Artykuł 53

1. Rządy, organizacje branżowe oraz grupy zainteresowanych organizacji, które opracowały i nadzorują systemy należytej staranności („właściciele systemów”), mogą przedłożyć wniosek o uznanie przez Komisję ich systemów należytej staranności. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów wykonawczych ustanawiających wymogi informacyjne, które ma zawierać wniosek o uznanie. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 90 ust. 3.

2. W przypadku gdy, na podstawie dowodów informacji dostarczonych zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, Komisja stwierdzi, że system należytej staranności, o którym mowa w tym ustępie, umożliwia podmiotom gospodarczym spełnienie wymogów ustanowionych w art. 48, 49, 50 i 52, Komisja przyjmuje akt wykonawczy uznający dany system za równoważny z wymogami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu. Przed przyjęciem tego aktu wykonawczego zasięga się opinii Centrum OECD ds. Odpowiedzialnego Prowadzenia Działalności Gospodarczej. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 90 ust. 3.

Podejmując decyzję o uznaniu systemu należytej staranności, Komisja uwzględnia poszczególne objęte tym systemem praktyki branżowe oraz przyjęte w nim oparte na analizie ryzyka podejście i metodę identyfikowania ryzyka.

3. Komisja przyjmuje zgodnie z art. 89 akty delegowane określające kryteria i metodykę, zgodnie z którymi Komisja ma ustalać, zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu, czy systemy należytej staranności umożliwiają podmiotom gospodarczym spełnienie wymogów ustanowionych w art. 48, 49, 50 i 52. W stosownych przypadkach Komisja sprawdza również okresowo, czy uznane systemy należytej staranności nadal spełniają kryteria, na podstawie których przyjęto decyzję o uznaniu równoważności zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu.

4. Właściciel systemu należytej staranności uznanego za równoważny zgodnie z ust. 2 bezzwłocznie informuje Komisję o wszelkich zmianach lub aktualizacjach tego systemu. Komisja ocenia, czy takie zmiany lub aktualizacje mają negatywny wpływ na uznanie równoważności tego systemu i podejmuje odpowiednie działania.

5. Jeżeli istnieją dowody na powtarzające się lub poważne przypadki niespełniania wymogów ustanowionych w art. 48, 49, 50 i 52 przez podmioty gospodarcze wdrażające system uznany zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu, Komisja bada, po zasięgnięciu opinii właściciela uznanego systemu należytej staranności, czy przypadki te wskazują na niedociągnięcia w systemie.

6. W przypadku gdy Komisja stwierdzi niespełnianie wymogów ustanowionych w art. 48, 49, 50 i 52 lub istnienie niedociągnięć w uznanym systemie należytej staranności, może wyznaczyć właścicielowi systemu odpowiedni termin na podjęcie działań naprawczych.

7. W przypadku gdy właściciel systemu nie podejmie niezbędnych działań naprawczych lub odmówi ich podjęcia, a Komisja ustaliła, że niespełnianie wymogów lub niedociągnięcia, o których mowa w ust. 6 niniejszego artykułu, zagrażają zdolności podmiotu gospodarczego wdrażającego system, o którym to podmiocie mowa w art. 48 ust. 1, do spełnienia wymogów ustanowionych w art. 48, 49, 50 i 52, lub w przypadku gdy powtarzające się lub poważne przypadki niespełniania wymogów przez podmioty gospodarcze wdrażające system spowodowane są niedociągnięciami systemu, Komisja przyjmuje akt wykonawczy wycofujący uznanie równoważności systemu. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 90 ust. 3.

8. Komisja ustanawia i na bieżąco aktualizuje rejestr uznanych systemów należytej staranności. Rejestr ten jest udostępniany publicznie w internecie.