Artykuł 2

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje wskazane w art. 2 rozporządzenia Komisji (UE) 2017/1151 (

1

) oraz art. 3 rozporządzenia (UE) 2019/631.

Stosuje się również następujące definicje:

1) „organ, który udzielił homologacji typu” oznacza organ udzielający homologacji typu, który udzielił homologacji typu w zakresie emisji zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady (

2

) lub, w stosownych przypadkach, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 (

3

);

2) „rodzina na potrzeby weryfikacji w trakcie eksploatacji” oznacza wszystkie pojazdy kategorii M1 lub N1, w odniesieniu do których jeden organ udzielający homologacji typu udzielił homologacji typu w zakresie emisji zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 715/2007 lub, w stosownych przypadkach, rozporządzeniem (WE) nr 595/2009 na podstawie tego samego badania typu 1, jak określono w załączniku XXI do rozporządzenia (UE) 2017/1151 w odniesieniu do „pojazdu High” lub „pojazdu Low”;

3) „rodzina obciążenia drogowego” oznacza rodzinę obciążenia drogowego lub rodzinę macierzy obciążenia drogowego zgodnie z definicjami w pkt 6.3.3 i pkt 6.3.4 regulaminu ONZ nr 154; w przypadku pojazdów kategorii N1 homologowanych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 595/2009 rodzina obciążenia drogowego obejmuje wszystkie pojazdy z danej rodziny na potrzeby weryfikacji w trakcie eksploatacji;

4) „strategie sztucznie poprawiające wyniki pojazdu” oznacza wszelkie strategie na pokładzie pojazdów objętych próbą lub dotyczących tych pojazdów, które to strategie sztucznie poprawiają wyniki pojazdu w badaniach przeprowadzanych do celów homologacji typu.