Rozporządzenie Komisji (UE) 2023/1464 z dnia 14 lipca 2023 r. zmieniające załącznik XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do formaldehydu i substancji uwalniających formaldehyd
Załącznik
W mocyW załączniku XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 wprowadza się następujące zmiany:
1) dodaje się pozycję w brzmieniu:
„77.
Formaldehyd
Nr CAS 50-00-0
Nr WE 200-001-8
i substancje uwalniające formaldehyd
1. Nie mogą być wprowadzane do obrotu w wyrobach, po dniu 6 sierpnia 2026 r., jeżeli w warunkach badania określonych w dodatku 14 stężenie formaldehydu uwalnianego z tych wyrobów przekracza:
a) 0,062 mg/m3 w przypadku mebli i wyrobów drewnopochodnych;
b) 0,080 mg/m3 w przypadku wyrobów innych niż meble i wyroby drewnopochodne.
Akapitu pierwszego nie stosuje się do:
a) wyrobów, w których formaldehyd lub substancje uwalniające formaldehyd są tylko naturalnie obecne w materiałach, z których wytwarzane są wyroby;
b) wyrobów przeznaczonych wyłącznie do stosowania na świeżym powietrzu w możliwych do przewidzenia warunkach;
c) wyrobów stosowanych w budownictwie wykorzystywanych wyłącznie poza okryciem budynku i pokryciem paroszczelnym, które nie emitują formaldehydu do wnętrza budynku;
d) wyrobów wykorzystywanych wyłącznie do zastosowań przemysłowych lub profesjonalnych, o ile ich wykorzystywanie w możliwych do przewidzenia warunkach stosowania nie skutkuje narażeniem ogółu społeczeństwa na oddziaływanie uwalnianego z nich formaldehydu;
e) wyrobów, do których ma zastosowanie ograniczenie określone w pozycji 72;
f) wyrobów będących produktami biobójczymi wchodzącymi w zakres rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (*1);
g) urządzeń wchodzących w zakres rozporządzenia (UE) 2017/745;
h) środków ochrony indywidualnej wchodzących w zakres rozporządzenia (UE) 2016/425;
i) wyrobów przeznaczonych do bezpośredniego lub pośredniego kontaktu z żywnością wchodzących w zakres rozporządzenia (WE) nr 1935/2004;
j) wyrobów używanych.
2. Nie mogą być wprowadzane do obrotu w pojazdach drogowych, po dniu 6 sierpnia 2027 r., jeżeli w warunkach badania określonych w dodatku 14 stężenie formaldehydu wewnątrz tych pojazdów przekracza 0,062 mg/m3.
Akapitu pierwszego nie stosuje się do:
a) pojazdów drogowych wykorzystywanych wyłącznie do zastosowań przemysłowych lub profesjonalnych, o ile stężenie formaldehydu wewnątrz tych pojazdów nie skutkuje narażeniem ogółu społeczeństwa na oddziaływanie formaldehydu w możliwych do przewidzenia warunkach stosowania;
b) pojazdów używanych.
2) dodaje się dodatek 14 w brzmieniu:
„Dodatek 14
1. Pomiar stężenia formaldehydu uwalnianego do wnętrza budynku z wyrobów, o których mowa w pkt 1 akapit pierwszy pozycji 77
Pomiaru stężenia formaldehydu uwalnianego z wyrobów, o których mowa w pkt 1 akapit pierwszy pozycji 77, dokonuje się w powietrzu komory badawczej w następujących łącznych warunkach odniesienia:
a) temperatura w komorze badawczej musi wynosić (23 ± 0,5) °C;
b) wilgotność względna w komorze badawczej musi wynosić (45 ± 3) %;
c) współczynnik obciążenia wyrażony jako stosunek łącznej powierzchni próbki do objętości komory badawczej musi wynosić (1 ± 0,02) m2/m3. Wspomniany współczynnik obciążenia wykorzystuje się do badania płyt drewnopochodnych; w odniesieniu do innych materiałów lub produktów, jeżeli zastosowanie takiego współczynnika obciążenia jest w oczywisty sposób nierealne w możliwych do przewidzenia warunkach stosowania, dopuszcza się możliwość zastosowania współczynników obciążenia zgodnych z sekcją 4.2.2 normy EN 16516 (*2);
d) częstotliwość wymiany powietrza w komorze badawczej musi wynosić (1 ± 0,05) h-1;
e) należy korzystać z odpowiedniej procedury analitycznej służącej do pomiaru stężenia formaldehydu w komorze badawczej;
f) należy korzystać z odpowiedniej metody doboru próbek;
g) pomiaru stężenia formaldehydu w powietrzu komory badawczej należy dokonywać przynajmniej dwa razy dziennie przez cały okres prowadzenia badania, przy czym odstęp czasu między pobraniem dwóch kolejnych próbek musi wynosić co najmniej 3 godziny; pomiar należy powtarzać do chwili zgromadzenia danych wystarczających do ustalenia stężenia w stanie równowagi;
h) czas trwania badania musi być wystarczająco długi, aby zapewnić możliwość ustalenia stężenia w stanie równowagi, ale nie może przekraczać 28 dni;
i) stężenie formaldehydu w stanie równowagi zmierzone w komorze badawczej należy wykorzystać do zweryfikowania zgodności z dopuszczalną wartością stężenia formaldehydu uwalnianego z wyrobów, o których mowa w pkt 1 akapit pierwszy pozycji 77.
Jeżeli dane zgromadzone w rezultacie zastosowania powyższej metody badawczej opierającej się na warunkach odniesienia nie są dostępne lub są nieodpowiednie do dokonania pomiaru stężenia formaldehydu uwalnianego z określonego wyrobu, dopuszcza się możliwość wykorzystania danych zgromadzonych w rezultacie zastosowania metody badawczej opierającej się na warunkach innych niż warunki odniesienia, o ile występuje uzasadniona naukowo korelacja między wynikami uzyskanymi w rezultacie zastosowania danej metody badawczej a warunkami odniesienia.
2. Pomiar stężenia formaldehydu wewnątrz pojazdów, o których mowa w pkt 2 akapit pierwszy pozycji 77
W przypadku pojazdów drogowych, w tym samochodów ciężarowych i autobusów, pomiaru stężenia formaldehydu należy dokonywać w trybie otoczenia zgodnie z warunkami określonymi w normie ISO 12219-1 (*3) lub ISO 12219-10 (*4), przy czym zmierzone stężenie należy wykorzystać do zweryfikowania zgodności z dopuszczalną wartością stężenia formaldehydu, o której mowa w pkt 2 akapit pierwszy pozycji 77.
”
(*1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1).”;
(*2) EN 16516: Wyroby budowlane – Ocena uwalniania substancji niebezpiecznych – Oznaczanie emisji do powietrza wnętrz.
(*3) ISO 12219-1: Powietrze wewnętrzne pojazdów drogowych – Część 1: Pomieszczenie do badań całego pojazdu – Specyfikacja i metoda oznaczania lotnych związków organicznych w kabinach.
(*4) ISO 12219-10: Powietrze wewnętrzne pojazdów drogowych – Część 10: Pomieszczenie do badań całego pojazdu – Specyfikacja i metoda oznaczania lotnych związków organicznych w kabinach – Samochody ciężarowe i autobusy.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.