Artykuł 27c

Art. 27a i 27b nie mają zastosowania do CDPW, które uzyskały zezwolenie zgodnie z art. 54 ust. 3 i są objęte dyrektywą 2013/36/UE.

(*4) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 32)."

(*5) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz.U. L 335 z 17.12.2009, s. 1)."

(*6) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zmiany dyrektyw 2003/41/WE i 2009/65/WE oraz rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010 (Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 1).”;"

17) art. 28 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Komitety użytkowników doradzają organowi zarządzającemu w sprawie najważniejszych uzgodnień, które mają wpływ na ich członków, w tym w sprawie kryteriów dopuszczania emitentów lub uczestników do ich odpowiednich systemów rozrachunku papierów wartościowych oraz w sprawie poziomu usług. Poziom usług obejmuje wybór ustalenia dotyczącego rozliczeń i rozrachunków, struktury operacyjnej CDPW, zakresu rozliczanych lub rejestrowanych produktów, wykorzystanie technologii do celów operacji CDPW oraz odpowiednie procedury.”

;

18) w art. 29 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„1a. CDPW wymaga, by emitenci uzyskali i przekazali mu ważny identyfikator podmiotu prawnego (LEI).”

;

19) art. 36 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 36

Przepisy ogólne

Dla każdego prowadzonego przez siebie systemu rozrachunku papierów wartościowych CDPW posiada odpowiednie zasady i procedury, w tym solidne praktyki i środki kontrolne w zakresie rachunkowości, przyczyniające się do zapewnienia integralności emisji papierów wartościowych, minimalizacji ryzyk związanych z przechowywaniem i rozrachunkiem transakcji na papierach wartościowych oraz zarządzania tymi ryzykami.”;

20) art. 40 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Jeżeli przeprowadzanie rozrachunku przez rachunki w banku centralnym zgodnie z ust. 1 nie jest wykonalne ani możliwe, CDPW może oferować rozrachunek płatności pieniężnych dokonywanych w ramach wszystkich lub części swoich systemów rozrachunku papierów wartościowych przez rachunki otworzone w instytucji kredytowej, za pośrednictwem CDPW posiadającego zezwolenie na świadczenie usług wymienionych w sekcji C załącznika, niezależnie od tego, czy należy on do tej samej grupy przedsiębiorstw ostatecznie kontrolowanych przez tę samą jednostkę dominującą, lub przez swoje własne rachunki. Jeżeli CDPW oferuje rozrachunek takich płatności pieniężnych przez rachunki otworzone w instytucji kredytowej, przez swoje własne rachunki lub przez rachunki innego CDPW, stosuje się przy tym do przepisów tytułu IV.”

;

21) w art. 47 uchyla się ust. 2;

22) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 47a

Odroczony rozrachunek netto

1. CDPW, które stosują odroczony rozrachunek netto, określają zasady i procedury mające zastosowanie do tego mechanizmu i do rozrachunku należności i zobowiązań netto uczestników.

2. CDPW, które stosują odroczony rozrachunek netto, mierzą i monitorują ryzyko kredytowe i ryzyko utraty płynności wynikające z tego mechanizmu oraz zarządzają takimi ryzykami i sporządzają sprawozdania na temat takich ryzyk.

3. EUNGiPW, w ścisłej współpracy z EUNB i członkami ESBC, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia szczegółów dotyczących mierzenia i monitorowania przez CDPW ryzyka kredytowego i ryzyka utraty płynności w związku z odroczonym rozrachunkiem netto oraz zarządzania przez CDWP takimi ryzykami i sporządzania przez niego sprawozdań na temat takich ryzyk.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 17 stycznia 2025 r.

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w drodze przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;

23) w art. 49 ust. 1 akapity drugi i trzeci otrzymują brzmienie:

„Bez uszczerbku dla prawa emitenta, o którym mowa w akapicie pierwszym, przepisy prawa spółek lub podobne przepisy państwa członkowskiego, na mocy których dane papiery wartościowe zostały ustanowione, nadal mają zastosowanie. Przepisy prawa spółek lub podobne przepisy państwa członkowskiego, na mocy których zostały ustanowione papiery wartościowe, oznaczają:

a) przepisy prawa spółek lub podobne przepisy państwa członkowskiego, w którym emitent jest zarejestrowany; oraz

b) właściwe przepisy prawa spółek lub podobne przepisy państwa członkowskiego, na mocy których emituje się papiery wartościowe.

