Artykuł 1

W rozporządzeniu (UE) nr 717/2014 wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 1 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 1

Zakres stosowania

1. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do pomocy przyznawanej przedsiębiorstwom prowadzącym działalność w zakresie produkcji podstawowej produktów rybołówstwa i akwakultury, z wyjątkiem:

a) pomocy, której kwotę ustalono na podstawie ceny lub ilości produktów nabytych lub wprowadzonych do obrotu;

b) pomocy przyznawanej na działalność związaną z wywozem do państw trzecich lub państw członkowskich, tzn. pomocy bezpośrednio związanej z ilością wywożonych produktów, tworzeniem i prowadzeniem sieci dystrybucyjnej lub innymi wydatkami bieżącymi związanymi z prowadzeniem działalności wywozowej;

c) pomocy uwarunkowanej pierwszeństwem korzystania z towarów krajowych w stosunku do towarów sprowadzanych z zagranicy;

d) pomocy na zakup statków rybackich;

e) pomocy na modernizację lub wymianę głównego lub dodatkowego silnika statku rybackiego;

f) pomocy na operacje zwiększające zdolność połowową statku rybackiego lub na wyposażenie zwiększające możliwości statku rybackiego w zakresie lokalizacji ryb;

g) pomocy na budowę nowych statków rybackich lub przywóz statków rybackich;

h) pomocy na trwałe i tymczasowe zaprzestanie działalności połowowej, z wyjątkiem pomocy spełniającej warunki określone w art. 20 i 21 rozporządzenia (UE) 2021/1139 Parlamentu Europejskiego i Rady (*1);

i) pomocy na zwiad rybacki;

j) pomocy na przeniesienie własności przedsiębiorstwa;

k) pomocy na bezpośrednie zarybianie, chyba że zostało ono wyraźnie określone w unijnym akcie prawnym jako środek ochrony lub w przypadku zarybiania eksperymentalnego.

2. Jeżeli przedsiębiorstwo prowadzi działalność w zakresie produkcji podstawowej produktów rybołówstwa i akwakultury oraz działalność w jednym lub większej liczbie sektorów lub obszarów działalności wchodzących w zakres stosowania rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 (*2), powyższe rozporządzenie stosuje się do pomocy przyznanej w związku z działalnością w sektorze lub sektorach lub obszarach działalności wchodzących w zakres jego stosowania, pod warunkiem że dane państwo członkowskie zapewni za pomocą odpowiednich środków, takich jak rozdzielenie działalności lub wyodrębnienie kosztów, aby działalność w zakresie produkcji podstawowej produktów rybołówstwa i akwakultury nie odnosiła korzyści z pomocy de minimis przyznanej zgodnie z tym rozporządzeniem.

3. Jeżeli przedsiębiorstwo prowadzi działalność w zakresie produkcji podstawowej produktów rybołówstwa i akwakultury oraz w zakresie produkcji podstawowej produktów rolnych wchodzącej w zakres stosowania rozporządzenia Komisji (UE) nr 1408/2013 (*3), niniejsze rozporządzenie stosuje się do pomocy przyznanej w związku z działalnością w sektorze rybołówstwa i akwakultury, pod warunkiem że dane państwo członkowskie zapewni za pomocą odpowiednich środków, takich jak rozdzielenie działalności lub wyodrębnienie kosztów, aby działalność w zakresie produkcji podstawowej produktów rolnych nie odnosiła korzyści z pomocy de minimis przyznanej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

4. Do celów stosowania niniejszego rozporządzenia ust. 1 lit. d)–g) nie mają zastosowania do przedsiębiorstw znajdujących się w najbardziej oddalonych regionach Unii, o których mowa w art. 349 Traktatu w odniesieniu do statków o długości całkowitej poniżej 12 metrów.

(*1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1139 z dnia 7 lipca 2021 r. ustanawiające Europejski Fundusz Morski, Rybacki i Akwakultury oraz zmieniające rozporządzenie (UE) 2017/1004 (Dz.U. L 247 z 13.7.2021, s. 1)."

