Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2023/1616 z dnia 3 maja 2023 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/23 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających okoliczności, w których daną osobę uznaje się za niezależną od organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz od kontrahenta centralnego, metodykę oceny wartości aktywów i zobowiązań kontrahenta centralnego, oddzielenie wycen, metodykę obliczania bufora z tytułu dodatkowych strat, który należy uwzględnić w wycenach wstępnych, oraz metodę przeprowadzania wyceny na potrzeby stosowania zasady niepogarszania sytuacji wierzycieli
Rozdział II — Niezależność rzeczoznawców
Artykuł 2
W mocyElementy niezależności
1. Rzeczoznawcę uznaje się za niezależnego od jakiegokolwiek właściwego organu publicznego oraz od CCP, jeżeli w chwili jego wyznaczenia i w trakcie wyceny aktywów i zobowiązań CCP, o której mowa w art. 24, art. 26 ust. 1 i art. 61 rozporządzenia (UE) 2021/23, spełnione zostały wszystkie następujące warunki:
a) rzeczoznawca nie posiada istotnego wspólnego interesu ani nie jest w konflikcie interesów w rozumieniu art. 3 niniejszego rozporządzenia;
b) rzeczoznawca posiada niezbędne kwalifikacje, doświadczenie, umiejętności, wiedzę i zasoby wymagane na podstawie art. 4 niniejszego rozporządzenia, aby móc skutecznie przeprowadzić wyceny, o których mowa w art. 24, art. 26 ust. 1 i art. 61 rozporządzenia (UE) 2021/23;
c) rzeczoznawca jest oddzielony od właściwych organów publicznych i od CCP zgodnie z art. 5 niniejszego rozporządzenia.
2. Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji sporządza wykaz potencjalnych rzeczoznawców, którzy spełniają wymogi określone w niniejszym artykule. Wykaz ten podlega regularnym przeglądom.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.