Państwa członkowskie sporządzają wykaz swoich kluczowych odpowiednich przepisów prawa spółek lub podobnych przepisów, o których mowa w akapicie drugim. Właściwe organy przekazują ten wykaz EUNGiPW do dnia 17 stycznia 2025 r. EUNGiPW publikuje ten wykaz do dnia 17 lutego 2025 r. Państwa członkowskie w regularnych odstępach czasu i co najmniej raz na dwa lata aktualizują ten wykaz. Państwa członkowskie przekazują EUNGiPW zaktualizowany wykaz w tych regularnych odstępach czasu. EUNGiPW publikuje taki zaktualizowany wykaz.”;

24) art. 52 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Po złożeniu przez CDPW wniosku o dostęp do innego CDPW na podstawie art. 50 i 51, CDPW będący adresatem niezwłocznie rozpatruje wniosek i w terminie trzech miesięcy udziela odpowiedzi CDPW będącemu wnioskodawcą. Jeżeli CDPW będący adresatem zgadza się na wniosek, połączenie CDPW jest realizowane w rozsądnym terminie nieprzekraczającym 12 miesięcy.”

;

25) w art. 54 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. CDPW, który zamierza dokonywać rozrachunku płatności pieniężnych w odniesieniu do całości lub części swoich systemów rozrachunku papierów wartościowych przez własne rachunki zgodnie z art. 40 ust. 2 lub który zamierza świadczyć dowolne bankowe usługi pomocnicze, o których mowa w ust. 1, uzyskuje zezwolenie na prowadzenie tych działań na warunkach określonych w ust. 3, 6, 7, 8 i 9a niniejszego artykułu.”

;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„2a. CDPW, który zamierza dokonywać rozrachunku płatności pieniężnych w odniesieniu do całości lub części swojego systemu rozrachunku papierów wartościowych przez rachunki otwarte w instytucjach kredytowych lub w CDPW zgodnie z art. 40 ust. 2 uzyskuje zezwolenie – na warunkach określonych w ust. 3–9a niniejszego artykułu – na wyznaczenie w tym celu co najmniej jednego z poniższych podmiotów:

a) instytucji kredytowych, które posiadają zezwolenie zgodnie z art. 8 dyrektywy 2013/36/UE; lub

b) CDPW, które posiadają zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych na podstawie ust. 3 niniejszego artykułu.

Z zezwolenia na wyznaczenie instytucji kredytowych lub CDPW zgodnie z akapitem pierwszym korzysta się wyłącznie w odniesieniu do bankowych usług pomocniczych, o których mowa w sekcji C załącznika, na potrzeby rozrachunku płatności pieniężnych w odniesieniu do całości lub części systemów rozrachunku papierów wartościowych CDPW, który chce skorzystać z bankowych usług pomocniczych; zezwolenie to nie dotyczy prowadzenia jakichkolwiek innych działań.

Instytucje kredytowe i CDPW, które posiadają zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych zgodnie z akapitem pierwszym, są uznawane za agentów rozrachunkowych.”

;

c) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Jeżeli spełnione są wszystkie poniższe warunki, CDPW może uzyskać zezwolenie na wyznaczenie instytucji kredytowej do celów świadczenia bankowych usług pomocniczych na potrzeby rozrachunku płatności pieniężnych w odniesieniu do całości lub części systemów rozrachunku papierów wartościowych tego CDPW na podstawie ust. 2a lit. a):

a) instytucja kredytowa spełnia wymogi ostrożnościowe określone w art. 59 ust. 1, 3 i 4 oraz wymogi w zakresie nadzoru określone w art. 60;

b) instytucja kredytowa sama nie świadczy żadnych usług podstawowych, o których mowa w sekcji A załącznika;

c) z zezwolenia na mocy art. 8 dyrektywy 2013/36/UE korzysta się wyłącznie do celów świadczenia bankowych usług pomocniczych, o których mowa w sekcji C załącznika, na potrzeby rozrachunku płatności pieniężnych w odniesieniu do całości lub części systemu rozrachunku papierów wartościowych CDPW, który chce skorzystać z bankowych usług pomocniczych; zezwolenie to nie dotyczy prowadzenia jakichkolwiek innych działań;

d) instytucja kredytowa podlega dodatkowemu wymogowi kapitałowemu, który odzwierciedla ryzyka, w tym ryzyko kredytowe i ryzyko utraty płynności, wynikające z udzielania kredytu śróddziennego m.in. uczestnikom systemu rozrachunku papierów wartościowych lub innym użytkownikom usług CDPW;

e) instytucja kredytowa informuje właściwy organ co najmniej raz w miesiącu o zakresie śróddziennego ryzyka utraty płynności i zarządzania nim, zgodnie z art. 59 ust. 4 lit. j) niniejszego rozporządzenia, a raz w roku podaje takie informacje do wiadomości publicznej w ramach publicznego ujawniania informacji zgodnie z przepisami części ósmej rozporządzenia (UE) nr 575/2013; oraz

f) instytucja kredytowa przedstawiła właściwemu organowi odpowiedni plan naprawy zapewniający ciągłość jej najważniejszych operacji, w tym również w sytuacjach, gdy ryzyko utraty płynności lub ryzyko kredytowe powstają w wyniku świadczenia bankowych usług pomocniczych w ramach odrębnego podmiotu prawnego.”

