warunkiem że finansowanie nie jest wykorzystywane do przenoszenia działalności zdefiniowanego w art. 2 pkt 61 a;

c) nominalna kwota całkowitego finansowania przyznanego beneficjentowi końcowemu w ramach wsparcia z Funduszu InvestEU nie przekracza 2,2 mln EUR i jest przyznawana MŚP lub małym spółkom o średniej kapitalizacji.”;

55) art. 56f ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Nominalna kwota całkowitego finansowania przyznanego każdemu beneficjentowi końcowemu przez wszystkich komercyjnych pośredników finansowych nie może przekraczać 8,25 mln EUR.”

;

56) art. 58 ust. 3a i 4 otrzymują brzmienie:

„3a. Każda pomoc indywidualna przyznana w okresie od 1 lipca 2014 r. do [data wejścia w życie niniejszej zmiany] r. zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia obowiązującymi w momencie przyznawania pomocy jest zgodna z rynkiem wewnętrznym i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu. Każda pomoc indywidualna przyznana przed 1 lipca 2014 r. zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem art. 9, obowiązującymi przed 10 lipca 2017 r. albo po tym dniu, obowiązującymi przed 3 sierpnia 2021 r. albo po tym dniu lub obowiązującymi przed [data wejścia w życie niniejszej zmiany] r. albo po tym dniu, jest zgodna z rynkiem wewnętrznym i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu.

4. Z końcem okresu obowiązywania niniejszego rozporządzenia wszelkie programy pomocy wyłączone na podstawie niniejszego rozporządzenia pozostają wyłączone przez sześciomiesięczny okres dostosowawczy. Wyłączenie pomocy na finansowanie ryzyka wyłączonej zgodnie z art. 21 ust. 9 lit. a) wygasa z końcem okresu określonego w umowie o finansowaniu, pod warunkiem że fundusze publiczne przeznaczono do udziału w objętym pomocą funduszu private equity na podstawie takiej umowy w terminie sześciu miesięcy od końca okresu obowiązywania niniejszego rozporządzenia oraz że spełnione zostały wszystkie pozostałe warunki wyłączenia.”

;

57) art. 59 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Niniejsze rozporządzenie stosuje się do 31 grudnia 2026 r.

”;

58) część II w załączniku II zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia;

59) dodaje się załącznik IV w brzmieniu:

„ZAŁĄCZNIK IV

Surowce krytyczne, o których mowa w art. 21 ust. 3 lit c) i art. 56e ust. 10 lit. a) pkt (ii)

Za surowce krytyczne, o których mowa w art. 21 ust. 3 lit. c) i art. 56e ust. 10 lit. a) pkt (ii), uznaje się następujące surowce:

a) antymon

b) arsen

c) boksyt

d) baryt

e) beryl

f) bizmut

g) bor

h) kobalt

i) węgiel koksowy

j) miedź

k) skaleń

l) fluoryt

m) gal

n) german

o) hafn

p) hel

q) metale ciężkie ziem rzadkich

r) metale lekkie ziem rzadkich

s) lit

t) magnez

u) mangan

v) grafit naturalny

w) nikiel, w standardzie wymaganym dla baterii

x) niob

y) fosforyt

z) fosfor

aa) platynowce

bb) skand

cc) krzem metaliczny

dd) stront

ee) tantal

ff) tytan metaliczny

gg) olfram

hh) wanad

.