Artykuł 1

1. Podmioty gospodarcze zajmujące się współprzetwarzaniem biomasy mogą opracować i stosować metodę badawczą specyficzną dla danego przedsiębiorstwa lub procesu w celu określenia udziału węgla w zawartości materiału biogenicznego, dostosowanego do ich konkretnego systemu produkcyjnego i stosowanej mieszaniny surowców. Ta główna metoda badawcza opiera się na bilansie masy albo energii, metodach pomiaru wydajności lub badaniu radiowęglowym (14C) (tj. datowanie radiowęglowe za pomocą akceleratorowej spektrometrii mas (AMS) lub metody scyntylacyjnego licznika cieczowego (LSC)) produktów.

2. Podmioty gospodarcze traktują całą rafinerię, instalację przetwarzającą biopłyny i olej kopalny lub instalację współprzetwarzania odpadów dostarczonych do przetworzenia jako granice systemu niezależnie od stosowanej metody badawczej. Mieszanie współprzetworzonych paliw z innymi paliwami uznaje się za wykraczające poza granice systemu. Badanie radiowęglowe (14C) przeprowadza się przed dalszym mieszaniem paliw wytworzonych w procesie współprzetwarzania z innymi paliwami kopalnymi lub biopaliwami, które nie były częścią samego procesu współprzetwarzania.

3. Podmioty gospodarcze, przy przedkładaniu sprawozdań dotyczących wyników współprzetwarzania, przedstawiają szczegółowe informacje na temat dokładności i precyzji zastosowanej metody badawczej. Podmioty gospodarcze uwzględniają i ujmują w sprawozdaniu wszelkie niedokładności pomiarów przepływów lub wartości opałowych w ramach ich głównej metody badawczej. Podmioty gospodarcze stosują tę samą metodę badawczą w odniesieniu do różnych instalacji przetwarzania w tej samej rafinerii, instalacji przetwarzającej biopłyny i olej kopalny lub instalacji do współprzetwarzania odpadów dostarczonych do przetworzenia. Jeżeli instalacje te nie są połączone i nie ma między nimi przepływów, podmioty gospodarcze mogą stosować różne metody badawcze. W przypadku instalacji do współprzetwarzania odpadów dostarczonych do przetworzenia opisana metodyka i weryfikacja z zastosowaniem badania radiowęglowego (14C) mogą być stosowane tylko wtedy, gdy na poziomie odpadów dostarczonych do przetworzenia można pobrać wiarygodny i reprezentatywny zestaw próbek, który pozwala ustalić zawartość materiału biogenicznego w całkowitej ilości materiału wejściowego.

4. Podmioty gospodarcze zapewniają, aby granica wykrywalności wybranej metody badawczej umożliwiała skuteczny pomiar przewidywanego udziału biopaliw lub biogazu w procesie.

5. W przypadku gdy podmioty gospodarcze zgłaszają wyniki współprzetwarzania przy zastosowaniu głównej metody badawczej innej niż metoda oparta na badaniu radiowęglowym (14C), stosują one badanie radiowęglowe (14C) produktów jako zwykłą metodę weryfikacji poprawności działania ich systemu oraz wyników zastosowanej głównej metody badawczej. Weryfikacja z zastosowaniem badania radiowęglowego (14C) jest wymagana w odniesieniu do wszystkich produktów, w przypadku których deklaruje się zawartość materiału biogenicznego pochodzenia węglowego.

6. Podmioty gospodarcze dokładnie dokumentują ilości i rodzaje biomasy wprowadzanej do wspólnego procesu, w którym biomasa jest przetwarzana wraz z paliwami kopalnymi, jak również ilości biopaliwa i biogazu wytwarzanych z tej biomasy. Podmioty gospodarcze potwierdzają ponadto te informacje dowodami, w tym wynikami głównej metody badania kontrolnego określonej w ust. 1 oraz wynikami metody weryfikacji określonej w ust. 5 lub art. 5 w przypadku ustalenia udziału wodoru pochodzenia biologicznego.