;

d) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4a. W przypadku gdy CDPW, który chce wyznaczyć instytucję kredytową lub CDPW zgodnie z ust. 2a na potrzeby rozrachunku płatności pieniężnych w odniesieniu do całości lub części swojego systemu rozrachunku papierów wartościowych, taki rozrachunek płatności pieniężnych nie może być prowadzony w walucie państwa, w którym ma siedzibę CDPW dokonujący wyznaczenia.”

;

e) ust. 5, 6 i 7 otrzymują brzmienie:

„5. Ust. 4 nie ma zastosowania do instytucji kredytowych, o których mowa w ust. 2a lit. a), a ust. 4a nie ma zastosowania do instytucji kredytowych i CDPW, o których mowa w ust. 2a, oferujących rozrachunek płatności pieniężnych w odniesieniu do całości lub części systemów rozrachunku papierów wartościowych danego CDPW, jeżeli całkowita wartość takiego rozrachunku pieniężnego dokonywanego przez rachunki otwarte w tych instytucjach kredytowych i CDPW, stosownie do przypadku, obliczona w okresie jednego roku nie przekracza progu określonego zgodnie z ust. 9.

Właściwy organ co najmniej raz w roku monitoruje przestrzeganie progu, o którym mowa w akapicie pierwszym. Właściwy organ przekazuje EUNGiPW i EUNB swoje ustalenia wraz z danymi bazowymi. Właściwy organ przekazuje też swoje ustalenia członkom ESBC. Bez uszczerbku dla art. 40 ust. 1, w przypadku gdy właściwy organ stwierdzi, że próg został przekroczony, nakłada na dany CDPW wymóg ubiegania się o zezwolenie zgodnie z ust. 2. Dany CDPW składa wniosek o udzielenie zezwolenia w terminie sześciu miesięcy.

6. W przypadku gdy właściwy organ uważa, że ekspozycja jednej instytucji kredytowej na koncentrację ryzyk, o których mowa w art. 59 ust. 3 i 4, nie została w wystarczającym stopniu ograniczona, może on nałożyć na CDPW wymóg wyznaczenia więcej niż jednej instytucji kredytowej lub więcej niż jednego CDPW, o którym mowa w ust. 2a, lub wyznaczenia instytucji kredytowej lub CDPW, o którym mowa w ust. 2a, które będą dodatkowe w stosunku do samodzielnego świadczenia usług zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu.

7. CDPW, który posiada zezwolenie na świadczenie dowolnych rodzajów bankowych usług pomocniczych, oraz instytucja kredytowa wyznaczona zgodnie z ust. 2a lit. a) muszą przez cały czas spełniać warunki wymagane dla uzyskania zezwolenia na mocy niniejszego rozporządzenia oraz niezwłocznie informują właściwe organy o wszelkich istotnych zmianach mających wpływ na warunki zezwolenia.”

;

f) ust. 8 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„8. EUNB opracowuje, w ścisłej współpracy z EUNGiPW i członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia dodatkowego wymogu kapitałowego opartego na ryzyku, o którym to wymogu mowa w ust. 3 lit. d) i ust. 4 lit. d).”

;

g) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„9. EUNB, w ścisłej współpracy z członkami ESBC i EUNGiPW, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia progu, o którym mowa w ust. 5, oraz wszelkich towarzyszących im odpowiednich wymogów w zakresie zarządzania ryzykiem i wymogów ostrożnościowych w celu ograniczenia ryzyk związanych z wyznaczeniem instytucji kredytowych zgodnie z ust. 2a. Przy opracowywaniu tych standardów EUNB bierze pod uwagę następujące elementy:

a) wpływ na stabilność rynkową, jaki może wywierać zmiana profilu ryzyka CDPW i ich uczestników, w tym znaczenie systemowe CDPW w kontekście funkcjonowania rynków papierów wartościowych;

b) wpływ na ryzyko kredytowe i ryzyko utraty płynności dla CDPW, na wyznaczone instytucje kredytowe i na uczestników CDPW wynikający z rozrachunku płatności pieniężnych dokonanego przez rachunki otwarte w instytucjach kredytowych, które nie są objęte ust. 4;

c) możliwość dokonania przez CDPW rozrachunku płatności pieniężnych w kilku walutach;

d) konieczność unikania zarówno niezamierzonego przechodzenia z rozrachunku w pieniądzu banku centralnego na rozrachunek w pieniądzu banku komercyjnego, jak i czynników zniechęcających CDPW do podejmowania starań, by rozrachunku dokonywać w pieniądzu banku centralnego; oraz

e) konieczność zapewnienia równych warunków działania CDPW w Unii.

