Artykuł 24

1. Kapitan unijnego statku rybackiego lub przedstawiciel kapitana przekazuje drogą elektroniczną informacje, o których mowa w art. 23 ust. 2, w terminie 24 godzin od zakończenia operacji wyładunku, właściwemu organowi państwa członkowskiego bandery.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 niniejszego artykułu w odniesieniu do produktów rybołówstwa ważonych zgodnie z art. 60 ust. 3 w lit. c) i d) kapitan lub przedstawiciel kapitana przekazuje drogą elektroniczną informacje, o których mowa w art. 23, właściwemu organowi państwa członkowskiego bandery w ciągu 24 godzin od zakończenia ważenia.

3. W przypadku gdy unijny statek rybacki dokonuje wyładunku połowu w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie bandery, właściwe organy państwa członkowskiego bandery niezwłocznie po otrzymaniu danych z deklaracji wyładunkowej przekazują je drogą elektroniczną właściwym organom państwa członkowskiego, na którego terytorium dokonano wyładunku połowu.

4. Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 119a aktów delegowanych uzupełniających niniejsze rozporządzenie poprzez:

a) ustanowienie szczegółowych przepisów dotyczących odstępstw w zakresie przekazywania deklaracji wyładunkowej;

b) ustanowienie przepisów mających zastosowanie w przypadku awarii technicznej lub awarii systemu łączności lub niedziałania systemów elektronicznego zapisu i raportowania danych z deklaracji wyładunkowej;

c) przyjęcie środków, które należy przedsięwziąć w przypadku nieotrzymania danych z deklaracji wyładunkowej;

d) przyjęcie przepisów dotyczących dostępu do danych z deklaracji wyładunkowej i środków, które należy przyjąć w przypadku braku dostępu do danych.

5. Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące:

a) formatu i procedury przekazywania deklaracji wyładunkowej;

b) wypełniania i cyfrowego zapisu danych z deklaracji wyładunkowej;

c) działania systemów elektronicznego zapisu i raportowania danych z deklaracji wyładunkowej;

d) wymogów dotyczących przekazywania danych z deklaracji wyładunkowej z unijnego statku rybackiego właściwym organom jego państwa bandery i komunikatów zwrotnych od władz.

Te akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust. 2.”;

22) uchyla się art. 25;

23) w art. 26 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 wyrażenie „statki rybackie” zastępuje się wyrażeniem „statki łowcze”, a wyrażenie „statku rybackiego” zastępuje się wyrażeniem „statku łowczego”;

b) w ust. 2 i 3 wyrażenie „statek rybacki” zastępuje się wyrażeniem „unijny statek łowczy”;

c) w ust. 4 wyrażenie „statki rybackie” zastępuje się wyrażeniem „unijne statki łowcze”;

d) w ust. 6 wyrażenia „statek rybacki” i „statku rybackiego” zastępuje się, odpowiednio, wyrażeniami „statek łowczy” i „statku łowczego”;

24) w art. 27 ust. 1 słowa „statku rybackiego” i „statek rybacki” zastępuje się, odpowiednio, słowami „unijnego statku łowczego” i „unijny statek łowczy”;

25) uchyla się art. 28;

26) w art. 29 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 wyrażenie „statek rybacki” zastępuje się wyrażeniem „unijny statek łowczy”;

b) w ust. 2 wyrażenia „statku rybackiego” i „statek rybacki” zastępuje się, odpowiednio, wyrażeniami „unijnego statku łowczego” i „unijny statek łowczy”, a wyrażenie „statki rybackie” zastępuje się wyrażeniami „statki łowcze”;

c) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Państwo członkowskie może zdecydować o tym, że do żadnego maksymalnego dopuszczalnego nakładu połowowego nie wlicza działań unijnego statku łowczego na obszarze geograficznym podlegającym systemowi zarządzania nakładem połowowym, w przypadku gdy ten unijny statek łowczy był obecny na danym obszarze geograficznym, ale nie mógł dokonywać połowów, ponieważ pomagał innemu statkowi będącemu w potrzebie lub ponieważ przewoził rannego w celu uzyskania przez niego nagłej pomocy medycznej.”

