Artykuł 31

1. Wnioskodawca, w imieniu którego zarejestrowano oznaczenie geograficzne, lub producent używający oznaczenia geograficznego zgodnie z art. 47 ust. 1, mogą zwrócić się o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji produktu tego zarejestrowanego oznaczenia geograficznego.

2. Zmiany w specyfikacji produktu dzieli się na dwie kategorie:

a) zmiany unijne, o których mowa w ust. 3, wymagające przeprowadzenia procedury sprzeciwu na poziomie Unii; oraz

b) zmiany standardowe, rozpatrywane na poziomie państwa członkowskiego lub państwa trzeciego.

3. Zmianę uznaje się za unijną, w przypadku gdy wymaga modyfikacji jednolitego dokumentu i gdy spełniono co najmniej jeden z poniższych warunków:

a) zmiana polega na zmianie w nazwie chronionej jako oznaczenie geograficzne lub w stosowaniu tej nazwy;

b) istnieje ryzyko, że zmiana osłabiłaby związek między obszarem geograficznym a produktem, o którym mowa w jednolitym dokumencie; lub

c) zmiana wiąże się z ograniczeniami dotyczącymi wprowadzania produktu do obrotu.

4. W odniesieniu do wniosku o zmianę unijną, stosuje się odpowiednio kroki etapu krajowego i etapu unijnego określone w art. 7, 8 oraz art. 14–30. Decyzję w sprawie wniosku o zmianę unijną podejmuje Urząd lub, w przypadku gdy zastosowanie ma art. 30, Komisja.

5. Każdą zmianę w specyfikacji produktu zarejestrowanego oznaczenia geograficznego, inną niż zmiany, o których mowa w ust. 3, uznaje się za zmianę standardową i wchodzi ona w zakres kompetencji państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, z którego terytorium pochodzi produkt. Urząd jest powiadamiany przez odpowiedni właściwy organ o zmianach standardowych po ich zatwierdzeniu.

W przypadku gdy zastosowanie ma art. 20, zmiany standardowe są zatwierdzane przez Urząd.

6. Zmianę standardową uznaje się za zmianę tymczasową, w przypadku gdy dotyczy zmiany tymczasowej w specyfikacji produktu wynikającej z nałożenia obowiązkowych środków sanitarnych przez organy publiczne, z klęski żywiołowej lub niekorzystnych warunków pogodowych formalnie uznanych przez właściwe organy lub z katastrofy spowodowanej przez człowieka, takiej jak wojna, zagrożenie wojną lub atak terrorystyczny.

7. Wniosek o zmianę złożony przez właściwy organ państwa trzeciego lub przez producentów, których siedziba znajduje się w państwie trzecim, zawiera dowód, że będąca przedmiotem wniosku zmiana jest zgodna z obowiązującym w tym państwie trzecim prawem dotyczącym ochrony oznaczeń geograficznych.

8. W przypadku gdy wniosek o zmianę unijną dotyczącą oznaczenia geograficznego identyfikującego produkt pochodzący z państwa członkowskiego odnosi się również do zmian standardowych, Urząd lub Komisja rozpatruje jedynie zmianę unijną zgodnie z ust. 4.

9. W stosownych przypadkach właściwy organ odpowiedniego państwa członkowskiego lub Urząd może zwrócić się do wnioskodawcy, w imieniu którego zarejestrowano oznaczenie geograficzne, o zmianę innych elementów specyfikacji produktu.

10. Po zatwierdzeniu zmian unijnych i standardowych Urząd publikuje je w rejestrze unijnym.

11. Komisja może przyjmować akty wykonawcze ustanawiające szczegółowe przepisy dotyczące procedur oraz formy i prezentacji wniosku o zmianę unijną oraz dotyczące procedur oraz formy zmian standardowych i zgłaszania Urzędowi takich zmian standardowych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 68 ust. 2.