Artykuł 7a

1. Bez uszczerbku dla mechanizmu sankcji, o którym mowa w art. 7 ust. 2, i prawa do dwustronnego anulowania transakcji, po przeprowadzeniu konsultacji z Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego i w oparciu o analizę kosztów i korzyści przedstawioną przez EUNGiPW zgodnie z art 74 ust. 4, Komisja może – w drodze aktu wykonawczego – podjąć decyzję o tym, do których instrumentów finansowych, o których mowa w art. 5 ust. 1, lub kategorii transakcji na tych instrumentach finansowych mamieć zastosowanie proces obowiązkowego zakupu na otwartym rynku, o którym mowa w ust. 4–10 niniejszego artykułu, jeżeli Komisja uzna, że obowiązkowe zakupy na otwartym rynku są konieczne, odpowiednie i proporcjonalne, by rozwiązać problem, jakim jest liczba przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku w Unii.

Komisja może przyjąć akt wykonawczy, o którym mowa w akapicie pierwszym, wyłącznie wtedy, gdy spełnione są oba następujące warunki:

a) zastosowanie mechanizmu sankcji, o którym mowa w art. 7 ust. 2, nie przyniosło utrzymującego się w perspektywie długoterminowej spadku liczby przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku w Unii lub nie pozwoliło utrzymać ograniczonego poziomu takich przypadków, nawet po przeprowadzeniu przeglądu poziomu kar pieniężnych zgodnie z ust. 7 ust. 5 akapit drugi;

b) liczba przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku w Unii ma lub może mieć negatywny wpływ na stabilność finansową Unii.

Do celów podjęcia decyzji, o której mowa w akapicie pierwszym, Komisja bierze pod uwagę wszystkie następujące elementy:

a) potencjalny wpływ procesu obowiązkowego zakupu na otwartym rynku na rynki finansowe w Unii;

b) liczba, wolumen i czas trwania przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku, w tym liczba i wolumen przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku na koniec okresu przedłużenia, o którym mowa w ust. 4;

c) czy dany instrument finansowy lub kategoria transakcji w ramach tego instrumentu finansowego zostały już objęte odpowiednimi postanowieniami umownymi dającymi uczestnikom nabywającym prawo do uruchomienia zakupu na otwartym rynku.

Akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 68 ust. 2. Określa się w nim datę rozpoczęcia stosowania, która przypada nie wcześniej niż jeden rok po wejściu tego aktu w życie.

2. EUNGiPW publikuje i aktualizuje na swojej stronie internetowej wykaz instrumentów finansowych określonych w akcie wykonawczym, o którym mowa w ust. 1.

3. Przed przyjęciem aktu wykonawczego, o którym mowa w ust. 1, Komisja:

a) ocenia skuteczność i proporcjonalność mechanizmu sankcji, o którym mowa w art. 7 ust. 2, i w stosownych przypadkach zmienia strukturę lub dotkliwość mechanizmu sankcji w celu zwiększenia efektywności rozrachunku w Unii;

b) sprawdza, czy warunki, o których mowa w ust. 1 zostały spełnione, pomimo uprzedniego zastosowania mechanizmu sankcji, o którym mowa w art. 7 ust. 2, oraz uzasadnienia i potencjalnych kosztów objęcia konkretnych instrumentów finansowych i kategorii transakcji obowiązkowymi zakupami na otwartym rynku.

4. Bez uszczerbku dla prawa do dwustronnego anulowania transakcji, w przypadku gdy Komisja przyjęła akt wykonawczy zgodnie z ust. 1, a uczestnik niewywiązujący się z zobowiązania nie dostarczył uczestnikowi nabywającemu instrumentów finansowych będących przedmiotem tego aktu wykonawczego w terminie pięciu dni roboczych po zamierzonej dacie rozrachunku (zwanym dalej „okresem przedłużenia”), zostaje wszczęty proces obowiązkowego zakupu na otwartym rynku.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego w zależności od rodzaju aktywów i płynności odnośnych instrumentów finansowych okres przedłużenia można wydłużyć do maksymalnie siedmiu dni roboczych, w przypadku gdy krótszy okres przedłużenia miałby wpływ na sprawne i prawidłowe funkcjonowanie odpowiednich rynków.

Na zasadzie odstępstwa od akapitów pierwszego i drugiego, jeżeli transakcja dotyczy instrumentu finansowego będącego przedmiotem obrotu na rynku na rzecz wzrostu MŚP, okres przedłużenia wynosi 15 dni roboczych, chyba że rynek na rzecz wzrostu MŚP postanowi zastosować krótszy okres.

5. Instrumenty objęte procesem obowiązkowego zakupu na otwartym rynku są dostępne do rozrachunku i dostarczane uczestnikowi nabywającemu w odpowiednim terminie.

6. W przypadku nieprzeprowadzenia rozrachunku w łańcuchu transakcji, czego skutkiem jest nieprzeprowadzenie rozrachunku kolejnych transakcji w łańcuchu, każdy uczestnik ma prawo przenieść swoje zobowiązanie do wszczęcia obowiązkowego zakupu na otwartym rynku na następnego uczestnika w łańcuchu.

Jeżeli pośredniczący uczestnik nabywający przeniesie swoje zobowiązanie zgodnie z akapitem pierwszym, uznaje się, że spełnił wymóg dokonania obowiązkowego zakupu na otwartym rynku wobec uczestnika niewywiązującego się z zobowiązania. Pośredniczący uczestnik nabywający może również przenieść na uczestnika niewywiązującego się z zobowiązania swoje zobowiązania w stosunku do końcowego uczestnika nabywającego zgodnie z ust. 8, 9 i 10.

Odpowiedni CDPW jest informowany o sposobie, w jaki problem transakcji, w odniesieniu do której nie przeprowadzono rozrachunku, został rozwiązany w całym łańcuchu transakcji.

7. Proces obowiązkowego zakupu na otwartym rynku, o którym mowa w ust. 4, nie ma zastosowania do:

a) nieprzeprowadzenia rozrachunku, operacji i transakcji wymienionych w art. 7 ust. 3;

b) transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych;

c) innych rodzajów transakcji, w których proces zakupu na otwartym rynku jest zbędny;

d) transakcji, które są objęte zakresem art. 15 rozporządzenia (UE) nr 236/2012.

8. Bez uszczerbku dla mechanizmu sankcji, o którym mowa w art. 7 ust. 2, w przypadku gdy cena instrumentów finansowych uzgodniona w momencie transakcji różni się od ceny zapłaconej za dokonanie zakupu na otwartym rynku, uczestnik odnoszący korzyść z takiej różnicy cen wypłaca różnicę drugiemu uczestnikowi nie później niż drugiego dnia roboczego po tym, jak instrumenty finansowe zostały dostarczone w wyniku zakupu na otwartym rynku.

