Artykuł 9

1. Wszelka rekompensata uzgodniona między posiadaczem danych a odbiorcą danych za udostępnienie danych w relacjach między przedsiębiorcami jest niedyskryminacyjna, zasadna i może obejmować marżę.

2. Przy uzgadnianiu wszelkiej rekompensaty posiadacz danych i odbiorca danych uwzględniają w szczególności:

a) koszty poniesione w celu udostępnienia danych, w tym w szczególności koszty niezbędne do sformatowania danych, rozpowszechnienia danych za pomocą środków elektronicznych i ich przechowywania;

b) inwestycje poczynione w zebranie i wytworzenie danych, w stosownym przypadku z uwzględnieniem, czy do pozyskania, wygenerowania lub zebrania przedmiotowych danych przyczyniły się inne strony.

3. Rekompensata, o której mowa w ust. 1, może także zależeć od ilości, formatu i charakteru danych.

4. W przypadku gdy odbiorcą danych jest MŚP lub niekomercyjna organizacja badawcza i gdy taki odbiorca danych nie ma przedsiębiorstw partnerskich ani przedsiębiorstw powiązanych, które nie kwalifikują się jako MŚP, uzgodniona rekompensata nie przekracza kosztów, o których mowa w ust. 2 lit. a).

5. Komisja przyjmuje wytyczne w sprawie obliczania zasadnej rekompensaty, uwzględniając stanowisko Europejskiej Rady ds. Innowacji w zakresie Danych o której mowa w art. 42.

6. Niniejszy artykuł nie stoi na przeszkodzie temu, by inne prawo Unii lub prawo krajowe przyjęte zgodnie z prawem Unii wykluczały rekompensaty za udostępnienie danych lub przewidywały niższe wynagrodzenie.

7. Posiadacz danych przedstawia odbiorcy danych w sposób wystarczająco szczegółowy informacje określające podstawę obliczania rekompensaty, tak aby odbiorca danych mógł ocenić, czy spełnione zostały wymogi przewidziane w ust. 1—4.