Artykuł 24

1. Komisja ustala ceny reprezentatywne CIF dla cukru białego i cukru surowego w oparciu o najkorzystniejsze możliwości zakupu na rynku światowym.

2. Przy ustalaniu najkorzystniejszych możliwości zakupu na rynku światowym Komisja bierze pod uwagę odpowiednie dostępne jej informacje, w szczególności:

a) ceny notowane na najważniejszych giełdach w zakresie międzynarodowego obrotu cukrem;

b) transakcje sprzedaży zawierane w ramach międzynarodowej wymiany handlowej.

3. ust. 2 nie ma zastosowania, w przypadku gdy:

a) cukier nie jest dobrej, należytej i przyjętej w handlu jakości; lub

b) możliwość zakupu po cenie zamieszczonej w ofercie dotyczy tylko niewielkiej ilości cukru nieodzwierciedlającej sytuacji rynkowej; lub

c) ogólny rozwój cen lub informacje posiadane przez Komisję nasuwają przypuszczenie, że rozważana cena ofertowa nie odzwierciedla faktycznych tendencji rynkowych.

4. Podczas ustalania najkorzystniejszych możliwości zakupu na rynku światowym Komisja może przyjąć za podstawę wartość średnią z kilku cen, o ile taką średnią można uznać za reprezentatywną dla rzeczywistych tendencji rynkowych.

5. Ceny reprezentatywne cukru białego i cukru surowego na rynku światowym lub na unijnym rynku przywozowym, o których mowa w art. 182 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, oznaczają ceny reprezentatywne CIF ustalone zgodnie z niniejszym artykułem.

6. Ceny reprezentatywne CIF są ustalane na każdy rok gospodarczy zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 183 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Komisja może zmieniać w tym okresie te ceny, jeżeli wahania wartości składników obliczenia powodują wzrost lub spadek o co najmniej 2,5 EUR na 100 kilogramów w stosunku do ustalonych wcześniej cen reprezentatywnych CIF.

7. Cena reprezentatywna CIF w odniesieniu do cukru oznaczonego kodem CN 1702 90 95 jest ceną reprezentatywną ustaloną dla cukru białego, stosowaną za 1 % zawartości sacharozy na 100 kg netto danego produktu.