Załącznik IV

1. Komisja ustanawia definicję wskaźnika gotowości budynków do obsługi inteligentnych sieci i metodologię, według której ma on być obliczany, aby dokonać oceny zdolności budynku lub modułu budynku do dostosowania jego funkcjonowania do potrzeb użytkownika i sieci oraz do poprawy jego efektywności energetycznej i ogólnej charakterystyki.

Wskaźnik gotowości budynków do obsługi inteligentnych sieci obejmuje cechy wzrostu oszczędności energii, analizy porównawczej i elastyczności, a także wzmocnione funkcje i możliwości związane z większą liczbą wzajemnie połączonych i inteligentnych urządzeń.

Metodologia ta uwzględnia takie cechy jak ewentualne istnienie cyfrowego bliźniaka budynku.

Metodologia ta uwzględnia takie cechy jak inteligentne liczniki, systemy automatyki i sterowania budynków, urządzenia samoregulujące do regulowania temperatury wewnątrz, wbudowane urządzenia gospodarstwa domowego, punkty ładowania pojazdów elektrycznych, magazynowanie energii i szczegółowe funkcje oraz interoperacyjność tych elementów, a także korzyści w zakresie warunków klimatu wewnętrznego, efektywności energetycznej, poziomów efektywności oraz uzyskanej elastyczności.

2. Metodologia ta opiera się na poniższych kluczowych funkcjach związanych z budynkiem i jego systemami technicznymi:

a) zdolności do utrzymania charakterystyki energetycznej i funkcjonowania budynku poprzez dostosowanie zużycia energii na przykład poprzez wykorzystanie energii ze źródeł odnawialnych;

b) zdolności do dostosowania swojego trybu działania do potrzeb użytkownika, z jednoczesnym należytym uwzględnieniem dostępności elementów przyjaznych dla użytkownika, utrzymaniem warunków zdrowego klimatu wewnętrznego oraz zdolności informowania o zużyciu energii;

c) elastyczności ogólnego zapotrzebowania budynku na energię, w tym zdolności do umożliwienia uczestnictwa w aktywnym i pasywnym oraz ukrytym i jawnym reagowaniu na zapotrzebowanie, poprzez magazynowanie przez budynek energii i ponowne uwalnianie energii do sieci, na przykład poprzez elastyczność i zdolności przesuwania obciążeń; oraz

d) zdolności poprawy efektywności energetycznej i ogólnej charakterystyki poprzez wykorzystywanie technologii energooszczędnych.

3. Metodologia ta może także uwzględniać:

a) interoperacyjność między systemami (inteligentne liczniki, systemy automatyki i sterowania budynków, wbudowane urządzenia gospodarstwa domowego, urządzenia samoregulujące do regulowania temperatury wewnątrz i czujniki jakości powietrza wewnątrz i wentylacja); oraz

b) pozytywny wpływ istniejących sieci łączności, w szczególności istniejącej w budynku fizycznej infrastruktury gotowej do obsługi ultraszybkiej sieci (np. z dobrowolną etykietą „gotowy na szybki internet”), oraz istniejących punktów dostępu dla budynków z wieloma mieszkalnymi modułami budynku, zgodnie z art. 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/61/UE (

15

).

4. Metodologia ta nie ma negatywnego wpływu na istniejące krajowe systemy wydawania świadectw charakterystyki energetycznej i opiera się na powiązanych inicjatywach na poziomie krajowym, z uwzględnieniem zasady własności, ochrony danych oraz prywatności i bezpieczeństwa, zgodnie z odpowiednim prawodawstwem Unii w dziedzinie ochrony danych i ochrony prywatności oraz najlepszymi dostępnymi technikami w zakresie cyberbezpieczeństwa.

5. Metodologia ta określa najodpowiedniejszy format parametru wskaźnika gotowości do obsługi inteligentnych sieci oraz jest prosta, przejrzysta i łatwo zrozumiała dla konsumentów, właścicieli, inwestorów oraz rynkowych uczestników reagowania na zapotrzebowanie.