;

27) w art. 30 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 wyrażenie „statek rybacki” zastępuje się wyrażeniem „unijny statek łowczy”;

b) w ust. 2 wyrażenie „statek rybacki” zastępuje się wyrażeniem „unijny statek łowczy”;

28) art. 31 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 31

Statki łowcze zwolnione ze stosowania systemu zarządzania nakładem połowowym

Niniejsza sekcja nie ma zastosowania do unijnych statków łowczych, które są zwolnione ze stosowania systemu zarządzania nakładem połowowym.”;

29) uchyla się art. 32;

30) art. 33 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 33

Zapis połowów i nakładu połowowego

1. Każde państwo członkowskie bandery lub, w przypadku połowów bez statku, każde nadbrzeżne państwo członkowskie zapisuje wszelkie dane dotyczące połowów i nakładu połowowego, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, w szczególności dane, o których mowa w art. 14, 21, 23, 54d, 55, 62, 66 i 68, oraz zachowuje te dane w oryginalnym formacie przez okres co najmniej trzech lat zgodnie z prawem krajowym.

2. Przed 15. dniem każdego miesiąca każde państwo członkowskie bandery lub – w przypadku połowów bez statku – każde nadbrzeżne państwo członkowskie przekazuje Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi drogą elektroniczną zagregowane dane dotyczące:

a) ilości każdego gatunku, w stosownych przypadkach w podziale na stada lub grupy stad, złowione i zatrzymane na pokładzie oraz ilości każdego odrzuconego gatunku, w ekwiwalencie masy w relacji pełnej, w poprzednim miesiącu, w tym – jako odrębny wpis – ilości tych o rozmiarze mniejszym niż mający zastosowanie minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony;

b) nakładu połowowego wykorzystanego w poprzednim miesiącu dla każdego obszaru połowowego objętego systemem zarządzania nakładem połowowym lub, w stosownych przypadkach, dla każdego łowiska objętego systemem zarządzania nakładem połowowym;

c) ilości każdego gatunku, w stosownych przypadkach w podziale na stada lub grupy stad, złowione w przypadku połowów bez statku oraz ilości każdego odrzuconego gatunku, w ekwiwalencie masy w relacji pełnej, w poprzednim miesiącu, w tym – jako odrębny wpis – ilości tych o rozmiarze mniejszym niż mający zastosowanie minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony.

3. W przypadku gdy dane przekazane zgodnie z ust. 2 przez państwo członkowskie opierają się na szacunkach dotyczących danego gatunku, danego stada lub danej grupy stad, państwo członkowskie przekazuje Komisji skorygowane dane dotyczące ilości ustalone na podstawie deklaracji wyładunkowych, dokumentów sprzedaży lub deklaracji połowowych, gdy tylko to będzie możliwe, nie później jednak niż trzy miesiące po zakończeniu okresu, w odniesieniu do którego ustalono kwotę lub limit nakładu połowowego.

4. W przypadku gdy państwo członkowskie wykryje rozbieżności między informacjami przekazanymi Komisji zgodnie z ust. 2 i 3 niniejszego artykułu a wynikami procesu zatwierdzania przeprowadzonego zgodnie z art. 109, państwo członkowskie przekazuje Komisji skorygowane dane dotyczące ilości ustalone na podstawie tego procesu zatwierdzania, gdy tylko to będzie możliwe, nie później jednak niż sześć miesięcy od zakończenia okresu, w odniesieniu do którego ustalono kwotę lub nakład połowowy.

5. W przypadku gdy Komisja wykryje rozbieżności dotyczące danych przekazanych Komisji przez państwo członkowskie zgodnie z niniejszym artykułem, konsultuje się z zainteresowanym państwem członkowskim, które poprawia dane i jak najszybciej przekazuje Komisji poprawione dane.

6. Połowy ryb należących do każdego gatunku, danego stada lub danej grupy stad objętych kwotą wlicza się zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 do kwot przysługujących państwom członkowskim.

7. Państwa członkowskie zapisują dokonane w ramach badań naukowych połowy, które są wprowadzane do obrotu i sprzedawane, w tym, w stosownych przypadkach, te o rozmiarze mniejszym niż mający zastosowanie minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony, oraz przekazują Komisji dane na temat takich połowów. Połowy te wlicza się do kwoty mającej zastosowanie w państwie członkowskim bandery, o ile przekraczają one 2 % danej kwoty. Niniejszy ustęp nie ma zastosowania do połowów dokonanych podczas obowiązkowych połowów kontrolnych na morzu, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1004 (*8).

