Artykuł 19

1. W przypadku tradycyjnych sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych uznaje się, że jednostki obsługujące posiadają wiedzę fachową w zakresie obsługi ekspozycji o charakterze podobnym do tych, które są objęte sekurytyzacją, o czym jest mowa w art. 6 ust. 1 akapit czwarty rozporządzenia (UE) 2017/2402, jeżeli spełniony jest jeden z następujących warunków:

a) członkowie organu zarządzającego jednostki obsługującej oraz pracownicy wyższego szczebla, inni niż członkowie organu zarządzającego, odpowiedzialni za obsługę ekspozycji o podobnym charakterze do sekurytyzowanych ekspozycji, posiadają odpowiednią wiedzę i odpowiednie umiejętności w zakresie obsługi takich ekspozycji;

b) działalność jednostki obsługującej lub jej skonsolidowanej grupy do celów rachunkowych lub ostrożnościowych obejmowała obsługę ekspozycji o podobnym charakterze do sekurytyzowanych ekspozycji przez co najmniej pięć lat przed datą sekurytyzacji;

c) spełnione są wszystkie poniższe warunki:

(i) co najmniej dwóch członków organu zarządzającego jednostki obsługującej ma odpowiednie doświadczenie zawodowe w obsłudze ekspozycji o podobnym charakterze do sekurytyzowanych ekspozycji, na poziomie osobistym, wynoszące minimum pięć lat;

(ii) pracownicy wyższego szczebla, inni niż członkowie organu zarządzającego, odpowiedzialni za zarządzanie obsługą ekspozycji nieobsługiwanych przez jednostkę obsługującą mają odpowiednie doświadczenie zawodowe w obsłudze takich ekspozycji, na poziomie osobistym, wynoszące minimum pięć lat;

(iii) funkcja obsługi pełniona przez jednostkę obsługującą jest zabezpieczona przez rezerwową jednostkę obsługującą, która spełnia wymogi określone w lit. b).

2. Jednostki obsługujące potwierdzają i ujawniają swoje doświadczenie zawodowe w sposób wystarczająco szczegółowy, aby umożliwić inwestorom instytucjonalnym spełnienie obowiązków w zakresie należytej staranności określonych w art. 5 rozporządzenia (UE) 2017/2402, przy jednoczesnym przestrzeganiu obowiązujących wymogów dotyczących poufności.