Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2053 z dnia 13 września 2023 r. ustanawiające wieloletni plan zarządzania zasobami tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym oraz zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1936/2001, (UE) 2017/2107 i (UE) 2019/833 oraz uchylające rozporządzenie (UE) 2016/1627
Sekcja 3 — Wyładunki i przeładunki
Artykuł 33
W mocyWyznaczone porty
1. Każde państwo członkowskie, któremu przydzielono kwotę tuńczyka błękitnopłetwego, wyznacza porty, w których zezwala się na operacje wyładunku lub przeładunku tuńczyka błękitnopłetwego. Informacje o wyznaczonych portach zamieszcza się w rocznym planie połowowym, o którym mowa w art. 11. Państwa członkowskie niezwłocznie informują Komisję o wszelkich zmianach w informacjach dotyczących wyznaczonych portów. Komisja bezzwłocznie przekazuje te informacje Sekretariatowi ICCAT.
2. Aby port został uznany za wyznaczony port, państwo członkowskie portu zapewnia spełnienie następujących warunków:
a) ustalone zostały pory wyładunku i przeładunku;
b) ustalone zostały miejsca wyładunku i przeładunku; oraz
c) ustanowione zostały procedury inspekcji i nadzoru zapewniające objęcie inspekcją wszystkich pór wyładunku i przeładunku oraz wszystkich miejsc wyładunku i przeładunku zgodnie z art. 35.
3. Zabrania się wyładunku lub przeładunku ze statków łowczych, a także statków przetwórni i statków pomocniczych, wszelkich ilości tuńczyka błękitnopłetwego złowionego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym w miejscach innych niż porty wyznaczone przez CPC i państwa członkowskie. W drodze wyjątku, martwe tuńczyki błękitnopłetwe, odłowione z tonara lub sadza, mogą być przewożone przez statek pomocniczy na statek przetwórnię, o ile taki transport odbywa się w obecności organu kontroli.
4. Niniejszy artykuł stosuje się bez uszczerbku dla prawa dostępu do portu na podstawie prawa międzynarodowego dotyczącego statków rybackich znajdujących się w niebezpieczeństwie lub w przypadku działania siły wyższej.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.