Załącznik

„ZAŁĄCZNIK IX

ŚRODKI ZMNIEJSZAJĄCE RYZYKO ZAKAŻENIA WIRUSEM KRWOTOCZNEJ CHOROBY ZWIERZYNY PŁOWEJ W PRZYPADKU PRZEMIESZCZANIA DO INNYCH PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UTRZYMYWANYCH ZWIERZĄT KOPYTNYCH

Część 1

Strefy sezonowo wolne od zakażenia wirusem krwotocznej choroby zwierzyny płowej

1. W przypadku przemieszczania utrzymywanych zwierząt kopytnych do innych państw członkowskich można ustanowić strefy sezonowo wolne od zakażenia wirusem krwotocznej choroby zwierzyny płowej, jeżeli właściwy organ ustalił początek i koniec okresu wolnego od wektorów na podstawie nadzoru entomologicznego zgodnie z częścią 2.

2. Na zasadzie odstępstwa od pkt 1, jeżeli pomyślnie wykazano trwanie okresu wolnego od wektorów przez okres 3 kolejnych lat, dodatkowe kryteria takie jak temperatura mogą zastąpić nadzór entomologiczny na potrzeby ustalenia, na podstawie dowodów naukowych, początku i końca okresu wolnego od wektorów.

3. Strefy sezonowo wolne od zakażenia wirusem krwotocznej choroby zwierzyny płowej są niezwłocznie likwidowane, jeśli istnieją dowody wskazujące na koniec okresu wolnego od wektorów lub na występowanie wirusa krwotocznej choroby zwierzyny płowej.

Część 2

Nadzór entomologiczny

1. Nadzór entomologiczny musi obejmować co najmniej aktywny coroczny program odłowu wektorów za pomocą ustawionych na stałe pułapek zasysających, mający na celu określenie dynamiki populacyjnej wektorów lub, w stosownych przypadkach, okresu wolnego od wektorów.

2. Pułapki zasysające wyposażone w lampy ultrafioletowe muszą być stosowane zgodnie z uprzednio ustanowionymi protokołami; pułapki muszą być włączane na całą noc i działać co najmniej przez:

a) jedną noc w tygodniu – w ciągu miesiąca poprzedzającego spodziewany początek okresu wolnego od wektorów oraz w ciągu miesiąca poprzedzającego spodziewany koniec tego okresu; oraz

b) jedną noc w miesiącu – w okresie wolnym od wektorów.

Na podstawie informacji uzyskanych w ciągu pierwszych 3 lat działania pułapek zasysających częstotliwość ich działania może być odpowiednio dostosowywana.

3. Co najmniej jedna pułapka zasysająca musi znaleźć się w każdej jednostce geograficznej o powierzchni 45 km na 45 km w całej strefie sezonowo wolnej od zakażenia wirusem krwotocznej choroby zwierzyny płowej, a jednostki geograficzne mogą być dostosowywane do sytuacji epidemiologicznej. Część kuczmanów schwytanych w pułapki zasysające musi zostać przesłana do wyspecjalizowanego laboratorium będącego w stanie przeliczyć i zidentyfikować liczbę osobników przypuszczalnych gatunków wektorowych lub kompleksów gatunków wektorowych.

4. W przypadku prowadzenia nadzoru entomologicznego w kontekście ustalenia okresu wolnego od wektorów, interpretacja wyników wymaga określenia maksymalnej wartości progowej dla gatunków z rodzaju Culicoides. W przypadku braku rzetelnych dowodów uzasadniających określenie maksymalnej wartości progowej, jako maksymalna wartość progowa musi zostać zastosowane kryterium całkowitego braku osobników należących do gatunku Culicoides imicola i obecność mniej niż pięciu samic gatunków z rodzaju Culicoides, które złożyły już jaja, w każdej pułapce.

Część 3

Zakład zabezpieczony przed wektorami

Zakład zabezpieczony przed wektorami musi spełniać następujące wymogi:

a) ma odpowiednie bariery fizyczne w punktach wejścia i wyjścia;

b) otwory muszą być zamknięte odpowiednio gęstą siatką chroniącą przed wektorami, która musi być w regularnych odstępach czasu impregnowana zatwierdzonym insektycydem zgodnie z instrukcjami producenta;

c) nadzór i kontrola wektorów muszą być przeprowadzane wewnątrz i wokół zakładu zabezpieczonego przed wektorami;

d) muszą zostać wprowadzone środki w celu ograniczenia lub wyeliminowania miejsc wylęgu wektorów w pobliżu zakładu zabezpieczonego przed wektorami; oraz

e) muszą zostać wdrożone standardowe procedury operacyjne obejmujące opisy systemów bezpieczeństwa i systemów alarmowych na potrzeby działalności zakładu zabezpieczonego przed wektorami i transportu zwierząt do miejsca załadunku.

”