(*2) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowani a art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz.U. L 352 z 24.12.2013, s. 1)."

(*3) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym (Dz.U. L 352 z 24.12.2013, s. 9).”;"

2) w art. 2 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a) lit. a), b) i c) otrzymują brzmienie:

„a)

»produkty rybołówstwa i akwakultury« oznaczają produkty określone w art. 5 lit. a) i b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 (*4);

b) »produkcja podstawowa produktów rybołówstwa i akwakultury« oznacza wszelkie czynności związane z połowami, hodowlą lub uprawą organizmów wodnych, a także czynności wykonywane w gospodarstwie lub na pokładzie, niezbędne, aby przygotować zwierzę lub roślinę do pierwszej sprzedaży, w tym cięcie, filetowanie lub zamrażanie, oraz pierwsza sprzedaż odsprzedawcom lub przetwórcom;

c) »przetwarzanie i wprowadzanie do obrotu produktów rybołówstwa i akwakultury« oznacza wszelkie czynności, takie jak składowanie, przetwarzanie i przekształcanie, przeprowadzane od chwili wyładunku lub, w przypadku akwakultury, zbioru, które skutkują powstaniem i wprowadzeniem do obrotu produktu przetworzonego.

(*4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1184/2006 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 1).”;"

b) dodaje się lit. d) w brzmieniu:

„d)

»przedsiębiorstwa znajdujące się w najbardziej oddalonych regionach Unii, o których mowa w art. 349 Traktatu«, oznaczają przedsiębiorstwa, których główne miejsce rejestracji znajduje się w regionie najbardziej oddalonym, o którym mowa w art. 349 Traktatu, i które prowadzą działalność w tym regionie.”;

3) w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Całkowita kwota pomocy de minimis przyznanej przez państwo członkowskie jednemu przedsiębiorstwu nie może przekroczyć 30 000 EUR w okresie trzech lat podatkowych.”

;

b) dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

„2a. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 państwo członkowskie może zdecydować, że całkowita kwota pomocy de minimis przyznanej jednemu przedsiębiorstwu nie może przekroczyć 40 000 EUR w okresie trzech lat podatkowych, pod warunkiem że dane państwo członkowskie prowadzi krajowy centralny rejestr zgodnie z art. 6 ust. 2.”

;

c) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Łączna kwota pomocy de minimis przyznanej w okresie trzech lat podatkowych przez państwo członkowskie przedsiębiorstwom prowadzącym działalność w zakresie produkcji podstawowej produktów rybołówstwa i akwakultury nie może przekraczać górnego limitu krajowego określonego w załączniku.”

;

d) ust. 5–8 otrzymują brzmienie:

„5. Pułapy pomocy de minimis określone w ust. 2 i 2a oraz górny limit krajowy określony w załączniku stosuje się bez względu na formę i cel pomocy de minimis, a także niezależnie od tego, czy pomoc przyznana przez państwo członkowskie jest w całości lub w części finansowana ze środków Unii. Okres trzech lat podatkowych ustala się przez odniesienie do lat obrotowych stosowanych przez przedsiębiorstwo w danym państwie członkowskim.

6. Do celów stosowania pułapów pomocy de minimis określonych w ust. 2 i 2a oraz górnego limitu krajowego określonego w załączniku pomoc wyraża się jako dotację pieniężną. Wszystkie podane wartości są wartościami brutto, czyli nie uwzględniają potrąceń z tytułu podatków ani innych opłat. W przypadku gdy pomoc przyznawana jest w formie innej niż dotacja, kwotę pomocy stanowi ekwiwalent dotacji brutto pomocy.

Pomoc wypłacana w kilku ratach jest dyskontowana do wartości w momencie przyznania pomocy. Stopą procentową stosowaną do dyskontowania jest stopa dyskontowa mająca zastosowanie w momencie przyznania pomocy.