9. Jeżeli nie uda się dokonać zakupu na otwartym rynku lub jeżeli zakup taki nie jest możliwy, uczestnik nabywający może wybrać między otrzymaniem rekompensaty pieniężnej a odroczeniem dokonania zakupu na otwartym rynku do stosownego późniejszego terminu (zwanym dalej „okresem odroczenia”). Jeżeli odpowiednie instrumenty finansowe nie zostaną dostarczone uczestnikowi nabywającemu na koniec okresu odroczenia, uczestnikowi nabywającemu wypłaca się rekompensatę pieniężną.

Rekompensatę pieniężną wypłaca się nie później niż drugiego dnia roboczego po zakończeniu procesu obowiązkowego zakupu na otwartym rynku, o którym mowa w ust. 4, albo - w przypadku, gdy uczestnik nabywający wybierze odroczenie dokonania zakupu - po upływie okresu odroczenia.

10. Uczestnik niewywiązujący się z zobowiązania zwraca podmiotowi, który dokonuje zakupu na otwartym rynku, wszystkie kwoty zapłacone w związku z procesem obowiązkowego zakupu na otwartym rynku wszczętym zgodnie z ust. 4 akapit pierwszy, w tym wszelkie opłaty za wykonanie transakcji wynikające z zakupu na otwartym rynku. O takich opłatach uczestnicy są wyraźnie informowani.

11. Ust. 4–10 mają zastosowanie do wszystkich transakcji na instrumentach finansowych, o których mowa w art. 5 ust. 1, dopuszczonych do obrotu lub będących przedmiotem obrotu w systemie obrotu lub rozliczanych przez kontrahenta centralnego w następujący sposób:

a) w odniesieniu do transakcji rozliczanych przez kontrahenta centralnego, dany kontrahent centralny jest podmiotem, który dokonuje zakupu na otwartym rynku, zgodnie z ust. 4–10;

b) w odniesieniu do transakcji nierozliczanych przez kontrahenta centralnego, ale dokonywanych w systemie obrotu, dany system obrotu w swoim regulaminie wewnętrznym nakłada na swoich członków i uczestników obowiązek stosowania środków, o których mowa w ust. 4–10;

c) w odniesieniu do wszystkich transakcji innych niż transakcje, o których mowa w lit. a) i b) niniejszego akapitu, CDPW w swoich regulaminach wewnętrznych nakładają na swoich uczestników obowiązek, zgodnie z którym podlegają oni środkom, o których mowa w ust. 4–10.

CDPW przedstawia kontrahentom centralnym i systemom obrotu niezbędne informacje na temat rozrachunku, aby umożliwić im wypełnienie ich obowiązków wynikających z niniejszego ustępu.

Bez uszczerbku dla lit. a), b) oraz c) akapitu pierwszego, CDPW mogą monitorować dokonywanie zakupów na otwartym rynku, jak określono w tych literach, w odniesieniu do instrukcji dotyczących wielokrotnego rozrachunku, na tych samych instrumentach finansowych i o tym samym terminie zakończenia okresu realizacji, w celu zminimalizowania liczby zakupów na otwartym rynku, które mają zostać dokonane, a tym samym zminimalizowania wpływu na ceny odpowiednich instrumentów finansowych.

12. Niniejszy artykuł nie ma zastosowania, gdy główny system obrotu akcjami znajduje się w państwie trzecim. Umiejscowienie głównego systemu obrotu akcjami określa się zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 236/2012.

13. EUNGiPW może zalecić Komisji zawieszenie, w proporcjonalny sposób, mechanizmu zakupu na otwartym rynku, o którym mowa w ust. 4–10, w odniesieniu do konkretnych kategorii instrumentów finansowych, jeżeli jest to konieczne do uniknięcia poważnego zagrożenia dla stabilności finansowej lub dla prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych w Unii lub do wyeliminowania takiego zagrożenia. Do takiego zalecenia dołącza się w pełni uzasadnioną ocenę jego konieczności i nie podaje się go do wiadomości publicznej.

Przed wydaniem zalecenia, o którym mowa w akapicie pierwszym, EUNGiPW przeprowadza konsultacje z członkami ESBC oraz Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego.

Bez zbędnej zwłoki po otrzymaniu zalecenia Komisja, na podstawie uzasadnienia i dowodów przedstawionych przez EUNGiPW, zawiesza w drodze aktu wykonawczego mechanizm obowiązkowego zakupu na otwartym rynku, o którym mowa w ust. 4 – 10, w odniesieniu do konkretnych kategorii instrumentów finansowych albo odmawia wprowadzenia zalecanego zawieszenia. W przypadku odmowy wprowadzenia zalecanego zawieszenia Komisja przedstawia EUNGiPW pisemne uzasadnienie. Takie informacje nie są podawane do wiadomości publicznej.

Akt wykonawczy, o którym mowa w akapicie trzecim, przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 68 ust. 3.

Powiadomienie o zawieszeniu mechanizmu obowiązkowego zakupu na otwartym rynku przekazuje się EUNGiPW i publikuje się je w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz na stronie internetowej Komisji.

Zawieszenie mechanizmu obowiązkowego zakupu na otwartym rynku pozostaje ważne przez początkowy okres nie dłuższy niż sześć miesięcy, licząc od daty rozpoczęcia stosowania tego zawieszenia.

Jeżeli podstawy zawieszenia nadal mają zastosowanie, Komisja może, w drodze aktu wykonawczego, przedłużyć zawieszenie na dodatkowe okresy nie dłuższe niż trzy miesiące każdy, przy czym całkowity okres zawieszenia nie może przekroczyć 12 miesięcy. Wszelkie przedłużenia zawieszenia publikuje się zgodnie z akapitem piątym.

Akt wykonawczy, o którym mowa w akapicie siódmym, przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 68 ust. 3. Z odpowiednim wyprzedzeniem przed upływem zawieszenia, o którym mowa w akapicie szóstym, lub przedłużenia, o którym mowa w akapicie siódmym, EUNGiPW przedstawia Komisji opinię, czy podstawy zawieszenia nadal mają zastosowanie.

14. W przypadku gdy Komisja przyjęła akt wykonawczy zgodnie z ust. 1, w regularnych odstępach czasu i co najmniej raz na cztery lata dokonuje przeglądu tej decyzji, aby ocenić, czy warunki określone w tym ustępie nadal są spełniane.

Komisja uważa, że obowiązkowe zakupy na otwartym rynku przestały mieć uzasadnienie lub gdy nie rozwiązują one problemu nieprzeprowadzania rozrachunku w Unii i nie są już konieczne, odpowiednie ani proporcjonalne, Komisja przyjmuje, bez zbędnej zwłoki, akty wykonawcze zmieniające lub uchylające akt wykonawczy, o którym mowa w ust. 1.

Akt wykonawczy, o którym mowa w akapicie drugim, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 68 ust. 2.

