Załącznik II

0. Definicje:

Do celów niniejszego załącznika stosuje się następujące definicje:

a) „zainstalowany” oznacza początkowe umieszczenie wszystkich odpowiednich urządzeń punktu ładowania, w tym sprzętu, oprogramowania i powiązanej infrastruktury elektrycznej, np. połączeń zasilania energią elektryczną, transformatorów i innych systemów elektrycznych, aby umożliwić ładowanie pojazdów elektrycznych;

b) „zmodernizowany” oznacza znaczną lub całkowitą wymianę istotnych urządzeń punktu ładowania.

1.1. Punkty ładowania o normalnej mocy przeznaczone dla elektrycznych pojazdów lekkich:

— punkty ładowania o normalnej mocy na prąd przemienny przeznaczone dla elektrycznych pojazdów lekkich od dnia 8 stycznia 2026 r. muszą być – ze względów interoperacyjności – wyposażone co najmniej w gniazda wtyczkowe lub złącza pojazdowe typu 2 do ładowania w trybie 3 zgodnie z opisem w normie EN IEC 62196-2:2022 lub, jeżeli ich moc jest mniejsza lub równa 3,7 kW, a ich głównym celem jest ładowanie pojazdów elektrycznych w trybie 2, w gniazda wtyczkowe zgodne z normą IEC 60884-1:2022; punkty ładowania o normalnej mocy na prąd przemienny zainstalowane przed tą datą muszą nadal spełniać normę EN IEC 62196-2:2017 do czasu ich modernizacji;

— punkty ładowania o normalnej mocy na prąd stały przeznaczone dla elektrycznych pojazdów lekkich od dnia 8 stycznia 2026 r. muszą być – ze względów interoperacyjności – wyposażone co najmniej w złącza pojazdowe uniwersalnego systemu ładowania „Combo 2” do ładowania w trybie 4 opisane w normie EN IEC 62196-3:2022; punkty ładowania o normalnej mocy na prąd stały zainstalowane przed tą datą muszą nadal spełniać normę EN IEC 62196-3:2014 do czasu ich modernizacji.

1.2. Punkty ładowania o dużej mocy przeznaczone dla elektrycznych pojazdów lekkich:

— punkty ładowania o dużej mocy na prąd przemienny przeznaczone dla elektrycznych pojazdów lekkich od dnia 8 stycznia 2026 r. muszą być – ze względów interoperacyjności – wyposażone co najmniej w złącza pojazdowe typu 2 do ładowania w trybie 3 opisane w normie EN IEC 62196-2:2022; punkty ładowania o dużej mocy na prąd przemienny zainstalowane przed tą datą muszą nadal spełniać normę EN IEC 62196-2:2017 do czasu ich modernizacji;

— punkty ładowania o dużej mocy na prąd stały przeznaczone dla elektrycznych pojazdów lekkich od dnia 8 stycznia 2026 r. muszą być – ze względów interoperacyjności – wyposażone co najmniej w złącza pojazdowe uniwersalnego systemu ładowania „Combo 2” do ładowania w trybie 4 opisane w normie EN IEC 62196-3:2022; punkty ładowania o dużej mocy na prąd stały zainstalowane przed tą datą muszą nadal spełniać normę EN IEC 62196-3:2014 do czasu ich modernizacji.

1.3. Punkty ładowania przeznaczone dla pojazdów elektrycznych kategorii L:

1.3.1. Ogólnodostępne punkty ładowania na prąd przemienny zarezerwowane dla pojazdów elektrycznych kategorii L o mocy wyjściowej mniejszej lub równej 3,7 kW muszą być – ze względów interoperacyjności – wyposażone co najmniej w jeden z następujących elementów:

a) gniazda wtyczkowe lub złącza pojazdowe typu 3 A, jak opisano w normie EN 62196-2:2022 (do ładowania w trybie 3);

b) gniazda wtyczkowe zgodne z normą IEC 60884-1:2022 (do ładowania w trybie 1 lub 2).