7. Jeżeli z powodu udzielenia nowej pomocy de minimis pułapy pomocy de minimis określone w ust. 2 i 2a lub górny limit krajowy określony w załączniku zostałyby przekroczone, nowa pomoc nie może być objęta przepisami niniejszego rozporządzenia.

8. W przypadku połączenia lub przejęcia przedsiębiorstw, w celu ustalenia, czy nowa pomoc de minimis dla nowego przedsiębiorstwa lub przedsiębiorstwa przejmującego nie przekracza odnośnego pułapu pomocy de minimis lub górnego limitu krajowego, uwzględnia się wszelką wcześniejszą pomoc de minimis przyznaną któremukolwiek z łączących się przedsiębiorstw. Pomoc de minimis przyznana zgodnie z prawem przed połączeniem lub przejęciem pozostaje zgodna z prawem.”

;

4) w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 3 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

w przypadku środków przyznanych zgodnie z art. 3 ust. 2 pożyczka jest objęta zabezpieczeniem pokrywającym co najmniej 50 % kwoty pożyczki i wynosi albo 150 000 EUR w okresie pięciu lat, albo 75 000 EUR w okresie dziesięciu lat lub – w przypadku środków przyznanych zgodnie z art. 3 ust. 2a – pożyczka jest objęta zabezpieczeniem pokrywającym co najmniej 50 % kwoty pożyczki i wynosi albo 200 000 EUR w okresie pięciu lat, albo 100 000 EUR w okresie dziesięciu lat; jeżeli kwota pożyczki jest niższa niż te kwoty albo pożyczki udzielono na okres krótszy niż odpowiednio pięć lub dziesięć lat, ekwiwalent dotacji brutto pożyczki oblicza się jako odpowiedni odsetek pułapów de minimis określonych w art. 3 ust. 2 lub 2a; lub”;

b) ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:

„4. Pomoc w formie dokapitalizowania uznaje się za przejrzystą pomoc de minimis wyłącznie wówczas, gdy całkowita kwota dokapitalizowania ze środków publicznych nie przekracza odnośnego pułapu de minimis.

5. Pomoc w formie środków finansowania ryzyka przyjmujących postać inwestycji kapitałowych i quasi-kapitałowych uznaje się za przejrzystą pomoc de minimis wyłącznie wówczas, gdy kapitał dostarczany jednemu przedsiębiorstwu nie przekracza odnośnego pułapu de minimis.”

;

c) ust. 6 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

w przypadku środków przyznanych zgodnie z art. 3 ust. 2 gwarancja nie przekracza 80 % wartości pożyczki bazowej oraz albo gwarantowana kwota nie przekracza 225 000 EUR i czas trwania gwarancji wynosi pięć lat, albo gwarantowana kwota nie przekracza 112 500 EUR i czas trwania gwarancji wynosi dziesięć lat lub – w przypadku środków przyznanych zgodnie z art. 3 ust. 2a – gwarancja nie przekracza 80 % wartości pożyczki bazowej oraz albo gwarantowana kwota nie przekracza 300 000 EUR i czas trwania gwarancji wynosi pięć lat, albo gwarantowana kwota nie przekracza 150 000 EUR i czas trwania gwarancji wynosi dziesięć lat; jeżeli gwarantowana kwota jest niższa niż te kwoty albo gwarancji udzielono na okres krótszy niż odpowiednio pięć lub dziesięć lat, ekwiwalent dotacji brutto gwarancji oblicza się jako odpowiedni odsetek pułapów de minimis określonych w art. 3 ust. 2 lub 2a; lub”;

5) w art. 5 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1. Jeżeli przedsiębiorstwo prowadzi działalność w zakresie produkcji podstawowej produktów rybołówstwa i akwakultury, a także działalność w jednym lub większej liczbie sektorów lub w innych obszarach działalności wchodzących w zakres stosowania rozporządzenia (UE) nr 1407/2013, pomoc de minimis przyznaną w związku z działalnością w zakresie produkcji podstawowej produktów rybołówstwa i akwakultury zgodnie z niniejszym rozporządzeniem można łączyć z pomocą de minimis przyznaną w związku z działalnością w tych sektorach lub obszarach działalności do odnośnego pułapu określonego w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1407/2013, pod warunkiem że dane państwo członkowskie zapewni za pomocą odpowiednich środków, takich jak rozdzielenie działalności lub wyodrębnienie kosztów, aby działalność w zakresie produkcji podstawowej produktów rybołówstwa i akwakultury nie odnosiła korzyści z pomocy de minimis przyznanej zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1407/2013.

