Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1542 z dnia 12 lipca 2023 r. w sprawie baterii i zużytych baterii, zmieniające dyrektywę 2008/98/WE i rozporządzenie (UE) 2019/1020 oraz uchylające dyrektywę 2006/66/WE

Załącznik XIV

W mocy

MINIMALNE WYMOGI DOTYCZĄCE PRZEMIESZCZANIA UŻYWANYCH BATERII

1. Aby odróżnić używane baterie i zużyte baterie, w przypadku gdy posiadacz, czyli osoba fizyczna lub prawna posiadająca używane baterie lub zużyte baterie, twierdzi, że zamierza przewozić używane baterie, a nie zużyte baterie, posiadacz ten jest zobowiązany do przedstawienia na poparcie tego twierdzenia:

a) kopii faktury i umowy dotyczącej sprzedaży lub przeniesienia prawa własności do baterii, która stwierdza, że baterie są przeznaczone do bezpośredniego ponownego użycia i że są w pełni funkcjonalne;

b) dowodów oceny lub testów w postaci kopii dokumentacji, takiej jak certyfikat testów, dowód sprawności funkcjonalnej dla każdej baterii lub jej części znajdującej się w przesyłce oraz protokołu zawierającego wszystkie informacje o dokumentacji zgodnie z pkt 3;

c) deklaracji złożonej przez posiadacza, że żaden materiał ani żaden sprzęt znajdujący się w przesyłce nie jest odpadem w rozumieniu definicji zawartej w art. 3 pkt 1 dyrektywy 2008/98/WE; oraz

d) odpowiedniego zabezpieczenia przed uszkodzeniem podczas transportu, załadunku i rozładunku, w szczególności poprzez wystarczające opakowanie i właściwe rozmieszczenie ładunku.

2. Nie stosuje się pkt 1 lit. a) i b) i pkt 3, w przypadku gdy okoliczności te są wykazane dowodami z dokumentu, że przemieszczenie odbywa się w ramach umowy transferu B2B i że:

a) używana bateria jest odsyłana do naprawy gwarancyjnej do producenta lub osoby trzeciej działającej w jego imieniu, z zamiarem ponownego użycia; lub

b) używana bateria przeznaczona do użytku profesjonalnego jest wysyłana do producenta lub osoby trzeciej działającej w jego imieniu lub zakładu osoby trzeciej w krajach, do których ma zastosowanie decyzja C(2001)107/final Rady OECD w sprawie kontroli transgranicznego przemieszczania odpadów przeznaczonych do odzysku, w ramach ważnej umowy, do regeneracji lub naprawy z zamiarem ponownego wykorzystania; lub

c) jeżeli używana bateria przeznaczona do użytku profesjonalnego jest wadliwa, jest ona wysyłana do producenta lub osoby trzeciej działającej w jego imieniu w celu przeprowadzenia analizy pierwotnej przyczyny w ramach ważnej umowy, w przypadkach gdy taką analizę może przeprowadzić wyłącznie producent lub osoby trzecie działające w jego imieniu.

3. Aby wykazać, że przemieszczane baterie to używane baterie, a nie zużyte baterie, ich posiadacz wykonuje następujące kroki w celu przetestowania i prowadzenia dokumentacji:

Krok 1: Testowanie

a) baterię testuje się pod względem stanu zdrowia oraz ocenia się obecność substancji niebezpiecznych;

b) wyniki oceny i testowania, o których mowa w lit. a), są odnotowywane.

Krok 2: Dokumentacja

a) dokumentację przymocowuje się w sposób bezpieczny, lecz nie trwały, do używanej baterii, jeżeli używana bateria nie jest opakowana, albo do opakowania, tak by można było ją odczytać bez konieczności usunięcia opakowania;

b) dokumentacja zawiera następujące informacje:

— nazwa baterii lub jej części,

— numer identyfikacyjny baterii lub jej części, w stosownych przypadkach,

— rok produkcji, jeżeli jest dostępny,

— nazwa i adres przedsiębiorstwa odpowiedzialnego za testowanie stanu zdrowia,

— typy testów przeprowadzonych dla kroku 1,

— wyniki testów przeprowadzonych dla kroku 1, w tym data testu.

4. W uzupełnieniu do dokumentacji wymaganej w pkt 1, 2 i 3 każdy ładunek, na przykład pojemnik transportowy lub ciężarówka, używanych baterii posiada:

a) stosowny dokument przewozowy; oraz

b) deklarację dotyczącą odpowiedzialności osoby odpowiedzialnej.

5. W przypadku braku dowodów, że dany przedmiot to używana bateria, a nie zużyta bateria, w formie odpowiedniej dokumentacji wymaganej w pkt 1, 2, 3 i 4, oraz w przypadku braku odpowiedniego zabezpieczenia przed uszkodzeniem podczas transportu, załadunku i wyładunku, w szczególności poprzez wystarczające opakowanie oraz właściwe rozmieszczenie ładunku, co należy do obowiązków posiadacza organizującego transport, dany przedmiot jest uznany za zużytą baterię oraz zakłada się, że ładunek zawiera nielegalną przesyłkę. W takich okolicznościach ładunek zostanie potraktowany zgodnie z art. 24 i 25 rozporządzenia (WE) nr 1013/2006.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.