1.3.2. Ogólnodostępne punkty ładowania na prąd przemienny zarezerwowane dla pojazdów elektrycznych kategorii L, o mocy powyżej 3,7 kW zainstalowane lub zmodernizowane od dnia 8 stycznia 2026 r. muszą być – ze względów interoperacyjności – wyposażone co najmniej w gniazda wtyczkowe lub złącza pojazdowe typu 2 do ładowania w trybie 3 opisane w normie EN IEC 62196-2:2022; ogólnodostępne punkty ładowania na prąd przemienny zarezerwowane dla pojazdów elektrycznych kategorii L, o mocy powyżej 3,7 kW zainstalowane przed tą datą muszą być nadal zgodne z normą EN IEC 62196-2:2017 do czasu ich modernizacji.

1.3.3. Ogólnodostępne punkty ładowania o normalnej mocy i punkty ładowania o dużej mocy na prąd stały zarezerwowane dla pojazdów elektrycznych kategorii L zainstalowane lub zmodernizowane od dnia 8 stycznia 2026 r. muszą być – ze względów interoperacyjności – wyposażone co najmniej w złącza pojazdowe uniwersalnego systemu ładowania „Combo 2” do ładowania w trybie 4 opisane w normie EN IEC 62196-3:2022; ogólnodostępne punkty ładowania o normalnej mocy i ogólnodostępne punkty ładowania o dużej mocy na prąd stały zainstalowane przed tą datą muszą nadal spełniać normę EN IEC 62196-3:2014 do czasu ich modernizacji.

1.4. Punkty ładowania o normalnej mocy i punkty ładowania o dużej mocy przeznaczone dla autobusów elektrycznych:

— punkty ładowania o normalnej mocy i punkty ładowania o dużej mocy na prąd przemienny przeznaczone dla autobusów elektrycznych od dnia 8 stycznia 2026 r. muszą być – ze względów interoperacyjności – wyposażone co najmniej w złącza pojazdowe typu 2 do ładowania w trybie 3 opisane w normie EN IEC 62196-2:2022; punkty ładowania o normalnej mocy i punkty ładowania o dużej mocy na prąd przemienny zainstalowane przed tą datą muszą nadal spełniać normę EN IEC 62196-2:2017 do czasu ich modernizacji;

— punkty ładowania o normalnej mocy i punkty ładowania o dużej mocy na prąd stały przeznaczone dla autobusów elektrycznych, które zostały zainstalowane lub zmodernizowane od dnia 8 stycznia 2026 r., muszą być – ze względów interoperacyjności – wyposażone co najmniej w złącza pojazdowe uniwersalnego systemu ładowania „Combo 2” do ładowania w trybie 4 opisane w normie EN IEC 62196-3:2022; punkty ładowania o normalnej mocy i punkty ładowania o dużej mocy na prąd stały zainstalowane przed tą datą muszą nadal spełniać normę EN IEC 62196-3:2014 do czasu ich modernizacji.

1.5. Interfejs stykowy dla urządzeń automatycznego połączenia dla autobusów elektrycznych służący do ładowania przewodzącego w trybie 4 zgodnie z normą EN 61851-23-1:2020 musi być wyposażony co najmniej w interfejsy mechaniczne i elektryczne określone w normie EN 50696:2021, dotyczące:

— automatycznego urządzenia sprzęgającego (ACD) zamontowanego na infrastrukturze (pantograf);

— automatycznego urządzenia sprzęgającego (ACD) zamontowanego na dachu pojazdu;

— automatycznego urządzenia sprzęgającego (ACD) zamontowanego pod pojazdem;

— automatycznego urządzenia sprzęgającego (ACD) zamontowanego na infrastrukturze i podłączanego do boku lub dachu pojazdu.

