Artykuł 15

1. Wyjątkowa potrzeba wykorzystania określonych danych w rozumieniu niniejszego rozdziału jest ograniczona w czasie i zakresie i uznaje się, że istnieje wyłącznie w następujących okolicznościach:

a) gdy żądane dane są niezbędne do zareagowania na niebezpieczeństwo publiczne, a organ sektora publicznego, Komisja, Europejski Bank Centralny lub organ Unii nie są w stanie skutecznie i na czas pozyskać takich danych w alternatywny sposób na równoważnych warunkach;

b) w okolicznościach nieobjętych lit. a) i wyłącznie w przypadku danych nieosobowych, gdy:

(i) organ sektora publicznego, Komisja, Europejski Bank Centralny lub organ Unii działają na podstawie prawa Unii lub prawa krajowego i zidentyfikowały konkretne dane, których brak uniemożliwia im wykonanie konkretnego zadania realizowanego w interesie publicznym, które jest wyraźnie przewidziane prawem, takiego jak tworzenie statystyki publicznej lub łagodzenie niebezpieczeństwa publicznego lub przywracanie stanu wyjściowego po jego wystąpieniu; oraz

(ii) organ sektora publicznego, Komisja, Europejski Bank Centralny lub organ Unii wyczerpały wszystkie inne dostępne im sposoby pozyskania takich danych, w tym zakup danych nieosobowych na rynku poprzez zaoferowanie stawek rynkowych, powołanie się na istniejące obowiązki udostępniania danych lub poprzez przyjęcie nowych środków ustawodawczych, które mogłyby zagwarantować dostępność danych na czas.

2. Ust. 1 lit. b) nie ma zastosowania do mikroprzedsiębiorstw ani do małych przedsiębiorstw.

3. Obowiązek wykazania, że organ sektora publicznego nie był w stanie pozyskać danych nieosobowych poprzez ich zakup na rynku, nie ma zastosowania, w przypadku gdy konkretnym zadaniem realizowanym w interesie publicznym jest tworzenie statystyki publicznej i gdy na zakup danych nie zezwala prawo krajowe.