Jeżeli EUNGiPW uważa, że obowiązkowe zakupy na otwartym rynku przestały mieć uzasadnienie lub gdy nie rozwiązują one problemu nieprzeprowadzania rozrachunku w Unii i nie są już konieczne, odpowiednie ani proporcjonalne, może on zalecić Komisji zmianę lub uchylenie aktu wykonawczego, o którym mowa w ust. 1. Ust. 13 akapity pierwszy – czwarty stosuje się odpowiednio.

15. EUNGiPW, opracowuje, w ścisłej współpracy z członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu doprecyzowania:

a) szczegółów funkcjonowania odpowiedniego procesu zakupu na otwartym rynku, o którym mowa w ust. 4–10, w tym stosownych ram czasowych, skalibrowanych z uwzględnieniem rodzaju aktywów i płynności instrumentów finansowych, na dostarczenie instrumentów finansowych w wyniku procesu zakupu na otwartym rynku;

b) okoliczności, w których okres przedłużenia można wydłużyć, w zależności od rodzaju aktywów i płynności instrumentów finansowych, zgodnie z warunkami, o których mowa w ust. 4 akapit drugi, z uwzględnieniem kryteriów oceny płynności na mocy art. 2 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia (UE) nr 600/2014;

c) szczegółów mechanizmu przenoszenia na mocy ust. 6;

d) innych rodzajów transakcji, w których proces zakupu na otwartym rynku jest zbędny, jak określono w ust. 7 lit. c), takich jak uzgodnienia dotyczące zabezpieczeń finansowych lub transakcje, które obejmują przepisy dotyczące kompensowania sald na zamknięcie;

e) metody obliczania rekompensaty pieniężnej, o której mowa w ust. 9;

f) niezbędnych informacji na temat rozrachunku, o których mowa w ust. 11 akapit drugi; oraz

g) szczegółów dotyczących sposobu, w jaki uczestnicy CDPW, kontrahenci centralni oraz członkowie systemu obrotu, mają uwzględniać specyfikę inwestorów detalicznych przy dokonywaniu obowiązkowego zakupu na otwartym rynku zgodnie z ust. 11.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 17 stycznia 2025 r.

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w drodze przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

(*2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).”;"

4) art. 12 ust. 1 lit. b) i c) otrzymują brzmienie:

„b)

banki centralne w Unii emitujące najważniejsze waluty, w których jest lub będzie dokonywany rozrachunek;

c) w stosownych przypadkach bank centralny w Unii, w którego księgach odbywa się lub będzie się odbywać rozrachunek płatności pieniężnych przeprowadzanych w ramach systemu rozrachunku papierów wartościowych prowadzonego przez CDPW.”;

5) w art. 17 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego, w przypadku gdy CDPW będący wnioskodawcą nie spełnia wszystkich wymogów niniejszego rozporządzenia, ale można racjonalnie założyć, że będzie je spełniać w momencie, gdy rozpocznie działalność, właściwy organ może udzielić zezwolenia, pod warunkiem że CDPW będący wnioskodawcą posiada wszystkie mechanizmy niezbędne do spełnienia wymogów niniejszego rozporządzenia w momencie, gdy rozpoczyna działalność.”;

b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Po stwierdzeniu kompletności wniosku właściwy organ przekazuje wszystkie informacje zawarte we wniosku do odpowiednich organów i konsultuje się z tymi organami w sprawie charakterystyki systemu rozrachunku papierów wartościowych prowadzonego przez CDPW będący wnioskodawcą.

W terminie trzech miesięcy od otrzymania informacji każdy odpowiedni organ może przekazać właściwemu organowi uzasadnioną opinię w obszarach wchodzących w zakres jego kompetencji. W przypadku gdy odpowiedni organ nie przedstawi w tym terminie opinii, uznaje się, że wydał pozytywną opinię.

W przypadku gdy co najmniej jeden z odpowiednich organów wyda negatywną uzasadnioną opinię, a właściwy organ i tak zamierza udzielić zezwolenia, ten właściwy organ w terminie jednego miesiąca od otrzymania negatywnej opinii przedstawia odpowiednim organom powody, dla których zamierza udzielić zezwolenia pomimo negatywnej opinii.

Każdy z odpowiednich organów, który wydał negatywną opinię, o której mowa w akapicie trzecim, może skierować sprawę do EUNGiPW w celu uzyskania pomocy na podstawie art. 31 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

W przypadku gdy w ciągu jednego miesiąca od skierowania sprawy do EUNGiPW nie została ona rozstrzygnięta, właściwy organ, który zamierza udzielić zezwolenia, podejmuje ostateczną decyzję i przedstawia odpowiednim organom szczegółowe pisemne wyjaśnienie swojej decyzji.

W przypadku gdy właściwy organ zamierza odmówić udzielenia zezwolenia, sprawy nie kieruje się do EUNGiPW.

Negatywna opinia, o której mowa w akapicie trzecim, zawiera pełne i szczegółowe pisemne uzasadnienie powodów, dla których wymogi ustanowione w niniejszym rozporządzeniu lub inne wymogi przewidziane w prawie Unii nie zostały spełnione.”

;

c) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„7a. Oprócz konsultacji z właściwymi organami, o których mowa w ust. 6, właściwy organ może – przed udzieleniem zezwolenia CDPW będącemu wnioskodawcą – przeprowadzić konsultacje z innymi organami sprawującymi nadzór nad podmiotem posiadającym znaczący pakiet akcji w CDPW będącym wnioskodawcą w kwestiach, o których mowa w ust. 7.”

;

d) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„8a. Właściwy organ bez zbędnej zwłoki informuje organy, z którymi przeprowadzono konsultacje zgodnie z ust. 4–7a, o wynikach procedury udzielania zezwolenia, w tym o wszelkich działaniach naprawczych.”

;

6) art. 19 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Zezwolenie na zlecenie osobie trzeciej wykonywania usługi podstawowej na zasadzie outsourcingu zgodnie z ust. 1 lub na rozszerzenie zakresu działalności zgodnie z ust. 1 lit. a), c) i d), jest udzielane zgodnie z procedurą określoną w art. 17.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1 lit. b), jest udzielane zgodnie z procedurą określoną w art. 17 ust. 1, 2, 3, 5 i 8a.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1 lit. e), jest udzielane zgodnie z procedurą określoną w art. 17 ust. 1, 2 i 3.

Właściwy organ powiadamia CDPW będący wnioskodawcą i odpowiednie organy o udzieleniu bądź nieudzieleniu zezwolenia w terminie trzech miesięcy od otrzymania kompletnego wniosku.”

;

7) art. 20 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. CDPW ustanawia, wdraża i utrzymuje odpowiednie procedury zapewniające terminowy i prawidłowy rozrachunek i transfer aktywów klientów i uczestników do innego CDPW w przypadku cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1. Procedury takie obejmują przeniesienie rachunków emisyjnych lub podobnej ewidencji dokumentującej emisję papierów wartościowych oraz dokumentacji prowadzonej na potrzeby świadczenia usług podstawowych, o których mowa w sekcji A pkt 1 i 2 załącznika.”

;

8) w art. 22 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Właściwy organ dokonuje przeglądu uzgodnień, strategii, procesów i mechanizmów wdrożonych przez CDPW, w tym planów, o których mowa w art. 22a, na potrzeby przestrzegania przepisów niniejszego rozporządzenia oraz dokonuje oceny ryzyk, na jakie jest lub może być narażony dany CDPW lub które ten CDPW stwarza dla sprawnego funkcjonowania rynków papierów wartościowych lub stabilności rynków finansowych.

Właściwy organ ustala częstotliwość i stopień szczegółowości przeglądu i oceny, o których mowa w akapicie pierwszym, uwzględniając wielkość, znaczenie systemowe, profil ryzyka, charakter, skalę i stopień złożoności działalności danego CDPW.

Przegląd i ocena są przeprowadzane co najmniej raz na trzy lata.”

;

b) uchyla się ust. 2, 3 i 4;

c) ust. 6 i 7 otrzymują brzmienie:

„6. Dokonując przeglądu i oceny, o których mowa w ust. 1, właściwy organ przekazuje na wczesnym etapie niezbędne informacje odpowiednim organom oraz, w stosownych przypadkach, organowi, o którym mowa w art. 67 dyrektywy 2014/65/UE, i przeprowadza z nimi konsultacje na temat tego, czy dany CDPW spełnia wymogi niniejszego rozporządzenia lub inne wymogi przewidziane w prawie Unii dotyczące funkcjonowania systemów rozrachunku papierów wartościowych prowadzonych przez CDPW.

Konsultowane organy mogą wydać uzasadnioną opinię w obszarach wchodzących w zakres ich kompetencji w terminie trzech miesięcy od otrzymania informacji od właściwego organu.

W przypadku gdy konsultowany organ nie przedstawi opinii w tym terminie, uznaje się, że wydał opinię pozytywną.

W przypadku gdy konsultowany organ wyda negatywną uzasadnioną opinię, a właściwy organ nie zgadza się z nią, ten właściwy organ w terminie jednego miesiąca od otrzymania negatywnej opinii przedstawia konsultowanemu organowi argumenty odnoszące się do negatywnej opinii.

Każdy konsultowany organ, który wydał negatywną opinię, może skierować sprawę do EUNGiPW w celu uzyskania pomocy na mocy art. 31 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

W przypadku gdy w ciągu jednego miesiąca od skierowania sprawy do EUNGiPW kwestia wciąż nie została rozstrzygnięta, właściwy organ podejmuje ostateczną decyzję w sprawie przeglądu i oceny i przedstawia odpowiednim organom szczegółowe pisemne wyjaśnienie swojej decyzji.

Negatywne opinie, o których mowa w akapicie czwartym, zawierają pełne i szczegółowe pisemne uzasadnienie powodów, dla których wymogi ustanowione w niniejszym rozporządzeniu lub inne wymogi przewidziane w prawie Unii nie zostały spełnione.

7. Właściwy organ informuje odpowiednie organy, EUNGiPW i, w stosownych przypadkach, kolegium, o którym mowa w art. 24a niniejszego rozporządzenia, oraz organ, o którym mowa w art. 67 dyrektywy 2014/65/UE, o wynikach – w tym o ewentualnym działaniu naprawczym lub karach – przeglądu i oceny, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.”

;

d) w ust. 10 wprowadza się następujące zmiany:

(i) akapit pierwszy lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

informacji, które właściwy organ ma dostarczyć zgodnie z ust. 7;”;

(ii) akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia 17 stycznia 2025 r.

”;

e) ust. 11 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia 17 stycznia 2025 r.

”;

9) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 22a

Plan naprawy i plan uporządkowanej likwidacji

1. CDPW określa scenariusze, które mogłyby potencjalnie uniemożliwić mu ciągłe prowadzenie najważniejszych operacji i świadczenie najważniejszych usług, oraz ocenia skuteczność pełnego zakresu wariantów naprawy lub uporządkowanej likwidacji. W scenariuszach tych uwzględnia się poszczególne niezależne i powiązane rodzaje ryzyka, na które narażony jest CDPW. Na podstawie tej analizy CDPW opracowuje i przedkłada właściwemu organowi odpowiedni plan swojej naprawy lub plan swojej uporządkowanej likwidacji.

2. Plany, o których mowa w ust. 1, uwzględniają wielkość, znaczenie systemowe, charakter, skalę i stopień złożoności działalności danego CDPW i zawierają co najmniej następujące elementy:

a) merytoryczne streszczenie najważniejszych strategii naprawy lub uporządkowanej likwidacji;

b) określenie najważniejszych operacji i usług CDPW;

c) odpowiednie procedury zapewniające pozyskanie dodatkowego kapitału w przypadku, gdy wysokość kapitału własnego CDPW zbliża się do progu określonego w art. 47 ust. 1 lub spada poniżej tego progu;

d) odpowiednie procedury zapewniające przeprowadzenie uporządkowanej likwidacji lub restrukturyzacji operacji i usług CDPW w przypadku, gdy nie będzie on w stanie pozyskać nowego kapitału;

e) odpowiednie procedury zapewniające terminowy i prawidłowy rozrachunek i transfer aktywów klientów i uczestników do innego CDPW w przypadku, gdy przywrócenie najważniejszych operacji i usług CDPW staje się trwale niemożliwe;

f) opis środków niezbędnych do wdrożenia najważniejszych strategii.

3. CDPW posiada zdolność do określenia i przekazywania powiązanym podmiotom informacji niezbędnych do terminowego wdrożenia planów w przypadku zaistnienia scenariuszy warunków skrajnych.

4. Plany są zatwierdzane przez organ zarządzający lub stosowny komitet organu zarządzającego.

5. CDPW w regularnych odstępach czasu i co najmniej raz na dwa lata dokonuje przeglądu i aktualizacji tych planów. O każdej aktualizacji tych planów informuje się właściwy organ.

6. W przypadku gdy właściwy organ uważa, że plany CDPW są niewystarczające, może on wymagać od CDPW podjęcia dodatkowych środków lub opracowania środków alternatywnych.

7. W przypadku gdy CDPW podlega dyrektywie 2014/59/UE i na mocy tej dyrektywy opracowano plan naprawy, CDPW przekazuje ten plan naprawy właściwemu organowi.

W przypadku gdy w celu zapewnienia kontynuacji podstawowych usług CDPW ustanowiono dla tego CDPW i utrzymano plan restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na mocy dyrektywy 2014/59/UE lub podobny plan na mocy prawa krajowego, organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub – gdy taki organ nie istnieje – właściwy organ informują EUNGiPW o istnieniu takiego planu.

