Artykuł 33

1. Każda strona procedury przewidzianej w niniejszym rozporządzeniu, w odniesieniu do której decyzja przyjęta przez Urząd w ramach tej procedury wywarła negatywne skutki, może wnieść odwołanie od tej decyzji do Izb Odwoławczych, o których mowa w art. 36 (zwanych dalej „Izbami Odwoławczymi”). Państwa członkowskie mają prawo przystąpienia do postępowania odwoławczego.

2. Odwołanie ma skutek zawieszający. Decyzja Urzędu, która nie została zaskarżona, staje się skuteczna z dniem następującym po dacie upływu okresu, o którym mowa w ust. 4 akapit pierwszy.

3. Decyzja, która nie kończy postępowania w stosunku do jednej ze stron, może być przedmiotem odwołania jedynie w ramach odwołania od ostatecznej decyzji.

4. Wniosek odwoławczy składa się na piśmie do Urzędu w terminie dwóch miesięcy od daty publikacji zaskarżonej decyzji. Wniosek odwoławczy uważa się za należycie złożony tylko gdy zostanie uiszczona opłata za odwołanie.

W przypadku odwołania pisemne stanowisko przedstawiające podstawy odwołania przedkłada się Urzędowi w terminie czterech miesięcy od daty publikacji zaskarżonej decyzji.

5. Po rozpatrzeniu dopuszczalności odwołania Izby Odwoławcze podejmują decyzję w sprawie istoty odwołania. Izby Odwoławcze wykonują wszelkie uprawnienia leżące w kompetencji Wydziału Oznaczeń Geograficznych, odpowiedzialnego za zaskarżoną decyzję, lub przekazują sprawę do tego Wydziału Oznaczeń Geograficznych.

Izby Odwoławcze mogą, ze swojej własnej inicjatywy lub na pisemny uzasadniony wniosek strony, konsultować się z Komitetem Doradczym

Urząd proponuje alternatywne rozwiązania sporów, takie jak usługi mediacji, o których mowa w art. 170 rozporządzenia (UE) 2017/1001, aby pomóc stronom w osiągnięciu ugody.

6. Skargi na decyzje Izb Odwoławczych wydane w związku z odwołaniami można wnosić do Sądu w terminie dwóch miesięcy od daty powiadomienia o decyzji Izb Odwoławczych na podstawie naruszenia istotnego wymogu proceduralnego, naruszenia Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, naruszenia niniejszego rozporządzenia lub każdego przepisu prawnego dotyczącego ich stosowania lub nadużycia władzy. Skargę może wnieść każda strona uczestnicząca w postępowaniu przed Izbami Odwoławczymi, która odczuła negatywne skutki decyzji, i każde państwo członkowskie. Sąd jest właściwy do unieważnienia lub zmiany zaskarżonej decyzji.

7. Decyzje Izb Odwoławczych stają się skuteczne z dniem następującym po dacie zakończenia okresu, o którym mowa w ust. 6, lub, w przypadku gdy w tym okresie została wniesiona skarga do Sądu, z dniem następującym po dacie oddalenia takiej skargi lub oddalenia wszelkich odwołań od decyzji Sądu wniesionych do Trybunału Sprawiedliwości. Urząd podejmuje niezbędne środki, aby zapewnić zgodność z wyrokiem Sądu lub, w przypadku odwołania od tego wyroku, z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości.

8. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych, zgodnie z art. 69, uzupełniających niniejsze rozporządzenie poprzez wyszczególnienie:

a) treści wniosku odwoławczego, o którym mowa w ust. 4 niniejszego artykułu, oraz procedury wnoszenia i rozpatrywania odwołania; oraz

b) treści i formy decyzji Izb Odwoławczych, o których to decyzjach mowa w ust. 5 niniejszego artykułu.