Artykuł 31

1. Każde państwo członkowskie wyznacza co najmniej jeden właściwy organ krajowy do celów zapewnienia stosowania i wykonywania niniejszego rozporządzenia na poziomie krajowym.

2. W przypadku gdy państwo członkowskie wyznacza więcej niż jeden właściwy organ krajowy, wyraźnie określa zakres odpowiednich obowiązków odpowiednich organów oraz zapewnia ich efektywną i skuteczną współpracę w celu wypełnienia ich zadań wynikających z niniejszego rozporządzenia, w tym w odniesieniu do wyznaczenia krajowego pojedynczego punktu kontaktowego, o którym mowa w ust. 3, i jego działań.

3. Każde państwo członkowskie wyznacza jeden krajowy pojedynczy punkt kontaktowy, który pełni funkcję łącznikową w celu zapewnienia współpracy transgranicznej z właściwymi organami krajowymi innych państw członkowskich, Komisją oraz Europejską Radą ds. Półprzewodników (pojedynczy punkt kontaktowy). W przypadku gdy państwo członkowskie wyznacza tylko jeden właściwy organ, ten właściwy organ jest również pojedynczym punktem kontaktowym.

4. Każde państwo członkowskie powiadamia Komisję o wyznaczeniu właściwego organu krajowego lub więcej niż jednego właściwego organu krajowego, a także o wyznaczeniu krajowego pojedynczego punktu kontaktowego, wskazując również szczegółowo ich zadania i obowiązki wynikające z niniejszego rozporządzenia, informacje kontaktowe oraz wszelkie późniejsze zmiany w tym zakresie.

5. Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy krajowe, w tym wyznaczony pojedynczy punkt kontaktowy, wykonywały swoje uprawnienia bezstronnie, w sposób przejrzysty i terminowy oraz aby dysponowały uprawnieniami, a także odpowiednimi zasobami technicznymi, finansowymi i ludzkimi na potrzeby wykonywania ich zadań wynikających z niniejszego rozporządzenia.

6. Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy krajowe, w stosownych przypadkach oraz zgodnie z prawem Unii i krajowym, konsultowały się i współpracowały z innymi odpowiednimi organami krajowymi, a także odpowiednimi zainteresowanymi stronami.

Komisja ułatwia wymianę doświadczeń między właściwymi organami krajowymi.