8. Z wyjątkiem nakładu połowowego wykorzystanego przez statki łowcze, które zostały zwolnione ze stosowania systemu zarządzania nakładem połowowym, każdy nakład połowowy wykorzystany przez unijne statki łowcze, które przewożą na pokładzie narzędzie połowowe, które jest objęte systemem zarządzania nakładem połowowym, lub, w stosownym przypadku, je wykorzystują, lub działają na łowisku objętym systemem zarządzania nakładem połowowym w obszarze geograficznym objętym tym systemem zarządzania nakładem połowowym, odlicza się od maksymalnego dopuszczalnego nakładu połowowego związanego z takim narzędziem połowowym, łowiskiem lub obszarem geograficznym dostępnym zainteresowanemu państwu członkowskiemu bandery.

9. Nakład połowowy wykorzystany w ramach badań naukowych prowadzonych przez statek łowczy przewożący na pokładzie narzędzie połowowe, które jest objęte systemem zarządzania nakładem połowowym, lub działający na łowisku objętym systemem zarządzania nakładem połowowym w obszarze geograficznym objętym tym systemem zarządzania nakładem połowowym odlicza się od maksymalnego dopuszczalnego nakładu połowowego związanego z tym narzędziem połowowym, łowiskiem lub obszarem geograficznym, który jest dostępny jego państwu członkowskiemu bandery, jeżeli połowy dokonane podczas wykorzystywania tego nakładu połowowego są wprowadzane do obrotu i sprzedawane, o ile przekraczają one 2 % przyznanego nakładu połowowego. Niniejszy ustęp nie ma zastosowania do połowów dokonanych podczas obowiązkowych połowów kontrolnych na morzu, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1004.

10. Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – ustanowić przepisy dotyczące formatów przesyłania danych, o których mowa w niniejszym artykule. Te akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust. 2.

(*8) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1004 z dnia 17 maja 2017 r. w sprawie ustanowienia unijnych ram gromadzenia danych, zarządzania nimi i ich wykorzystywania w sektorze rybołówstwa oraz w sprawie wspierania doradztwa naukowego w zakresie wspólnej polityki rybołówstwa oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 199/2008 (Dz.U. L 157 z 20.6.2017, s. 1).”;"

31) art. 34 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 34

Dane dotyczące wyczerpania uprawnień do połowów

Komisja może zwrócić się do państwa członkowskiego o przekazywanie bardziej szczegółowych informacji niż te przewidziane w art. 33, w przypadku gdy 80 % kwoty w odniesieniu do danego stada lub danej grupy stad zostało uznane za wyczerpane lub w przypadku gdy uznano, że osiągnięto 80 % maksymalnego nakładu połowowego odpowiadającego danemu narzędziu połowowemu lub łowisku i odpowiedniemu obszarowi geograficznemu.”;

32) w art. 35 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1, 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„1. Każde państwo członkowskie ustala datę, począwszy od której:

a) uznaje się, że połowy ze stada lub grupy stad objętych kwotą państwa członkowskiego wyczerpały tę kwotę;

b) uznaje się, że osiągnięto maksymalny dopuszczalny nakład połowowy dla narzędzi połowowych i łowiska i odpowiadającego mu obszaru geograficznego.

2. Od daty, o której mowa w ust. 1, dane państwo członkowskie zakazuje prowadzenia operacji połowowych, a także połowów bez statku ze stada lub grupy stad, w odniesieniu do których wyczerpano kwotę, na danym łowisku, lub podczas przewożenia na pokładzie danego narzędzia połowowego na obszarze geograficznym, na którym osiągnięto maksymalny dopuszczalny nakład połowowy, przez wszystkie statki łowcze pływające pod banderą tego państwa członkowskiego lub ich część lub, w stosownych przypadkach, przez jego operatorów w przypadku połowów bez statku. W takim przypadku to państwo członkowskie może ustalić datę, do której należy zakończyć przeładunki, przenoszenie i wyładunki lub wypełnić końcowe deklaracje połowowe.

3. Decyzja, o której mowa w ust. 2, jest podawana do wiadomości publicznej przez dane państwo członkowskie i niezwłocznie przekazywana Komisji. Komisja udostępnia ją publicznie na swojej stronie internetowej.”