1.6. Punkty ładowania o dużej mocy przeznaczone dla elektrycznych pojazdów ciężkich:

— punkty ładowania o dużej mocy na prąd stały przeznaczone dla infrastruktury ładowania zdolnej do dostarczania energii elektrycznej zarówno do pojazdów elektrycznych lekkich, jak i ciężkich muszą być – ze względów interoperacyjności – wyposażone co najmniej w złącza pojazdowe uniwersalnego systemu ładowania „Combo 2” do ładowania w trybie 4, jak opisano w normie EN IEC 62196-3:2022.

1.7. Specyfikacje techniczne dotyczące indukcyjnego bezprzewodowego ładowania elektrycznych pojazdów lekkich podczas postoju:

punkty ładowania przeznaczone dla elektrycznych pojazdów lekkich do indukcyjnego bezprzewodowego ładowania podczas postoju muszą być – ze względów interoperacyjności – zgodne z normami:

— EN IEC 61980-1:2021 „Systemy bezprzewodowego przesyłu energii w pojazdach elektrycznych (WPT) – Część 1: Wymagania ogólne”;

— EN IEC 61980-2:2023 „Systemy bezprzewodowego przesyłu energii w pojazdach elektrycznych (WPT) – Część 2: Szczegółowe wymagania dotyczące komunikacji i działania systemu bezprzewodowego przesyłu energii w polu magnetycznym”;

— EN IEC 61980-3:2022 „Systemy bezprzewodowego przesyłu energii w pojazdach elektrycznych (WPT) – Część 3: Szczególne wymagania dotyczące systemów bezprzewodowego przesyłu energii w polu magnetycznym”.

1.8. Specyfikacje techniczne dotyczące indukcyjnego bezprzewodowego ładowania elektrycznych pojazdów ciężkich podczas postoju.

1.9. Specyfikacje techniczne dotyczące indukcyjnego bezprzewodowego ładowania samochodów osobowych i lekkich pojazdów elektrycznych podczas jazdy.

1.10. Specyfikacje techniczne dotyczące indukcyjnego bezprzewodowego ładowania elektrycznych pojazdów ciężkich podczas jazdy.

1.11. Specyfikacje techniczne dotyczące indukcyjnego bezprzewodowego ładowania autobusów elektrycznych podczas postoju.

1.12. Specyfikacje techniczne dotyczące indukcyjnego bezprzewodowego ładowania autobusów elektrycznych podczas jazdy.

1.13. Specyfikacje techniczne dotyczące elektrycznego systemu drogowego w zakresie zasilania elektrycznych pojazdów ciężkich energią elektryczną z sieci trakcyjnej górnej za pomocą pantografu.

1.14. Specyfikacje techniczne dotyczące elektrycznego systemu drogowego (ERS) w zakresie zasilania elektrycznych pojazdów lekkich i ciężkich energią elektryczną z sieci trakcyjnej górnej za pośrednictwem szyn przewodzących:

Infrastruktura ładowania na prąd przemienny i prąd stały przeznaczona do elektrycznego systemu drogowego (ERS) do zasilania elektrycznych pojazdów lekkich i ciężkich, wyposażonych w odbierak prądu w sieci trakcyjnej górnej, energią elektryczną z sieci trakcyjnej górnej za pośrednictwem szyn przewodzących, umożliwiająca odbiór prądu z szyn przewodzących przez pojazdy drogowe z toru zasilającego zintegrowanego z drogami, musi być zgodna – ze względów interoperacyjności – z normą:

— CLC/TS 50717:2022 „Wymagania techniczne dla odbieraków prądu do systemów zasilania w sieci trakcyjnej górnej w użytkowanych pojazdach drogowych”.

1.15. Specyfikacje techniczne dotyczące wymiany akumulatorów w pojazdach elektrycznych kategorii L.

1.16. W miarę możliwości technicznych specyfikacje techniczne dotyczące wymiany akumulatorów w elektrycznych samochodach osobowych i elektrycznych pojazdach lekkich.

1.17. W miarę możliwości technicznych specyfikacje techniczne dotyczące wymiany akumulatorów w elektrycznych pojazdach ciężkich.

