Artykuł 4

1. Za pomocą metodyki, o której mowa w art. 3 ust. 2 lit. c), oraz, w stosownych przypadkach, powiązanej uproszczonej metodyki, o której mowa w art. 3 ust. 3, uzyskuje się wyniki dotyczące ograniczenia emisji CO2, które są weryfikowalne, powtarzalne i odtwarzalne.

2. Metodyka, o której mowa w art. 3 ust. 2 lit. c) niniejszego rozporządzenia:

a) określa szczególne warunki badania;

b) określa pojazd referencyjny wraz z dotyczącymi go dowodami statystycznymi, na podstawie których można przyjąć weryfikowalne założenia dotyczące jego stosowności i reprezentatywności;

c) opisuje sposób ustalania ograniczenia emisji CO2 dzięki technologii innowacyjnej, biorąc pod uwagę szczególne warunki badania, o których mowa w lit. a), rzeczywiste wykorzystanie technologii innowacyjnej, poparte dowodami statystycznymi, oraz zakres, w jakim technologia innowacyjna jest już objęta badaniem typu 1 określonym w załączniku XXI do rozporządzenia (UE) 2017/1151;

d) uwzględnia wszelkie skutki pogorszenia się technologii z upływem czasu oraz zakres, w jakim skutki te modyfikują ograniczenie emisji CO2;

e) uwzględnia, w stosownych przypadkach, interakcję z innymi ekoinnowacjami oraz zakres, w jakim interakcje te modyfikują ograniczenie emisji CO2.

3. Za pomocą uproszczonej metodyki, o której mowa w art. 3 ust. 3, uzyskuje się wyniki ograniczenia emisji CO2, które są niższe lub równe wynikom określonym przy użyciu powiązanej metodyki, o której mowa w art. 3 ust. 2 lit. c), z uwzględnieniem wszelkich możliwych interakcji z innymi zatwierdzonymi ekoinnowacjami.

4. W przypadku wstępnie określonych wartości ograniczenia emisji CO2 zaproponowanych zgodnie z art. 3 ust. 3, wartości te są niższe lub równe ograniczeniu emisji CO2 określonemu zgodnie z metodyką, o której mowa w art. 3 ust. 2 pkt c).