Artykuł 12

1. Do dnia 29 maja 2026 r. [24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej dyrektywy] państwa członkowskie wprowadzą system paszportów renowacji oparty na wspólnych ramach określonych w załączniku VIII.

2. System, o którym mowa w ust. 1, jest dobrowolnie wykorzystywany przez właścicieli budynków i modułów budynków, chyba że państwo członkowskie postanowi nadać mu charakter obowiązkowy.

Państwa członkowskie podejmują środki w celu zapewnienia, aby paszporty renowacji były przystępne cenowo, i rozważają zapewnienie wsparcia finansowego dla gospodarstw domowych znajdujących się w trudnej sytuacji, które chcą dokonać renowacji swoich budynków.

3. Państwa członkowskie mogą pozwolić na sporządzenie paszportu renowacji i jego wydanie wraz ze świadectwem charakterystyki energetycznej.

4. Paszport renowacji jest wydawany przez wykwalifikowanego lub certyfikowanego eksperta po przeprowadzeniu kontroli na miejscu, w formacie cyfrowym nadającym się do wydrukowania.

5. Po wydaniu paszportu renowacji właścicielowi budynku sugeruje się rozmowę z ekspertem, o którym mowa w ust. 4, aby umożliwić ekspertowi wyjaśnienie najlepszych kroków w celu transformacji budynku w budynek bezemisyjny na długo przed 2050 r.

6. Państwa członkowskie dążą do zapewnienia specjalnego narzędzia cyfrowego służącego do przygotowywania i w stosownych przypadkach aktualizacji paszportu renowacji. Państwa członkowskie mogą opracować uzupełniające narzędzie umożliwiające właścicielom budynków i zarządcom budynków symulowanie projektu uproszczonego paszportu renowacji i jego aktualizację przez właścicieli budynków i zarządców budynków po renowacji lub wymianie elementu budynku.

7. Państwa członkowskie zapewniają możliwość umieszczenia paszportu renowacji w krajowej bazie danych dotyczącej charakterystyki energetycznej budynków tworzonej na podstawie art. 22.

8. Państwa członkowskie zapewniają, aby paszport renowacji był przechowywany w cyfrowym dzienniku budynku lub był dostępny za jego pośrednictwem, jeżeli dziennik taki jest dostępny.