EUNB przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 17 stycznia 2025 r.

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”

;

26) w art. 55 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1. CDPW składa wniosek o udzielenie zezwolenia na wyznaczenie instytucji kredytowej lub CDPW, który posiada zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych lub na samodzielne świadczenie dowolnych bankowych usług pomocniczych, zgodnie z wymogami art. 54 do właściwego organu państwa członkowskiego pochodzenia.

2. Wniosek ten zawiera wszystkie niezbędne informacje umożliwiające właściwemu organowi stwierdzenie, że dany CDPW i, w stosownych przypadkach, wyznaczona instytucja kredytowa lub wyznaczony CDPW, który posiada zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych, ustanowiły, na dzień udzielenia zezwolenia, wszystkie mechanizmy niezbędne do wywiązania się z ich obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia. Wniosek zawiera plan operacji określający planowane bankowe usługi pomocnicze, strukturę organizacyjną relacji pomiędzy CDPW i, w stosownych przypadkach, wyznaczonymi instytucjami kredytowymi lub CDPW, który posiada zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych, oraz opis, w jaki sposób ten CDPW lub, w stosownych przypadkach, wyznaczona instytucja kredytowa lub wyznaczony CDPW, który posiada zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych, zamierzają spełnić wymogi ostrożnościowe określone w art. 59 ust. 1, 3, 4 i 4a oraz pozostałe warunki określone w art. 54.”

;

b) w ust. 5 wprowadza się następujące zmiany:

(i) akapit pierwszy, drugi i trzeci otrzymują brzmienie:

„Organy, o których mowa w ust. 4 lit. a)–e), wydają uzasadnioną opinię na temat zezwolenia w terminie dwóch miesięcy od otrzymania informacji, o których mowa w tym ustępie. W przypadku gdy organ nie przedstawi w tym terminie opinii, uznaje się, że wydał on pozytywną opinię.

W przypadku gdy organ, o którym mowa w ust. 4 lit. a)–e), wyda negatywną uzasadnioną opinię, właściwy organ, który zamierza udzielić zezwolenia, w terminie jednego miesiąca od otrzymania negatywnej opinii przedstawia organom, o których mowa w ust. 4 lit. a) – e), argumenty odnoszące się do tej negatywnej opinii.

W przypadku gdy w ciągu jednego miesiąca po przedstawieniu tych argumentów którykolwiek z organów, o których mowa w ust. 4 lit. a)–e), wyda negatywną opinię, a właściwy organ zamierza jednak udzielić zezwolenia, dowolny z organów, który wydał negatywną opinię, może skierować sprawę do EUNGiPW w celu uzyskania pomocy na mocy art. 31 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;

(ii) dodaje się akapit w brzmieniu:

„Właściwy organ bez zbędnej zwłoki informuje organy, o których mowa w ust. 4 lit. a)–e), o wynikach procesu udzielania zezwolenia, w tym o wszelkich działaniach naprawczych.”;

27) w art. 59 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 4 wprowadza się następujące zmiany:

(i) lit. c), d) i e) otrzymują brzmienie:

„c)

utrzymują wystarczające kwalifikujące się zasoby płynne we wszystkich stosownych walutach do celów terminowego świadczenia usług rozrachunkowych z uwzględnieniem szerokiej gamy potencjalnych scenariuszy warunków skrajnych, w tym ryzyka utraty płynności spowodowanego niewywiązaniem się z zobowiązania przez co najmniej dwóch uczestników, w tym ich jednostki dominujące i jednostki zależne, wobec których mają swoje największe ekspozycje;

d) ograniczają odpowiednie ryzyka utraty płynności za pomocą kwalifikujących się zasobów płynnych w każdej stosownej walucie, takich jak środki pieniężne w banku centralnym emisji i w innych instytucjach finansowych mających zdolność kredytową, zatwierdzone linie kredytowe lub podobne uzgodnienia oraz wysoce płynne zabezpieczenia lub inwestycje, które są łatwo dostępne i zamienne na środki pieniężne, o wcześniej określonych i wysoce wiarygodnych ustaleniach dotyczących finansowania, nawet w skrajnych, lecz prawdopodobnych warunkach rynkowych, oraz identyfikują, mierzą i monitorują swoje ryzyko utraty płynności pochodzące z rozmaitych instytucji finansowych, z których korzystają do celów zarządzania swoimi ryzykami utraty płynności;

e) w przypadku gdy stosowane są wcześniej określone i wysoce wiarygodne ustalenia dotyczące finansowania, zatwierdzone linie kredytowe lub podobne ustalenia, na dostawców płynności wybierają wyłącznie instytucje finansowe mające zdolność kredytową; ustanawiają i stosują odpowiednie limity koncentracji dla każdego z odpowiednich dostawców płynności, w tym swojej jednostki dominującej i jednostek zależnych; ”;

