Artykuł 7

1. W przypadku gdy podmioty gospodarcze deklarują określony udział biopaliw lub biogazu w paliwie wprowadzanym do obrotu, muszą przechowywać próbki przez co najmniej dwa lata, a także rejestry danych z pomiarów i obliczeń. Podmioty gospodarcze zapewniają jednostkom certyfikującym i ich audytorom pełny dostęp do takich próbek, rejestrów i innych dowodów. Podmioty gospodarcze sporządzają szczegółowy opis stosowanej głównej metody badawczej, zawierający informację na temat jej dokładności i precyzji, zweryfikowanej również poprzez zastosowanie badania radiowęglowego (14C), oraz procedurę jej stosowania.

2. Aby uniknąć ryzyka odchyleń i ułatwić retrospektywną weryfikację w formie audytu dokładności deklaracji przedstawianych przez rafinerie lub inne instalacje do współprzetwarzania dotyczących udziału materiału biogenicznego w produkowanych przez nie paliwach, podmioty gospodarcze stosują ogólny system bilansu masy, który umożliwia określenie udziału materiału biogenicznego w materiale wsadowym i w produkcie. Obliczenia bilansu masy wykonują równocześnie z główną metodą badawczą, aby sprawdzić i porównać wyniki obu metod w zakresie oceny udziału materiału biogenicznego w produkowanych paliwach końcowych.

3. Jeżeli w granicach rafinerii lub innej instalacji do współprzetwarzania podmioty gospodarcze mieszają produkt uzyskany w wyniku współprzetwarzania z innymi paliwami, muszą one stosować system bilansu masy, który umożliwia mieszanie partii paliw będących produktem przetwarzania we wspólnym procesie biomasy i paliw kopalnych, a jednocześnie zapewnić odpowiednie informacje na temat właściwości i wielkości tych partii, zgodnie z art. 30 dyrektywy (UE) 2018/2001.

4. Wszelkie odchylenia stwierdzone przez audytorów jednostek certyfikujących w zakresie udziałów biopaliw lub biogazu w paliwie wprowadzanym przez podmioty gospodarcze do obrotu traktuje się jako istotne niezgodności i niezwłocznie zgłasza się je do dobrowolnych systemów lub innych systemów certyfikacji, które weryfikują zgodność paliwa uzyskanego z biomasy z kryteriami zrównoważonego rozwoju i ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określonymi w art. 29 ust. 2–7 i art. 29 ust. 10 dyrektywy (UE) 2018/2001.

5. Właściwe organy państw członkowskich mogą również zweryfikować deklaracje podmiotów gospodarczych dotyczące udziału biopaliw lub biogazu w paliwach wprowadzanych przez nie do obrotu przy użyciu metod, o których mowa w art. 6 i 7 niniejszego rozporządzenia. Wszelkie odchylenia stwierdzone w wyniku tych kontroli niezwłocznie zgłasza się jednostce certyfikującej oraz dobrowolnemu systemowi lub innemu systemowi certyfikacji, który poświadczył deklaracje.

6. W przypadku takich zgłoszeń dokonanych przez jednostki certyfikujące albo właściwe organy państw członkowskich dany system certyfikacji jest zobowiązany do podjęcia natychmiastowych działań poprzez zbadanie sprawy. Jeżeli w wyniku ich dochodzenia potwierdzone zostaną ustalenia jednostki certyfikującej lub właściwego organu państwa członkowskiego, system certyfikacji uznaje odchylenia za poważne niezgodności i niezwłocznie zawiesza certyfikat podmiotu gospodarczego.

7. W celu zapewnienia poprawności deklaracji jako podstawę do ponownego obliczenia deklarowanych udziałów przyjmuje się niższe wartości ustalone w wyniku kontroli. System certyfikacji wymaga również od podmiotu gospodarczego dokonania przeglądu stosowanych metod badawczych w celu skorygowania między innymi wszelkich błędów systemowych prowadzących do takich odchyleń.

8. Skuteczność środków wprowadzonych przez podmiot gospodarczy potwierdza się w drodze kolejnego audytu przeprowadzanego przez jednostkę certyfikującą przed uchyleniem zawieszenia jego certyfikatu.