;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3a. Od dnia, w którym zainteresowane państwo członkowskie podało do wiadomości publicznej decyzję, o której mowa w ust. 2, to państwo członkowskie zapewnia, aby żadne operacje połowowe statku łowczego pływającego pod jego banderą lub dokonującego połowów bez statku przez jego operatorów nie miały miejsca w odniesieniu do danego stada lub danej grupy stad.”

;

33) art. 36 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. W przypadku gdy Komisja ustali, że uprawnienia do połowów przysługujące Unii, danemu państwu członkowskiemu lub grupie państw członkowskich można uznać za wyczerpane, Komisja powiadamia o tym dane państwa członkowskie i może – w drodze aktów wykonawczych – zakazać prowadzenia operacji połowowych, a także połowów bez statku w odniesieniu do danego obszaru, narzędzia połowowego, stada, grupy stad lub floty biorącej udział w tych konkretnych operacjach połowowych.”

;

34) w art. 37 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1. W przypadku gdy Komisja zakazała operacji połowowych, a także połowów bez statku z uwagi na domniemane wyczerpanie uprawnień do połowów przysługujących danemu państwu członkowskiemu, grupie państw członkowskich lub Unii, a okaże się, że państwo członkowskie w rzeczywistości nie wyczerpało swoich uprawnień do połowów, stosuje się niniejszy artykuł.

2. Jeżeli szkoda poniesiona przez państwo członkowskie, któremu zakazano prowadzenia operacji połowowych przed wyczerpaniem jego uprawnień do połowów, nie została naprawiona, Komisja – w drodze aktów wykonawczych – przyjmuje środki mające na celu naprawę spowodowanej szkody we właściwy sposób. W tych aktach wykonawczych określa się w szczególności:

a) powiadomienie o poniesionej szkodzie;

b) które państwa członkowskie poniosły szkodę, a także wielkość szkody;

c) które państwa członkowskie dokonały przełowienia, a także ilości ryb złowionych w nadmiernych ilościach;

d) odliczenia, których należy dokonać od uprawnień do połowów państw członkowskich, które dokonały przełowienia, proporcjonalnie do przekroczonych uprawnień do połowów;

e) dodatkowe ilości, które należy dodać do uprawnień do połowów poszkodowanych państw członkowskich, proporcjonalnie do poniesionej szkody;

f) daty, w których te dodatkowe ilości i odliczenia staną się skuteczne.

Te akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust. 2.”;

b) uchyla się ust. 4;

35) tytuł IV nagłówek rozdziału II otrzymuje brzmienie:

„Rozdział II

Kontrola zdolności połowowej”;

36) art. 38 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 3

Zdolność połowowa

1. Państwa członkowskie odpowiadają za przeprowadzanie niezbędnych czynności kontrolnych w celu zapewnienia, aby całkowita zdolność połowowa odpowiadająca wydanym przez dane państwo członkowskie licencjom połowowym, wyrażona w GT i kW, nie była nigdy wyższa niż maksymalne poziomy zdolności połowowych dla tego państwa członkowskiego ustalone zgodnie z art. 22 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

2. Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące stosowania niniejszego artykułu dotyczące:

a) weryfikacji mocy silnika statków łowczych;

b) weryfikacji pojemności statków łowczych;

c) weryfikacji rodzaju, numeru i cech charakterystycznych narzędzia połowowego.

Te akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust. 2.”;

37) tytuł IV rozdział II nagłówek sekcji 2 otrzymuje brzmienie:

„SEKCJA

MOC SILNIKA I POJEMNOŚĆ STATKU”;

38) w art. 39 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 słowa „statkom rybackim” zastępuje się słowami „statkom łowczym”;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„2a. Gdy statek łowczy przekroczy dozwoloną moc silnika określoną w licencji połowowej, można przeprowadzić regularyzację, przestrzegając maksymalnego okresu i zgodnie z kryteriami ustanowionymi przez zainteresowane państwo członkowskie bandery.”

;

c) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Wszystkie koszty związane z certyfikacją i weryfikacją mocy silnika na podstawie niniejszego artykułu ponoszą państwa członkowskie bandery. Zgodnie z art. 39 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 państwa członkowskie mogą wymagać od operatorów statków łowczych pływających pod ich banderą uczestniczących w danym łowisku, aby brali udział w tych kosztach.”