(ii) lit. i) otrzymuje brzmienie:

„i)

dysponują wcześniej określonymi i wysoce wiarygodnymi ustaleniami służącymi zapewnieniu możliwości terminowej zamiany zabezpieczenia otrzymanego od swojego klienta niewywiązującego się z zobowiązania na środki pieniężne, a w przypadku stosowania niezatwierdzonych uzgodnień wykazują, że wszelkie związane z tym potencjalne ryzyko zostało zidentyfikowane i ograniczone;”;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4a. W przypadku gdy CDPW zamierza świadczyć bankowe usługi pomocnicze na rzecz innych CDPW na podstawie art. 54 ust. 2a akapit pierwszy lit. b), musi on dysponować jasnymi zasadami i procedurami, by eliminować potencjalne ryzyko kredytowe, ryzyko utraty płynności i ryzyko koncentracji wynikające ze świadczenia tych usług.”

;

c) ust. 5 akapity pierwszy i drugi otrzymują brzmienie:

„5. EUNB, w ścisłej współpracy z EUNGiPW i z członkami ESBC, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu dalszego doprecyzowania ram i narzędzi służących monitorowaniu i mierzeniu ryzyka kredytowego oraz ryzyka utraty płynności, w tym ryzyk pojawiających się w trybie śróddziennym, o których mowa w ust. 3 i 4, oraz zarządzaniu tymi ryzykami, sporządzaniu sprawozdań na ich temat i podawaniu ich do publicznej wiadomości, a także w celu dalszego doprecyzowania zasad i procedur, o których mowa w ust. 4a. Te projekty regulacyjnych standardów technicznych dostosowuje się w stosownych przypadkach do regulacyjnych standardów technicznych przyjętych zgodnie z art. 46 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

EUNB przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 17 stycznia 2025 r.”

;

28) w art. 60 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Właściwe organy, o których mowa w akapicie pierwszym, regularnie, a co najmniej raz na dwa lata, oceniają, czy wyznaczona instytucja kredytowa lub wyznaczony CDPW, który posiada zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych, spełniają wymogi art. 59, i odpowiednio informują organ właściwy dla CDPW, który następnie informuje organy, o których mowa w art. 55 ust. 4, oraz – w stosownych przypadkach – kolegium, o którym mowa w art. 24a, o wynikach – w tym o wszelkich działaniach naprawczych lub karach – nadzoru prowadzonego przez siebie na mocy niniejszego ustępu.”;

b) w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

(i) formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„Organ właściwy dla CPDW – po przeprowadzeniu konsultacji z właściwymi organami, o których mowa w ust. 1, i odpowiednimi organami – dokonuje co najmniej raz na dwa lata przeglądu i oceny następujących elementów:”;

(ii) akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Organ właściwy dla CDPW regularnie i co najmniej raz na dwa lata, informuje organy, o których mowa w art. 55 ust. 4, oraz – w stosownych przypadkach – kolegium, o którym mowa w art. 24a, o wynikach – w tym o wszelkich działaniach naprawczych lub karach – przeglądu i oceny dokonywanych przez siebie na mocy niniejszego ustępu.”;

29) w art. 67 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 2 ust. 2, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia 17 września 2014 r.”

;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„2a. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 7 ust. 5 i 9, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia 16 stycznia 2024 r.”

;

c) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 2 ust. 2 i art. 7 ust. 5 i 9, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.”

;

d) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Akt delegowany przyjęty zgodnie z art. 2 ust. 2 i art. 7 ust. 5 i 9 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten jest przedłużany o trzy miesiące.”

;

30) w art. 68 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 5.”

;

31) w art. 69 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Przepisy krajowe dotyczące udzielania zezwoleń CDPW mają nadal zastosowanie aż do daty podjęcia na mocy niniejszego rozporządzenia decyzji w sprawie udzielenia CDPW zezwolenia na działalność, w tym w odniesieniu do połączeń operacyjnych CDPW, lub do dnia 17 stycznia 2025 r., w zależności od tego, która z nich jest wcześniejsza”;

b) dodaje się ustępy w brzmieniu:

„4a. Przepisy krajowe dotyczące uznawania CDPW z państw trzecich mają nadal zastosowanie aż do daty podjęcia na mocy niniejszego rozporządzenia decyzji w sprawie uznania CDPW z państw trzecich i ich działalności lub do dnia 17 stycznia 2027 r. w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza.

