Artykuł 81

1. W przypadku gdy po przeprowadzeniu oceny na podstawie art. 79 ust. 1 państwo członkowskie stwierdzi, że bateria, pomimo zgodności z art. 6–10, 12, 13 i 14 stwarza ryzyko dla zdrowia ludzkiego lub bezpieczeństwa osób, dla ochrony mienia lub dla środowiska („spełniająca wymogi bateria, która stwarza ryzyko”), wzywa ono niezwłocznie dany podmiot gospodarczy do podjęcia w rozsądnym terminie określonym przez organy nadzoru rynku, który jest współmierny do charakteru takiego zagrożenia, wszelkich stosownych środków w celu zapewnienia, aby spełniająca wymogi bateria, która stwarza ryzyko w chwili udostępnienia na rynku, nie stwarzała już tego zagrożenia, w celu wycofania jej z rynku lub jej odzyskania.

2. Podmiot gospodarczy zapewnia podjęcie działań naprawczych w odniesieniu do wszystkich spełniających wymogi baterii, które stwarzają ryzyko, udostępnionych na rynku w Unii przez podmiot gospodarczy.

3. Państwo członkowskie niezwłocznie informuje Komisję i pozostałe państwa członkowskie, w przypadku gdy wystąpi sytuacja, o której mowa w ust. 1. Informacje obejmują wszelkie dostępne szczegóły, w szczególności dane konieczne do identyfikacji spełniających wymogi baterii, które stwarzają ryzyko, informacje na temat pochodzenia i łańcucha dostaw takich baterii, charakteru występującego zagrożenia oraz rodzaju i okresu obowiązywania podjętych środków krajowych.

4. Komisja niezwłocznie rozpoczyna konsultacje z państwami członkowskimi i odpowiednim podmiotem gospodarczym lub odpowiednimi podmiotami gospodarczymi oraz dokonuje oceny wprowadzonych środków krajowych. Na podstawie wyników tej oceny Komisja przyjmuje akt wykonawczy określający, czy dany środek krajowy jest uzasadniony, i, w razie potrzeby, proponujący podjęcie odpowiednich środków. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 90 ust. 3.

5. W przypadku należycie uzasadnionej szczególnie pilnej potrzeby związanej z ochroną zdrowia ludzkiego i bezpieczeństwa osób oraz z ochroną mienia lub środowiska Komisja przyjmuje akt wykonawczy mający natychmiastowe zastosowanie, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 90 ust. 4.

6. Komisja kieruje akt wykonawczy, o którym mowa w ust. 4 i 5 do wszystkich państw członkowskich oraz informuje o niej natychmiast państwa członkowskie i odpowiedni podmiot gospodarczy lub odpowiednie podmioty gospodarcze.