;

39) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 39a

Stałe monitorowanie mocy silnika

1. Państwa członkowskie, w oparciu o ocenę ryzyka, określają, które statki wyposażone w stacjonarny silnik napędowy o certyfikowanej mocy silnika przekraczającej 221 kilowatów i stosujące narzędzia ciągnione w rozumieniu art. 6 pkt 12 rozporządzenia (UE) 2019/1241, stwarzają wysokie ryzyko nieprzestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa dotyczących mocy silnika. Zapewniają one, by statki te zostały wyposażone w zainstalowane na stałe systemy do ciągłego pomiaru i rejestracji mocy silnika.

2. Państwa członkowskie zapewniają również, aby statki łowcze były wyposażone w trwale zainstalowane systemy, które mierzą i rejestrują moc silnika w sposób ciągły, w przypadkach gdy statki te stosują włoki denne lub niewody duńskie, są wyposażone w wewnętrzne silniki napędowe o certyfikowanej mocy silnika wynoszącej od 120 do 221 kilowatów oraz działają na obszarze, o którym mowa w części C pkt 2.1 załącznika V do rozporządzenia (UE) 2019/1241.

3. Systemy, o których mowa w ust. 1, zapewniają ciągły pomiar mocy silnika napędowego w kilowatach i przechowywanie tych danych na pokładzie statku.

4. Kapitanowe statków łowczych i właściciele licencji połowowej zapewniają, aby systemy, o których mowa w ust. 1, działały przez cały czas oraz aby dane uzyskane w wyniku ciągłych pomiarów mocy silnika napędowego zapisywano i przechowywano na pokładzie, a także aby były one stale dostępne urzędnikom na pokładzie statków.

5. Komisja – w drodze aktów wykonawczych – ustanawia szczegółowe przepisy dotyczące instalacji, wymogów technicznych w odniesieniu do systemów, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, oraz cech technicznych tych systemów. Te akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust. 2.

6. Ocena ryzyka, o której mowa w ust. 1:

a) ustanawia poziom ryzyka nieprzestrzegania przepisów w podziale na segmenty floty, na podstawie rodzaju narzędzi, obejmowanego obszaru, systemu zarządzania nakładem, docelowego gatunku, ograniczenia mocy oraz prędkości;

b) uwzględnia potwierdzone naruszenia związane z użytkowaniem silnika o mocy przekraczającej moc wskazaną w certyfikacie silnika;

c) obejmuje analizę określającą prawdopodobieństwo i wpływ nieprzestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa dotyczących mocy silnika, w szczególności w odniesieniu do przełowienia;

d) uwzględnia przekroczenie limitów zdolności połowowej.

7. Ocena ryzyka jest przeprowadzana wspólnie przez państwa członkowskie we współpracy z EFCA.

8. Państwa członkowskie, na podstawie ryzyka nieprzestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa dotyczących mocy silnika, mogą ustalić, że pływające pod ich banderą unijne statki łowcze wyposażone w stacjonarne silniki napędowe o certyfikowanej mocy silnika nieprzekraczającej 221 kilowatów i stosujące narzędzia ciągnione zdefiniowane w art. 6 pkt 12 rozporządzenia (UE) 2019/1241 mają być wyposażone w zainstalowane na stałe systemy do pomiaru i rejestracji mocy silnika.”;

40) w art. 40 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 słowa „statkom rybackim” zastępuje się słowami „statkom łowczym”;

b) w ust. 2 słowa „statkach rybackich” zastępuje się słowami „statkach łowczych”;

c) uchyla się ust. 5;

d) ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6. Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – przyjąć szczegółowe przepisy dotyczące certyfikacji mocy silnika napędowego. Te akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust. 2.”

