Artykuł 10

1. Dokonując pomiaru poziomu zatrzymania udziału gospodarczego netto, stosuje się następujące kryteria:

a) momentem inicjowania jest moment, w którym ekspozycje poddano sekurytyzacji po raz pierwszy, i jest nim jeden z poniższych terminów:

(i) data emisji papierów wartościowych;

(ii) data zawarcia umowy dotyczącej ochrony kredytowej;

(iii) data umowy w sprawie podlegającego odliczeniu dyskonta cenowego przy zakupie;

b) jeżeli obliczanie poziomu zatrzymania opiera się na wartościach nominalnych, ceny nabycia aktywów nie uwzględnia się do celów tego obliczenia;

c) ściągniętych opłat za kredyt oraz innych przychodów z tytułu opłat związanych z sekurytyzowanymi ekspozycjami w ramach sekurytyzacji tradycyjnej po odliczeniu kosztów i wydatków (tradycyjna marża nadwyżkowa) nie bierze się pod uwagę przy dokonywaniu pomiaru udziału gospodarczego netto podmiotu zatrzymującego;

d) w przypadku gdy jednostka inicjująca działa jako podmiot zatrzymujący w ramach sekurytyzacji i stosuje wariant zatrzymania, o którym mowa w art. 6 ust. 3 lit. d) rozporządzenia (UE) 2017/2402, oraz gdy wartość ekspozycji syntetycznej marży nadwyżkowej, która zapewnia wsparcie jakości kredytowej w odniesieniu do wszystkich transz sekurytyzacji syntetycznej i służy jako ochrona pierwszej straty, podlega wymogom kapitałowym zgodnie z regulacją ostrożnościową mającą zastosowanie do jednostki inicjującej, jednostka inicjująca może uwzględnić wartość ekspozycji z tytułu syntetycznej marży nadwyżkowej przy obliczaniu istotnego udziału gospodarczego netto zgodnie z art. 7 niniejszego rozporządzenia, traktując wartość ekspozycji syntetycznej marży nadwyżkowej jako zatrzymanie transzy pierwszej straty, obok wszelkich faktycznie zatrzymanych kwot transzy pierwszej straty;

e) wariantu zatrzymania i metody stosowanej do obliczania udziału gospodarczego netto nie zmienia się w czasie trwania sekurytyzacji, chyba że wyjątkowe okoliczności wymagają wprowadzenia zmiany i zmiana ta nie jest wykorzystywana jako środek mający na celu obniżenie kwoty zatrzymywanego udziału.

2. Podmiot zatrzymujący nie ma obowiązku ciągłego uzupełniania lub korygowania swojego zatrzymanego udziału do poziomu co najmniej 5 %, w przypadku gdy z tytułu jego zatrzymanych ekspozycji zrealizowano straty lub gdy straty przypisano do jego zatrzymanych pozycji.