Załącznik I

Nazwa IUPAC

Czystość (1)

Data zatwierdzenia

Data wygaśnięcia zatwierdzenia

Przepisy szczegółowe

Glifosat

Nr CAS: 1071-83-6

Nr CIPAC: 284

N-(fosfonometylo)glicyna

≥ 950 g/kg

Następujące zanieczyszczenia budzą obawy toksykologiczne, w związku z czym ich zawartość w materiale technicznym nie może przekraczać poniższych poziomów:

— N-nitrozo-glifosat (NNG): < 1 mg/kg

— formaldehyd: < 1 g/kg

— trietyloamina: ≤ 2 g/kg

— kwas mrówkowy: ≤ 4 g/kg

— N,N-bis(fosfonometylo)glicyna (glifozyna): ≤ 3 g/kg

16 grudnia 2023 r.

15 grudnia 2033 r.

Zezwala się wyłącznie na stosowanie w charakterze środka chwastobójczego.

W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania w sprawie odnowienia dotyczącego glifosatu, w szczególności jego dodatki I i II.

W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na:

— składniki obojętne obecne w środkach ochrony roślin zawierających glifosat, z uwzględnieniem w szczególności kryteriów identyfikacji niedozwolonych składników obojętnych określonych w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2023/574;

— ocenę narażenia konsumenta w odniesieniu do pozostałości, które mogą być obecne w roślinach następczych uprawianych w ramach płodozmianu;

— ochronę wód gruntowych na obszarach szczególnie narażonych i ochronę wód powierzchniowych, zwłaszcza wód wykorzystywanych do poboru wody pitnej, ze szczególnym uwzględnieniem zastosowań na nieprzepuszczalnych powierzchniach;

— ochronę małych ssaków roślinożernych. Państwa członkowskie, jeżeli zostanie to uznane za konieczne, wprowadzają środki ograniczające ryzyko, takie jak ograniczenie terminów stosowania, liczby zastosowań lub maksymalnej dawki. Nie można przekraczać następujących maksymalnych dawek stosowania, chyba że wynik oceny ryzyka przeprowadzonej w odniesieniu do konkretnych zastosowań, dla których wnioskuje się o zezwolenie, wykaże, że większa dawka nie powoduje żadnych niedopuszczalnych skutków dla małych ssaków roślinożernych:

— do stosowania w rolnictwie: 1,44 kg glifosatu na hektar rocznie;

— do stosowania w celu zwalczania gatunków inwazyjnych na użytkach rolnych i na obszarach innych niż użytki rolne: 1,8 kg glifosatu na hektar rocznie;

— do stosowania na obszarach innych niż użytki rolne: 3,6 kg glifosatu na hektar rocznie;

— ochronę roślin lądowych i wodnych niebędących przedmiotem zwalczania przed narażeniem w wyniku znoszenia cieczy roboczej;

— pośredni wpływ na różnorodność biologiczną poprzez interakcje troficzne, gdy zostaną uzgodnione na poziomie Unii odpowiednie metody i wytyczne służące identyfikacji takiego wpływu. W przypadku braku takich metod i wytycznych państwa członkowskie mogą stosować metody, które uznają za odpowiednie do ustalenia potencjalnego pośredniego wpływu środków ochrony roślin zawierających glifosat i w ramach których uwzględnia się ich specyficzne warunki rolno-środowiskowe. Czyniąc to, jeżeli zidentyfikują jakikolwiek taki potencjalny pośredni wpływ na różnorodność biologiczną, państwa członkowskie określają szczegółowe warunki lub ograniczenia stosowania środków ochrony roślin zawierających glifosat, uwzględniając w szczególności, czy dostępne są praktyczne alternatywne metody zwalczania lub zapobiegania o mniejszym wpływie na różnorodność biologiczną;

— zastosowania przez użytkowników nieprofesjonalnych;

— zgodność zastosowań przed zbiorami z przepisami dyrektywy 2009/128/WE w związku z art. 55 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Nie zezwala się na stosowanie do osuszania w celu kontrolowania momentu zbioru lub optymalizacji młócki.

W warunkach stosowania uwzględnia się środki ograniczające ryzyko, w tym ich kombinacje, w zależności od potrzeb. W szczególności należy ograniczyć znoszenie cieczy roboczej w przypadku oprysków wykonywanych przez użytkowników profesjonalnych na polach uprawnych. Domyślnie, w celu ochrony roślin lądowych niebędących przedmiotem zwalczania, wymagane są: nieopryskiwana strefa buforowa wewnątrz pola, o szerokości co najmniej 5–10 m licząc od granicy pola, w zależności od konkretnego zastosowania, i dysze redukcyjne ograniczające znoszenie cieczy roboczej o co najmniej 75 %, lub inne środki ograniczające ryzyko pozwalające w równym stopniu ograniczyć znoszenie cieczy roboczej, chyba że wyniki oceny ryzyka przeprowadzonej w odniesieniu do określonego zastosowania środka ochrony roślin wskazują, że takie środki ograniczające ryzyko nie są potrzebne lub można je zredukować, ponieważ nie występuje niedopuszczalne ryzyko spowodowane znoszeniem cieczy roboczej.

Ponadto przy udzielaniu zezwoleń państwa członkowskie mogą ustanowić wymogi dotyczące monitorowania w celu uzupełnienia monitorowania prowadzonego na podstawie dyrektyw 2000/60/WE i 2009/128/WE.

Państwa członkowskie zapewniają ograniczenie do minimum lub zakazanie stosowania środków ochrony roślin zawierających glifosat na określonych obszarach wymienionych w art. 12 lit. a) dyrektywy 2009/128/WE.

W ciągu trzech lat od daty rozpoczęcia stosowania odpowiednich wytycznych zatwierdzonych przez Stały Komitet ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz wnioskodawca przedkłada Komisji, państwom członkowskim i Urzędowi informacje potwierdzające dotyczące ewentualnego pośredniego wpływu na różnorodność biologiczną poprzez interakcje troficzne.

(1) Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu w sprawie odnowienia.