Artykuł 23

Państwa członkowskie zapewniają, aby nakazy zabezpieczenia, o których mowa w art. 11, nakazy konfiskaty, o których mowa w art. 12–16, oraz nakazy sprzedaży, o których mowa w art. 21, były bez zbędnej zwłoki przekazywane osobie, której dotyczy nakaz. W nakazach takich przedstawia się uzasadnienie zastosowanego środka oraz prawa i środki odwoławcze dostępne dla osoby, której dotyczy nakaz, zgodnie z art. 24. Państwa członkowskie mogą ustanowić w przypadku właściwych organów prawo do odroczenia przekazania nakazu zabezpieczenia osobie, której dotyczy nakaz, tak długo, jak jest to konieczne w celu niedopuszczenia do zagrożenia postępowania przygotowawczego.