Artykuł 28

1. Ustanawia się Europejską Radę ds. Półprzewodników.

2. Europejska Rada ds. Półprzewodników udziela Komisji porad i pomocy oraz kieruje do niej zalecenia zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności poprzez:

a) udzielanie radzie władz publicznych Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Czipów porad dotyczących Inicjatywy;

b) doradzanie Komisji w zakresie oceny wniosków dotyczących zintegrowanych zakładów produkcyjnych i otwartych unijnych fabryk;

c) wymianę poglądów z Komisją na temat najlepszych sposobów zapewnienia, zgodnie z prawem Unii i krajowym, skutecznej ochrony i egzekwowania praw własności intelektualnej, informacji poufnych i tajemnic przedsiębiorstwa, z należytym udziałem zainteresowanych stron, w odniesieniu do sektora półprzewodników;

d) dyskutowanie i przygotowywanie wskazywania konkretnych sektorów i technologii o potencjalnie dużym wpływie społecznym lub potencjalnie dużym wpływie na środowisko lub o znaczeniu pod względem bezpieczeństwa, wymagających w związku z tym certyfikacji jako produkty ekologiczne, godne zaufania i bezpieczne;

e) zajęcie się kwestiami dotyczącymi mapowania strategicznego, monitorowania, ostrzegania i działań zapobiegawczych oraz reagowaniem na sytuacje kryzysowe;

f) doradzanie w sprawie narzędzi wykorzystywanych w trakcie etapu kryzysowego, zgodnie z art. 24–27;

g) udzielanie porad oraz wydawanie zaleceń w odniesieniu do spójnego wykonywania niniejszego rozporządzenia, ułatwianie współpracy między państwami członkowskimi, a także wymiany informacji na temat kwestii związanych z niniejszym rozporządzeniem.

3. Europejska Rada ds. Półprzewodników doradza Komisji w sprawach dotyczących współpracy międzynarodowej w zakresie półprzewodników. W tym celu Komisja może uwzględniać opinie zainteresowanych stron, w tym opinie sojuszu przemysłowego na rzecz procesorów i technologii półprzewodnikowych. Europejska Rada ds. Półprzewodników okresowo poddaje dyskusji oraz informuje Komisję o wynikach takiej dyskusji:

a) jak zacieśnić współpracę w ramach globalnego łańcucha wartości półprzewodników między Unią a państwami trzecimi, z uwzględnieniem istniejących umów o międzynarodowej współpracy z państwami trzecimi;

b) którym państwom trzecim można nadać priorytet na potrzeby wzmocnionej współpracy międzynarodowej w zakresie półprzewodników, biorąc pod uwagę:

(i) komplementarności i współzależności w całym łańcuchu dostaw półprzewodników;

(ii) na podstawie publicznie dostępnych informacji – wpływ polityk handlowych, ceł, ograniczeń wywozowych, barier w handlu na dostawy półprzewodników, a także skutki zamykania przedsiębiorstw, delokalizacji lub nabywania kluczowych unijnych uczestników rynku przez podmioty mające siedzibę w państwach trzecich;

(iii) potencjalny wkład w bezpieczeństwo dostaw, z uwzględnieniem ich zdolności produkcyjnej w zakresie półprzewodników, produktów pośrednich i surowców niezbędnych do produkcji półprzewodników lub produktów pośrednich;

(iv) istniejące umowy o współpracy między tym państwem trzecim a Unią.

Niniejszy ustęp pozostaje bez uszczerbku dla prerogatyw Parlamentu Europejskiego i Rady zgodnie z Traktatami.

4. Europejska Rada ds. Półprzewodników zapewnia – w stosownych przypadkach – koordynację, współpracę i wymianę informacji z odpowiednimi strukturami reagowania kryzysowego i gotowości na sytuacje kryzysowe ustanowionymi na podstawie prawa Unii.