Artykuł 5

1. Państwa członkowskie zapewniają przeprowadzanie selektywnych, opartych na analizie ryzyka i odpowiednio częstych kontroli zgodności z odnośnymi normami handlowymi, aby zapewnić zgodność z normami handlowymi określonymi w art. 75 i 76 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 i w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2023/2429, a także zidentyfikować ewentualne nieuczciwe lub wprowadzające w błąd praktyki.

Kryteria oceny ryzyka mogą obejmować:

a) istnienie świadectwa zgodności, o którym mowa w art. 7 niniejszego rozporządzenia, wydanego przez właściwy organ;

b) istnienie świadectwa zgodności wydanego przez właściwy organ państwa trzeciego, w którym kontrole zgodności zatwierdzono zgodnie z art. 8 niniejszego rozporządzenia;

c) rodzaj produktu, okres produkcji, cenę produktu, warunki atmosferyczne, czynności związane z pakowaniem i przeładunkiem, warunki przechowywania, państwo pochodzenia, środki transportu lub objętość partii;

d) wielkość handlowców, ich pozycję w łańcuchu handlowym, objętość lub wartość produktów wprowadzanych do obrotu, asortyment, obszar dostaw lub rodzaj prowadzonej działalności, np. przechowywanie, pakowanie lub sprzedaż;

e) dane zebrane podczas poprzednich kontroli, w tym liczbę i rodzaj stwierdzonych wad, jakość produktów zazwyczaj wprowadzanych do obrotu, poziom wykorzystywanego wyposażenia technicznego;

f) wiarygodność systemu zapewnienia jakości lub systemu samokontroli handlowca dotyczącego zgodności z normami handlowymi;

g) miejsce, gdzie przeprowadzana jest kontrola, zwłaszcza jeśli jest to punkt pierwszego wprowadzenia produktów na teren Unii lub miejsce ich pakowania lub ładowania;

h) wszelkie inne informacje, które mogą wskazywać na ryzyko niezgodności.

2. Świadectwa zgodności, o których mowa w ust. 1 akapit drugi lit. b), uznaje się za czynnik zmniejszający ryzyko niezgodności.

3. Analiza ryzyka opiera się na informacjach znajdujących się w bazie danych obejmującej handlowców, o której mowa w art. 3, i na podstawie tej analizy ryzyka państwa członkowskie klasyfikują handlowców do grup ryzyka.

Państwa członkowskie z wyprzedzeniem ustanawiają:

a) kryteria oceny ryzyka wystąpienia niezgodności partii;

b) minimalny odsetek handlowców, partii lub ilości podlegających kontroli zgodności, na podstawie analizy ryzyka dla każdej grupy ryzyka.

W odniesieniu do produktów podlegających ogólnej normie handlowej, państwa członkowskie mogą zdecydować, na podstawie analizy ryzyka, o nieprzeprowadzaniu selektywnych kontroli.

4. W przypadku gdy kontrole wykazują znaczące nieprawidłowości, państwa członkowskie zwiększają częstotliwość kontroli w odniesieniu do handlowców, produktów, pochodzenia lub innych parametrów, których to dotyczy.

5. Handlowcy zapewniają organom kontrolnym wszelkie informacje i udogodnienia, które organy te uważają za konieczne w celu zorganizowania i przeprowadzenia kontroli zgodności.