Artykuł 19

1. Komisja, we współpracy z Europejską Radą ds. Półprzewodników, przeprowadza strategiczne mapowanie unijnego sektora półprzewodników. Mapowanie strategiczne dostarcza analizę mocnych i słabych stron Unii w globalnym sektorze półprzewodników oraz identyfikuje takie czynniki, jak:

a) kluczowe produkty i infrastruktura krytyczna na rynku wewnętrznym zależne od dostaw półprzewodników;

b) główne sektory w Unii wykorzystujące produkt oraz ich bieżące i spodziewane potrzeby i zależności, w tym analiza możliwych zagrożeń dla bezpieczeństwa dostaw, związanych również z niewystarczającymi inwestycjami;

c) kluczowe segmenty unijnego łańcucha dostaw półprzewodników, w tym projektowanie, oprogramowanie do projektowania, materiały, sprzęt wytwórczy, wytwarzanie półprzewodników oraz realizację działań w ramach segmentu back-end na zasadzie outsourcingu;

d) charakterystyka technologiczna, zależności od technologii i dostawców z państw trzecich, a także wąskie gardła w unijnym sektorze półprzewodników, w tym dostęp do czynników produkcji;

e) bieżące i spodziewane potrzeby w zakresie umiejętności oraz skuteczny dostęp do wykwalifikowanej siły roboczej w sektorze półprzewodników;

f) w stosownych przypadkach – potencjalny wpływ, jaki środki przewidziane w razie kryzysu, o których mowa w art. 25, 26 i 27, wywierają na sektor półprzewodników.

2. Komisja regularnie informuje Europejską Radę ds. Półprzewodników o zbiorczych rezultatach mapowania strategicznego.

3. Na podstawie wyników mapowania strategicznego przeprowadzonego na podstawie ust. 1 oraz po konsultacji z Europejską Radą ds. Półprzewodników Komisja sporządza wykaz wskaźników wczesnego ostrzegania. Po konsultacji z Europejską Radą ds. Półprzewodników Komisja regularnie, co najmniej raz na dwa lata, dokonuje przeglądu wykazu wskaźników wczesnego ostrzegania.

4. Po konsultacji z Europejską Radą ds. Półprzewodników Komisja opracowuje ramy i metodykę na potrzeby strategicznego mapowania sektora półprzewodników. W razie potrzeby Komisja aktualizuje ramy i metodykę.

5. Mapowanie strategiczne opiera się między innymi na publicznie i komercyjnie dostępnych danych oraz odpowiednich informacjach jawnych pochodzących od przedsiębiorstw, na wynikach przeprowadzonej podobnej analizy, w tym w kontekście przepisów prawa Unii dotyczących surowców i energii ze źródeł odnawialnych, a także na ocenach przeprowadzonych na podstawie art. 40 ust. 1. W przypadku gdy nie wystarczy to do opracowania mapowania strategicznego na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu, Komisja może – po konsultacji z Europejską Radą ds. Półprzewodników – wystosować wnioski o dobrowolne udzielenie informacji do podmiotów uczestniczących w łańcuchu wartości półprzewodników w Unii. Do celów takich wniosków o udzielenie informacji Komisja wykorzystuje znormalizowane i bezpieczne środki służące gromadzeniu i przetwarzaniu informacji, o których mowa w art. 32 ust. 4.

6. Wszelkie informacje uzyskane na podstawie niniejszego artykułu traktuje się zgodnie z obowiązkami dotyczącymi poufności określonymi w art. 32.

7. Komisja, po konsultacji z Europejską Radą ds. Półprzewodników, przyjmuje wytyczne dotyczące udzielania informacji zgodnie z ust. 5. W razie potrzeby Komisja aktualizuje te wytyczne.