Artykuł 15

1. Po rozpatrzeniu wniosku zgodnie z art. 14 ust. 1 właściwy organ przeprowadza krajową procedurę sprzeciwu. Procedura ta przewiduje opublikowanie wniosku na okres co najmniej dwóch miesięcy od daty publikacji, podczas którego każda osoba mająca uzasadniony interes i siedzibę lub miejsce pobytu w państwie członkowskim odpowiedzialnym za krajowy etap rejestracji lub w państwach członkowskich, z których pochodzi dany produkt (zwana dalej „krajowym podmiotem wnoszącym sprzeciw”), może wnieść do właściwego organu sprzeciw wobec wniosku. Państwa członkowskie ustanawiają szczegółowe zasady dotyczące takiej procedury sprzeciwu.

2. W przypadku gdy właściwy organ uzna, że sprzeciw jest dopuszczalny, w terminie dwóch miesięcy od otrzymania sprzeciwu wzywa krajowy podmiot wnoszący sprzeciw i wnioskodawcę do podjęcia konsultacji, prowadzonych przez rozsądny okres nieprzekraczający trzech miesięcy, w celu osiągnięcia ugody. W każdym momencie w ciągu tego okresu właściwy organ może na wspólny wniosek krajowego podmiotu wnoszącego sprzeciw i wnioskodawcy przedłużyć ten okres o maksymalnie trzy miesiące. Wnioskodawca informuje właściwy organ o wyniku takich konsultacji, w tym o wszelkich uzgodnionych zmianach we wniosku.

3. Sprzeciw opiera się na co najmniej jednej z następujących podstaw:

a) proponowane oznaczenie geograficzne nie spełnia wymogów dla objęcia ochroną określonych w niniejszym rozporządzeniu;

b) rejestracja proponowanego oznaczenia geograficznego byłaby sprzeczna z art. 42 lub 43 lub art. 44 ust. 2; lub

c) rejestracja proponowanego oznaczenia geograficznego zagrażałaby istnieniu identycznej lub podobnej nazwy wykorzystywanej w handlu lub znaku towarowego, lub istnieniu produktów, które znajdowały się w obrocie zgodnie z prawem przez co najmniej pięć lat poprzedzających datę publikacji określoną w ust. 1.