1.18. Specyfikacje techniczne dotyczące stacji ładowania w celu zapewnienia dostępu użytkownikom z niepełnosprawnościami.

2. Specyfikacje techniczne dotyczące komunikacji w sektorze ładowania pojazdów elektrycznych

2.1. Specyfikacje techniczne dotyczące komunikacji między pojazdem elektrycznym a punktem ładowania (komunikacja na linii pojazd-sieć):

2.1.1. Ogólnodostępne punkty ładowania na prąd przemienny i prąd stały przeznaczone dla elektrycznych pojazdów lekkich i ciężkich zainstalowane lub zmodernizowane od dnia 8 stycznia 2026 r. muszą być zgodne – ze względów interoperacyjności – co najmniej z następującymi normami:

— EN ISO 15118-1:2019 „Pojazdy drogowe – Interfejs komunikacji pomiędzy pojazdem a siecią – Część 1: Informacje ogólne oraz definicje przypadków użycia”;

— EN ISO 15118-2:2016 „Pojazdy drogowe – Interfejs komunikacji pomiędzy pojazdem a siecią – Część 2: Wymagania dla sieci i protokołów aplikacji”;

— EN ISO 15118-3:2016 „Pojazdy drogowe – Interfejs komunikacji pomiędzy pojazdem a siecią – Część 3: Wymagania dla warstwy fizycznej i warstwy łącza danych”;

— EN ISO 15118-4:2019 „Pojazdy drogowe – Interfejs komunikacji pomiędzy pojazdem a siecią – Część 4: Badanie zgodności sieci i protokołu aplikacji”;

— EN ISO 15118-5:2019 „Pojazdy drogowe – Interfejs komunikacji pomiędzy pojazdem a siecią – Część 5: Badanie zgodności warstwy fizycznej i warstwy łącza danych”.

2.1.2. Ogólnodostępne punkty ładowania na prąd przemienny i prąd stały przeznaczone dla elektrycznych pojazdów lekkich i ciężkich zainstalowane lub zmodernizowane od dnia 1 stycznia 2027 r. muszą być zgodne – ze względów interoperacyjności – co najmniej z normą EN ISO 15118-20:2022 „Pojazdy drogowe – interfejs komunikacji pomiędzy pojazdem a siecią – Część 20: Wymagania dla warstwy sieci i warstwy aplikacji 2. generacji”. W przypadku gdy takie punkty ładowania oferują usługi automatycznego uwierzytelniania i autoryzacji, takie jak usługa „podłącz i ładuj”, muszą być zgodne – ze względów interoperacyjności i bezpieczeństwa – zarówno z normą EN ISO 15118-2:2016, jak i normą EN ISO 15118-20:2022.

2.1.3. Prywatne punkty ładowania na prąd przemienny i prąd stały elektrycznych pojazdów lekkich i ciężkich, zainstalowane lub zmodernizowane od dnia 1 stycznia 2027 r., muszą być zgodne – ze względów interoperacyjności – co najmniej z następującymi normami:

a) EN IEC 61851-1:2019 „System przewodowego ładowania pojazdów elektrycznych – Część 1: Wymagania ogólne” (dla ładowania w trybie 2);

b) EN ISO 15118-20:2022 „Pojazdy drogowe – Interfejs komunikacji pomiędzy pojazdem a siecią – Część 20: Wymagania dla warstwy sieci i warstwy aplikacji 2. generacji” (dla ładowania w trybie 3 lub 4).

2.2. Specyfikacje techniczne dotyczące komunikacji między punktem ładowania a systemem zarządzania punktami ładowania (komunikacja wewnętrzna).

2.3. Specyfikacje techniczne dotyczące komunikacji między operatorem punktu ładowania, dostawcami usług w zakresie elektromobilności i platformami do e-roamingu.

2.4. Specyfikacje techniczne dotyczące komunikacji między operatorem punktu ładowania a operatorami systemu dystrybucyjnego.