;

41) art. 41 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 41

Weryfikacja mocy silnika

1. W przypadku statków łowczych, które nie są wyposażone w system stałego monitorowania przewidziany w art. 39a, państwa członkowskie, po przeprowadzeniu analizy ryzyka, dokonują weryfikacji danych, zgodnie z planem kontroli wyrywkowych opartym na metodzie, która ma zostać przyjęta zgodnie z ust. 5 niniejszego artykułu, pod kątem zgodności mocy silnika, wykorzystując wszystkie dostępne informacje dotyczące charakterystyki danego statku. W szczególności sprawdzają informacje zamieszczone w:

a) danych dotyczących pozycji statku;

b) danych z dziennika połowowego;

c) międzynarodowym certyfikacie o zapobieganiu zanieczyszczaniu powietrza przez silnik (EIAPP) wydanym dla danego silnika zgodnie z załącznikiem VI do konwencji MARPOL 73/78;

d) świadectwach klasy statku wydanych przez zatwierdzoną organizację dokonującą inspekcji i przeglądów na statkach w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/15/WE (*9);

e) protokole z prób morskich;

f) unijnym rejestrze floty rybackiej; oraz

g) każdym innym dokumencie dostarczającym istotnych informacji o mocy statku lub innych związanych z nią danych technicznych.

2. W przypadku gdy po przeprowadzeniu analizy informacji, o których mowa w ust. 1, istnieją wskazówki, że moc silnika statku łowczego przekracza moc wskazaną w licencji połowowej lub w unijnym lub krajowym rejestrze floty rybackiej, państwa członkowskie przeprowadzają bezpośrednią weryfikację mocy silnika lub zapewniają, aby dany statek łowczy był wyposażony w system, o którym mowa w art. 39a ust. 1.

3. Do celów weryfikacji mocy silnika statku łowczego państwa członkowskie stosują wymogi przyjęte przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną w zalecanej przez nią normie międzynarodowej ISO 15016:2015 lub równoważne uznane metody europejskie lub krajowe.

4. Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 119a aktów delegowanych zmieniających ust. 3 niniejszego artykułu w celu dostosowania odniesienia dotyczącego odpowiedniej normy międzynarodowej ISO do postępu technicznego.

5. Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące weryfikacji mocy silnika, w tym metody ustalania planu kontroli wyrywkowych. Te akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust. 2.

(*9) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/15/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach oraz odpowiednich działań administracji morskich (Dz.U. L 131 z 28.5.2009, s. 47).”;"

42) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 41a

Weryfikacja pojemności statku

1. W przypadkach gdy dostępne są dowody, że pojemność statku łowczego różni się od pojemności wskazanej w licencji połowowej, państwo członkowskie bandery przeprowadza weryfikację pojemności statku. Do tego celu państwa członkowskie biorą pod uwagę w szczególności zmiany w przestrzeni zamkniętej statku lub w jego wymiarach.

2. Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące weryfikacji pojemności statku. Te akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust. 2.”;

43) w art. 42 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 słowa „w miejscach znajdujących się blisko brzegu” zastępuje się słowami „w miejscach wyładunku”;

b) w ust. 2 słowa „w miejscach znajdujących się blisko brzegu” zastępuje się słowami „w miejscach wyładunku”, a wyrażenie „art. 60 i 61” zastępuje się wyrażeniem „art. 60”;

44) w art. 43 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1. W planie wieloletnim można ustalić próg mający zastosowanie do masy w relacji pełnej gatunków objętych takim planem, powyżej którego to progu unijny statek rybacki będzie miał obowiązek wyładować połowy w wyznaczonym porcie lub w wyznaczonym miejscu wyładunku.

2. W przypadku gdy ilości ryb zatrzymane na pokładzie przekraczają ilość progową, o której mowa w ust. 1, kapitan unijnego statku rybackiego zapewnia, aby wyładunek połowów odbywał się w wyznaczonym porcie lub w wyznaczonym miejscu wyładunku w Unii.”

;

b) w ust. 4, 5 i 6 słowa „znajdujące się blisko brzegu” zastępuje się słowem „wyładunku”;

c) uchyla się ust. 7;

45) art. 44 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 44

Oddzielne sztauowanie połowów gatunków dennych objętych planami wieloletnimi

1. Połowy ze stad dennych objętych planem wieloletnim, które są zatrzymywane na pokładzie unijnego statku rybackiego o długości całkowitej co najmniej 12 metrów i których wielkość nie jest poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony, są umieszczane – każde takie stado osobno – w skrzyniach, komorach lub pojemnikach, które można odróżnić od innych skrzyń, komór lub pojemników.

2. Kapitanowie unijnych statków rybackich przechowują połowy, o których mowa w ust. 1, zgodnie z planem sztauowania, który wskazuje rozmieszczenie różnych gatunków w ładowniach.