W przypadku gdy plan restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji opracowany na mocy dyrektywy 2014/59/UE lub dowolny podobny plan opracowany na mocy prawa krajowego zawierają wszystkie elementy wymienione w ust. 2, CDPW nie jest zobowiązany do przygotowania planów zgodnie z ust. 1.”;

10) w art. 23 ust. 2–7 otrzymują brzmienie:

„2. CDPW posiadający zezwolenie lub CDPW, który złożył wniosek o udzielenie zezwolenia zgodnie z art. 17, który zamierza świadczyć usługi podstawowe, o których mowa w sekcji A pkt 1 i 2 załącznika, w odniesieniu do instrumentów finansowych ustanowionych na mocy prawa innego państwa członkowskiego, o których mowa w art. 49 ust. 1 akapit drugi lit. a), lub który zamierza utworzyć oddział w innym państwie członkowskim, podlegają procedurze, o której mowa w ust. 3–9 niniejszego artykułu. CDPW może świadczyć takie usługi dopiero po uzyskaniu zezwolenia zgodnie z art. 17, oraz nie wcześniej niż w terminie mającym zastosowanie zgodnie z ust. 8 niniejszego artykułu.

3. Każdy CDPW, który zamierza świadczyć usługi, o których mowa w ust. 2, w odniesieniu do instrumentów finansowych ustanowionych na mocy prawa innego państwa członkowskiego, o których mowa w art. 49 ust. 1 akapit drugi lit. a), po raz pierwszy lub który zamierza zmienić zakres takich usług, przekazuje właściwemu organowi państwa członkowskiego pochodzenia następujące informacje:

a) przyjmujące państwo członkowskie;

b) plan operacji, określający w szczególności usługi, które CDPW zamierza świadczyć, w tym rodzaj instrumentów finansowych ustanowionych na mocy prawa przyjmującego państwa członkowskiego, w odniesieniu do którego CDPW zamierza świadczyć takie usługi;

c) walutę lub waluty, które CDPW zamierza stosować;

d) ocenę środków, jakie CDPW zamierza podjąć, aby umożliwić swoim użytkownikom przestrzeganie prawa przyjmującego państwa członkowskiego, o których mowa w art. 49 ust. 1 akapit drugi lit. a), w odniesieniu do akcji.

4. CDPW, który zamierza utworzyć oddział w innym państwie członkowskim po raz pierwszy lub zmienić zakres usługi podstawowej, o której mowa w sekcji A pkt 1 załącznika, lub zakres usługi podstawowej, o której mowa w sekcji A pkt 2 załącznika, świadczonych za pośrednictwem oddziału, przekazuje właściwemu organowi państwa członkowskiego pochodzenia następujące informacje:

a) informacje, o których mowa w ust. 3 lit. a), b) i c);

b) strukturę organizacyjną oddziału oraz imiona i nazwiska osób odpowiedzialnych za zarządzanie nim;

c) ocenę środków, jakie CDPW zamierza podjąć, aby umożliwić swoim użytkownikom przestrzeganie prawa przyjmującego państwa członkowskiego, o których mowa w art. 49 ust. 1 akapit drugi lit. a), w odniesieniu do akcji.

5. Właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia bez zbędnej zwłoki przekazuje właściwemu organowi przyjmującego państwa członkowskiego ocenę, o której mowa w ust. 3 lit. d) lub w ust. 4 lit. c), stosownie do przypadku. Właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego może przekazać właściwemu organowi państwa członkowskiego pochodzenia niewiążącą opinię na temat tej oceny w terminie jednego miesiąca od jej otrzymania.

6. W terminie dwóch miesięcy od otrzymania kompletnych informacji, o których mowa w ust. 3 lit. a), b) i c) lub ust. 4 lit. a i b), stosownie do przypadku, właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia przekazuje te informacje właściwemu organowi przyjmującego państwa członkowskiego, chyba że – wziąwszy pod uwagę usługi, które mają być świadczone – ma powody do zakwestionowania adekwatności struktury administracyjnej lub sytuacji finansowej CDPW, który zamierza świadczyć usługi w przyjmującym państwie członkowskim lub adekwatności środków, jakie CDPW zamierza zastosować zgodnie z ust. 3 lit. d) lub ust. 4 lit. c), stosownie do przypadku. W tym terminie, w przypadku gdy CDPW świadczy już usługi na rzecz innych przyjmujących państw członkowskich, w tym za pośrednictwem oddziału, właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia przekazuje te informacje również kolegium, o którym mowa w art. 24a.

Właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego niezwłocznie informuje odpowiednie organy tego państwa członkowskiego o wszelkich informacjach otrzymanych na mocy akapitu pierwszego.

Właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia niezwłocznie informuje CDPW o dacie przekazania informacji, o których mowa w akapicie pierwszym.

7. W przypadku gdy właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia postanowi zgodnie z ust. 6 nie przekazywać informacji, o których mowa w ust. 3 lub ust. 4, stosownie do przypadku, właściwemu organowi przyjmującego państwa członkowskiego, przedstawia on danemu CDPW powody odmowy w terminie dwóch miesięcy od otrzymania tych informacji oraz informuje właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego i kolegium, o którym mowa w art. 24a, o swojej decyzji.

8. CDPW może rozpocząć świadczenie usług lub utworzyć oddział, jak określono w ust. 2, najwcześniej 15 dni kalendarzowych po dacie przekazania przez właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia właściwemu organowi przyjmującego państwa członkowskiego informacji, o których mowa w ust. 6 akapit pierwszy.

9. W przypadku zmiany informacji zawartych w dokumentach przekazanych zgodnie z ust. 3 lub ust. 4, stosownie do przypadku, CDPW kieruje pisemne powiadomienie o takiej zmianie do właściwego organu państwa członkowskiego pochodzenia co najmniej jeden miesiąc przed jej dokonaniem. Właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia niezwłocznie powiadamia o tych zmianach również właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego oraz kolegium, o którym mowa w art. 24a.

10. EUNGiPW może wydawać wytyczne zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 w celu określenia zakresu oceny, jaką CDPW zobowiązany jest przedstawić zgodnie z ust. 3 lit. d) i ust. 4 lit. c) niniejszego artykułu.”

;

11) w art. 24 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 dodaje się akapity w brzmieniu:

„Właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia może zaprosić pracowników właściwych organów przyjmujących państw członkowskich i pracowników EUNGiPW do udziału w kontrolach na miejscu.

Właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia przekazuje EUNGiPW i kolegium, o którym mowa w art. 24a, ustalenia z kontroli na miejscu oraz informacje na temat zaleconych przez siebie działań naprawczych lub nałożonych przez siebie kar.”;

b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Na wniosek właściwego organu przyjmującego państwa członkowskiego właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia CDPW niezwłocznie przekazuje informacje o tożsamości emitentów z siedzibą w przyjmującym państwie członkowskim oraz uczestników posiadających instrumenty finansowe ustanowione na mocy prawa przyjmującego państwa członkowskiego w systemach rozrachunku papierów wartościowych prowadzonych przez CDPW, który świadczy usługi podstawowe, jak określono w załączniku sekcja A pkt 1 i 2, w odniesieniu do instrumentów finansowych ustanowionych na mocy prawa tego przyjmującego państwa członkowskiego, oraz wszelkie inne istotne informacje dotyczące działalności CDPW świadczącego usługi podstawowe w przyjmującym państwie członkowskim za pośrednictwem oddziału.”

;

c) uchyla się ust. 4;

d) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Jeżeli właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego ma jasne i weryfikowalne podstawy, by sądzić, że CDPW, który świadczy usługi na jego terytorium zgodnie z art. 23, narusza obowiązki wynikające z przepisów niniejszego rozporządzenia, informuje on o tych ustaleniach właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia, EUNGiPW i kolegium, o którym mowa w art. 24a.

Jeżeli mimo środków podjętych przez właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia CDPW nadal narusza obowiązki wynikające z przepisów niniejszego rozporządzenia, właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego, po poinformowaniu właściwego organu państwa członkowskiego pochodzenia, podejmie wszystkie odpowiednie środki niezbędne do zapewnienia przestrzegania przepisów niniejszego rozporządzenia na terytorium przyjmującego państwa członkowskiego. Właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego bez zbędnej zwłoki informuje EUNGiPW i kolegium, o którym mowa w art. 24a, o takich środkach.

Właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego lub właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia mogą skierować daną sprawę do EUNGiPW, który może podjąć działania zgodnie z uprawnieniami przyznanymi mu na mocy art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”

;

e) uchyla się ust. 7;

12) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 24a

Kolegium organów nadzoru

1. Właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia ustanawia kolegium organów nadzoru w celu wykonywania zadań, o których mowa w ust. 8, w związku z CDPW, którego działalność uznaje się za mającą istotne znaczenie dla funkcjonowania rynków papierów wartościowych i dla ochrony inwestorów w co najmniej dwóch przyjmujących państwach członkowskich.

2. Kolegium to ustanawia się w terminie jednego miesiąca, licząc od dnia, w którym:

a) właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia stwierdził, że działalność prowadzona przez CDPW w co najmniej dwóch przyjmujących państwach członkowskich ma istotne znaczenie; lub

b) właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia został powiadomiony przez jeden z podmiotów wymienionych w ust. 4, że działalność prowadzona przez CDPW w co najmniej dwóch przyjmujących państwach członkowskich ma istotne znaczenie.

3. Właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia zarządza pracami kolegium i przewodniczy mu.

4. W skład kolegium wchodzą:

a) EUNGiPW;

b) właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia;

c) odpowiednie organy, o których mowa w art. 12;

d) właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego, w którym działalność CDPW ma istotne znaczenie;

e) EUNB, jeżeli CDPW uzyskał zezwolenie na podstawie art. 54 ust. 3.

5. Jeżeli działalność CDPW, dla którego zostaje ustanowione kolegium, nie ma istotnego znaczenia w państwie członkowskim, w którym siedzibę ma jednostka zależna należąca do tej samej grupy przedsiębiorstw co dany CDPW lub jego spółka dominująca, lub jeżeli CDPW, dla którego zostaje ustanowione kolegium, jest uprawniony do świadczenia usług w innym państwie członkowskim zgodnie z art. 23 ust. 2, właściwy organ i odpowiednie organy tego państwa członkowskiego mogą na swój wniosek uczestniczyć w tym kolegium.

6. Przewodniczący powiadamia EUNGiPW o składzie kolegium w terminie jednego miesiąca od ustanowienia kolegium oraz o wszelkich zmianach w jego składzie w terminie 1 miesiąca od takiej zmiany. EUNGiPW oraz właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia bez zbędnej zwłoki publikują na swoich stronach internetowych wykaz członków tego kolegium i aktualizują ten wykaz.

7. Właściwy organ, który nie jest członkiem kolegium, może zwrócić się do kolegium o udostępnienie wszelkich informacji istotnych dla wykonywania spoczywających na nim obowiązków nadzorczych.

8. Bez uszczerbku dla obowiązków właściwych organów wynikających z niniejszego rozporządzenia kolegium zapewnia:

a) wymianę informacji, w tym wniosków o udzielenie informacji na podstawie art. 13, 14 i 15 oraz informacji na temat procesu przeglądu i oceny na podstawie art. 22;

b) skuteczny nadzór dzięki unikaniu zbędnych powielających się działań nadzorczych, takich jak wnioski o udzielenie informacji;

c) porozumienie w sprawie dobrowolnego podziału zadań pomiędzy członków kolegium;

d) wymianę informacji na temat zlecania, na podstawie zezwolenia, działalności i usług na zasadzie outsourcingu lub rozszerzenia ich zakresu na mocy art. 19;

e) współpracę między organami państwa członkowskiego pochodzenia a organami przyjmującego państwa członkowskiego zgodnie z art. 24 w odniesieniu do środków, o których mowa w art. 23 ust. 3 lit. d), oraz w odniesieniu do wszelkich problemów napotkanych w związku ze świadczeniem usług w innych państwach członkowskich;

f) wymianę informacji na temat struktury grupy, kadry kierowniczej wyższego szczebla, organu zarządzającego i akcjonariuszy zgodnie z art. 27;

g) wymianę informacji na temat procesów lub uzgodnień, które mają znaczący wpływ na zarządzanie CDPW należącymi do grupy lub zarządzanie ryzykiem w CDPW należących do grupy.

9. Przewodniczący zwołuje posiedzenie kolegium co najmniej raz w roku lub na wniosek członka kolegium.

W celu ułatwienia wykonywania zadań powierzonych kolegium zgodnie z ust. 8 członkowie kolegium mogą dodawać punkty do porządku posiedzenia.

Przewodniczący może zapraszać dodatkowych uczestników do dyskusji na forum kolegium na zasadzie ad hoc w celu omówienia konkretnych tematów.

Członkowie kolegium inni niż przewodniczący mogą postanowić o nieuczestniczeniu w posiedzeniu kolegium.

10. Na wniosek któregokolwiek ze swoich członków kolegium przyjmuje, zgodnie z ust. 11, niewiążące opinie dotyczące:

a) spraw wskazanych w procesie przeglądu i oceny zgodnie z art. 22 lub 60;

b) spraw związanych ze zlecaniem działalności i usług na zasadzie outsourcingu lub rozszerzeniem ich zakresu na mocy art. 19; lub

c) spraw związanych z jakimkolwiek potencjalnym naruszeniem niniejszego rozporządzenia w związku ze świadczeniem usług w przyjmującym państwie członkowskim, jak określono w art. 24 ust. 5.