3. Specyfikacje techniczne dotyczące dostarczania wodoru na potrzeby pojazdów transportu drogowego

3.1. Specyfikacje techniczne dotyczące złączy w punktach tankowania dystrybuujących gazowy (sprężony) wodór dla pojazdów lekkich muszą być zgodne – ze względów interoperacyjności – co najmniej z wymogami interoperacyjności opisanymi w normie EN 17127:2024.

3.2. Właściwości jakościowe wodoru wydawanego przez punkty tankowania wodoru przeznaczone dla pojazdów silnikowych muszą być zgodne z wymogami opisanymi w normie EN 17124:2022. W normie opisano również metody zapewniania jakości wodoru.

3.3.

Algorytm tankowania wodoru musi być zgodny z wymogami normy EN 17127:2024.

3.4. Po zakończeniu procesów certyfikacji normy EN ISO 17268:2020 złącza dla pojazdów silnikowych stosowane do tankowania gazowego wodoru muszą być zgodne co najmniej z tą normą.

3.5. Specyfikacje techniczne dotyczące złączy w punktach tankowania dystrybuujących gazowy (sprężony) wodór dla pojazdów ciężkich muszą być zgodne – ze względów interoperacyjności – co najmniej z wymogami opisanymi w normie EN 17127:2024.

3.6. Specyfikacje techniczne dotyczące złączy stosowanych w punktach tankowania dystrybuujących skroplony wodór dla pojazdów ciężkich.

4. Specyfikacje techniczne dotyczące dostarczania metanu na potrzeby transportu drogowego

4.1. Punkty tankowania pojazdów silnikowych sprężonym gazem ziemnym (CNG) muszą spełniać wymogi dotyczące ciśnienia tankowania (ciśnienia eksploatacyjnego) wynoszącego 20,0 MPa manometrycznie (200 barów) w temperaturze 15 °C. Dopuszcza się maksymalne ciśnienie tankowania wynoszące 26,0 MPa z „kompensacją temperatury” zgodnie z normą EN ISO 16923:2018.

4.2. Profil złącza powinien być zgodny z regulaminem nr 110 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych odnoszącym się do części I i II w normie EN ISO 14469:2017.

4.3. Punkty tankowania skroplonego metanu przeznaczone dla pojazdów silnikowych muszą spełniać wymogi dotyczące ciśnienia tankowania, które musi być niższe niż maksymalne dopuszczalne ciśnienie robocze zbiornika pojazdu, jak określono w normie EN ISO 16924:2018 „Stacje tankowania gazu ziemnego – stacje LNG do tankowania pojazdów”. Ponadto profil złącza powinien być zgodny z normą EN ISO 12617:2017 „Pojazdy drogowe – Złącze do tankowania skroplonego gazu ziemnego (LNG) – złącze 3,1 MPa”.

5. Specyfikacje techniczne dotyczące dostarczania energii elektrycznej na potrzeby transportu morskiego i żeglugi śródlądowej

5.1. Zasilanie statków morskich energią elektryczną z lądu, w tym projekt, instalacja i próby systemów, muszą być zgodne co najmniej ze specyfikacjami technicznymi normy IEC/IEEE 80005-1:2019/AMD1:2022 dotyczącymi wysokonapięciowego zasilania z lądu.

5.2. Wtyczki, gniazda wtykowe i sprzęgi statków do wysokonapięciowego zasilania z lądu muszą być zgodne co najmniej ze specyfikacją techniczną normy IEC 62613-1:2019.

5.3. Zasilanie energią elektryczną z lądu statków żeglugi śródlądowej musi być zgodne co najmniej z normą EN 15869-2:2019 lub normą EN 16840:2017 w zależności od wymagań energetycznych.

5.4. Specyfikacje techniczne dotyczące punktów ładowania akumulatorów statków morskich z lądu, przewidujące połączenia międzysystemowe i interoperacyjność systemów dla statków morskich.

5.5. Specyfikacje techniczne dotyczące punktów ładowania akumulatorów statków żeglugi śródlądowej z lądu, przewidujące połączenia międzysystemowe i interoperacyjność systemów dla statków żeglugi śródlądowej.