3. Zabrania się zatrzymywania na pokładzie unijnego statku rybackiego w jakiejkolwiek skrzyni, komorze lub pojemniku jakichkolwiek ilości połowów, o których mowa w ust. 1, wraz z innymi produktami rybołówstwa.

4. Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 119a aktów delegowanych dotyczących wyłączenia niektórych stad dennych z obowiązku określonego w niniejszym artykule.”;

46) uchyla się art. 45 i 46;

47) w art. 48 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Unijny statek łowczy ma na pokładzie sprzęt do odzyskiwania utraconych narzędzi, w tym narzędzi połowowych, urządzeń do sztucznej koncentracji ryb i boj.”

;

b) w ust. 2 słowa „statku rybackiego” zastępuje się słowami „statku łowczego”;

c) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. W przypadku gdy nie można odzyskać utraconych narzędzi połowowych, kapitanowie statku łowczego umieszczają informacje na temat tych narzędzi w dzienniku połowowym na podstawie art. 14 ust. 7. Właściwy organ państwa członkowskiego bandery niezwłocznie przekazuje te informacje właściwemu organowi nadbrzeżnego państwa członkowskiego.”

;

d) w ust. 4 słowa „statku rybackiego” zastępuje się słowami „statku łowczego”;

e) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Państwa członkowskie gromadzą i zapisują informacje dotyczące utraconych narzędzi i przekazują te informacje na żądanie Komisji lub EFCA.

6. Do dnia 31 grudnia każdego roku Komisja udostępnia na swojej stronie internetowej zestawienie informacji, o których mowa w ust. 5, za poprzedni rok. Komisja może zwrócić się do EFCA o pomoc w zestawieniu takich informacji.”

;

48) w art. 49 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 słowa „statku rybackiego” zastępuje się słowami „statku łowczego”;

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Bez uszczerbku dla art. 44 Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące przechowywania na pokładzie planu sztauowania, w podziale na gatunki, w odniesieniu do produktów przetworzonych ze wskazaniem miejsca, w którym znajdują się one w ładowni. Te akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust. 2.”

;

49) art. 50 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 50

Kontrola obszarów ograniczonych połowów

1. Działalność połowowa na zlokalizowanych na wodach unijnych obszarach ograniczonych połowów jest kontrolowana przez nadbrzeżne państwo członkowskie. Nadbrzeżne państwo członkowskie posiada system wykrywania i rejestracji statków rybackich wchodzących na obszary ograniczonych połowów podlegających ich zwierzchnictwu lub jurysdykcji, przepływających przez te obszary i z nich wychodzących.

2. Działalność połowowa unijnych statków rybackich prowadzona na obszarach ograniczonych połowów zlokalizowanych na wodach państw trzecich lub na morzach pełnych jest kontrolowana przez państwa członkowskie bandery.

3. Unijne statki łowcze i statki łowcze z państw trzecich, które nie są upoważnione do prowadzenia działalności połowowej na obszarach ograniczonych połowów, mogą przepływać przez takie obszary wyłącznie z zastrzeżeniem następujących warunków:

a) podczas przepływania wszystkie narzędzia połowowe na pokładzie są przymocowane i zasztauowane;

b) przepływanie ma charakter nieprzerwany i szybki, a prędkość w czasie przepływania jest nie mniejsza niż sześć węzłów, z wyjątkiem przypadków siły wyższej. W takich przypadkach kapitan unijnego statku łowczego niezwłocznie informuje ośrodek monitorowania rybołówstwa swojego państwa członkowskiego bandery, który informuje właściwe organy nadbrzeżnego państwa członkowskiego, a kapitan statku łowczego państwa trzeciego niezwłocznie informuje właściwe organy nadbrzeżnego państwa członkowskiego; oraz

c) działa urządzenie do monitorowania statków, o którym mowa w art. 9.

4. Ust. 3 ma zastosowanie wyłącznie w zakresie, w jakim obowiązuje odpowiednie ograniczenie lub zakaz prowadzenia wszystkich lub niektórych rodzajów działalności połowowej na obszarach ograniczonych połowów.”;

50) po art. 54c dodaje się rozdział w brzmieniu:

„Rozdział IVa

Kontrola połowów bez statku