Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1542 z dnia 12 lipca 2023 r. w sprawie baterii i zużytych baterii, zmieniające dyrektywę 2008/98/WE i rozporządzenie (UE) 2019/1020 oraz uchylające dyrektywę 2006/66/WE
Rozdział VII — Obowiązki podmiotów gospodarczych dotyczące polityk w zakresie należytej staranności w odniesieniu do baterii
Artykuł 49
W mocySystem zarządzania podmiotu gospodarczego
1. Każdy podmiot gospodarczy, o którym mowa w art. 48 ust. 1:
a) przyjmuje i jednoznacznie przedstawia dostawcom i społeczeństwu politykę przedsiębiorstwa w zakresie należytej staranności w odniesieniu do baterii, dotyczącą surowców wymienionych w załączniku X pkt 1 oraz powiązanych kategorii ryzyka społecznego i środowiskowego wymienionych w załączniku X pkt 2;
b) włącza do swojej polityki w zakresie należytej staranności w odniesieniu do baterii normy, które są zgodne z normami określonymi w uznanych na szczeblu międzynarodowym instrumentach należytej staranności wymienionych w załączniku X pkt 4;
c) organizuje swój wewnętrzny system zarządzania tak, aby wspierał politykę w zakresie należytej staranności w odniesieniu do baterii, przydzielając swojemu ścisłemu kierownictwu obowiązek nadzorowania swojej polityki w zakresie należytej staranności w odniesieniu do baterii oraz przechowywania dokumentacji tego systemu przez co najmniej 10 lat;
d) ustanawia i stosuje system kontroli i przejrzystości dotyczący łańcucha dostaw, w tym łańcucha kontroli pochodzenia produktu lub systemu identyfikowalności, identyfikującego podmioty działające na wyższym szczeblu łańcucha dostaw;
e) włącza swoją politykę w zakresie należytej staranności w odniesieniu do baterii, z uwzględnieniem środków zarządzania ryzykiem, do umów i porozumień z dostawcami,; oraz
f) wprowadza mechanizm rozpatrywania skarg, w tym wczesnego ostrzegania w związku z wiedzą o ryzyku i mechanizm naprawczy, lub zapewnia takie mechanizmy w drodze uzgodnień dotyczących współpracy z innymi podmiotami gospodarczymi lub organizacjami, lub przez ułatwienie korzystania z usług zewnętrznego eksperta lub organu, jak np. rzecznika; takie mechanizmy opierają się na wytycznych ONZ dotyczących biznesu i praw człowieka.
2. System, o którym mowa w ust. 1 lit. d), jest poparty dokumentacją zawierającą co najmniej następujące informacje:
a) opis surowca, w tym jego nazwę handlową i rodzaj;
b) nazwę i adres dostawcy, który dostarczył surowiec stosowany w bateriach podmiotowi gospodarczemu, który wprowadza do obrotu baterie zawierające przedmiotowy surowiec;
c) kraj pochodzenia surowca oraz transakcje rynkowe od etapu wydobycia surowca po etap bezpośredniego dostawcy podmiotu gospodarczego, który wprowadza baterię do obrotu;
d) ilości surowca stosowanego w baterii wprowadzonej do obrotu, wyrażone w procentach lub w masie;
e) sprawozdania z weryfikacji zewnętrznej sporządzone przez jednostkę notyfikowaną i dotyczące dostawców, o których mowa w art. 50 ust. 3;
f) jeżeli sprawozdania, o których mowa w lit. e), nie są dostępne oraz w przypadku gdy surowiec pochodzi z obszaru dotkniętego konfliktem i obszaru wysokiego ryzyka – dodatkowe informacje zgodnie ze szczegółowymi zaleceniami dla podmiotów gospodarczych na wyższym szczeblu określonymi w wytycznych OECD dotyczących należytej staranności w odniesieniu do odpowiedzialnych łańcuchów dostaw minerałów z obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka, w stosownych przypadkach, takie jak kopalnia pochodzenia, miejsca, w których surowiec jest konsolidowany, sprzedawany i przetwarzany, oraz w których są uiszczane podatki, opłaty i należności licencyjne.
Sprawozdania z weryfikacji zewnętrznej, o których mowa w akapicie pierwszym lit. e), udostępniane są operatorom niższego szczebla łańcucha dostaw przez operatorów, o których mowa w art. 50 ust. 3.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.