CDPW z państwa trzeciego świadczący usługi podstawowe, o których mowa w sekcji A pkt 1 i 2 załącznika, w odniesieniu do instrumentów finansowych ustanowionych na mocy prawa państwa członkowskiego, o których mowa w art. 49 ust. 1 akapit drugi, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami prawa krajowego dotyczącymi uznawania CDPW z państw trzecich, powiadamia o tym EUNGiPW w terminie dwóch lat od dnia 16 stycznia 2024 r.

EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia informacji, jakie zobowiązany jest przedstawić CDPW z państwa trzeciego EUNGiPW w powiadomieniu, o którym mowa w akapicie drugim. Informacje takie ograniczają się do tego, co jest absolutnie niezbędne, i zawierają – w stosownych przypadkach i jeżeli informacje te są dostępne:

a) liczbę uczestników, na rzecz których CDPW z państwa trzeciego świadczy lub zamierza świadczyć usługi, o których mowa w akapicie drugim;

b) kategorie instrumentów finansowych, w odniesieniu do których CDPW z państwa trzeciego świadczy takie usługi; oraz

c) całkowity wolumen i wartość takich instrumentów finansowych.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 17 stycznia 2025 r.

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

4b. CDPW z państwa trzeciego, który świadczył usługę podstawową, o której mowa w sekcji A pkt 3 załącznika, w odniesieniu do instrumentów finansowych ustanowionych na mocy prawa państwa członkowskiego, o których mowa w art. 49 ust. 1 akapit drugi, przed dniem 17 stycznia 2026 r., przekazuje powiadomienie, o którym mowa w art. 25 ust. 2a, do dnia 17 stycznia 2026 r.

4c. W przypadku gdy CDPW złożył kompletny wniosek o uznanie zgodnie z art. 25 ust. 4, 5 i 6 przed dniem 16 stycznia 2024 r., ale EUNGiPW nie wydał do tego dnia decyzji zgodnie z art. 25 ust. 6, przepisy prawa krajowego dotyczące uznawania CDPW nadal mają zastosowanie do czasu wydania decyzji przez EUNGiPW.”

;

c) dodaje się ustępy w brzmieniu:

„6. Akty delegowane przyjęte na podstawie art. 7 ust. 14 w zakresie mającym zastosowanie przed dniem 16 stycznia 2024 r. mają nadal zastosowanie aż do daty rozpoczęcia stosowania aktu delegowanego przyjętego na podstawie art. 7 ust. 5.

Akty delegowane przyjęte na podstawie art. 7 ust. 15 lit. a i b), w zakresie mającym zastosowanie przed dniem 16 stycznia 2024 r., mają nadal zastosowanie aż do daty rozpoczęcia stosowania aktu delegowanego przyjętego na podstawie art. 7 ust. 10.

7. Właściwe organy ustanawiają kolegia na podstawie art. 24a w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie regulacyjnych standardów technicznych przyjętych na mocy art. 24a ust. 13.

8. CDPW, który, w innym państwie członkowskim, świadczył usługi podstawowe, o których mowa w sekcji A pkt 1 i 2 załącznika, lub który utworzył oddział zgodnie z art. 23 w zakresie mającym zastosowanie przed dniem 16 stycznia 2024 r., podlega procedurze określonej w art. 23 ust. 3–6 wyłącznie w odniesieniu do:

a) utworzenia nowego oddziału;

b) zmiany zakresu tych usług.”

;

32) uchyla się art. 72;

33) w art. 74 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

(i) formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„1. EUNGiPW, we współpracy z EUNB i właściwymi organami i odpowiednimi organami, składa Komisji sprawozdania zawierające oceny tendencji, potencjalnych ryzyk i słabych punktów, a w razie potrzeby także zalecenia dotyczące działań zapobiegawczych lub naprawczych na rynkach usług objętych niniejszym rozporządzeniem. Sprawozdania te zawierają ocenę następujących elementów:”;

(ii) lit. a), b) i c) otrzymują brzmienie:

„a)

efektywności rozrachunku dla operacji krajowych i transgranicznych w każdym państwie członkowskim, z uwzględnieniem co najmniej następujących elementów:

(i) liczba i wolumen przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku oraz zmiany w tym zakresie;

(ii) wpływ kar pieniężnych na przypadki nieprzeprowadzenia rozrachunku w odniesieniu do poszczególnych instrumentów;

(iii) czas trwania przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku i główne ich czynniki;

(iv) kategorie instrumentów finansowych i rynków, na których odnotowuje się najwyższe wskaźniki nieprzeprowadzenia rozrachunku;