11. Kolegium przyjmuje swoje niewiążące opinie zwykłą większością głosów. Członkowie, o których mowa w ust. 4 lit. b), c) i d), mają prawo głosu. Każdy członek z prawem głosu ma jeden głos. Członkom z prawem głosu występującym w więcej niż jednej roli, w tym jako właściwy organ i jako odpowiedni organ, przysługuje po jednym głosie na każdą pełnioną rolę. EUNB i EUNGiPW nie mają prawa głosu.

12. Podstawą funkcjonowania kolegium jest umowa na piśmie zawarta pomiędzy wszystkimi jego członkami.

Umowa ta reguluje praktyczne kwestie związane z funkcjonowaniem kolegium, w tym zasady komunikacji między członkami kolegium, oraz może obejmować określenie zadań, które mają zostać im powierzone.

13. EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających kryteria, na podstawie których działalność CDPW w przyjmującym państwie członkowskim można uznać za mającą istotne znaczenie dla funkcjonowania rynków papierów wartościowych i dla ochrony inwestorów w tym przyjmującym państwie członkowskim.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 17 stycznia 2025 r.

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;

13) w art. 25 wprowadza się następujące zmiany:

a) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„2a. CDPW z państwa trzeciego, który zamierza świadczyć usługę podstawową, o której mowa w sekcji A pkt 3 załącznika, w odniesieniu do instrumentów finansowych ustanowionych na mocy przepisów prawa państwa członkowskiego, o których mowa w art. 49 ust. 1 akapit drugi, powiadamia o tym EUNGiPW. EUNGiPW informuje o otrzymanym powiadomieniu właściwy organ państwa członkowskiego, którego prawo stanowiło podstawę ustanowienia instrumentów finansowych.”

;

b) w ust. 4 dodaje się literę w brzmieniu:

„e)

CDPW z państwa trzeciego ma siedzibę lub uzyskał zezwolenie w państwie trzecim, które nie jest zidentyfikowane jako państwo trzecie wysokiego ryzyka zgodnie z art. 9 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 (*3).

(*3) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73).”;"

c) ust. 6 akapit piąty otrzymuje brzmienie:

„W ciągu sześciu miesięcy od złożenia kompletnego wniosku lub od przyjęcia przez Komisję decyzji o równoważności zgodnie z ust. 9, stosownie do tego, co jest późniejsze, EUNGiPW informuje CDPW będący wnioskodawcą, w formie pisemnej decyzji zawierającej pełne uzasadnienie, o jego uznaniu bądź odmowie uznania.”;

d) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„13. EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia informacji, które CDPW z państwa trzeciego ma przedstawić EUNGiPW w powiadomieniu, o którym mowa w ust. 2a. Informacje takie ograniczają się do tego, co jest absolutnie niezbędne, i zawierają – w stosownych przypadkach i jeżeli informacje te są dostępne:

a) liczbę uczestników z Unii, na rzecz których CDPW z państwa trzeciego świadczy lub zamierza świadczyć usługi, o których mowa w ust. 2a;

b) liczbę i wolumen transakcji na instrumentach finansowych ustanowionych na mocy prawa państwa członkowskiego, w przypadku których dokonano rozrachunku w poprzednim roku;

c) liczbę i wolumen transakcji, w przypadku których uczestnicy z Unii przeprowadzili rozrachunek w poprzednim roku.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 17 stycznia 2025 r.

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”

;

14) w art. 26 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W przypadku gdy CDPW zamierza świadczyć bankowe usługi pomocnicze na rzecz innych CDPW zgodnie z art. 54 ust. 2a akapit pierwszy lit. b), ten CDPW musi dysponować jasnymi zasadami i procedurami służącymi eliminowaniu potencjalnych konfliktów interesów i ograniczaniu ryzyka dyskryminującego traktowania tych innych CDPW i ich uczestników.”;

b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. CDPW utrzymuje i stosuje skuteczne, określone w formie pisemnej uzgodnienia organizacyjno-administracyjne służące identyfikowaniu wszelkich potencjalnych wewnętrznych konfliktów interesów i zarządzania tymi konfliktami, pomiędzy jego uczestnikami lub ich klientami a samym CDPW, w tym:

a) kierownictwem CDPW;

b) pracownikami CDPW;

c) członkami organu zarządzającego CDPW;

d) każdą osobą sprawującą bezpośrednią lub pośrednią kontrolę nad CDPW;

e) każdą osobą mającą bliskie powiązania z dowolną z osób wymienionych w lit. a), b) i c); oraz

f) każdą osobą mającą bliskie powiązania z samym CDPW.

CDPW utrzymuje odpowiednie procedury rozstrzygania konfliktów interesów i stosuje je w przypadku wystąpienia takich konfliktów.”

;

c) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„9. EUNB opracowuje, w ścisłej współpracy z EUNGiPW i z członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu doprecyzowania zasad i procedur, o których mowa w ust. 2 akapit drugi.

EUNB przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 17 stycznia 2025 r.

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”

;

15) w art. 27 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Do celów niniejszego artykułu niezależny członek organu zarządzającego oznacza członka organu zarządzającego, który nie pozostaje w żadnych relacjach gospodarczych, rodzinnych ani w innych relacjach prowadzących do konfliktu interesów w odniesieniu do danego CDPW lub jego akcjonariuszy posiadających pakiet kontrolny, jego kierownictwa lub jego uczestników, i który nie pozostawał w takich relacjach w okresie pięciu lat poprzedzających jego członkostwo w organie zarządzającym.”;

b) ust. 6, 7 i 8 otrzymują brzmienie:

„6. Właściwy organ udziela zezwolenia CDPW tylko wtedy, gdy organowi temu zostaną przedstawione dane dotyczące tożsamości akcjonariuszy lub udziałowców, bezpośrednich lub pośrednich, osób fizycznych lub prawnych, posiadających znaczące pakiety akcji w tym CDPW, a także dane na temat wielkości takich pakietów.

7. Właściwy organ odmawia udzielenia zezwolenia CDPW w przypadku, gdy nie jest przekonany o odpowiedniości akcjonariuszy lub udziałowców posiadających znaczące pakiety akcji w CDPW, uwzględniając potrzebę zapewnienia prawidłowego i ostrożnego zarządzania.

8. W przypadku bliskich powiązań między CDPW a innymi osobami fizycznymi lub prawnymi właściwy organ udziela zezwolenia tylko wówczas, gdy powiązania te nie uniemożliwiają skutecznego wykonywania funkcji nadzorczych właściwego organu.

