Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2023/1640 z dnia 5 czerwca 2023 r. w sprawie metodyki wyznaczania udziału biopaliwa i biogazu na potrzeby transportu, będących produktem przetwarzania we wspólnym procesie biomasy i paliw kopalnych
Rozdział I — METODY WYZNACZANIA UDZIAŁU BIOPALIWA I BIOGAZU NA POTRZEBY TRANSPORTU, BĘDĄCYCH PRODUKTEM PRZETWARZANIA WE WSPÓLNYM PROCESIE BIOMASY I PALIW KOPALNYCH
Artykuł 5
W mocyWyznaczanie udziału wodoru pochodzenia biologicznego
1. Jeżeli w systemie produkcyjnym prowadzone jest współprzetwarzanie wodoru odnawialnego pochodzenia biologicznego, podmioty gospodarcze dokumentują pochodzenie wodoru i przedstawiają odpowiednie dowody potwierdzające jego pochodzenie, a także dowód na to, że wodór wprowadzany do instalacji hydrorafinacji lub innej instalacji współprzetwarzania:
a) nie został zaliczony jako energia odnawialna w innym miejscu, aby uniknąć podwójnego liczenia; oraz
b) został włączony do paliwa końcowego, a nie tylko wykorzystany do usunięcia zanieczyszczeń.
2. Podmioty gospodarcze mogą stosować powszechną rafineryjną analizę pierwiastkową, taką jak badanie CHN (metoda oznaczania zawartości węgla pierwiastkowego, wodoru i azotu), w celu ilościowego określenia zawartości wodoru w materiale przed hydrorafinacją i po hydrorafinacji, jako sposób udokumentowania, czy nastąpił wzrost zawartości wodoru w paliwie. Podmioty gospodarcze mogą zaliczyć każdy taki wzrost jako dodatkowe biopaliwo lub biogaz w produkcie. Biologiczne pochodzenie wodoru stosowanego w hydrorafinacji lub w procesie współprzetwarzania jest poświadczane przed wykorzystaniem przez dostawcę lub same podmioty gospodarcze, w przypadku gdy są one również producentami.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.