5.6. Specyfikacje techniczne dotyczące interfejsów komunikacyjnych statek–sieć portowa w zautomatyzowanym zasilaniu energią elektryczną z lądu oraz w systemach ładowania akumulatorów statków morskich.

5.7. Specyfikacje techniczne dotyczące interfejsów komunikacyjnych statek–sieć portowa w zautomatyzowanym zasilaniu energią elektryczną z lądu oraz w systemach ładowania akumulatorów statków żeglugi śródlądowej.

5.8. W miarę możliwości technicznych specyfikacje techniczne dotyczące wymiany i ładowania akumulatorów statków żeglugi śródlądowej w stacjach na lądzie.

6. Specyfikacje techniczne dotyczące bunkrowania wodoru na potrzeby transportu morskiego i żeglugi śródlądowej

6.1. Specyfikacje techniczne dotyczące punktów tankowania i bunkrowania gazowego (sprężonego) wodoru dla statków morskich napędzanych wodorem.

6.2. Specyfikacje techniczne dotyczące punktów tankowania i bunkrowania gazowego (sprężonego) wodoru dla statków żeglugi śródlądowej napędzanych wodorem.

6.3. Specyfikacje techniczne dotyczące punktów tankowania i bunkrowania skroplonego wodoru dla statków morskich napędzanych wodorem.

6.4. Specyfikacje techniczne dotyczące punktów tankowania i bunkrowania skroplonego wodoru dla statków żeglugi śródlądowej napędzanych wodorem.

7. Specyfikacje techniczne dotyczące bunkrowania metanolu na potrzeby transportu morskiego i żeglugi śródlądowej

7.1. Specyfikacje techniczne dotyczące punktów tankowania i bunkrowania metanolu dla statków morskich napędzanych metanolem.

7.2. Specyfikacje techniczne dotyczące punktów tankowania i bunkrowania metanolu dla statków żeglugi śródlądowej napędzanych metanolem.

8. Specyfikacje techniczne dotyczące bunkrowania amoniaku na potrzeby transportu morskiego i żeglugi śródlądowej

8.1. Specyfikacje techniczne dotyczące punktów tankowania i bunkrowania amoniaku dla statków morskich napędzanych amoniakiem.

8.2. Specyfikacje techniczne dotyczące punktów tankowania i bunkrowania amoniaku dla statków żeglugi śródlądowej napędzanych amoniakiem.

9. Specyfikacje techniczne dotyczące punktów tankowania skroplonego metanu na potrzeby transportu morskiego i żeglugi śródlądowej

9.1. Punkty tankowania skroplonego metanu przeznaczone dla statków morskich, które nie są objęte Międzynarodowym kodeksem budowy i wyposażenia statków przewożących skroplone gazy luzem (kodeks IGC), muszą być zgodne co najmniej z normą EN ISO 20519:2017.

9.2. Punkty tankowania skroplonego metanu przeznaczone dla statków żeglugi śródlądowej muszą być zgodne co najmniej z normą EN ISO 20519:2017 (części 5.3–5.7) wyłącznie do celów interoperacyjności.

10. Specyfikacje techniczne związane z oznakowaniem paliwa

10.1. Etykieta „Paliwa – Identyfikacja kompatybilności pojazdu – Graficzna forma informacji dla konsumenta” musi być zgodna z normą EN 16942:2016+A1:2021.

10.2. Etykieta „Identyfikacja kompatybilności pojazdów z infrastrukturą – Znaki graficzne informujące konsumenta o ładowaniu pojazdów elektrycznych (EV)” musi być zgodna co najmniej z normą EN 17186:2019.

10.3. Wspólna metodyka porównywania ceny jednostkowej paliw alternatywnych ustanowiona rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2018/732 (

8

).

10.4. Specyfikacje techniczne dla stacji ładowania elektrycznego i punktów tankowania wodoru przeznaczonych dla transportu kolejowego.