9. W przypadku gdy osoby, o których mowa w ust. 6, wywierają wpływ, który może być niekorzystny dla prawidłowego i ostrożnego zarządzania CDPW, właściwy organ podejmuje odpowiednie kroki służące ustaniu tej sytuacji, które mogą obejmować cofnięcie zezwolenia dla danego CDPW.

10. Właściwy organ odmawia udzielenia zezwolenia, gdy skuteczne wykonywanie jego funkcji nadzorczych nie jest możliwe z powodu przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych państwa trzeciego mających zastosowanie do jednej osoby fizycznej lub prawnej bądź większej liczby tych osób, z którymi CDPW posiada bliskie powiązania, bądź też z powodu trudności w egzekwowaniu takich przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych.

11. CDPW niezwłocznie:

a) przekazuje właściwemu organowi informacje na temat struktury własnościowej CDPW, a w szczególności na temat tożsamości i wielkości udziałów wszelkich osób posiadających znaczące pakiety akcji w CDPW;

b) podaje do wiadomości publicznej:

(i) informacje przekazane właściwemu organowi na mocy lit. a); oraz

(ii) informacje o przeniesieniu praw własności, czego skutkiem jest zmiana w kontroli nad CDPW.”

;

16) dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 27a

Przekazywanie informacji właściwym organom

1. CDPW powiadamia swój właściwy organ o wszelkich zmianach w zakresie zarządzania i przekazuje temu organowi wszelkie informacje niezbędne do dokonania oceny, czy spełnia ono warunki przewidziane w art. 27 ust. 1–5.

W przypadku gdy postępowanie członka organu zarządzającego może niekorzystnie wpływać na prawidłowe i ostrożne zarządzanie CDPW, właściwy organ podejmuje odpowiednie środki, które mogą obejmować usunięcie tego członka z organu zarządzającego.

2. Każda osoba fizyczna lub prawna - lub większa liczba takich osób działających w porozumieniu - (zwana dalej „potencjalnym nabywcą”), która postanowiła nabyć, bezpośrednio lub pośrednio, znaczny pakiet akcji w CDPW lub zwiększyć, bezpośrednio lub pośrednio, taki posiadany znaczny pakiet akcji w CDPW, w wyniku czego udział posiadanych praw głosu lub posiadanego kapitału osiągnie lub przekroczy 10 %, 20 %, 30 % bądź 50 % lub co spowodowałoby, że CDPW stałby się jednostką zależną takich osób (zwane dalej „planowanym nabyciem”), uprzednio powiadamia o tym fakcie na piśmie organ właściwy dla tego CDPW, wskazując wielkość tego pakietu, oraz przekazuje odpowiednie informacje, o których mowa w art. 27b ust. 4.

Każda osoba fizyczna lub prawna, która postanowiła zbyć, bezpośrednio lub pośrednio, znaczący pakiet akcji w CDPW (zwana dalej „potencjalnym zbywcą”), uprzednio powiadamia na piśmie właściwy organ o tym fakcie, wskazując wielkość tego pakietu. Osoba taka powiadamia również właściwy organ w przypadku podjęcia decyzji o zmniejszeniu posiadanego znaczącego pakietu akcji w taki sposób, że udział praw głosu lub posiadanego przez nią kapitału spadłby wówczas poniżej poziomu 10 %, 20 %, 30 % bądź 50 % lub CDPW przestałby być jednostką zależną tej osoby.

3. Niezwłocznie, a najpóźniej w ciągu dwóch dni roboczych po otrzymaniu powiadomienia, o którym mowa w ust. 2, oraz informacji, o których mowa w ust. 4, właściwy organ potwierdza na piśmie otrzymanie powiadomienia i informacji potencjalnemu nabywcy lub potencjalnemu zbywcy.

Właściwy organ ma maksymalnie 60 dni roboczych od dnia pisemnego potwierdzenia otrzymania powiadomienia i wszystkich dokumentów, których załączenie do powiadomienia jest wymagane na podstawie wykazu, o którym mowa w art. 27b ust. 4 (zwane dalej „okresem oceny”), na przeprowadzenie oceny, o której mowa w art. 27b ust. 1 (zwanej dalej „oceną”).

W chwili potwierdzenia otrzymania właściwy organ informuje potencjalnego nabywcę lub potencjalnego zbywcę o terminie, w którym upływa okres oceny.

4. Podczas okresu oceny, lecz nie później niż pięćdziesiątego dnia roboczego okresu oceny właściwy organ może zwrócić się o dalsze informacje niezbędne do zakończenia oceny. Wniosek ten przekazuje się na piśmie z wyszczególnieniem dodatkowych wymaganych informacji.

Bieg okresu oceny zostaje zawieszony na okres od dnia przekazania wniosku o informacje przez właściwy organ do dnia otrzymania odpowiedzi od potencjalnego nabywcy. Okres zawieszenia nie może przekroczyć 20 dni roboczych. Właściwy organ może wystosowywać według własnego uznania dalsze wnioski o uzupełnienie lub wyjaśnienie informacji, jednak wnioski te nie powodują zawieszenia biegu okresu oceny.

5. Właściwy organ może przedłużyć okres zawieszenia, o którym mowa w ust. 4 akapit drugi, do maksymalnie 30 dni roboczych, jeżeli siedziba potencjalnego nabywcy znajduje się poza Unią lub jeżeli kontrolę regulacyjną nad potencjalnym nabywcą sprawuje organ spoza Unii lub gdy potencjalny nabywca jest osobą fizyczną lub prawną niepodlegającą nadzorowi na mocy niniejszego rozporządzenia lub rozporządzenia (UE) nr 648/2012 lub dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE (*4), 2009/138/WE (*5), 2011/61/UE (*6), 2013/36/UE lub 2014/65/UE.

6. Jeżeli po zakończeniu oceny właściwy organ postanawia wyrazić sprzeciw wobec planowanego nabycia, informuje o tym potencjalnego nabywcę na piśmie w ciągu dwóch dni roboczych, ale przed upływem okresu oceny, podając powody takiej decyzji. Zgodnie z prawym krajowym odpowiednie uzasadnienie takiej decyzji może zostać udostępnione publicznie na wniosek potencjalnego nabywcy. Właściwy organ może jednak ujawnić to uzasadnienie również w przypadku braku wniosku potencjalnego nabywcy, jeżeli tak przewidziano w prawie krajowym.

7. Jeżeli przed upływem okresu oceny właściwy organ nie wyrazi sprzeciwu wobec planowanego nabycia, uznaje się, że planowane nabycie zostało zatwierdzone.

8. Właściwy organ może ustalić maksymalny termin sfinalizowania planowanego nabycia oraz w stosownych przypadkach przedłużyć ten termin.

9. Państwa członkowskie nie ustanawiają bardziej restrykcyjnych wymogów w odniesieniu do powiadomienia właściwego organu i zatwierdzenia przez niego bezpośredniego lub pośredniego nabycia praw głosu lub kapitału niż wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu.