Artykuł 16

1. W przypadkach gdy zgodnie z prawem krajowym nie można zastosować środków konfiskaty na podstawie art. 12–15 państwa członkowskie wprowadzają niezbędne środki w celu umożliwienia konfiskaty mienia zidentyfikowanego w ramach postępowania przygotowawczego w sprawie przestępstwa, pod warunkiem że sąd krajowy upewnił się, że zidentyfikowane mienie pochodzi z czynu wyczerpującego znamiona przestępstwa popełnionego w ramach udziału w organizacji przestępczej oraz że czyn ten może prowadzić, bezpośrednio lub pośrednio, do powstania znacznych korzyści majątkowych.

2. Przy ustalaniu, czy mienie, o którym mowa w ust. 1, powinno zostać skonfiskowane, uwzględnia się wszystkie okoliczności sprawy, w tym dostępne dowody i szczególne okoliczności faktyczne, które mogą dotyczyć tego, że:

a) wartość mienia jest znacznie nieproporcjonalna w stosunku do legalnego dochodu osoby, której dotyczy nakaz;

b) brak jest wiarygodnego legalnego źródła pochodzenia mienia;

c) osoba, której dotyczy nakaz, jest powiązana z osobami powiązanymi z organizacją przestępczą.

3. Ust. 1 pozostaje bez uszczerbku dla praw osób trzecich działających w dobrej wierze.

4. Do celów niniejszego artykułu pojęcie „przestępstwa” obejmuje przestępstwa, o których mowa w art. 2 ust. 1–3, w przypadku gdy przestępstwa te są zagrożone maksymalną karą pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej czterech lat.

5. Państwa członkowskie mogą postanowić, że konfiskata nielegalnego majątku zgodnie z niniejszym artykułem jest możliwa wyłącznie w przypadku, gdy mienie, które ma zostać skonfiskowane, zostało wcześniej zabezpieczone w ramach postępowania przygotowawczego w sprawie przestępstwa popełnionego w ramach udziału w organizacji przestępczej.