2. Jeżeli przedsiębiorstwo prowadzi działalność w zakresie produkcji podstawowej produktów rybołówstwa i akwakultury oraz w zakresie produkcji podstawowej produktów rolnych, pomoc de minimis przyznaną zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1408/2013 można łączyć z pomocą de minimis przyznaną na działalność w zakresie produkcji podstawowej produktów rybołówstwa i akwakultury zgodnie z niniejszym rozporządzeniem do odnośnego pułapu określonego w niniejszym rozporządzeniu, pod warunkiem że dane państwo członkowskie zapewni za pomocą odpowiednich środków, takich jak rozdzielenie działalności lub wyodrębnienie kosztów, aby działalność w zakresie produkcji podstawowej produktów rolnych nie odnosiła korzyści z pomocy de minimis przyznanej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.”

;

6) w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. W przypadku gdy państwo członkowskie zamierza przyznać przedsiębiorstwu pomoc de minimis zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, powiadamia to przedsiębiorstwo – w formie pisemnej lub elektronicznej – o przewidywanej kwocie pomocy (wyrażonej jako ekwiwalent dotacji brutto) oraz o jej charakterze de minimis i podaje wyraźne odniesienie do niniejszego rozporządzenia, zawierające jego tytuł oraz odniesienie do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Jeżeli pomoc de minimis przyznaje się zgodnie z niniejszym rozporządzeniem różnym przedsiębiorstwom na podstawie programu pomocy, w ramach którego otrzymują one różne kwoty pomocy indywidualnej, zainteresowane państwo członkowskie może wypełnić ten obowiązek, informując te przedsiębiorstwa o wysokości stałej kwoty odpowiadającej maksymalnej kwocie pomocy, która ma być przyznana w ramach tego programu. Stała kwota służy do określenia, czy osiągnięto odnośny pułap de minimis i czy nie przekroczono górnego limitu krajowego określonego w załączniku. Przed przyznaniem pomocy państwo członkowskie uzyskuje także od zainteresowanego przedsiębiorstwa oświadczenie, w formie pisemnej lub elektronicznej, dotyczące wszelkiej innej pomocy de minimis objętej niniejszym rozporządzeniem lub innym rozporządzeniem dotyczącym pomocy de minimis, otrzymanej w czasie dwóch poprzednich lat podatkowych oraz bieżącego roku podatkowego.”

;

b) w ust. 2 dodaje się akapit drugi w brzmieniu:

„W przypadku gdy państwo członkowskie przyznaje pomoc zgodnie z art. 3 ust. 2a, musi ono posiadać centralny rejestr pomocy de minimis zawierający pełne informacje dotyczące wszelkiej pomocy de minimis przyznanej przez dowolny organ w tym państwie członkowskim. Ust. 1 przestaje mieć zastosowanie z dniem, w którym informacje zawarte w rejestrze będą obejmować okres trzech lat podatkowych.”;

c) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Państwo członkowskie przyznaje nową pomoc de minimis zgodnie z niniejszym rozporządzeniem dopiero po upewnieniu się, że nie podniesie ona łącznej kwoty pomocy de minimis przyznanej danemu przedsiębiorstwu do poziomu przekraczającego odnośne pułapy de minimis określone w art. 3 ust. 2 i 2a i górny limit krajowy określony w załączniku oraz że wszystkie warunki określone w niniejszym rozporządzeniu są przestrzegane.”

;

7) art. 8 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Niniejsze rozporządzenie stosuje się do dnia 31 grudnia 2029 r.

”;

8) załącznik zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.