Artykuł 14

1. Państwa członkowskie zapewniają istnienie skutecznych mechanizmów pozwalających pracownikom z państw trzecich na wnoszenie skarg przeciwko pracodawcom:

a) bezpośrednio;

b) za pośrednictwem stron trzecich, które zgodnie z kryteriami określonymi w prawie krajowym mają uzasadniony interes w zapewnianiu zgodności z niniejszą dyrektywą i przepisami krajowymi przyjętymi na podstawie niniejszej dyrektywy; oraz

c) za pośrednictwem właściwego organu państwa członkowskiego, o ile został ustanowiony w prawie krajowym.

2. Państwa członkowskie zapewniają stronom trzecim, o których mowa w ust. 1 lit. b), możliwość uczestnictwa w imieniu pracownika z państwa trzeciego albo w celu zapewnienia mu wsparcia, za zgodą tego pracownika z państwa trzeciego, w dowolnym postępowaniu administracyjnym lub cywilnym służącym egzekwowaniu przestrzegania niniejszej dyrektywy i przepisów krajowych przyjętych na podstawie niniejszej dyrektywy.

3. Państwa członkowskie zapewniają pracownikom z państw trzecich taki sam dostęp, jak dostęp obywateli państwa członkowskiego, w którym pracownicy ci przebywają, w odniesieniu do:

a) środków służących ochronie przed zwolnieniem lub innymi formami niekorzystnego traktowania przez pracodawcę, będącymi reakcją na skargę wniesioną w przedsiębiorstwie;

b) postępowań prawnych służących egzekwowaniu przestrzegania niniejszej dyrektywy i przepisów krajowych przyjętych na podstawie niniejszej dyrektywy.