Artykuł 18

Państwa członkowskie zapewniają osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową dostęp do kursów językowych, kursów wychowania obywatelskiego lub szkoleń zawodowych, które te państwa członkowskie uznają za odpowiednie, aby pomóc w zwiększeniu zdolności osób ubiegających się o ochronę międzynarodową do samodzielnego działania i kontaktu z właściwymi organami lub aby znaleźć zatrudnienie, lub – w zależności od systemu krajowego – państwa członkowskie ułatwiają dostęp do takich kursów lub szkoleń, niezależnie od tego, czy osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową mają dostęp do rynku pracy zgodnie z art. 17.

W przypadku gdy osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową dysponują wystarczającymi środkami, państwa członkowskie mogą wymagać od nich pokrycia kosztów kursów lub szkoleń, o których mowa w akapicie pierwszym, lub udziału w tych kosztach.