Artykuł 6

1. Organ wydający może wydać europejski nakaz zabezpieczenia dowodów tylko wtedy, gdy spełnione są warunki określone w niniejszym artykule. Art. 5 ust. 8 stosuje się odpowiednio.

2. Europejski nakaz zabezpieczenia dowodów musi być konieczny dla osiągnięcia i proporcjonalny do celu zapobieżenia usunięciu, skasowaniu lub modyfikacji danych, które mają być objęte następnie wnioskiem o wydanie tych danych w ramach wzajemnej pomocy prawnej, europejskiego nakazu dochodzeniowego (END) lub europejskiego nakazu wydania dowodów, z uwzględnieniem praw podejrzanego lub oskarżonego.

3. Europejski nakaz zabezpieczenia dowodów może być wydany w odniesieniu do każdego przestępstwa, jeżeli mógłby zostać wydany na tych samych warunkach w podobnej sprawie krajowej, oraz w związku z wykonaniem w ramach postępowania karnego wykonawczego kary pozbawienia wolności lub środka zabezpieczającego polegającego na pozbawieniu wolności w wymiarze co najmniej czterech miesięcy, o ile nie zostały one wymierzone orzeczeniem wydanym zaocznie, w przypadkach gdy skazany ukrywa się przed wymiarem sprawiedliwości.

4. Europejski nakaz zabezpieczenia dowodów zawiera następujące informacje:

a) organ wydający oraz, w stosownych przypadkach, organ zatwierdzający;

b) adresat europejskiego nakazu zabezpieczenia dowodów, o którym mowa w art. 7;

c) użytkownik, z wyjątkiem nakazu, którego jedynym celem jest identyfikacja użytkownika, lub wszelkie inne niepowtarzalne identyfikatory, takie jak nazwa użytkownika, login lub nazwa konta, w celu określenia danych objętych nakazem zabezpieczenia;

d) kategoria danych objętych nakazem według kategorii zdefiniowanych w art. 3 pkt 9–12;

e) w stosownych przypadkach przedział czasowy danych objętych nakazem zabezpieczenia;

f) mające zastosowanie przepisy prawa karnego państwa wydającego;

g) podstawy uznania, że europejski nakaz zabezpieczenia dowodów spełnia warunki konieczności i proporcjonalności, zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu.