Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2023/2917 z dnia 20 października 2023 r. w sprawie działań weryfikacyjnych, akredytacji weryfikatorów i zatwierdzania planów monitorowania przez organy administrujące zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/757 w sprawie monitorowania, raportowania i weryfikacji emisji dwutlenku węgla z transportu morskiego i uchylające rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/2072
Sekcja 2 — Weryfikacja raportów emisji i częściowych raportów emisji
Artykuł 18
W mocyWizyty w obiekcie
1. Weryfikator przeprowadza wizyty w obiekcie w celu uzyskania wystarczającego zrozumienia przedsiębiorstwa oraz systemu monitorowania i raportowania statku opisanego w planie monitorowania.
2. Weryfikator określa lokalizację lub lokalizacje wizyty w obiekcie na podstawie wyników analizy ryzyka i po uwzględnieniu miejsca, w którym przechowuje się masę krytyczną istotnych danych, w tym elektroniczne lub papierowe kopie dokumentów, których oryginały są przechowywane na statku, oraz miejsca, w którym prowadzone są działania w zakresie przepływu danych i działania kontrolne.
3. Jeżeli na podstawie wyniku wizyty w obiekcie na lądzie weryfikator stwierdzi, że konieczna jest weryfikacja na pokładzie w celu ograniczenia ryzyka istotnych nieprawidłowości w raporcie emisji lub częściowym raporcie emisji, może on zdecydować o przeprowadzeniu wizyty na statku.
4. Weryfikator określa również działania, które należy wykonać, oraz czas potrzebny na wizytę w obiekcie.
5. Przedsiębiorstwo zapewnia weryfikatorowi dostęp do swoich obiektów, w tym do odpowiednich miejsc na lądzie i do odpowiedniego statku.
6. Weryfikator może przeprowadzić wirtualną wizytę w obiekcie, pod warunkiem że na podstawie wyniku analizy ryzyka stwierdzi, że spełniony jest jeden z następujących warunków:
a) weryfikator posiada wystarczającą wiedzę na temat systemów monitorowania i raportowania statku, w tym ich istnienia, wdrożenia i skutecznej realizacji przez przedsiębiorstwo;
b) charakter i poziom złożoności systemu monitorowania i raportowania statku są takie, że fizyczna wizyta w obiekcie nie jest wymagana;
c) weryfikator jest w stanie uzyskać i ocenić wszystkie niezbędne informacje w sposób zdalny, w tym może prawidłowo zastosować metodykę opisaną w planie monitorowania i zweryfikować dane przekazane w raporcie emisji lub częściowym raporcie emisji;
d) w przypadku gdy poważne, nadzwyczajne i nieprzewidziane okoliczności, pozostające poza kontrolą przedsiębiorstwa, uniemożliwiają weryfikatorowi przeprowadzenie fizycznej wizyty w obiekcie, a okoliczności te nie mogą zostać przezwyciężone przy podjęciu wszystkich racjonalnych starań.
Weryfikator wprowadza środki, aby ograniczyć ryzyko weryfikacyjne do dopuszczalnego poziomu w celu uzyskania wystarczającej pewności, że raport emisji lub częściowy raport emisji jest zgodny z rozporządzeniem (UE) 2015/757.
Bez uszczerbku dla lit. d) akapit pierwszy weryfikator nie przeprowadza wirtualnej wizyty w obiekcie, jeżeli w trzech okresach sprawozdawczych bezpośrednio poprzedzających bieżący okres sprawozdawczy nie przeprowadzono fizycznej wizyty w obiekcie. Okres trzech lat odnosi się do trzech kolejnych okresów sprawozdawczych, które rozpoczynają się po 1 stycznia 2024 r., w tym do okresów sprawozdawczych, w których przeprowadzono wirtualne wizyty w obiektach zgodnie z lit. d) akapit pierwszy.
Decyzję o przeprowadzeniu wirtualnej wizyty w obiekcie podejmuje się po stwierdzeniu, że spełniono warunki przeprowadzania wirtualnej wizyty w obiekcie. Weryfikator bezzwłocznie informuje przedsiębiorstwo o decyzji o przeprowadzeniu wirtualnej wizyty w obiekcie oraz o tym, że spełniono warunki przeprowadzania wirtualnej wizyty w obiekcie.
7. Weryfikator może zrezygnować z wizyty w obiekcie, o której mowa w ust. 1 i 6, pod warunkiem że spełniono łącznie warunki określone w ust. 6 lit. a), b) i c).
Weryfikator wprowadza środki, aby ograniczyć ryzyko weryfikacyjne do dopuszczalnego poziomu w celu uzyskania wystarczającej pewności, że raport emisji lub częściowy raport emisji jest zgodny z rozporządzeniem (UE) 2015/757.
Decyzję o rezygnacji z wizyty w obiekcie podejmuje się po stwierdzeniu, że spełniono warunki rezygnacji z wizyt w obiekcie. Weryfikator bezzwłocznie informuje przedsiębiorstwo o decyzji o rezygnacji z wizyty w obiekcie oraz o tym, że spełniono warunki rezygnacji z wizyt w obiekcie.
8. Z wizyty w obiekcie, o której mowa w ust. 1 i 6, nie można zrezygnować w żadnej z następujących sytuacji:
a) gdy weryfikator po raz pierwszy weryfikuje raport emisji lub częściowy raport emisji statku;
b) jeżeli weryfikator nie przeprowadził wizyty w obiekcie w dwóch okresach sprawozdawczych bezpośrednio poprzedzających bieżący okres sprawozdawczy.
9. W przypadku statków objętych zakresem dyrektywy 2003/87/WE przedsiębiorstwo bezzwłocznie informuje odpowiedzialny organ administrujący o decyzji weryfikatora o rezygnacji z wizyty w obiekcie.
Odpowiedzialny organ administrujący może wyrazić sprzeciw wobec decyzji weryfikatora o rezygnacji z wizyty w obiekcie, biorąc pod uwagę wszystkie następujące elementy:
a) przedstawione przez weryfikatora informacje o wynikach analizy ryzyka;
b) możliwość zdalnego uzyskania i oceny wszystkich niezbędnych informacji;
c) dowody na to, że spełnione są wszystkie warunki rezygnacji z wizyty w obiekcie określone w ust. 7 i 8.
W przypadku sprzeciwu odpowiedzialny organ administrujący powiadamia przedsiębiorstwo o sprzeciwie wraz z jego uzasadnieniem w rozsądnym terminie, lecz nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia, w którym został poinformowany o decyzji weryfikatora o rezygnacji z wizyty w obiekcie.
10. W przypadku przeprowadzenia wirtualnej wizyty w obiekcie zgodnie z ust. 6 lub rezygnacji z wizyty w obiekcie zgodnie z ust. 7 weryfikator powinien przedstawić uzasadnienie takiej decyzji w wewnętrznej dokumentacji weryfikacji.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.