(v) międzynarodowe porównanie wskaźników nieprzeprowadzenia rozrachunku;

(vi) wysokość kar pieniężnych, o których mowa w art. 7;

(vii) w stosownych przypadkach, liczba i wolumen transakcji zakupu obowiązkowego na otwartym rynku, o których mowa w art. 7a;

(viii) wszelkie środki podjęte przez właściwe organy, aby zaradzić sytuacjom, w których efektywność rozrachunku CDPW w okresie sześciu miesięcy jest znacznie niższa niż średnie poziomy efektywności rozrachunku odnotowane na rynku Unii;

aa) poziomów efektywności rozrachunku w porównaniu z sytuacją na głównych rynkach kapitałowych państw trzecich, a także pod względem instrumentów będących przedmiotem obrotu i pod względem rodzajów transakcji realizowanych na takich rynkach;

b) adekwatności kar pieniężnych za przypadki nieprzeprowadzenia rozrachunku, w szczególności potrzeba zwiększenia elastyczności, w odniesieniu do tych kar za przypadki nieprzeprowadzenia rozrachunku w odniesieniu do niepłynnych instrumentów finansowych;

c) liczby i wolumenu transakcji, których rozrachunek przeprowadza się poza systemami rozrachunku papierów wartościowych prowadzonymi przez CDPW, oraz zmian w tym zakresie w miarę upływu czasu, w tym porównania z liczbą i wolumenem transakcji, których rozrachunek przeprowadza się w systemach rozrachunku papierów wartościowych prowadzonych przez CDPW, w oparciu o informacje otrzymane na mocy art. 9 i wszelkie inne istotne informacje, a także ocenę wpływu tych zmian na konkurencję na rynku rozrachunku i wszelkich potencjalnych ryzyk dla stabilności finansowej wynikających z rozrachunku zinternalizowanego;”;

(iii) dodaje się literę w brzmieniu:

„l)

postępowania w przypadku powiadomień przekazanych zgodnie z art. 25 ust. 2a.”;

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Sprawozdania, o których mowa w ust. 1, przekazuje się Komisji w następujący sposób:

a) raz na dwa lata, w przypadku sprawozdań, o których mowa w ust. 1 lit. a), aa), b), c), i) oraz l);

b) raz na trzy lata, w przypadku sprawozdań, o których mowa w ust. 1 lit. d) i f);

c) co najmniej raz na trzy lata, oraz w każdym razie w ciągu sześciu miesięcy od dokonania wzajemnej oceny przeprowadzonej zgodnie z art. 24, w przypadku sprawozdania, o którym mowa w ust. 1 lit. g);

d) na wniosek Komisji, w przypadku sprawozdań, o których mowa w ust. 1 lit. e), h), j) i k);

Sprawozdania, o których mowa w ust. 1, przekazuje się Komisji do dnia 30 kwietnia odpowiedniego roku ustalonego zgodnie z częstotliwością określoną w akapicie pierwszym niniejszego ustępu.”

;

c) dodaje się ustępy w brzmieniu:

„3. Do dnia 17 stycznia 2025 r., a następnie raz na dwa lata EUNGiPW, w ścisłej współpracy z członkami ESBC, przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat oceny dotyczącej ewentualnego skrócenia okresu, o którym mowa w art. 5 ust. 2 zdanie pierwsze (zwanego dalej „cyklem rozrachunku”). Sprawozdanie to zawiera wszystkie następujące elementy:

a) ocenę adekwatności skrócenia cyklu rozrachunku i potencjalnego wpływu takiego skrócenia na CDPW, systemy obrotu i innych uczestników rynku;

b) ocenę kosztów i korzyści skrócenia cyklu rozrachunku w Unii, w stosownych przypadkach w podziale na poszczególne instrumenty finansowe i kategorie transakcji;

c) szczegółowy opis przejścia na krótszy cykl rozrachunku, w stosownych przypadkach w podziale na poszczególne instrumenty finansowe i kategorie transakcji;

d) przegląd rozwoju sytuacji międzynarodowej w zakresie cykli rozrachunku i ich wpływu na rynki kapitałowe Unii.

4. Na wniosek Komisji EUNGiPW przeprowadza ocenę kosztów i korzyści dotyczącą wprowadzenia procesu obowiązkowego zakupu na otwartym rynku. Taka analiza kosztów i korzyści składa się z następujących elementów:

a) średni czas trwania przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku w odniesieniu do danych instrumentów finansowych lub kategorii transakcji na tych instrumentach, które mogłyby być objęte obowiązkowym zakupem na otwartym rynku;

b) wpływ wprowadzenia na rynku Unii procesu obowiązkowego zakupu na otwartym rynku, w tym ocena przyczyn przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku, które to przypadki mogłyby być objęte obowiązkowymi zakupami na otwartym rynku, oraz analiza skutków objęcia określonych instrumentów finansowych i kategorii transakcji obowiązkowym zakupem na otwartym rynku;

c) zastosowanie podobnego procesu obowiązkowego zakupu na otwartym rynku na porównywalnych rynkach państw trzecich oraz wpływ na konkurencyjność rynku Unii;

d) wszelkie wyraźne skutki dla stabilności finansowej w Unii wynikające z przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku;

e) wszelkie wyraźne skutki dla rozdrobnienia rynków kapitałowych Unii wynikające z rozbieżnych wskaźników efektywności rozrachunku, w tym przyczyny takich rozbieżności i odpowiednie środki mające na celu ich ograniczenie.

5. EUNB, we współpracy z członkami ESBC i EUNGiPW, publikuje roczne sprawozdanie dotyczące tych CDPW, które wyznaczają inne CDPW lub instytucje kredytowe na potrzeby świadczenia bankowych usług pomocniczych. W sprawozdaniu tym uwzględnia się ustalenia dotyczące monitorowania progu przez właściwe organy, o których to ustaleniach mowa w art. 54 ust. 5, oraz wpływ na ryzyko kredytowe i ryzyko utraty płynności dla CDPW świadczących bankowe usługi pomocnicze poniżej tego progu.

6. Do dnia 17 stycznia 2025 r. EUNGiPW, po przeprowadzeniu konsultacji z członkami ESBC, przedstawi Komisji sprawozdanie dotyczące adekwatności zastosowania dodatkowych narzędzi regulacyjnych w celu poprawy efektywności rozrachunku w Unii.

Sprawozdanie to obejmuje co najmniej kształtowanie wielkości transakcji, częściowy rozrachunek transakcji niepoddanych rozrachunkowi oraz korzystanie z programów samokredytowania/pożyczek.

Następnie EUNGiPW, po przeprowadzeniu konsultacji z członkami ESBC, co trzy lata przedstawia sprawozdanie na temat wszelkich potencjalnych dodatkowych narzędzi służących poprawie efektywności rozrachunku w Unii. W razie braku nowych narzędzi EUNGiPW informuje o tym Komisję i nie jest zobowiązany do przedstawienia sprawozdania.

7. Do dnia 17 stycznia 2026 r. EUNB, w ścisłej współpracy z członkami ESBC i EUNGiPW, przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat oceny rezydualnej straty kredytowej związanej z rezydualnymi ekspozycjami kredytowymi, o których mowa w art. 59 ust. 3 lit. g), oraz sposobów zaradzenia tej stracie. Sprawozdanie to zostaje udostępnione publicznie.”

;

34) art. 75 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 75

Przegląd

Do dnia 17 stycznia 2029 r. Komisja dokona przeglądu i przygotuje ogólne sprawozdanie na temat niniejszego rozporządzenia. Komisja w szczególności:

a) ocenia kwestie, o których mowa w art. 74 ust. 1 lit. a)–l), ustala, czy istnieją istotne przeszkody dla konkurencji w odniesieniu do usług objętych niniejszym rozporządzeniem, które to przeszkody nie są przedmiotem wystarczających działań, a także rozważa ewentualną potrzebę zastosowania dalszych środków w celu:

(i) poprawy efektywności rozrachunku;

(ii) ograniczenia wpływu ewentualnej upadłości CDPW na podatników;

(iii) zaradzenia wszelkim zidentyfikowanym problemom w zakresie konkurencji lub stabilności finansowej wynikającym z rozrachunku zinternalizowanego;

(iv) zminimalizowania przeszkód dla rozrachunku transgranicznego;

(v) zapewnienia organom odpowiednich uprawnień i informacji na potrzeby monitorowania ryzyka;

b) ocenia funkcjonowanie ram regulacyjnych i nadzorczych dla unijnych CDPW, w szczególności tych CDPW, których działania mają istotne znaczenie dla funkcjonowania rynków papierów wartościowych i dla ochrony inwestorów w Unii w co najmniej dwóch państwach członkowskich, ze szczególnym uwzględnieniem transgranicznego świadczenia usług, potencjalnych ryzyk dla klientów i uczestników CDPW, ochrony inwestorów oraz stabilności finansowej w Unii;

c) ocenia funkcjonowanie i zakres unijnych ram regulacyjnych i nadzorczych dla CDPW z państw trzecich, w szczególności nadzór nad takimi CDPW podczas świadczenia usług w Unii, w tym rolę EUNGiPW.

Komisja przedkłada to sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wraz z wszelkimi stosownymi wnioskami.”.